CG+ นิตยสารออกใหม่ครับ

เริ่มโพสต์โดย ลิตเติ้ลหมี, 01 พ.ค. 2007, 20:34 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป

รายงานสดหลังจากที่แวะไปเดินซีเอ็ดทั่วฟอร์จูนมาแล้ว ทั้ง ซีเอ็ดชั้นใต้ดิน / ซีเอ็ด ชั้นG ตรงข้าวฟู๊ดคอร์ท / ซีเอ็ด ชั้น4 ตรงไอทีมอลล์

ไม่มี CG+ ค่ะ

สอบถามได้ความว่า ยังไม่มาส่งเลยครับ / เดือนนี้ยังไม่ออกเลยครับ

:07: แง่งงงงง ทำไมเป็นเยี่ยงนี้ล่ะ
เราแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้

iannnnn

วันนี้ไปถามแผงท่าพระจันทร์

"อ๋อ GM Plus เหรอคะ ออกแล้วค่ะ" :08:

saa3


Piix

ซีเอ็ดบุค ทั่วพัทยา ยังไม่มา

และ ซีเอ็ด บุค ที่ตึกคอม ศรีราชาก็ยังไม่มา (ถามเมื่อ 11.00 น. ที่ผ่านมา)


ทำไมหนังสือเดินทางช้าจัง

CG.Plus

พี่เเอนนนนน ช่วยด้วย มีเเต่คนจะกินตับผม...... :03:

ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป

ทำไมที่ฟอร์จูนไม่มีอ่ะ  :05:
เราแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้

iannnnn

ที่วังหินมีแล้ว :25:
ขอบคุณครับ นี่ตูได้ไว้ในครอบครองคนแรกในเอเชียเลยเปล่า :25:

iannnnn

ไหนๆ ส่งมาให้อ่านกันฟรีๆ
ก็เลยต้องขอสนองแทนคุณด้วยการวิจารณ์กันแบบไม่อ้อมแอ้มนะครับ
เตรียมอ่านตาไว้ตาได้เลย เพราะอันนี้เอาที่ตัวเองรู้สึกจริงๆ ไม่ได้มีความเกรงใจหรือเป็นกลางเลย

- เล่มนี้อ่านจบเร็วมาก เพราะมีเรื่องที่ตูไม่สนใจเยอะไปหน่อย
- ส่วน Tutorials 1 ใน 3 ของเล่ม! .. จริงๆ แล้วอยากให้ลดปริมาณสัดส่วนนี้ครับ
- ภาพสีทั้งเล่ม เป็นผลดีต่อการหาสปอนเซอร์ใช่ไหมครับ แต่!
  + ลองชั่งน้ำหนักดู ถ้าต้องการฐานคนอ่านมากๆ
     คนอ่านต้องการปริมาณข้อมูลเนื้อหามากกว่าความเป็นภาพสีและกระดาษดีๆ
  + กรณีศึกษาสำหรับหนังสือที่ยังโฆษณาไม่มากและต้องฝากภาระไว้กับคนอ่าน
     ให้ลองดู a day ในยุคหนึ่ง (ยกตัวอย่างเล่มนี้อีกแล้ว เคืองไหมครับ แต่เขาเป็นตัวอย่างได้บางอย่างจริงๆ)
     อะเดย์เขาใช้วิธีใส่หน้าสีในบางส่วน แล้วหน้าที่เป็นเนื้อหาด้านในอาจจะทำเป็น 2 สีหรือขาวดำไปเลยก็ยิ่งดี
     โดยฝากฝีมือไว้กับมีกราฟิกแทน (เชื่อว่าคนอ่านอื่นๆ ก็นิยมเสพรูปร่างหน้าตาของนิตยสารพอๆ กับข้อมูลนั่นแล)
     (ถาม: กระดาษอาร์ตมัน กับปอนด์ ถ้าพิมพ์สี่สีนี่ อะไรถูกกว่ากันครับ ถ้าราคาเท่ากันก็อาร์ตต่อไปได้)
- Identity ของหนังสือยังไม่ชัดเจน นั่นคงเพราะสัดส่วน Tutorials ที่ว่า
  อาจจะแก้ปัญหาได้ด้วยการเปลี่ยนเป็นขาวดำ+กระดาษปอนด์อย่างที่บอก
  แล้วเพิ่มจำนวนหน้าไว้โชว์การจัดหน้าสวยๆ จากหนังสือเองให้เยอะๆ สะกดจิตคนดูแทน?
- จริงๆ นะ ถ้าแก้เรื่องนิตยสารบางจ๋อยได้เนี่ย มันจะมีอะไรให้เล่นอีกเยอะแยะเลย
- เคยพูดไว้ทีตอนเล่ม 1 คือหัวคอลัมน์แต่ละคอลัมน์
  การเล่นตัวอักษร(ฟอนต์ก็ด้วย)ยังไม่น่าสนใจและไม่นำทางให้อ่านเวลากรีดหน้ากระดาษผ่านๆ
  บอกตามตรงว่าอ่านแล้วยังไม่รู้สึกว่ามันโปรมากน่ะครับ (อย่าลืมว่าราคาคือเล่มละร้อยนะ)
  ลองดูกรณีศึกษาจากนิตยสารหัวอื่นๆ ได้ว่าเขาจัดกันยังไง
- ขอซ้ำเรื่องเดิมอีกที อย่าบ่นนะครับ เพราะบอกไว้ข้างบนไว้ว่าขอญาตไม่เกรงใจ
  ถ้าเป็นตู จะบีบชื่อคอลัมน์ให้เล็กๆ แล้วขับเน้นชื่อของ "ตอน" ให้ใหญ่ๆ ชัดๆ เป้งๆ กว่านี้
  (บางทีเอามัน 1 หน้าว่างๆ เพื่อให้คนอ่านรู้สึกว่า อ๊ะ มาถึงคอลัมน์นี้แล้ว! ก็ยังได้)
- โดยเฉพาะเล่มนี้ คอลัมน์ที่รวมสถานที่เรียน น่าจะจัดเลย์เอาต์ได้ดีกว่านี้ ..มากๆ
  ถ้าเป็นตูจะไม่เอาสีเขียวเป็นแถบด้านล่าง มันดูเหมือนไม่ต้องอ่านตรงนั้นก็ได้
  หรือไม่ก็ "ควรอ่านอย่างยิ่ง" เพราะเป็นตำแหน่งของเชิงอรรถ มากกว่าจะมีน้ำหนักเนื้อหาพอๆ กับข้างบน
  ที่สำคัญคือถ้าเป็นยังงี้ทำไมไม่ลองวางเอียง 90 องศาไปเลย
  แล้วเรียงเป็นหลายๆ คอลัมน์ในแนวตั้ง (แบบในหน้า Hot Stuff แต่ในที่นี้เป็นแนวเอียงแทน?)
  มันจะได้รู้สึกว่าหน้านึงเก็บข้อมูลได้มากกว่าทั้งที่ปริมาณข้อมูลก็เท่ากันนี่แหละ
  แถมยังจะดูเป็นการเปรียบเทียบข้อมูลในรูปตารางที่มองไม่เห็นได้ด้วย (เหมือน CHIP ที่เอาสเปกคอมมาเรียงเทียบให้ดู)
  และขอย้ำว่า ไม่ต้องทำเป็นหน้าสีก็ได้ ดูเนือ้หาแล้วไม่มีความจำเป็นต้องใส่สีเลย เปลือง
  * ศิลปากร วิทยาเขตท่าพระจันทร์ไม่มีนะครับ :23:
     เราเรียกว่า ศิลปากร วังท่าพระ (ไม่มีคำว่าวิทยาเขตด้วย)
     ตรวจสอบข้อมูลนิดนึงนะครับ ทำร้ายจิตใจชาวท่าช้างมากๆ เลย แถมเป็นผมเสียต่อตัวหนังสือเองด้วย
- ส่วน Tutorial (ที่เยอะเกินไป) นั่นก็ผ่านการปรับปรุงเลย์เอาต์มาแล้ว
  แต่ยังดีไม่พอสำหรับอัจฉริยะข้ามคืนครับ ลองกวาดสายตาผ่านๆ ดูจะเห็นว่าหน้ากระดาษมันไม่สวยเลย
  คำว่าสวยนี่ไม่ใช่สวยฉูดฉาด แต่ ต้อง สวยเรียบดูเป็นมืออาชีพกว่าที่เห็นอยู่นี้!
- สรุปแบบทำร้ายจิตใจกันตรงๆ  ก็คือ ยังทำออกมาไม่สวยครับ (เว้นแต่ปกที่สวยบาดใจอยู่แล้ว)

ชอบให้วิจารณ์แบบนี้ไหมครับ
ถ้าชอบคราวหน้าจะได้ทำต่อไป ถ้าไม่ชอบจะได้หยุดจ้ะ

Piix

อ้างคำพูดจาก: iannnnn เมื่อ 08 ก.ย. 2007, 14:23 น.
ไหนๆ ส่งมาให้อ่านกันฟรีๆ
ก็เลยต้องขอสนองแทนคุณด้วยการวิจารณ์กันแบบไม่อ้อมแอ้มนะครับ
เตรียมอ่านตาไว้ตาได้เลย เพราะอันนี้เอาที่ตัวเองรู้สึกจริงๆ ไม่ได้มีความเกรงใจหรือเป็นกลางเลย

- เล่มนี้อ่านจบเร็วมาก เพราะมีเรื่องที่ตูไม่สนใจเยอะไปหน่อย
- ส่วน Tutorials 1 ใน 3 ของเล่ม! .. จริงๆ แล้วอยากให้ลดปริมาณสัดส่วนนี้ครับ
- ภาพสีทั้งเล่ม เป็นผลดีต่อการหาสปอนเซอร์ใช่ไหมครับ แต่!
  + ลองชั่งน้ำหนักดู ถ้าต้องการฐานคนอ่านมากๆ
     คนอ่านต้องการปริมาณข้อมูลเนื้อหามากกว่าความเป็นภาพสีและกระดาษดีๆ
  + กรณีศึกษาสำหรับหนังสือที่ยังโฆษณาไม่มากและต้องฝากภาระไว้กับคนอ่าน
     ให้ลองดู a day ในยุคหนึ่ง (ยกตัวอย่างเล่มนี้อีกแล้ว เคืองไหมครับ แต่เขาเป็นตัวอย่างได้บางอย่างจริงๆ)
     อะเดย์เขาใช้วิธีใส่หน้าสีในบางส่วน แล้วหน้าที่เป็นเนื้อหาด้านในอาจจะทำเป็น 2 สีหรือขาวดำไปเลยก็ยิ่งดี
     โดยฝากฝีมือไว้กับมีกราฟิกแทน (เชื่อว่าคนอ่านอื่นๆ ก็นิยมเสพรูปร่างหน้าตาของนิตยสารพอๆ กับข้อมูลนั่นแล)
     (ถาม: กระดาษอาร์ตมัน กับปอนด์ ถ้าพิมพ์สี่สีนี่ อะไรถูกกว่ากันครับ ถ้าราคาเท่ากันก็อาร์ตต่อไปได้)
- Identity ของหนังสือยังไม่ชัดเจน นั่นคงเพราะสัดส่วน Tutorials ที่ว่า
  อาจจะแก้ปัญหาได้ด้วยการเปลี่ยนเป็นขาวดำ+กระดาษปอนด์อย่างที่บอก
  แล้วเพิ่มจำนวนหน้าไว้โชว์การจัดหน้าสวยๆ จากหนังสือเองให้เยอะๆ สะกดจิตคนดูแทน?
- จริงๆ นะ ถ้าแก้เรื่องนิตยสารบางจ๋อยได้เนี่ย มันจะมีอะไรให้เล่นอีกเยอะแยะเลย
- เคยพูดไว้ทีตอนเล่ม 1 คือหัวคอลัมน์แต่ละคอลัมน์
  การเล่นตัวอักษร(ฟอนต์ก็ด้วย)ยังไม่น่าสนใจและไม่นำทางให้อ่านเวลากรีดหน้ากระดาษผ่านๆ
  บอกตามตรงว่าอ่านแล้วยังไม่รู้สึกว่ามันโปรมากน่ะครับ (อย่าลืมว่าราคาคือเล่มละร้อยนะ)
  ลองดูกรณีศึกษาจากนิตยสารหัวอื่นๆ ได้ว่าเขาจัดกันยังไง
- ขอซ้ำเรื่องเดิมอีกที อย่าบ่นนะครับ เพราะบอกไว้ข้างบนไว้ว่าขอญาตไม่เกรงใจ
  ถ้าเป็นตู จะบีบชื่อคอลัมน์ให้เล็กๆ แล้วขับเน้นชื่อของ "ตอน" ให้ใหญ่ๆ ชัดๆ เป้งๆ กว่านี้
  (บางทีเอามัน 1 หน้าว่างๆ เพื่อให้คนอ่านรู้สึกว่า อ๊ะ มาถึงคอลัมน์นี้แล้ว! ก็ยังได้)
- โดยเฉพาะเล่มนี้ คอลัมน์ที่รวมสถานที่เรียน น่าจะจัดเลย์เอาต์ได้ดีกว่านี้ ..มากๆ
  ถ้าเป็นตูจะไม่เอาสีเขียวเป็นแถบด้านล่าง มันดูเหมือนไม่ต้องอ่านตรงนั้นก็ได้
  หรือไม่ก็ "ควรอ่านอย่างยิ่ง" เพราะเป็นตำแหน่งของเชิงอรรถ มากกว่าจะมีน้ำหนักเนื้อหาพอๆ กับข้างบน
  ที่สำคัญคือถ้าเป็นยังงี้ทำไมไม่ลองวางเอียง 90 องศาไปเลย
  แล้วเรียงเป็นหลายๆ คอลัมน์ในแนวตั้ง (แบบในหน้า Hot Stuff แต่ในที่นี้เป็นแนวเอียงแทน?)
  มันจะได้รู้สึกว่าหน้านึงเก็บข้อมูลได้มากกว่าทั้งที่ปริมาณข้อมูลก็เท่ากันนี่แหละ
  แถมยังจะดูเป็นการเปรียบเทียบข้อมูลในรูปตารางที่มองไม่เห็นได้ด้วย (เหมือน CHIP ที่เอาสเปกคอมมาเรียงเทียบให้ดู)
  และขอย้ำว่า ไม่ต้องทำเป็นหน้าสีก็ได้ ดูเนือ้หาแล้วไม่มีความจำเป็นต้องใส่สีเลย เปลือง
  * ศิลปากร วิทยาเขตท่าพระจันทร์ไม่มีนะครับ :23:
     เราเรียกว่า ศิลปากร วังท่าพระ (ไม่มีคำว่าวิทยาเขตด้วย)
     ตรวจสอบข้อมูลนิดนึงนะครับ ทำร้ายจิตใจชาวท่าช้างมากๆ เลย แถมเป็นผมเสียต่อตัวหนังสือเองด้วย
- ส่วน Tutorial (ที่เยอะเกินไป) นั่นก็ผ่านการปรับปรุงเลย์เอาต์มาแล้ว
  แต่ยังดีไม่พอสำหรับอัจฉริยะข้ามคืนครับ ลองกวาดสายตาผ่านๆ ดูจะเห็นว่าหน้ากระดาษมันไม่สวยเลย
  คำว่าสวยนี่ไม่ใช่สวยฉูดฉาด แต่ ต้อง สวยเรียบดูเป็นมืออาชีพกว่าที่เห็นอยู่นี้!
- สรุปแบบทำร้ายจิตใจกันตรงๆ  ก็คือ ยังทำออกมาไม่สวยครับ (เว้นแต่ปกที่สวยบาดใจอยู่แล้ว)

ชอบให้วิจารณ์แบบนี้ไหมครับ
ถ้าชอบคราวหน้าจะได้ทำต่อไป ถ้าไม่ชอบจะได้หยุดจ้ะ

เราชอบ

CG.Plus

เฉยๆนะครับ เพราะว่าผมรู้ว่าคนเราไม่ได้มีวุฒิภาวะเท่ากันหมดนะครับพี่ ในการวิจารณ์สิ่งต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเห็นเเบบข้างเดียว
หรือการวิจารณ์ในสิ่งที่คนอื่นตั้งใจทำน่ะครับ  เหมือนพวกหนังวิจารณ์หนัง ก็เเนวๆนั้นเหมือนกัน ผมก็เลยยังไม่เห็นเเสงสว่างของการเก่งวิจารณ์เเบบคนไทยหรือเเบบพายเรือในอ่างซะที ขนาดหนังเอง เรื่องสุริโยทัย หรือ พระนเรศวร ก็มีคนวิจารณ์ครับ เเล้วผมเป็นเเค่นิตยสารเริ่มต้นเศษธุลีเอง ก็คงไม่เก็บมาเป็นอารมณ์หรอกครับ เพราะส่วนมากคนวิจารณ์ ก็ไม่ได้รู้จุดมุ่งหมายทั้งหมดของผู้ทำน่ะครับ ว่าเราวางเป้าหมายอะไรไว้อยู่ อย่างเช่น เรื่องกระดาษขาวดำ นี่ ก็ส่วนนึง เเต่ผมคงไม่สามารถยกมาพูดในที่นี้ได้ เพราะเป็นความลับทางธุรกิจด้วยน่ะครับ
ผมเองนั้นเป็นเด็กกว่าพี่เเอนนนนนมาก   [ ผมอายุ 23 ครับ ] ไอ้ครั้นจะให้ผมมานั่งเถียงด้วยอารมณ์ ใน Webboard ถิ่นพี่ เเฟนคลับบ้านพี่ ก็ใช่เหตุครับเเต่บางข้อที่ชี้เเจงได้ก็จะชี้เเจงไปนะครับ ข้อไหนผิด ผมก็ต้องขอโทษด้วย เหมือนที่ผมขอโทษในนิตยสารหน้าเเรกครับ เพราะผมรู้ว่าการทำงานในเมืองไทยจะให้เลิศประเสริฐถูกใจไทยทั้งผองนั้น มันไม่มี เอาล่ะครับเริ่มชี้เเจง

+ เนื้อหาที่พี่ไม่สนใจนั้นหรือไม่อยากรู้  ถ้าเกิดเป็นเรื่อง มหาวิทยาลัย การศึกษาต่อเนี่ยะ เริ่มมีคอมเมนต์เรื่องนี้มาบ้างเเล้ว เเต่ผมก็ชี้เเจงไปในหน้าเเรกของนิตยสารเเล้วนะครับ ว่าทำไมเราถึงทำ ให้เด็กน้องๆเลือกทางเดินให้ถูกต้อง ผมรู้ว่ามันอาจจะไม่แฟร์นักสำหรับผู้อ่านรุ่นใหญ่ แต่ก็อยากให้เห็นใจเด็กน้องๆด้วยนะครับ  ซึ่งเทียบกับต่างประเทศแม้แต่ Computer arts และอีกหลายๆเล่มที่คนไทยอาจจะไม่รู้จัก ก็ทำคอลัมน์ เช่นนี้ครับ สาเหตุที่เค้าทำได้เพราะคนจบ High school มาออกไปทำงานหลายปี ก็กลับมาเลือกเรียน มหาวิทยาลัยได้ นิตยสารตปท. เลยทำเเบบนั้นได้ ซึ่งเรานั้นเองไม่ใช่ ก็เข้าใจ เเต่ก็ตัดสินใจไปเเล้วครับ เเล้วก็จะกล้ารับผลที่ตามมาอย่าง เเมนๆ
+ ไม่เคืองเรื่อง a day ครับ พี่จะยกตัวอย่าง Menu Com ไทยรัฐ  Gossip Star อะไรมาก็ได้ผมไม่เคืองครับ 555+ ไม่เห็นว่าจะต้องเคืองตรงไหน เลยในเมื่อพี่พยายามที่จะยกตัวอย่างให้ผมดู
+ Identity นี่ต้องใช้เวลาในการสร้างมาตรฐาน และ Branding ครับ ถ้าคนที่เรียนมาด้านนี้จะพอเข้าใจบ้างครับ ยังไงก็ขอเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ด้วยครับ พูดตอนนี้ไปก็เสียเปล่าๆ
+เรื่องบาง ก็ ถ้าเข้าใจ เรื่องกลไกการตลาด มอง เหรียญ 2 ด้านให้แฟร์ ก็เข้าใจ ครับ  คนที่ไม่เข้าใจ ยังไงก็ไม่เข้าใจพี่  คนทำเองก็อยากจะทำสิ่งที่ดีที่สุดเหมือนกันครับ
+ เรื่องการจัดหน้า วางฟอนต์ สะกด ผิด นี่ผมบรรณาธิการขอน้อมรับความผิดเองครับ จะได้ไม่ต้องพิมพ์ อธิบายแบบไม่จำเป็นใน Webboard สาธารณะ แต่เอาเป็นว่าถ้าพี่แอนนนนน อยากรู้ที่มา ที่ไปการจัดหน้า และ Reference ต่างๆ นัดเข้ามาดูที่ office ได้ครับ เพราะเราเองก็จัดหน้าแบบอิง นิตยสารต่างประเทศหลายๆหัวพอสมควรครับ ไม่ว่าจะเป็น iDN,Computer Arts,Digital Arts,3D World และอื่นๆ เราซื้อหามาดูแนวทางทุกเล่มครับ  [ การลงทุนนั้นย่อมมีความเสี่ยง ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลให้ดีก่อน เเน่นอนครับ ] แต่ถ้าทีมงานผม ไม่สามารถจบงานได้ Standard ตปท. 100 % ก็ขออภัยอีกเหมือนกันครับ
+ สรุปว่าไม่ติดใจครับ แม้แต่ปกเองที่พี่ว่าสวย ก็มี อีก หลายสิบคนที่ว่าไม่สวยเหมือนกัน งานศิลปะถ้าให้ตัดสินกันไปเลย ก็ใช่ที่  นิตยสารเองก็พิมพ์หลักหลายพันเล่มครับ ยังไงไม่ชอบอะไรก็ซัดมาที่ผมในฐานะบรรณาธิการได้เลยครับ เดี๋ยวผมไปลงกับ แก๊ซโซฮอล์ ต่อเองพี่ เพราะชีวิตเรานั้น คล้ายๆกัน 5555+  :04:

ก็วิจารณ์ดีครับพี่ จากมุมมองของพี่และเท่าที่พี่รู้  แต่ผมขอชี้แจงกับพี่แอนนนนน คนเดียวนะครับ บอร์ดนี้เพราะผมให้เกียรติพี่ในฐานะเจ้าบ้าน และขอบคุณที่พี่เขียน Tutorial ดีๆออกมาให้ครับ ต่อจากนี้ใครอยากสาวหมัด วิจารณ์อะไรก็เต็มที่ครับ ผมจะนำสิ่งที่ใช้ได้จากคำวิจารณ์ไปปรับปรุงแน่ๆ ส่วนสิ่งที่ตะแบงมาก็จะปล่อยไปกับแก๊สโซฮฮล์ครับ  แต่ผมจะไม่แถลงซ้ำแล้วนะครับ  คือเข้าใจ ก็คือเข้าใจ ไม่เข้าใจ ก็คือ ไม่เข้าใจ เพราะคนเราไม่ได้มีวุฒิภาวะเท่ากันหมด  เหมือนบัว 4 เหล่าเช่นนั้นเเล  สาธุๆ :46:

iannnnn

โอ้ว ตอบยาว ชอบ :25:+

แต่อ่านดูแล้วเหมือนเจือด้วยอารมณ์นิดนึง เหมือนเสียกำลังใจ :44:
ซึ่งถ้าเป็นยังงั้นจริงก็ต้องขอโทษมาตรงนี้เลยนะครับ  (รู้ใช่ไหมว่าหวังดีน่ะ)
สรุปได้ว่าต่อไปตูคงไม่พูดกันตรงๆ แบบขวานผ่าซากแบบนี้แล้วครับ

ที่บอกว่าเรื่องที่ไม่สนใจนี่ไม่ใช่เรื่องการเรียนต่อนะครับ (เห็นว่าเข้าใจผิดตรงนี้เลยชี้แจงนิซนึง)
อันนั้นแหละชอบเลยด้วยซ้ำ เพราะกลุ่มเป้าหมายก็คงโดนใจ
ส่วนคนที่ผ่านตรงนั้นมาแล้วก็ได้รู้สึกว่ามันเป็นข้อมูลที่ใช้อ้างอิงได้
แต่ที่แสดงความเห็นเรื่อง Tutorials ที่บอกว่าเยอะไปนิด
ก็เพราะเกรงว่า ถ้าเกิดมีคนที่ไม่สนใจและเปิดผ่านอย่างตู* เยอะๆ เข้า
มันจะเป็นภาพจำไปฉิบว่าเล่มนี้ฮาวทูเยอะ ..ข้ามๆ แล้วมันจะส่งผลในระยะยาวน่ะครับ
(ขยายความ: ชีวิตนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ Zbrush เลย อะไรงี้ - ขณะที่คนอีก 99.99% ทั่วไทยไม่คิดว่าชีวิตนี้จะไม่ทำฟอนต์เลย)

ส่วนเรื่องเหตุผลทางธุรกิจ จะบอกดีไหมว่าเข้าใจเลยแหละครับ ไม่รู้ว่าทำไมถึงเข้าใจนะ
แต่ตูคงเป็นผู้อ่านที่บ้าคลั่งอยู่กับการอ่านนิตยสารที่เกิด (และดับ) ในบรรณภพนี้มาบ้างเหมือนกัน
เลยอยากให้นิตยสารที่รู้สึกว่าตั้งใจทำนั้นได้มีอนาคตที่สดใส ประสบความสำเร็จทั้งเงินและกล่องครับ

ป.ล.
เผื่อไว้ให้ใครที่เผอิญผ่านมาอ่าน ถ้ามีอะไรจะด่าตูก็ด่าได้ครับ
เพราะตูไม่มีแฟนคลับ :30: (หรือถ้ามีจริงมันก็ไม่เคยจงรักภักดีซะหน่อย)

CG.Plus


รู้สิ ไม่รักกันจริง ไม่เขียน Tutorial หล่อๆให้หรอก  :26:

เเต่อยากให้รู้ถึง ความเร้าใจ + ความกดดัน กับการทำนิตยสารเเนวนี้ในเมืองไทยด้วยครับ   หลายคนคาดหวังไว้สูงมากเหลือเกินเท่าที่ผมคุยมา หลายคนก็คาดหวังให้มันล้มเหลวเหมือนที่เเล้วๆมา ทั้งๆที่ยังไม่มีนิตยสารเเนวนี้เเบบเป็นชิ้นเป็นอันในเมืองไทยมาให้เป็นบรรทัดฐานได้เลย ผมได้เเต่อิงจากของเมืองนอก  ดังนั้นผมยืนอยู่ในจุดนี้ต้องไม่มีอารมณ์มาเเทรกเเซงครับ เเละต้องทำ เก็บประสบการณ์ จนกว่าจะเจอจุดยืนของนิตยสาร เล่มหน้าก็เปลี่ยน หน้าตา Format เนื้อหา  อีก เตรียมใจไว้ได้เลย  ผมก็เตรียมตัวรับหมัดเเล้วเหมือนกันครับ :12:

ปล. มีผู้อ่านที่บ้าคลั่งอยู่กับการอ่านนิตยสารกว่าพี่เยอะครับ เช่น เเป้งหวานเป็นต้น 5555+  [เเอบพาดพิง ] สงสัยหานิตยสารไม่เจอสัปดาห์นี้ผมโดนกินตับเเน่ๆ  :42: + ผมโดนผู้อ่านโทรทวงนิตยสารตั้งเเต่วันที่ 25 เดือนที่เเล้ว จนถึงวันศุกร์ที่ผ่านมาไม่ต่ำกว่า 30 ราย  - -"   :05: 
 

มุมมืดของสังคม

อยากแสดงความเห็นนนนนนนนนนนน :07:
แต่ยังไม่มีห้อ่านนนนนน :05:
บล็อกในมุมมืด
because we always.....expecting

จั๊วจ่ะ :)

อ้างคำพูดจาก: CG.Plus เมื่อ 08 ก.ย. 2007, 22:23 น.

ปล. มีผู้อ่านที่บ้าคลั่งอยู่กับการอ่านนิตยสารกว่าพี่เยอะครับ เช่น เเป้งหวานเป็นต้น 5555+  [เเอบพาดพิง ] สงสัยหานิตยสารไม่เจอสัปดาห์นี้ผมโดนกินตับเเน่ๆ  :42: + ผมโดนผู้อ่านโทรทวงนิตยสารตั้งเเต่วันที่ 25 เดือนที่เเล้ว จนถึงวันศุกร์ที่ผ่านมาไม่ต่ำกว่า 30 ราย  - -"   :05: 
 

:43: ทำหน้าเศร้า แต่รู้นะคะ ว่าจริงๆก็แอบดีใจน่ะ
there are no regrets in life, just lessons . .

8e88

พึ่งไปถอยเล่ม 3 มาที่ SE-ED ฟอร์จูน รัชดา .... เดินผ่านร้าน SE-ED ช่วง 3 ทุ่มครึ่ง ตอนเขากำลังปิดประตูร้านพอดี นึกได้เลยถามเขาเล่นๆว่า CG+ เล่มใหม่มารึยัง เลยได้ติดมือกลับบ้านมา

...แต่คำถามที่สัมภาษณ์ บอย Creative Buff มีอยู่ข้อนึงที่ไม่คิดว่า CG+ จะกล้าถามนะ แต่เขาก็ตอบได้ใจเหมือนกัน

ส่วนเรื่องคอมเมนต์เห็นด้วยกับไอ้แอน แทบทั้งหมด โดยเฉพาะเรื่องการใช้หน้าขาวดำในบางส่วน .... อาจจะไม่ต้องใช้หน้าขาวดำก็ได้ แต่เป็นพิมพ์ 2 สี คือดำกับแดง, ดำกับเขียว อะไรแบบนี้ .... คงจะได้จำนวนหน้าเพิ่มขึ้นในทุนเท่าเดิม หนังสือมันจะได้ดูแน่นๆไม่บางจ๋อยอย่างที่เห็น .... Tutorial และคอลัมภ์บางอย่างนี่ทำเป้นขาวดำก้ไม่น่าเกลียดมาก

ยินดีด้วยที่ CG+ มาถึงเล่ม 3 แล้ว  :22: ...สังเกตุได้ว่าพวกเกรียนที่เข้ามาวิจารณ์โดยไร้ซึ่งเจตนาดีตามเว็บบอร์ด เริ่มหายๆไป ... ส่วนไอ้พวกที่ยังแอบแช่งๆให้หนังสือเจ๊งไวๆ ส่วนนึงคิดว่าเป็นพวกที่ไม่ได้จรรโลงวงการนี้เท่าไหร่นัก ซึ่งโดยมากคนกลุ่มนี้ก็จะมีปมด้อย อิจฉาคนอื่นไปวันๆ แต่ไม่ได้พัฒนางานของตัวเองหรือวงการให้เกิดผลดีอะไรขึ้นมา อย่าไปใส่ใจอะไรกับไอ้คนพวกนี้เลย  :42:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines