รำลึก 2 ปีสึนามิ

[โก้]

ครอบครัวพี่ กลับมาก่อน ซึนามิจะเข้า 4 วัน 
ไปกันหมด ยกเว้นพี่กับแฟน (ติดงานมั้ง) ไปนอนที่ป่าตอง
หรือเขาหลักนี่ล่ะ อยู่บังกาโลชั้นล่างสุด...



อยู่นานกว่านั้นล่ะหมดโคตรแน่ๆ 

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

 

[iannnnn]

ึคลื่นชุดที่มีในอ่าวไทยตอนนี้เป็นมรสุมธรรมดาครับ คนละอย่างกัน
เหมือนครุฑพิโรธ (มาทางอากาศ) กับพญานาคพิโรธ (มาทางน้ำ+ดิน) นั่นแหละ

ที่แน่ๆ จำนวนคนตายอย่างเป็นทางการที่มีการประกาศออกมา
    คูณเท่าตัวไปเลยครับจะได้จำนวนจริงๆ

ตัวเลขอย่างเป็นทางการที่ได้ยินบ่อยๆ ของบ้านเราคือห้าพัน
แต่เพื่อนหมอและรุ่นพี่ที่ไปทำงานตรงนั้นบอกตรงกันทุกคนว่าไม่มีทางห้าพันเด็ดขาด
เพราะยังมีแรงงานต่างด้าว (เออ พม่านี่แหละ) อีกจำนวนมหาศาลที่กลายเป็นศพไร้สัญชาติเพราะไม่มีคนแจ้ง




แต่ทั่วโลกมียอดรวมผู้เสียชีวิตตั้งสองแสนกว่า (อย่างเป็นทางการ...)

[iSharp]

ไปช่วยงานหลังจากซึนามิ
ศพเพียบเลยย

[แตน]

  ไว้อาลัยค่ะ

[B o o k]

แด่ผู้ประสบภัย ขอให้มีสุขทางใจในเร็ววัน

[มัม]

วันที่เกิดเรื่อง ไปเที่ยวพัทยากับแฟน เห็นข่าวตอนแรกก็แค่นึกว่าแผ่นดินไหวธรรมดาๆ
พอกลับมาถึงกรุงเทพถึงรู้เรื่อง เพื่อนผมคนนึงหายสาบสูญไปที่ท้ายเหมือง พังงา จนตอนนี้ก็ยังไม่พบ
แม้แต่ศพ เช้าวันที่เกิดเรื่องคนงานของมันที่รอดมาได้บอกว่าเพื่อนผมยังไม่ตื่น หวังว่ามันคงไปแบบสบาย
ขอให้ไปสู่สุขตินะไอ้ตุ่น  

[ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป]

การจากกันมันเป็นเรื่องเศร้านะ 

[D869]

2เดือนก่อน ได้กลับไปไปพังงามาอีกครั้ง แถวๆท้ายเหมือง สภาพความสูญเสีย บรรเทาลงไปมากแล้ว สิ่งปลูกสร้างใหม่ๆได้ขึ้นมาแทนที่ สร้างหนทางการดำเนินชีวิตต่อไปได้ระดับนึง หลายๆหน่วยงานดันเริ่มหันหน้าออกหลังข่าวคราวการสูญเสียมันจางหายไปตามสภาพ ด้วยพิษการเมืองและผลประโยชน์ต่างๆนาๆ แต่ชาวบ้านบางกลุ่มบางพื้นที่ ก็ยังต้องการความช่วยเหลืออยู่บ้าง บ้างก็พอมีหนทางและสามารถยืนด้วยตัวเองได้บ้างแล้ว สายตาที่มองไปเห็น ความหวังที่ต้องการดำรงค์ชีวิตต่อไป และหวังว่ากาลเวลาที่ผ่านไป มันจะทำให้ความน่ากลัวของสึนามิในจิตใจของผู้ประสบภัยทุกๆคนสูญสิ้นไปได้

ข่าววี่แววการกลับมาอีกครั้ง กระตุ้นมรสุมที่ผ่านไป ให้สะท้นในใจอีกครั้ง มันรวมทั้งจิตใจผมด้วย เพราะ การลงไปสร้างบ้านในตอนช่วงหลังสึนามิหมาดๆ และการเข้าไปเปิดศูนย์การส่งเสริมคนในพื้นที่ มันทำให้ได้สัมผัสสิ่งที่พวกเค้ารู้สึกกันไม่มากก็น้อย หากภัยธรรมชาติกลับมาเยือนชาวไทยอีกครั้ง หวังว่าสภาพจิตใจและความหวังขงคนไทยทุกคนคงไม่จางหายไป การช่วยเหลือที่มีให้กัน คงมีให้เห็นได้

การครบรอบ 2 ปี ช่วยเตือนให้เรารำลึก และ ระวังตัวกับเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้น ให้ราศจากการสูญเสียอันมากมายอีกครั้งนึง

แม้มนุษย์จะทำร้ายธรรมชาติมามากมายเพียงใดก็ตาม สิ่งที่มีค่าที่สุดของมนุษย์ก็คือความรัก และ ความมีชีวิต ที่ผลักดันให้โลกมีชีวิตอยู่ต่อไป หากธรรมชาติยังคิดจะทำร้ายเราคืนอีก เราก็ควรทำสิ่งที่แทนคำขอโทษคืนแก่ธรรมชาติบ้างเถอะ เพื่อดำรงความรักและความเกื้อกูลกันต่อไป

ปล. อาจดูจับต้นชนปลายงงๆ แต่ก็ขอบคุณที่อ่านนะครับ รักในการมีชีวิตครับ

[iannnnn]

กระแสสังคมมีส่วนสำคัญมากครับในการให้ความสำคัญ ความสนใจกับเรื่องอะไรสักเรื่องนึง
เหมือนในกรณีครูที่ถูกโจรใต้ยิงและป่วยหนัก หรือใกล้เสียชีวิต
การกระพือข่าวเพื่อทำให้สังคมหันมาสนใจ ดูเหมือนจะงี่เง่าและฉาบฉวย
แต่ความหมายจริงๆ ข้างหลังมันคือการยอกย้ำ
เพื่อขอความร่วมมือจากสังคมที่กำลังลืมเรื่องอะไรแบบนี้ไปโดยตรง

[ART_]

ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอคนที่เรารักแล้ว
    เขาก็จะยังคงอยู่ในใจของทุกๆคนนะครับ
นึกถึงเขาไว้ มีความสุข ยิ้มให้หัวใจตัวเอง
    แล้วเตรียมพร้อม ทำความฝันของเรา
ให้เป็นจริง และทำให้ดีที่สุดนะครับ




ไม่มีดีเท่าไร แต่กลั่นกรองจากใจของผมเองนะ 

[•หมูหมู•™]

็ไทยเป็นประเทศเดียวที่จะสร้างอนุสรณ์สถาน
งบ 600 ล้าน แต่ตอนนี้รัฐบาลใหม่พักเรื่องไว้ก่อน รอดูความคืบหน้าต่อไป

[ART_]

ผมว่า 600 ล้านน่ะ ลดมาเหลือ 100 ล้านก็พอมั้งครับ ไม่ต้องสร้างใหญ่มากหรอกครับ

อีกอย่างมันจะเป็นการเปลืองงบประมาณครับ (ยิ่งจนๆอยู่)  และคงมีใครอีกหลายๆคน

ไม่ต้องการความจำสำหรับเหตุการณ์นั้นอีกแล้วล่ะครับ



( เห็นด้วยกับการสร้างนะครับ แต่งบมันเยอะเกินไปครับ )

[นายโอ้เอ้]

26 ธันวาคม 2547 เป็นวันที่ผมเริ่มทำร้านอินเตอร์เน็ตครับ
วันน้นหลังจากเช่าห้องเพื่อเปิดร้านเสร็จแล้วกลับบ้านมาดูข่าว
ก็เกิดเหตุสึนามิพอดี

เพื่อเป็นการรำลึกถึงเหตุการดังกล่าว ผมจึงเอาชื่อ สึนามิ มาเป็นชื่อร้าน
เมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์นั้นว่าผ่านมาแล้วกี่ปี ผมจะได้จำได้ว่า
ผมทำร้านนี้มากี่ปีแล้ว 

[เoิร์ธ]

ร้านอยู่แถวไหนครับ