มาระบายสีกันเถอะ

[เก้อ]

เห็นว่ายังไม่มีกระจู๋แนวเล่าวิธีการทำงานตั้งแต่ต้นจนจบ
(แบบที่เทพๆในไอเท็ม เค้าชอบเอามปล่อยพลังกันน่ะ)
เลยนึกสนุกอยากทำขึ้นมา แต่อ่านแล้วจะได้อะไรหรือไม่ ไม่รับรอง

รูปนี้เป็นหนึ่งในรูปที่วนเวียนอยู่ในหัวอยู่เรื่อยๆจำได้ว่าวาดไว้ในสมุดสเก็ตช์มานานแล้ว
ที่มาจาก ดาราฝรั่งเศสคนหนึ่งที่ชอบมาก ชื่อหลุยส์ กาเรลล์ ลุคมันซึมๆ โรคจิตๆ ชอบมาก
ผสมกับเพลงๆหนึ่งที่ชื่อ Creep ที่เนื้อเพลงเศร้ามาก พูดเรื่องความแปลกแยกของคน




อยู่ดีๆเช้าเมื่อวาน ดูเรื่องเล่าเช้านี้จบ แล้วเกิดพุทธิปัญญาอะไรไม่รู้ ก็อยากเอารูปนี้มาลงสี
อันนี้ต้องขอขอบคุณสรยุทธเลยทีเดียว

เริ่มต้น ก็ต้องเอารูปเข้าเครื่องด้วยวิธีการตามลำบากใครมัน
พอดีว่าเครื่องแสกนเสียเลยถ่ายรูปเอา
ได้รูปมาวางในพื้นที่ที่เหมาะสม ก็พร้อมที่จะลงมือกันแล้วสินะ

ไอ้โปรแกรมที่ใช้ คือเพ้นเต้อ เอสเซ็นเชี่ยล 3
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องเป็นเอสเซ็นเชี่ยล 3 เห็นเค้าว่าเป็นของแถมมากับวาคอม
พอดีมีคนมาลงไว้ให้ ก็เลยใช้ จริงๆโฟโต้เฉาะก็ได้นะ สำหรับเราไม่ต่างกันเท่าไหร่
ขอแค่มีอุปกรณ์บรัชเพ้นละเอียดๆหน่อยก็โอเคแล้ว และเนื่องจากมันเป็นโปรแกรมของแถม
จึงไม่มีอะไรให้ใช้เท่าไหร่ แต่ก็ไม่เดือดร้อนเลย ถึงมีเยอะก็ใช้ไม่เป็น (ต้องเรียนรู้กันต่อไป)
ดังนั้น อุปกรณ์ที่ใช้ก็มีเท่านี้ล่ะครับ




1-พู่กันสีอครีลิค ปกติเวลาระบายสีรูป(จริงๆบนกระดาษ)ก็ใช้แต่สีอครีลิค
เลยคุ้นเคยในเพ้นเต้อ มันก็เลียนแบบธรรมชาติของเนื้อสี ความฝืด
อาการหนืดมาได้เหมือนจริงเหมือนกันนะ งานนี้จึง based on acrylic paint

2-พู่กันสีน้ำมัน แต่จริงๆก็ชอบเนื้อสีน้ำมันอยู่ เพ้นในนี้ดีตรงที่ไม่ต้องเหม็นน้ำมันสน 
อันนี้เอาไว้เวลาต้องการสีเป็นปื้นๆ ไม่ต้องการความเนียน ให้เห็นฝีแปรงกันจะๆ

3-เบลนเดอร์ เหมือนสมัดจ์ทูลมั้งครับ ไว้เกลี่ยๆ

4-เกรียง เอาไว้ปาดเล่นๆ ใช้นิดเดียว จริงๆไม่ต้องใช้ก็ได้

ส่วนฮาร์ดแวร์ที่ใช้ ก็เม้าส์ปากกาตราจีเนียสสีเงินๆน่ะครับ
ราคาและคุณภาพเท่าๆกับตราแมวเลยแหละ
ที่รู้เพราะตราแมวก็มี ยังใช้ได้ดีด้วยนะ ซื้อไว้ทำไมนักหนาก็ไม่รู้เหมือนกันตั้ง 2 อัน


เริ่มระบายสี ที่เลเยอร์อันเดอร์เพ้นติ้ง คือเลเยอร์บนสำหรับเพ้นสีรวมๆ



ก็ใช้พู่กันใหญ่ๆหัวบานๆลงปื้ดๆ แล้วลงน้ำหนักนิดๆหน่อยๆ
คิดไว้แต่แรกอยู่แล้วว่าต้องออกสีน้ำเงินๆ ก็เอาสีหลักลงไปให้ถ้วนทั่ว




ต่อจากนั้นแยกแยะน้ำหนักให้เ็้ห็นภาพรวม โดยการลงน้ำหนักเข้มไปหนึ่งชั้นจากสีค่ากลาง
้ทั่วบริเวณที่ตกอยู่ในเงามืด แล้วส่วนที่ต้องโดนแสงก็ทำแบบเดียวกัน
คิดว่าสีสว่างอยากให้อมเขียวนิดๆ(เรียกหรูๆว่าสีเทอคว้อยส์)

คราวนี้รูปเรามี 3 น้ำหนักแล้ว แสง-สีกลาง-เงา





ลงคร่า่วๆแล้ว คราวนี้ก็มาแยกแยะเงาให้ละเอียดขึ้น ตรงไหนเข้มอ่อน
ให้น้ำหนักคัดคนจากพื้นหลัง แยกแยะฟอร์มยึกยือๆนั่นออกจากร่างคน
ตรงไหนจะมืดจะสว่างก็ให้มันชัดเจนได้แล้ว อ้อ ถึงตอนนี้ผมรวมเลเยอร์กันหมดแล้วนะครับ
ระหว่างเส้นกับพื้นหลังที่ลงตอนแรกน่ะ





จากที่รวมเส้นกับสีแล้ว ก็ต้องเปลี่ยนให้เส้นขยุกขยุยนี้เป็นสี-แสงเงา
ก็ลงทับไปเลย บางอันก็ใช้เกลี่ยมั่งถูๆไถๆมั่งตามถนัด ให้มันกลายเป็นเส้นสีที่ชัดๆ
เพื่อที่จะได้เข้าสู่ขั้นตอนลงสีอย่างละเอียด โทนน้ำหนักทั้งหมดของภาพก็ถูกทำให้
กลมกลืนกันแล้ว สังเกตว่าหน้าตาอารมณ์ไม่เหมือนที่วาดตอนแรกเลย
ก็บอกแล้วว่าแค่ทำเส้นร่างให้เป็นเส้นสีเฉยๆ ลากเส้นมันตรงๆแบบนั้นหน้าก็เลยแข็งทื่อน่ะสิ






เอ ทำไมมันอัพรูปนานจริง พิมพ์ตั้งเยอะ กลัวเจ๊งครับ 
ขออนุญาตแยกโพสแล้วกัน

[เก้อ]

คราวนี้ก็เริ่มลงสีให้ละเอียด ไกล่้เกลี่ยสีบริเวณใบหน้าที่แข็งทื่อเมื่อกี้ให้ได้อารมณ์
เหมือนในรูปสเก็ตช์ และกลมกลืนกับส่วนอื่นๆ เพิ่มน้ำหนักสว่างสุดด้วยสีอมเขียวสว่างๆ
ลงไปส่วนที่รับแสง เช่น จมูก หน้าผาก ไหล่ ส่วนหลักๆ แล้วค่อยๆลงสีเกลี่ย
กลืนไปกับเงา





สังเกตดวงตาดูเหม่อลอยแล้ว แต่ยังดูจม ไม่มีมิติเบ้าลึกเป็นคนติดยาเลย
ปาก สันจมูกก็ยังไม่มีมิติเท่าที่ควร ดูจมๆไปด้วยกัน




จัดการกระหน่ำแสงเงา ตื้นลึกหนาบาง และไอ้น้ำที่ย้อยออกจากตานั่นลงไป
ดวงตาเป็นจุดเด่นที่สุดของการวาดพอเทรต เหมือนลูกชิ้นในชามก๋วเตี๋ยว
จึงต้องเติมอารมณ์ให้มันชัดๆ รูปทั้งรูปจะเจ๊งจะรอดก็ตรงตานี่ล่ะ 

ใบหูและเส้นผมตรงนี้ ก็เติมน้ำหนักสว่างสุด(เจือเขียว) และเข้มสุด(เกือบดำ) ลงไปด้วย
อ้อจิวที่ใบหูด้วย เห็นมันโล่งๆน่ะ ใส่เท่าคนวาดเป๊ะ 



จมูกมักจะเป็นส่วนที่รับแสงสว่างสุดในพอเทรต ก็ใส่สีซะให้มันสว่างสุด
เส้นตรงริมฝีปากบน ก็รับแสงเป็นเส้น เน้นให้มีมิติขึ้นมา
ริมฝีปากล่าง ก็เติมน้ำหนักสว่างสุดเหมือนกัน ให้มันดูกลมเต่งตึง ดึ๋งๆ วาวๆ

ถ้าใครบังเอิญตาดี สังเกตเห็นช่องเลเยอร์ ล่างขวามี 3 เลเยอร์นั้น
จริงๆที่วาดนี่ ใช้เลเยอร์เดียวนะครับ แต่อันบนสุด เลเยอร์ภาพต้นฉบับแบบเป็นลายเส้นเก็บไว้เทียบ
(ปิดตาไว้ แต่พอลงสีไปมาก็ไม่ไดเปิดเทียบเลย เผื่อไว้งั้นล่ะ) แล้วอีกเลเยอร์นั่น
คงเผลอกดไปโดนปุ่มเพิ่มเลเยอร์ เพิ่งเห็นตอนจะโพสนี่แหละ 


ใบหน้าเริ่มอยู่ตัว ตามนี้แล้ว แต่ส่วนอื่นๆยังไม่ละเอียด
และยังไม่กลมกลืนกัน ก็ลงสีให้มันกลมกลืนกันเสียให้หมด





ตรงราที่ขึ้นตัวจากด้านล่าง ก็ยังไม่ละเอียด ลงซะให้ละเอียด





มองจากไกลๆ แล้วดูภาพรวมว่ามันมีตรงไหนหลุด ไม่เข้าพวกไหม
ก็แก้ไขเสียให้กลมกลืนกัน จนเป็นอันสำเร็จ

ใช้เวลา 4 ชั่วโมงโดยประมาณ (มานั่งเกลี่ยๆแก้ๆเมื่อตอนค่ำต่ออีกนิดหน่อย)






หวังว่าคงเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้ชมไม่มากก็น้อยนะครับ
(สงสัยมานานแล้วว่า ไอ้คำว่าไม่มากก็น้อยนี่มีไว้ทำไม )


จบครับ

[แนนเค้ก ❤]

(ตอนแรกไม่กล้าตอบจู๋นี้ แต่ความยากชนะความป๊อด ก็เลยเสี่ยงดู)

ขอบคุณสำหรับความรู้อันไม่มากก็น้อยครั้งนี้ค่ะ 

[จักรี]

ผมไม่เคยใช้โปรแกรม เพ้นเลยครับ   ขอบคุณพี่เก้อมากครับ.....

[Kums]

+1 

[เก้อ]

 

อ๊ะ นี่มันตี 5 นะ
มาจากไหนกันเยอะแยะเนี้ย

(อุตส่าห์รอช่วงปลอดคน)

[แนนเค้ก ❤]

อ๊ะ นี่มันตี 5 นะ
มาจากไหนกันเยะแยะเนี้ย
(อุตส่าห์รอช่วงปลอดคน)

...คำนี้ไม่ได้ตั้งใจพิมพ์ผิดใช่ไหมเก้อ 

[เก้อ]

ตกใจจนเสียงหลง 

[นักสืบ]

 

[มานี มีใจ]

  เทพพี่เก้อ

ดูไปจะทำเป็นไหม 

[เต่ามาก]

สวย 

[ดาเฉยๆ]

หัวนมใหญ่จัง 

ปล. ได้ประโยชน์ไปบ้างไม่มากก็น้อยค่ะ
(ยังไงตูก็วาดไม่ได้อย่างงี้ )

[ยุนเอ]

ตื่นเช้ากันจัง

สวยครับพี่เก้อ เอคงดูได้อย่างเดียว ทำไม่เป็น 

[HyoPlum]

ขอบคุณครับ 

[iannnnn]

(+3) จานเก้อ (ไงล่ะ ..ได้เป็นจานแล้ว)



ขอยกมือถามหน่อยครับว่า
- ปากกายี่ห้อนี้เวลาเขียนแล้วมันสั่นๆ ไหม (อีแมวนี่สั่นสุดๆ) แล้วราคาเท่าไหร่ หน้ากว้างเท่าไหร่
- เออ ใช้แล้วไฟดูดไหม เผื่อจะได้ซื้อมั่ง
- เวลาขึ้นงานนี่ เอ้า อย่างภาพที่เอามาติวกันน่ะ ขนาดมันกว้างยาวมากแค่ไหนครับจาน ถึงจะได้เนื้องานละเอียดเท่าที่เห็น
- เอ๊า ใช้พีซีเรอะ