พึ่ง & เพิ่ง (แตกหน่อ)

[นายโอ้เอ้]

เพิ่งโหลดเสร็จเมื่อกี้ 

พึ่งโหลดเสร็จ   ขอบคุณค่ะ 

เพิ่ง & พึ่ง ว่ะ 555
ยังถกกันได้อยู่

ผมอยู่ฝ่าย "เพิ่ง" นะ 

[roundbol123]

อ๊ะ ขอบคุณพี่เอ้สำหรับแวมไพร์มากๆค่ะ 

[นักสืบ]

เพิ่ง & พึ่ง ว่ะ 555
ยังถกกันได้อยู่

ผมอยู่ฝ่าย "เพิ่ง" นะ 

ผมอยู่ฝ่าย พึ่ง

เพราะ เพิ่ง จะออกเสียง ผะ-เอึ้ง

พึ่ง ออกเสียง ผะ-อึ้ง

[PalmySyd]

พึ่งพิง

เพิ่งจะ

[ยุนเอ]

ผึ้งตัวน้อยตัวนิด   

[แนนเค้ก ❤]

พึ่ง

   1. พึ่ง 1 [V] ; depend on
      Syn. อาศัย, พึ่งพาอาศัย
      Def. อาศัยพักพิง, ขอความช่วยเหลือ
      Sample:ก่อนที่จะพึ่งใคร เราจะต้องช่วยตัวเองก่อน

   2. พึ่ง 2 [AUX] ; just now; just
      Syn. เพิ่ง, เพิ่งจะ, พึ่งจะ
      Def. คำช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยกๆ ในขณะที่พูดนั้น
      Sample:เขาพึ่งโทรมาบอกว่า พรุ่งนี้เขาไม่ว่างไปกับพวกเราแล้ว


LEXiTRON Thai

[kroonid]

เพิ่ง & พึ่ง ว่ะ 555
ยังถกกันได้อยู่

ผมอยู่ฝ่าย "เพิ่ง" นะ 

พึ่งรู้ว่าเคยถกกันเรื่องนี้ด้วย  

ผมอยู่ฝ่าย พึ่ง

เพราะ เพิ่ง จะออกเสียง ผะ-เอึ้ง

พึ่ง ออกเสียง ผะ-อึ้ง

[แนนเค้ก ❤]

ฝ่ายไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละค่ะ ถูกต้องทุกข้อเลย 



และที่นี่
"MP3 เพลงไทย" 

[นายโอ้เอ้]

วินิจฉัยคำ "พึ่ง" กับคำ "เพิ่ง" ซึ่งใช้ปนกันอยู่ ซึ่งท่านเสนาบดีกระทรวงธรรมการสั่งมา

                  ที่ประชุมตกลงกันเห็นด้วยดำริท่านเสนาบดีดังนี้

                  ก. "พึ่ง" เป็นคำกริยา ใช้ในความว่า พึ่งพาอาศัย เช่น ป่าพึ่งเสือ เรือพึ่งพาย ฯลฯ
                  ข. และ "เพิ่ง" ใช้เป็นคำวิเศษณ์ หมายความว่า บัดนี้, เดี๋ยวนี้ เกี่ยวกับเวลาปัจจุบัน เช่น "อย่าเพิ่งไป, ของนี้เพิ่งมีขึ้น" คำ "พึ่ง" ที่เอามาใช้เป็นคำวิเศษณ์ควรใช้ "เพิ่ง" เช่น "เขาพึ่งมา" ควรใช้ว่า "เขาเพิ่งมา" "อย่าพึ่งไป" ควรใช้ว่า "อย่าเพิ่งไป" ฯลฯ

อ้างอิงจากลุงบุหรี่

[Ou!]

พึ่ง

   1. พึ่ง 1 [V] ; depend on
      Syn. อาศัย, พึ่งพาอาศัย
      Def. อาศัยพักพิง, ขอความช่วยเหลือ
      Sample:ก่อนที่จะพึ่งใคร เราจะต้องช่วยตัวเองก่อน

   2. พึ่ง 2 [AUX] ; just now; just
      Syn. เพิ่ง, เพิ่งจะ, พึ่งจะ
      Def. คำช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยกๆ ในขณะที่พูดนั้น
      Sample:เขาพึ่งโทรมาบอกว่า พรุ่งนี้เขาไม่ว่างไปกับพวกเราแล้ว


LEXiTRON Thai

แปลกแต่จริง ผมไม่เชื่อ LEXiTRON (ขนาดคำแปลยังพิมพ์ผิดตั้งหลายคำ)

[ดาเฉยๆ]

เพิ่ง  /

แต่เวลาพูด  พูดพึ่ง

[จักรี]

    ตกลง เขาคุยเรื่องไรกัน พอดีพึ่งตื่น
          อ้าวนี่เพิ่งเริ่มเองนี่......

[iannnnn]

วินิจฉัยคำ "พึ่ง" กับคำ "เพิ่ง" ซึ่งใช้ปนกันอยู่ ซึ่งท่านเสนาบดีกระทรวงธรรมการสั่งมา

                  ที่ประชุมตกลงกันเห็นด้วยดำริท่านเสนาบดีดังนี้

                  ก. "พึ่ง" เป็นคำกริยา ใช้ในความว่า พึ่งพาอาศัย เช่น ป่าพึ่งเสือ เรือพึ่งพาย ฯลฯ
                  ข. และ "เพิ่ง" ใช้เป็นคำวิเศษณ์ หมายความว่า บัดนี้, เดี๋ยวนี้ เกี่ยวกับเวลาปัจจุบัน เช่น "อย่าเพิ่งไป, ของนี้เพิ่งมีขึ้น" คำ "พึ่ง" ที่เอามาใช้เป็นคำวิเศษณ์ควรใช้ "เพิ่ง" เช่น "เขาพึ่งมา" ควรใช้ว่า "เขาเพิ่งมา" "อย่าพึ่งไป" ควรใช้ว่า "อย่าเพิ่งไป" ฯลฯ

อ้างอิงจากลุงบุหรี่

เปนร้อยปีมาแล้วนา

อ้างอิงแบบเหน็บๆ มาจากลุงแอน



ป.ล.ลองกดเข้าไปอ่านเปนสาระดูเถิด

[นายโอ้เอ้]

เพิ่งพาลูกไปเที่ยว
พึ่งพาลูกไปเที่ยว


ลองให้ความหมายของสองประโยคนี้ดูครับ 

[iannnnn]

ก่อนอื่นขอ + จขกจ นี้ก่อนครับ
นักเลงภาษาไทยรุ่นเยาว์อย่างผมนี่ช้อบชอบ 


แอบอ้างมาก่อน เคยพูดไว้นานแล้ว

คำ :  พึ่ง ๒
นิยาม :  คำช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยกๆ ในขณะที่พูดนั้น เช่น เขาพึ่งไป, เพิ่ง ก็ว่า.



มีอีกคำนึงครับที่ความหมายเดียวกัน คือ เพ่อ แต่คำนี้ตายไปแล้ว 

ต่อไปเป็นภาพสแกนมาจากพจนานุกรมฉบับมติชน (แน่นอน พจนานุกรมนี้สำหรับวัยรุ่น)








ที่พี่เอ้ยกตัวอย่างมาก็ไม่เชิงนัก -- มันเหมือนเป็นการเล่นคำพ้องเสียงนะครับ
อารมณ์เดียวกับเล่นกับการออกเสียงว่า ฉันชอบกินข้าวไหม้ไหม้ - ไม่ไหม้ นั่นแล



ป.ล.ที่ผมเหน็บเรื่องปารประชุมราชบัณฑิตฯ นั่น เพราะเขาประชุมกันมาเปนร้อยปีแล้วไง