กระจู๋สารภาพรัก

[น้องเข่มเข๊ม]

 

[Rabbitinblack]

ออยให้เอแนะนำดิ

เอไม่มีของดี ไม่มีแฟนเป็นน้องตาแน่ๆ 

[คิ้วหนาจ้ะ]

แล้วบิ๊กล่ะๆ ไปเล่าในจู๋นู้นบ้างซิ
เมื่อวานบี ถามใหญ่เลย แฟนบิ๊กเหรอ น่ารักจัง 

[Rabbitinblack]

เล่าว่าอะไรเหรอ

บอกบี นี่ละแฟนตู คนตอนเช้า แฟนคนอื่น 

[ออยอิชี่]

เล่าว่าอะไรเหรอ

บอกบี นี่ละแฟนตู คนตอนเช้า แฟนคนอื่น 

ทางเราได้ทำการเก็บข้อมูลหลักฐานที่เป็น Text ไว้เรียบร้อยแล้ว บิ๊บ...

[ไอ้เบิร์ด]

พี่ศักดิ์มีสิทธิที่จะไม่พูด เพราะทุกสิ่งที่พี่พูดสามารถใช้เป็นคำให้การในชั้นศาลได้

[คิ้วหนาจ้ะ]

เล่าว่าอะไรเหรอ

บอกบี นี่ละแฟนตู คนตอนเช้า แฟนคนอื่น 

เล่าว่าเจอเม้งได้ไง

พี่ศักดิ์มีสิทธิที่จะไม่พูด เพราะทุกสิ่งที่พี่พูดสามารถใช้เป็นคำให้การในชั้นศาลได้

อันนี้ผมไม่เกี่ยวครับ

[ออยอิชี่]

พี่ศักดิ์มีสิทธิที่จะไม่พูด เพราะทุกสิ่งที่พี่พูดสามารถใช้เป็นคำให้การในชั้นศาลได้

เหมือนจะมั่วนะ 

[ไอ้เบิร์ด]

อ้าว หรอ งั้นตามน้ำเลยละกัน

[ออยอิชี่]

วะฮะฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา  ในที่สุดผมก็ทำได้ ตือ ดึ๊ด ตือ ดึ๊ด 

วันนี้พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม
เช้านี้ไปยืนรอรถเมล์สาย 553 ตอน 6 โมงกว่า ๆ   กะว่า ถ้าวันนี้รถเมล์มาตอน 6.20 น. จะไม่ขึ้นเพราะเมื่อวาน ขึ้นแล้วทำให้ไม่ได้เจอสาวเจ้าบนรถ
ผมก็ยังยืนรอ รอ รอ รอจน 6.30 เอ๋ แปลก ๆ ทำไมรถเมล์ที่น่าจะมาตอน 6.15 ไม่วิ่งผ่าน รอจน 6.30 เอ๊ะก็ยังไม่มา ในที่สุดรถเมล์ก็มาตอน 6.35
ตอนขึ้นรถเมล์ ใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ไม่รู้ว่าจะได้เจอเขาไหม ด้วยความที่ตอนเช้ารถเมล์มันวิ่งแปลก ๆ เลยยิ่งกังวล กลัวว่าจะคาดกัน
ในที่สุดก็ถึงป้ายแถวแยกเทพารักษ์ คนเบียดเสียดเยอะมาก เยอะจนปิดประตูไม่ได้ ไอ้เราก็เป็นห่วง ชะเง้อคอมองว่า เค้าจะโดนเบียดอยู่หรือเปล่าน้า จะหายใจออกไหมน้า เพราะรถเมล์ที่เป็นแอร์เวลาคนขึ้นเยอะมาก ๆ เหมือนอากาศจะไหลเวียนไม่ค่อยทัน ผมกลัวเขาเป็นลม
ใจก็กะว่า ถ้าอยู่ไกล้ ๆ หรือเจอ ผมต้องลุกให้เขานั่งเป็นแน่ แต่แล้ว ก็คาดกันจนได้ เมื่อลงรถเมล์หน้าบริษัทเวลาประมาณ 7.10  น.

ว้าาาาาาาา รวบรวมความมั่นใจตั้งนาน ดันอดเจอ 

แต่ก็นะ ไอ้บทมีโอกาสให้ได้คุย เอ็งดันไม่คุย ทีนี้จะมาเสียดาย สมน้ำหน้า (บ่นกับตัวเอง)   แล้วก็เดินทอดน่องบนสะพานลอยข้ามถนน 8 เลน

มองดูนาฬิกาอีกครั้ง ไม่แน่นะ เธอคนนั้นอาจจะยังไม่มา ไปยืนรอที่ร้านข้าวดีกว่า โอกาสของเรายังมี

พอไปถึงร้านข้าว เห็นคนขายยังจัดโต๊ะไม่เสร็จ ด้วยความที่เราไม่รีบ+กับรอเวลา เลยช่วยเขาจัดร้าน ช่วยเขาขายของแทน เจ้าของร้านเอ็งจะจัดก็จัดไป เดี๋ยวตูช่วยขาย  ก็ขายไปได้กล่องสองกล่อง จนลูกค้าหมดช่วงนั้น

พี่เขาก็ถามผมว่า " วันนี้มาแปลก แล้วมายืนรอใครหรือเปล่า เห็นยังไม่ซื้อข้าวซักที "
ผมก็ " รอเพื่อนครับ " แล้วก็ยิ้ม ๆ  เห็นว่าชวนพี่เจ้าของร้านคุยนานไปและ สั่งข้าวกล่องมา 1 กล่องแล้วกัน พี่แกได้ไม่เสียกำลังใจ
" พี่ครับ เอาหมูทอด หัวไชโป้วผัดไข่ 1 กล่อง   แต่ผมฝากพี่ไว้ก่อนนะ เดี๋ยวผมมาเอา " แล้วผมก็นั่งอยู่ข้าง ๆ ร้านเขา    เจ้าของร้านคงงง

รออยู่แค่อึดใจ เห็นรถเมล์สีส้มวิ่งผ่าน  ผมก็รีบยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เพิ่ง 7.15 เอง หรือว่าเขาอาจจะมาเร็ว คิดได้แค่นั้น คนก็แห่กันมาเยอะแยะ
จากไหนไม่รู้ ด้วยความที่ว่าง ๆ เลยช่วยพี่เขาขายอีก สนุกดี 

ขายอยู่เพลิน ๆ เงยหน้ามองสะพาน จังหวะนั้นเอง สาวกระโปรงพริ้ว ก็เดินลงสะพานลอยมาพอดี
แล้วก็เปลี่ยนบทบาทจากคนช่วยขาย มายืนทำท่ารอซื้อข้าวกล่อง ทั้ง ๆ ที่ซื้อเสร็จแล้ว ใส่ถุงเสร็จแล้ว แต่ทำฟอร์มฝากข้าวกล่องพี่แกไว้ก่อน 
ตอนเขามาถึงหน้าร้าน เขาก็ทักทายผมด้วยการผงกหัวให้แล้วก็ยิ้ม ๆ น่ารักเหมือนเคย
ด้วยความที่คนเยอะ พี่เขาก็ขาย ๆ ไป จนถึงคิวสาวกระโปรงพริ้ว เขาก็มองมาทางผม ผมก็ชิงบอกเลยว่า " เชิญก่อนเลยครับ " 
พอเขาซื้อเสร็จหันหลังเดินเข้าตึกไป ผมก็ฉวยข้าวกล่องที่ซื้อไว้แล้ว แล้วก็เนียนเดินตามทันที ตามแผน 

คิดในใจ ถ้าเอ็งปล่อยให้เขาเดินไปถึงเซเว่น ทุกอย่าง จบแน่

" เมื่อวานนี้เห็นไม่ได้ซื้อข้าวกล่อง ทานแต่ขนมปัง จะอิ่มเหรอครับ "
" ก็คนขายมาช้านี่นา เลยต้องซื้อขนมปังกิน "
" ผมนี่เสียมารยาทจัง เจอกันหลายครั้ง ยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ผม ออย ครับ แล้วคุณ..."
" ต้นค่ะ ชื่อต้นค่ะ " อร๊ายยยยยย รู้ชื่อแล้ว 
" ทำงานอยู่เนชั่นนี่ ชั้นไหนเหรอครับ "
" ชั้น 2 ค่ะ เป็นฝ่ายขาย งานเหนื่อยมากมาก "
" สู้ ๆ ครับ ส่วนผมทำอยู่ที่ตึกนี้เหมือนกันครับ ทำอยู่ที่ซีเอ็ด "

แล้วก็เดินเข้า เซเว่น ไปสองคนตามระเบียบ  ผมก็ไม่รู้จะซื้ออะไร คว้าถุงคอนเน่ได้ถุงนึง ก็จ่ายตัง เขาก็ซื้อน้ำเปล่าเหมือนเคย
จังหวะที่เดินออกจากเซเว่น ผมก็เปิดประตูให้ ด้วยความสุภาพบุรุษ   และไม่นึกว่าเขาจะมีคำพูดถามต่อ
" ออยทำที่ซีเอ็ด ทำงานเกี่ยวกับอะไรเหรอค่ะ "  ว้าว ว้าว ว้าว เรียกชื่อผมด้วย
" ผมเป็นฝ่ายศิลปกรรมอยู่ทีซีเอ็ดครับ "
" อื้อ ดีจัง "   " งั้นขอตัวก่อนนะคะ " โบกมือบ้ายบายผมด้วย แบบพองามอ่านะ  \/
" แล้วเจอกันครับ " โบกมือตอบ

จบบทสนทนา ผมก็ไปยืนหันหน้าอยู่หน้าลิฟต์ ยิ้มแก้มปริเชียว   
ดีใจจัง รู้จักชื่อเสียที ทีนี้เวลาจะทัก จะได้ทักชื่อเขาเลย 

[นายโอ้เอ้]

ว้าว 


ตูไม่หลับไม่นอนเพื่อรออ่านเลยนะเนี่ย 

[ออยอิชี่]

ว้าว 


ตูไม่หลับไม่นอนเพื่อรออ่านเลยนะเนี่ย 

ตอนเดินไปเคียงข้าง แล้วชวนคุย ใจเต้นโคตรดังเลยพี่โอ้เอ้ มันจะตูมตามออกมาให้ได้ 

[กันย์]

วะวะวะว้าวววว เอาล่ะสิ เอาล่ะสิ
ตอดไปเรื่อยๆนะพี่ออย

[ไอ้เบิร์ด]

" เมื่อวานนี้เห็นไม่ได้ซื้อข้าวกล่อง ทานแต่ขนมปัง จะอิ่มเหรอครับ "
" ก็คนขายมาช้านี่นา เลยต้องซื้อขนมปังกิน "
" ผมนี่เสียมารยาทจัง เจอกันหลายครั้ง ยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ผม ออย ครับ แล้วคุณ..."
" ต้นค่ะ ชื่อสมต้นค่ะ " อร๊ายยยยยย รู้ชื่อแล้ว 
" ทำงานอยู่เนชั่นนี่ ชั้นไหนเหรอครับ "
" ชั้น 2 ค่ะ เป็นฝ่ายขาย งานเหนื่อยมากมาก "
" สู้ ๆ ครับ ส่วนผมทำอยู่ที่ตึกนี้เหมือนกันครับ ทำอยู่ที่ซีเอ็ด "

อาฮะ ว่าแล้วพี่ออยต้องทำได้ สู้ๆพี่ใกล้แล้ว อย่างน้อยตอนนี้ก็ได้คุยแล้ว

[คิ้วหนาจ้ะ]

Yes !!!!

แอร้ยยย น้องต้น 

นึกหน้าออย ยืนเอียงข้างปากร้อง เยส !!!
แล้วก็ขยับแขนไปมา แบบนักบอลเวลายิงประตูเข้า

ดีใจด้วยครับ จะได้เป็นฝั่งเป็นฝาซะที