เรื่องราวของคนหน้าแตก - เสียหน้า

[น้องเข่มเข๊ม]

ตอนนี้หน้าท้องแบนเรียบแล้วค่ะ   

[Kums]

ใช้เตารีดเหรอ 

[น้องเข่มเข๊ม]

    รีดหน้าพี่ดีไหมคะ 

[Kums]

แค่นี้ดั้งตูก็แบน เป็น กระดานและ 

























...

[น้องเข่มเข๊ม]

กรุณาอย่าพูดเรื่องดั้ง

















  ==> สังเกตดีดีจะมีรังสีอำมหิต 

[จั๊วจ่ะ :)]

 

ตดฟ้าผ่า

[เoิร์ธ]

  เพิ่งโดนเมื่อาทิตย์ที่แล้วเรียนแลขแล้วแล้วก็เxือกรู้ดีข้อที่คิดผิดบอกว่าถูกไปเถียงกับอาจารย์ว่าผมูถูก อาจารย์ก็บอกว่าผมผิด พอตอนกลับบ้านตูนั่งรถไฟฟ้าใ้็ต้ดินผม ไปกับเพื่อนเพื่อนคนนั่นเก่งเลขโคxx เลยถามมันบนรถไฟฟ้ามต้ดิน ให้มันคิดให้ดูคิดไปคิดมา ผมผิดเอง ตอนนั่นขุ้นรถไฟฟ้าประมาณ 5โมงกว่า คนแน่นโคxx แล้วเพื่อนผมดันพูดซะดัง ว่า" มึงอ่ะ คิดผิด แล้วไปเถียงอาจารย์ " คนข้างๆที่ยืนมันผมเต็มเลย 

[น้องเข่มเข๊ม]

ปิดจู๋นี้เหอะ    












ตูไม่ได้อายหรอกนะ.....แค่กระดาก  

[ดาเฉยๆ]

เอ่อ  ขอเล่ามั่ง



เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว  ดากับเพื่อนๆ และพี่ชาย :22:ของดาดูทีวีกันอยู่
แล้วดาง่วง ก็เลยหนุนแขนพี่ชายนอน ซักพัก ฝันว่าว่าน้ำลายไหล ก็สูดขึ้นมาตามประสากุลสตรี
รู้สึกว่าพี่แกขยับตัว ดาเลยตื่น แล้วก็ถามไปว่า อะไรเหรอ หนังจบแล้วแงะ(ภาษาท้องถิ่น)

เพื่อนที่แสนดีบอกว่า เมื่อกี้ เมิงกรนดังอย่างกะรถไฟวิ่งผ่าน(จริงอะ  )
หันไปมองพี่ชาย แล้วยิ้มให้  อ้าว ทำไมเงียบละคะ
มองไปที่แขนพี่เค้า น้ำลายเต็มเลย(หมดกันภาพพจน์ชั้น )
ตั้งแต่วันนั้นก็เป็นที่เล่าขานเรื่องเสียงกรนสนั่นโลกในหมู่เพื่อนๆ
(ตอนแรกก็รู้กันแค่เพื่อนในม. แต่ตอนนี้ )

และพี่ชายคนนั้นก็เลยเป็นแค่พี่ชาย











อ่อ อีกเรื่องนึง
นั่งเรียนอยู่ในห้องเลกเชอร์ ก็เป็นเก้าอี้เลกเชอร์อะไม่ใช่ห้องสโลป
ไม่สามารถพิงพนักหลับได้
ดาก็ก้มหน้าก้มตาหลับ
พอหมดคาบเพื่อนปลุก
ดาก็ลุกขึ้น
น้ำลายยืดเป็นทาง
คนอื่นมองกันเป็นตาเดียว
ดาเลยก้มลงไปนอนเหมือนเดิม(เดี๋ยวเค้าจำหน้าได้ )

[iannnnn]

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

[ning❤]

มันกระทบดังปั้งเลยพี่ดา 


เคยนอนน้ำยายไหย ในห้องเหมือนกันแหละ 

[Mintmint*~]

พูดถึงเรื่องน้ำลายแล้ว มีเยอะค่ะ เล่ามั่ง ๆ (จะเล่าให้ตัวเองอายเพื่อ?....  )
-----------------------
คือ ตัวเองรู้สึกว่าเป็นคนน้ำลายเยอะ เพราะไม่ชอบกลืนน้ำลาย ขี้เกียจ เหอะ ๆ (มีงี้ด้วย)
แล้วเวลาไม่ได้พูดนาน ๆ มันจะเต็มค่ะ เต็มจริง ๆ -*- 
แล้วพอดีวันนั้น ไปเรียนพิเศษ นั่งรถมาไม่ได้พูดสักคำ ไปถึงเพื่อทัก อ้าปากตอบเลย
แล้วทันใดนั้น.......... เกิดอาการปากรั่วฉับพลันค่ะ น้ำลานมันกระฉอกออกมาค่ะ
ไม่ใช่น้อย ๆ ซะด้วย หยดเบ้อเริ่มเลย หยดมันเป็นแอ่งกลางห้องแหละค่ะ
มันหันมามองกันเป็นตาเดียว (คนที่ชอบก็นั่งอยู่แถวนั้นแหละ) อายค่ะ อายสุด ๆ
จะหลบก็ไม่ได้ มันย้อยไปแล้ววววววว ฮือออออ~ 

อีกทีก็ตอนประมาณ นั่งดูอะไรอยู่ไม่รูู้ อยู่ ๆ ก็ย้อย ฮือๆๆ
ไม่สามารถควบคุมน้ำลายตัวเองได้
แล้วอีกอย่างเป็นคนน้ำลายเหนียวอีกต่างหาก เพราะดื่มน้ำน้อย มันจะยืดง่ายกว่าชาวบ้าน
เวลากินน้ำ มันจะยืดติดหลอด เวลาเอาปากออกต้องรีบเอามือป้อง ๆ แล้วเช็ดหลอด

ทั้งหมดทั้งปวง เลยทำให้ได้ฉายา "เจ๊ยืด" ไปโดยปริยายค่ะ 

[อู๋]

เคยลืมรูดซีบกางเกางแล้วเดินไปทั่วคณะมนุษย์ซึ่งอุดมไปด้วยสาวๆ จนมีสาวกรี้ดตกใจถึงรู้ตัว

[เต่ามาก]

น้ำลายควบคุมได้

แต่น้ำ.... ควบคุมยาก ... 





















น้ำหนักน่ะ... 

[Kums]

เคยลืมรูดซีบกางเกางแล้วเดินไปทั่วคณะมนุษย์ซึ่งอุดมไปด้วยสาวๆ จนมีสาวกรี้ดตกใจถึงรู้ตัว

มันเบาขนาดนั้นเชียวเหรอ ถึงไม่รู้สึก 














เฮ้ยอู๋ ตูย้อเย่น