สำหรับอายุ 15 ขึ้นไปเท่านั้น

[ออยอิชี่]

โห พี่แอนจำชื่ออาจารย์ ม.5 ได้ด้วย เกือบ 30 ปีแล้วยังจำได้อีก 

[เต่ามาก]

น้าแอน 

[iannnnn]

อ. ตอน ป.3 ยังจำได้เลย
ทำไงจะให้ลืมได้เนี่ย

[ออยอิชี่]

ทำใจไม่ให้รักเธอ เดี๋ยวก็ลืมได้เอง 

[าาา๐]

อยากกลับไปสะสมสติ๊กเกอร์แลกเกมแฟมิคอมจัง 

เอ๊ะ หรือเอาเกมบอยดี

[ออยอิชี่]

เดี๋ยวก็แกะห่อ โอเด็งย่า แล้วทิ้งขนมเลยหนิ

ตอนนั้นยังซื้อ คัมคัม รสไก่ 3 บาท ห่อสีเหลือง มากินแล้วได้เหรียญพลังกระดาษกลม ๆ อยู่เลยมั้ง
กับขนมโดราเอมอน ที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอล ผมแลกรถทามิย่าแท้มาได้ 1 คันด้วย

[คุณหนูฟ้า]

ทุกวันนี้ยังขายเหล้าอยู่เปล่าครับฟ้า

ไม่ขายแล้วค่ะ
เลิกขายตั้งแต่ฟ้าเอนท์ไปอยู่ ปัตตานีแล้ว 

[Earthchie]

เดี๋ยวก็แกะห่อ โอเด็งย่า แล้วทิ้งขนมเลยหนิ

ตอนนั้นยังซื้อ คัมคัม รสไก่ 3 บาท ห่อสีเหลือง มากินแล้วได้เหรียญพลังกระดาษกลม ๆ อยู่เลยมั้ง
กับขนมโดราเอมอน ที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอล ผมแลกรถทามิย่าแท้มาได้ 1 คันด้วย

ใช่อันที่เป็นสมุดภาพเปล่าครับ

ผมหมดกับมันไปเยอะมากเลยนะ  ด้วยความที่บ้านขายขนม เลยซื้อมาเป็นโหลๆ

ผมก็แอบแกะมันทุกกล่องเลยครับ  อันไหนซ้ำ ก็แพ็คกล่องใหม่ให้ดีๆ แล้วไปวางขายต่อ (ชั่วจริงๆ )

เก็บจนเหลือบัตรพิเศษอีกแค่ใบเดียวจะเต็มเล่ม  หายังไงก็หาไม่เจอ จนแม่บอกว่าเค้าคงทำหลอกไว้ เลยเลิกหา

ก็เก็บๆไป เอาไปโรงเรียนมันทุกวัน อวดน้องป.1 ยัน พี่ม.3    เห่อมาก

แต่ก็ไม่ได้เอาไปแลก เพราะมัวแต่เก็บไว้อวดชาวบ้านจนหมดเขต  เซงเลย

ทุกวันนี้ยังอยู่ แต่ไปไหนไม่รู้แล้ว    ในบ้านนี้แล่ะ

[ต้น]

ขนมโดราเอมอนที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอลนี่  ผมซื้อยกโหลเลย

เอาแต่สติกเกอร์ ขนมทิ้งหมด อันที่ซ้ำๆ ก็เอาไปเล่นเขี่ยๆ กับเพื่อนที่โรงเรียน

เคยสะสมได้ครบเล่ม แลกนาฬิกาเครื่องบินได้อันนึง ภูมิใจสุดๆ

[iannnnn]

ไม่เคยแลกอะไรได้กับเขาเลย
เป็นไอ้ขี้แพ้ของเพื่อนๆ เลยนะตอนนั้น
ใช่ซี้ ตูมันจน ตูมันเขี่ยไพ่ไม่เก่ง

[คิ้วหนาจ้ะ]

ขนมโดราเอมอนที่แถมสติกเกอร์ดราก้อนบอลนี่  ผมซื้อยกโหลเลย

เอาแต่สติกเกอร์ ขนมทิ้งหมด อันที่ซ้ำๆ ก็เอาไปเล่นเขี่ยๆ กับเพื่อนที่โรงเรียน

เคยสะสมได้ครบเล่ม แลกนาฬิกาเครื่องบินได้อันนึง ภูมิใจสุดๆ

ผมก็มีนาฬิกา ยังอยู่จนทุกวันนี้เลย
แต่ของผมเป็นค็อปเตอร์แบล็กฮอร์ค แฮะ
ก็สวิทช์แล้วจะมีเสียงเหมือนค็อปเตอร์กำลังจะขึ้น
แต่ตอนนั้นที่ผมสะสม อันนั้นเป็น สตรีทไฟเตอร์

[Dew Susansaraly]

ตอนนั้นยังเรียน (เรียนมากด้วย) เล่น และเรื่อยเปื่อย แต่ไม่เสียใจเพราะมันเป็นต้นทุนชีวิตที่ทำให้ผมเป็นผมในทุกวันนี้

ไม่พอใจอยู่อย่างเดียวก็คือบ่มเพาะนิสัยขี้เกียจมาด้วยนี่ซิ เซ็งเลย

แต่สำหรับน้องๆที่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันแต่ตั้งอายุ ๑๕ เมื่ออายุเท่าผมคงไปได้ไกลกว่าเยอะเลยครับ

[ออยอิชี่]

ไม่เคยแลกอะไรได้กับเขาเลย
เป็นไอ้ขี้แพ้ของเพื่อนๆ เลยนะตอนนั้น
ใช่ซี้ ตูมันจน ตูมันเขี่ยไพ่ไม่เก่ง

ผมทำเหมือนเอิร์ธเลย บ้านอาโก ผมเขาขายของเหมือนกัน แอบเนียนไปแกะกล่องแล้วหาสติกเกอร์ใสมาแปะแพ็คคืน หาตัวที่เรายังไม่มี มีแอบหยิบของกล่องนึงไปผสมอีกกล่องนึงด้วยนะ ตอนนั้นตื่นเต้นมาก กลัวโดนโกจับได้ (ตูนี่มันเลวจริง ๆ)

อย่าคิดมากพี่แอน ผมเขี่ยแพ้ชาวบ้านเขาเหมือนกัน อาศัย ตบแปะเอา กดมือคู่แข่งเยอะ ๆ ไพ่เราก็หงายทับเขาแล้ว ชนะตลอดเลย
สมัยนั้นของที่แพงที่สุดในขนมช็อกโกแล็ตโดเรมอน คงเป็นเกมส์บอยมั้ง แค่ใครมีเล่นก็เท่สุดๆ

[ยุนเอ]

ไม่เคยแลกอะไรได้กับเขาเลย
เป็นไอ้ขี้แพ้ของเพื่อนๆ เลยนะตอนนั้น
ใช่ซี้ ตูมันจน ตูมันเขี่ยไพ่ไม่เก่ง

อาหารเลยนะเนี้ย   

เอเขี่ยไพ่พอชนะเยอะ ก็เอามาขาย แล้ว ไปเขี่ยใหม่ตลอดเลย 

[ต่อแต่นี้ไป]

ผมสะสม sticker sailor moon ได้ครบจากไอติม United สมัยนู้น แล้วเอาไปแลกโปสเตอร์อ่ะครับ
ไม่รู้จะภูมิใจดีมั้ยเนี่ย