สำหรับอายุ 15 ขึ้นไปเท่านั้น

[กันย์]

แ้ล้วทำไมไม่นั่งเรียน จะโดดเรียนทำไม

[ต่อแต่นี้ไป]

สงสัยเรียนโรงเรียนพละ

[บักอาร์มมมม]

ก็เรียนเสร็จก็ไปโดดหนังยาง พอโดดเสร็จก็กลับไปเรียน 

[ดาเฉยๆ]

เล่นเตยกัก ดูเป็นทีมดี

[เต่ามาก]

เป็นช่วงชีวิตที่ไม่อยากเล่าครับ โคตรน่าอายเลย 

[roundbol123]

ตอนนี้ 15 แล้ว 

อ.3 เปิดคอมเป็น เล่นเกมเด็กๆเป็น 
ป1. เพิ่งเล่นคอมเป็น วาดรูปในเพนท์เล่น
ป2. เป็นช่วงที่เข้าเน็ตเป็น(ลุงสอน) หาข้อมูลในเน็ต แล้วก็หัดทำเว็บจาก CD สอน + เว็บที่สอนในสมัยนั้น
ป3. ช่วงนั้นก็ยังเล่นไปเรื่อยอยู่ ตอนนั้นกำลังบ้าแฮร์รี่เลยหาเว็บแฟนฟิคชั่นอ่านเล่น + หัดโฟโต้ฉอป
ป4. หัดแต่งนิยาย ออกมาขากถุยมากๆ 
ป5. ยังแต่งนิยายอยู่ดี แล้วก็สนุกสนานกับการวาดรูปด้วยเมาส์
ป6. เริ่มเบื่อนิยาย วาดรูปอยากเดียว(ด้วยแฟลชและเมาส์ปากกา)
ม1. ให้พี่กัมสอนวาดรูปลงสี(มั้ง) ประมาณนั้นแหละ แล้วมาเล่นบอร์ดฟอนต์
ม2. เป็นปีที่เรียนรู้อะไรเยอะมาก ม2 ทำเว็บดีๆเป็นกับเค้าซักที  มีงานของรุ่นให้ตัดเพลงตัดหนังเราก็ทำหมด แล้วก็หัดวาดรูปต่อไป
ม3. ก็อย่างที่เห็นแหละค่ะ เก็บเลเวลไปเรื่อยๆ 

[ซือเน...]

ตอน 15 รู้สึกจะบ้าบาส เล่นบาสมัน 7 วันจันทร์-อาทิตย์ ซ้อมบาสจันทร์-ศุกร์ เสาร์อาทิตย์ก็ยังเล่นกับพวกผู้ใหญ่อีก
ที่เหลือนอกจากเรียนก็ไปเดินดูสาวที่สยาม

ลอกซะ เพราะเหมือนกันเด๊ะๆ 

เล่นเช้ายันดึก ยกเว้นบ่าย กดเกมบ้านเพื่อน
จ-ศ เลิกเรียนก็สนามบาสที่เดียวเลย

[บักอาร์มมมม]

อ.1-อ.2 วิ่งเล่นในห้องเรียน พื้นลงเทียน ลื่นหน้าทิ่มทุกวัน เล่นซ่อนหาไปแอบใต้ท้องรถ ดูเปาปุ้นจิ้นทุกคืนด้วย
ป.1 เล่นคอมเปิดคอมได้
ป.2 อ่านหนังสืออย่างบ้าคลั่ง
ป.3 อ่านหนังสือเหมือนเดิมแต่เริ่มลด
ป.4 อ่านการ์ตูนเรื่องแรกคือไยบะ เริ่มอ่านหนังสือเรียนน้อยลง
ป.5 เล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็น
ป.6 ดาวน์โหลดอะไรต่างๆในเน็ตได้
ม.1 เล่นRagnarok
ม.2 โดดเรียนพิเศษไปเล่นเกม
ม.3 โดดเรียนไปเล่นเกม
ม.4 แทบไม่ได้เข้าเรียน
ม.5 เรื่อยๆเปื่อยๆ
ม.6 อ่านหนังเตรียมเอ็นตาแตก

[蓝月 (lán yuè)]

เอามั่ง
พิมพ์ยาวๆ จะได้ไม่มีคนอ่าน


อนุบาล
เป็นชีวิตที่จำไม่ค่อยได้แฮะ
คงกินนม นอน ตีกะเพื่อนละมั้ง
จำได้เลาๆ ว่า โดนใครหยิกไม่รู้ แล้วมาฟ้องพ่อ
พ่อไปหาครูด้วยความรักลูกสุดชีวิต แล้วก็โวยวายๆ
ครูก็บอกว่า ลูกคุณนั่นแหละ ไปหยิกเค้าก่อน

เรียนก็ไม่ดีล่ะ ได้ที่ 20-30 กว่าๆ ของห้อง


ประถม
เรียนดีมากๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
ไม่เคยได้เกินที่ 4 ของห้อง ยกเว้นตอนป.5 เทอมสอง ที่แม่หอบพาหนีไปเชียงราย
ตอนอยู่เชียงรายระยะเวลาสั้นๆ กลับได้รู้จักชีวิตมากกว่าเรียนเอกชนหลายปี
ตอนเรียนเอกชนนี่ ไม่ได้ใช้เงินเองเลย จะซื้ออะไรพ่อก็เป็นคนซื้อให้
ข้าวก็ไม่ต้องซื้อกินเอง ไปเรียนก็มีรถรับส่ง
ชีวิตเปิดโลกได้อย่างเดียวเพราะหนังสือในห้องสมุด
เขียนตามคำบอกได้เก่งกว่าคนอื่นเพราะชอบอ่านเรื่องย่อละครในหนังสือพิมพ์
ของเล่นไม่ได้เล่น แอบซื้อตุ๊กตากระดาษได้ซักพักแม่ก็หอบไปทิ้ง
การ์ตูนไม่ได้ดู ทุกวันต้องนอนสองทุ่ม ยกเว้นศุกร์กะเสาร์เข้านอนหลังละครจบ

เรื่องคอม ได้เล่น windows 3.11 (ป่าวฟะ) ตอนป.4
ที่มันเป็น DOS มั้ยก็ไม่รู้ จำไม่ได้เหมือนกัน

กิจกรรมก็มีเชียร์ลีด เป็นผู้นำเชียร์ (คือนำให้ร้องเพลงน่ะนะ ไม่ได้เต้นนำ)
เล่านิทานประกอบภาพ (พากย์เสียงเลียนตัวการ์ตูนด้วย ชอบมาก)
บรรยายธรรมได้รางวัล 2 ปีซ้อน

ช่วงอนุบาลกับประถมนี่สนุกนะ
แบบว่ากัดกะใครก็บอกไปเลย ชั้นโกรธเธอ ไม่ชอบเธอ
ต่อให้มันมีขนมที่เราอยากกิน เราก็จะไม่สนใจ

แต่โตมานี่ บางทีก็ต้องรักษาผลประโยชน์ใช่มะ เพราะมันไม่ใช่แค่ขนมละ


มัธยมต้น

เรียน Microsoft Office ตอนม.1
กิจกรรมก็ไม่ค่อยมี ธรรมดาๆ (จริงๆ เกือบได้เป็นพวงหลีดอีกนะ แต่หนี ค่าชุดแพง)
เรียนก็ยังเรียนดีเหมือนเดิม
อ้อ เกือบได้มีปั๊บปี้เลิฟด้วย แล้วก็เป็นตราบาปฝังใจจนทุกวันนี้

มีเขียนนิยายเน่าๆ ตอนม.2
ระยะนี้เริ่มอ่านการ์ตูนตาหวาน แล้วก็ชอบเป็นชีวิตจิตใจ

ม.3 ไปแข่งทักษะเขียนภาษาอังกฤษได้เหรียญทองด้วย

ส่วนนอกโรงเรียน ก็เล่นอินเทอร์เน็ตเป็นโดยไม่ต้องมีใครสอน
แต่ msn นี่มีคนสอนให้เล่น หลังจากไปคลุกๆ กับ Pirch (ไร้สาระมากๆ)


มัธยมปลาย

เรียน: เรียนก็ยังดีแหละ แต่ขี้เกียจขึ้น
กิจกรรม: ได้เป็นหัวหน้าห้อง ได้ทำค่าย เป็นพี่ค่าย เข้าค่าย เริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างทั้งด้านดีและไม่ดี
มีถือป้ายเดินพาเหรด แข่งละคร เข้าค่ายโอลิมปิกวิชาการ เรียนพิเศษ
ตอนม.6 เหลวแหลกมาก เล่นโอเทลโล่แบบบ้าเข้าขั้น (เคยแข่งแล้วได้ที่ 11 จากกี่คนไม่รู้ จำไม่ได้)
นอนไม่ตื่น มาเรียนสาย แต่เกรดก็ยังดีอยู่

โชคดีที่เพื่อนดี เพื่อนดีมากๆ คอยช่วยเหลือ คอยเติมเต็มในชีวิต
แล้วก็ซวยที่เจอเพื่อนไม่ดี เลยทำให้ทะเลาะกะคนๆ นึง จนตอนนี้อยากคุยแค่ไหนก็คุยด้วยไม่ได้

อ้อ คนในอินเทอร์เน็ตก็ดีล่ะ
ช่วงนี้เป็นระยะแรกของการเข้าเวปฟร้อน
ตอนนั้นมีช่วงเวลางุงิด้วย
เข้าเว็บแต่งของในไดอารี่ เริ่มจับโฟโต้ฉอป เล่นนั่นเล่นนี่ (แต่กว่าจะเข้าใจนี่ นานมาก)
ไปเขียนนิยายในเว็บด้วย


มหาวิทยาลัย
ติดทุน (และก็เกือบหลุดทุนมาหลายรอบละ)
กิจกรรมส่วนใหญ่ก็จะทำในนามนักศึกษาทุน (เช่นไปเที่ยวมาเลย์ ไปเที่ยวฟาร์มโชคชัย)
มีจัดนิทรรศการ แบล็บๆๆ เป็นกรรมการชมรม
เคยเดินพาเหรด (และก็เกือบเป็นหลีดอีกแล้ว แต่ก็หนีมา ตอนนั้นติดเน็ตเลยไม่อยากเป็นหลีด ซ้อมดึก
นึกๆ ดูแล้วเสียดาย ตอนนั้นถ้าเป็นป่านนี้อาจจะมีจริตจะก้านกะเค้ามั่งแล้วก็ได้นะ)

คอมพิวเตอร์นี่ก็ยังเล่นอินเทอร์เน็ตเหมือนเดิม
ปั่นบอร์ดมากขึ้น เล่นโอเทลโล่น้อยลง
เริ่มสนใจอะไรงุงิๆ เช่น ทำบล็อก งม วพ
ทำฮิห้า อ่านพันติ๊ป อ่านบล็อก เข้าชีซ่า โหลดของเถื่อน
ตีปังย่า เล่น PSP
เป็นโลกที่เพื่อน (มีเพื่อนแบบหัวกะทิคณะทั้งนั้น) ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ (มั้ง - ก็มันเอาแต่คุยเอ็มกะเข้าเว็บกะปุกอ้ะ)


กิจกรรมล่าสุดคือทำฟ้อนสุดฯ

รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ระหว่างโลกวิทย์กับโลกศิลป์
ถ้าปิดคอม ปิดบอร์ด ไปเรียน ก็จะเจอบรรยากาศ geek วิทย์สุดขั้ว
เรียน อ่านหนังสือ ทำเล็กเชอร์ใหม่ มีดิ๊ป มีอินทิเกรต มีเค็ตเวกเตอร์ มีกะด๋งกะด๋อยอะไรไม่รู้ น่างงมาก
ในขณะที่ถ้าเข้าบอร์ดมา ก็จะเจอ geek คอม geek ศิลป์
ซึ่งก็น่างงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

ตอนนี้ก็กำลังหาสมดุลในตัวเองอยู่ค่ะ
ยังไม่รู้เหมือนกันว่า ไอ้สิ่งที่เราชอบที่สุดนี่มันคืออะไร
(ชอบเล่นเน็ตอ้ะ มีอาชีพเล่นเน็ตมั่งมะ)

[iannnnn]

ทำงานง่ายๆ ที่บ้านวันละ 3-5 ชั่วโมงไง

ช่วยแก้สึนามิละกัน

ขอบคุณครับ+

อ้อ ปกติตูเจอใครที่แก้สึนามิบนหิ้งปั๊บ (ดูจากวันที่แก้และชื่อผู้แก้ท้ายโพสต์)
ตูก็จะบวกให้โดยไม่ต้องบอกเลยนะ ถือเป็นที่รู้กันเงียบๆ

[蓝月 (lán yuè)]

เค้าทำอะไรกันเหรอ ไอ้ที่ว่าทำงานง่ายๆ นั่นอ้ะ

[saa3]

เอ่ออ่า

เค้าจำกันละเอียดจังเว้ย

ก็ๆ

จับคอมครั้งแรกตอน 6 ขวบ เริ่มใช้ Windows 95 (พ้นยุค 3.1 มาติ๊ดนึง) และทำคอมเละหลายครั้ง
Pentium II อืดๆ และเซ็งเป็ดเวลาจะเล่นเกมทีนึงที่ต้อง Restart ไปเข้าโหมด DOS
แต่ก็หันไปเล่นเกมเพลย์ เพราะภาพโคตรอืดเลยแสด

ตอน 8 ขวบ ได้คอมเครื่องใหม่ เป็น Pentium !!! ลง Windows 98 เลยมีแรงจะลง Photoshop 5
ก็จับ Photoshop ครั้งแีรกตั้งแต่่นั้นมา

ละก็ 8 ขวบได้เล่นเน็ตครั้งแรก เลยมุ่งเสาะหาแต่เว็บโป๊

10 ขวบ ลองจับ Flash ครั้งแรก และครั้งเดียว เพราะใช้ไม่เป็น งงมาก อะไรก็ไม่รู้

อายุ 11 - หัดทำเว็บ

อายุ 13 - ลองมาจับ Flash อีกครั้ง ด้วยความที่อยากให้ในเว็บมี flash แต่ทำไม่เป็น
และเล่นแต่โปรแกรมช่วยทำมานาน ก็เลยลองงม Flash ดูอีกซักครั้ง
จากความรู้เก่าที่มีบ้างตอน 10 ขวบ

อายุ 14 - ทำความรู้จักกับ blending mode ในโปรแกรมแต่งรูปต่างๆ
ทำให้งาน+ชีวิตเปลี่ยนไปเย้อ

อายุ 15 รู้จักเว็บฟ๐นต์ จากการที่เคยติดตามเว็บ iannnnn
(ตอนนั้นอ่านไม่ออก เว็บเหี้ยไรวะ เอียนนนนน อต คอม)
ไปโหลดฟอนต์มาลองใช้ ละเฝ้าดูหน้า Coming Soon ของฟ๐นต์แบบงงๆ

อายุ 15 จับ After Effect ครั้งแรก

อายุ 16 ฝึุกตีกลอง + เล่น Drummania ทำให้นิสัยการเล่นเกมเปลี่ยนไปเยอะมาก
เริ่มอืดและอิ่มตัวกับหลายๆเกมไปเลย เล่นไอ้นี่ทั้งวันทั้งคืน

เปิดเทอม ม.5 - ได้ร่วมงานกับ Zheza

เปิดเทอม ม.6 (ที่จะถึง) - เสียชีวิตจากการทวงงานของ Zheza

ปัจจุบัน ณ เวลานี้ - เปิดเว็บโป๊

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

อนุบาล - ยังเล่นขายของกับเพื่อนอยู่เลย ชอบเต้นด้วยละ
ชอบแอบไปนอนใกล้ ๆ ครู ครูจะได้เลือกไปเดินพาเหรด 

ป.1 - ป.2 ชอบเป็นคุณครูสอนหนังสือเพื่อนล่ะ

ป.3 - ป.4 - ช่วงนี้จะห้าว ๆ หน่อย  ตอนนี้ชอบหนีออกนอกโรงเรียน เพื่อกลับบ้านอย่างไม่มีเหตุผล

ป.5 - ป.6 - กระโดดยาง เเละเล่น ตี่จับ เป็นชีวิตจิตใจ  ตอนนี้อ่ะ ชอบสั่งของใน เเคตตาล้อก ใครเคยเป็นมั่ง ?

ม.1 - เริ่มเเตกสาวล่ะ ชอบไปไดร์ผมนะ ทำให้ผมมันตรงดิ่ง ๆ อ่ะ

ม.2 - เที่ยว ๆ นอกบ้านทุกวัน ไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน เรียนหนังสือแบบขอไปที

ม.3 - หัวเลี้ยวหัวต่อเลย เริ่มพัฒนาไปในทางที่เดิม เลิกคบเพื่อนกลุ่มเดิม ขยันเรียนขึ้นมานิดหน่อย
เเต่ก็ยังไม่หยุดไปไดร์ผม

ม.4 - เริ่มพยายามทำตัวให้ดีขึ้น เรียนศิลป์-ฝรั่งเศส เเต่ก็เริ่มติดเกมส์ Ragnarok จนออกจากโรงเรียน (ไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง)

ปวช. - เลยย้ายมาเรียน พาณิชย์ ที่หาดใหญ่ มองย้อนไป ดีเเล้วล่ะที่เราออกจากโรงเรียนนั้นมา เพราะรู้สึกว่า ถึงเรียนไปก็ต้องออกอยู่ดีล่ะ
เพราะไม่ใช่ทางของเราเลย ไอภาษาฝรั่งเศสหน่ะ เเล้วก็ยังเป็นเหมือนเดิม คืออยู่หน้าคอมได้ทั้งวี่ทั้งวัน

มหาวิทยาลัย - ตอนนี้ก็เหมือนเดิม กลายเป็นมนุษย์คอมไปเเล้วล่ะ วัน ๆ ก็ โหลดหนัง ปั่นบอร์ด เล่นแรค ออน msn  บลา บลา บลา

[neokizza]

 

อ.1 - อ.3 เริ่มจีบ ญ
ป.1 - ป.6 เรียนโดยไม่รู้ว่าเรียนไปทำไม
ม.1 - ม.3 เรียนไปเล่นไป ชีวิต ก็แบบนี้เหรอ
ปวช - ปวส รัก โลภ โกรธ เลว  รู้แล้วว่าชีวิตจริงเป็นอย่างไร ความตายเป็นเช่นไร ความรักคือ่ะไร ชีวิตนี้มีเพื่อใคร
ทำงาน - ปัจจุบัน ชีวิต และการก้าวเดิน การที่จะประคองตนให้ไปถึงจุดหมายนั้ย ควรใช้ใจที่เป็นกลาง ไม่เช่นนั้นแล้ว คนที่จะได้รับความพ่ายแพ้ก็คือ ตนเอง 

[iannnnn]

ละก็ 8 ขวบได้เล่นเน็ตครั้งแรก เลยมุ่งเสาะหาแต่เว็บโป๊

............

ปัจจุบัน ณ เวลานี้ - เปิดเว็บโป๊

จุดยืนเยี่ยมมาก