อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[iannnnn]

หูย อยากผ่านประสบการณ์แบบนี้มั่งเว้ย



ถ้าไปเล่าเรื่องผีกันที่กระบี่แล้วจะเหวอไหมครับ

[psyfer]

ไม่เหวอครับ แต่อย่าไปเล่าที่พีพีนะ
เดี๋ยวเค้าจะมาแจม 

[iannnnn]

อึ๋ย

[psyfer]

มีจริงๆ นะแอนน้องชายกะเพื่อนชั้นไปกางเต๊นท์ ตี 2 เสียงเด็กเสียงผู้ใหญ่เกรียวกราวเลย
มันโผล่หน้าออกไปดูมีแต่ หาดทราย สายลมและแสงจันทร์

แถมมีมาเขย่าเต๊นท์ด้วย ลมนิ่งสนิทไร้ผู้คน 

[iannnnn]

ผีเขย่าเต็นท์

[psyfer]

นึกออกเรื่องนึง เด็กๆ บ้านจอยกับบ้านกิ่มผ่อห่างกันราวๆ 300 เมตร

คืนนั้น ราวๆ 3-4 ทุ่มอากลับมาจากงานกินเจที่อ้ำ(วัดจีน) ของตำบล
ตอนที่กลับขับรถผ่านบ้านกิมผ่อมานิดหน่อย
แกมองกระจกหลังก็เห็นเด็กผู้หญิงชุดขาว
ผมเผ้ารุงรังในมือซ้ายถืออะไรสักอย่าง
ส่วนมือขวาก็กวักมาทางแก
ยืนอยู่ตรงทางเข้าบ้านกิมผ่อ
แถวนั้นไม่มีไฟถนน มีแต่ไฟจากหน้าบ้านกิมผ่อ
กับบ้านครูใกล้ๆ เห็นสลัวๆ
ตอนนั้นเป็นช่วงเค้าตัดถนนพอดี
ช่วง 2 ข้างถนนจะเป็นคูกว้าง 4-5 เมตร ลึกเมตรนึง
อามองก็เห็นเด็กผู้คนนั้นเดินตามรถมา
แกเลยตัดสินใจหันหัวรถกลับไป พอหันกลับไป
แกสาดไฟหน้ารถชัดๆ นอกจากถนนว่างๆ แล้วไม่มีอะไรเลย
แกมั่นใจว่าโดนผีหลอกแน่ๆ แกชวนอาสะใภ้เปิดประตูรถลงไปดู
ทีแรกอาสะใภ้จะไม่ยอม
แต่สุดท้ายก็ลงไปด้วยกัน

แกบอกว่าพอเดินเข้าไปใกล้ตรงที่เห็นเด็กผู้หญิงเมื่อกี๊
ก็ได้ยินเสียงร้องไห้เบาๆ ลอยมา

แกฟังอยู่สักพักก็จับเสียงได้ว่า ดังมาจากคูข้างถนน
เลยไปเอาไฟฉายที่รถมาส่องดู
ก็เห็นผีนอนอยู่ในคู เป็นเด็กผู้หญิงผมสั้นผมรุงรังในมือถือของชิ้นนึ่ง
แกเลยร้องถามเสียงสั่นๆ ว่าเป็นอะไร
ทีแรกไม่มีเสียงตอบมีแต่เสียงร้องไห้

สักพักก็ได้ยินเสียงพูดว่า
"อาช่วยจอยด้วย จอยสะดุดหินตกลงมา"
"จอยกวักมือให้กลับมารับด้วยก็ไม่มา งือๆ"
ผีเลยโดนอาเขกหัวแถมอีกทีก่อนอุ้มกลับไปที่รถ
ผีบอกว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จอี๊ใช้ให้มาเอาประทัดที่บ้านกิมผ่อ
เอาไว้ใช้จุดรับพระพรุ่งนี้ 

[ชวาลา จันทร์แจ่ม]

 

[บักอาร์มมมม]

 

[น้องสุกน้องใส]

อ่านอย่างตั้งใจ โว๊ววววววววววว 

[❤ ตูน ❤]

  จริง ๆ มีอีกหลายเรื่ืองเลยนะเนี่ย ทำไมมีหลายเืรื่องจังแฮะ ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเห็นกับตาตัวเองเลยนะ เคยแต่แว๊บ ๆ หรือไม่ก็ฝัน
แต่ว่า น้องที่บ้าน 2 คน มันจะเห็นบ่อยมาก ๆๆๆ ถึงมากที่สุด บางทีบ่อยจนรู้สึกว่า เฮ้ย จริงหรือเปล่าเนี่ย ? บางทีเดิน ๆ ไปด้วยกัน มันสะกิด ๆ พี่ตูน ๆ เห็นป่่าว นั่งอยู่บนต้นไม้ (( ตอนที่มันพูดน่ะ กำลังเดินอยู่ใต้ต้นไม้นั้นพอดี ))    ไอ้น้องเวร

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เล่าหรือยัง แต่หาในกระจู๋ไม่มี
เมื่อ2-3สัปดาห์ก่อน นั่งอยู๋ในห้องตรวจตอนกลางวัน (ปั่นบอร์ดอยู่)
คนอื่นไปกินข้าวกันเกือบหมด เหลือผมนั่งอยู่กับลูกน้องคนนึง
นั่งกดปั่นบอร์ดไปด้วย คุยนั่นคุยนี่ไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าทางขวามันมีอะไรบางอย่างแปลกๆ

ปกติแล้วข้างขวาผมจะเป็นห้องตรวจห้องที่ 4   ไม่มีใครอยู่
แต่ตอนนั้นผมเห็นด้วยหางตาว่ามีคนมานั่งโยกเก้าอี้เล่น ... ซึ่งเห็นไม่ชัดเพราะพอหันไปมองก็จะโดนกำแพงบังพอดี
เป็นอย่างนี้อยู่3-4 ครั้ง พอจับได้ว่าเป็นเด็กผู้หญิงผิวคล้ำ ผมเปียกกระเซิงนิดๆ ผอมๆ อายุน่าจะซัก5ขวบ

... แล้วก็นึกได้ว่ามีลูกพยาบาลกับเจ้าหน้าที่เภสัช 3คน รูปร่างหน้าตาประมาณนี้แหละ ....
แต่พอมองไม่ชัดว่าเป็นใครก็เลยไม่กล้าทักเดี๋ยวจะหน้าแตก พอเห็นแวบๆว่าโยกเก้าอี้อีกครั้งนึงผมก็เลยลุกไปดูว่าตกลงเป็นน้องคนไหน

ปรากฎว่า ที่นั่งว่างเปล่า   
ประตูกระจกก็ปิดสนิท ผมเดินเปิดออกไปดูก็ไม่เห็นมีใคร 

ไม่คิดอะไรมาก แต่ว่าก็ลองถามพยาบาลเวรที่อยู่ข้างหน้าห้องได้ความว่า
"ไม่มีใครเข้าออกห้องทั้งสี่" และ
"น้องๆทั้งสามคนไม่ได้มาที่ตึกผู้ป่วยนอก คนนึงป่วย อีกสองคนไปเรียน"

พยาบาลเลยถามว่าที่ผมเห็ฯเป็นใคร รูปร่างยังไง เพราะถ้าเป็นเด็กๆลูกคนไข้ที่มารพ. จะได้อบรม ... พอบอกลักษณะไป พี่พยาบาลที่อยู่เวรเมื่อคืนก็ถามผม
"หมอ เมื่อเย็นวานหมอรู้หรือเปล่า ......."

เท่านั้นเองผมก็นึกได้ ... เมื่อวานมีเด็กจมน้ำตาย แต่ผมไม่ได้เข้าไปดูเพราะเป็นหมออีกคนอยู่เวร

"เด็กคนเมื่อวานรูปร่างเหมือนที่หมอเล่าเลย"

[psyfer]

แอร๊ะ 

[น้องเข่มเข๊ม]

   หมอแมว 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

กลางวันแสกๆ  ถ้าสังเกต ช่วงนี้ผมไม่ค่อยปั่นกลางวันแบบเมื่อก่อน

[psyfer]

แล้วกลางคืนเขาไม่มาเหรอ