อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[น้องสุกน้องใส]

+
ขอบคุณค่ะ นี่แปลว่าที่เค้าหายๆไปไม่ใช่ไปไหน แต่ก็ยังอยู่ ว่างั้น 

[คิ้วหนาจ้ะ]

ตกกลางคืน น้องเรากำลังนอน แล้วรู้สึกขนลุก ตั้งแต่เท้าขึ้นมาเรื่อย ๆ รู้สึกหนัก ๆ ขึ้นมาตั้งแต่ปลายเท้า ไ่ล่ขึ้นมา เหมือนมีเงาดำ ๆ มาทับ น้องเราพยายามตะโกนเรียกแม่แต่ก็ไม่ได้ น้องบอกว่า เห็นน้าคนนี้เค้ามายืนหน้า้บ้านเรา แต่ไม่เข้ามาในบ้าน กวักมือเรียกให้ออกมา น้องเราก็เดินออกไปยืน เค้าก็เอามือชี้หน้า ว่า "ทีหลังจะเล่นอย่างนี้อีกไหม ยังจะกล้าเล่นแบบนี้อีกไหม" เอามือชี้หน้า ตาจ้องเขมง น้องบอกตากลมโตดำมาก ๆ (คงไม่ได้ใส่ big eye นะ) แล้วก็เ้ม้มปาก ทำท่าทางเหมือนว่าโมโหมาก ๆ ๆ

ไม่เข้าใจตรงนี้อะครับ หมายถึงฝันเหรอฮะ หรือว่าไง
แต่อ่านไปก็ โอ้ว...ขนลุกเลย 

ในซอยบ้านผมก็มีแบบนี้เหมือนกัน
ผู้หญิงท้องแท็กซี่ พามาข่มขืน แล้วฆ่า
ช่วงนั้นวินมอร์ไซ แถวบ้านดึกๆ นี่ไม่กล้าวิ่งกันเลย
เพราะ เคยมีประเด็นว่า มีผู้หญิงมาขึ้นรถแล้วให้ไปส่งที่วัด
ซ้อนท้ายกันไป พอถึงวัดผู้หญิงที่ซ้อนท้ายมาหาย 

[จักรี]

ไม่ดีเลยนะครับ   ค่ามอไซค์จะซักเท่าไรกันเชียว ทำไมต้องหนีด้วยก็ไม่รู้  เนอะ

[HyoPlum]

ตอนย้ายออกจากบ้านหลังเก่า พี่ข้างบ้านก็มาถามว่า
เคยเจอคนแก่ที่บ้านมั่งมั้ย เค้าเป็นเจ้าของบ้านตายในบ้าน
คนก่อนๆนี่เจอหมดเลยนะ 
นึกในใจว่ามาบอกตูตอนย้ายออกทำไม 
ตอนมาดูบ้านดั๊นไม่บอก

[Dayight]

[❤ ตูน ❤]

ไม่เข้าใจตรงนี้อะครับ หมายถึงฝันเหรอฮะ หรือว่าไง
แต่อ่านไปก็ โอ้ว...ขนลุกเลย 

เท่าที่น้องมันเล่าอ่ะนะ ตอนที่มันมาเล่าคือมันพึ่งเจอเมื่อคืน แล้วมาเล่าตอนเช้าน่ะ มันก็เลยเล่าไปกลัวไป
คร่าว ๆ คือ มันนอน แล้วรู้สึกเหมือนมีอะไรดำ ๆ ไล่ขึ้นมาจากขา จนขึ้นมาถึงหัว แล้วก็ขยับไม่ได้ อึดอัด ๆ หายใจไม่ออก
นึกออกไหมประมาณว่า อึดอัด ๆ ดิ้น ๆ หลับตา (คิดว่ามันคงกลัวเงาดำ ๆ นั้นมั้ง) พอหลับตาก็เห็นว่า ผู้หญิงคนนั้นมากวักมือเรียก
ตามที่เล่าให้ฟังน่ะ

[ยัง มี พุง]

.

[นักศิลปะ]

 

[คิ้วหนาจ้ะ]

เท่าที่น้องมันเล่าอ่ะนะ ตอนที่มันมาเล่าคือมันพึ่งเจอเมื่อคืน แล้วมาเล่าตอนเช้าน่ะ มันก็เลยเล่าไปกลัวไป
คร่าว ๆ คือ มันนอน แล้วรู้สึกเหมือนมีอะไรดำ ๆ ไล่ขึ้นมาจากขา จนขึ้นมาถึงหัว แล้วก็ขยับไม่ได้ อึดอัด ๆ หายใจไม่ออก
นึกออกไหมประมาณว่า อึดอัด ๆ ดิ้น ๆ หลับตา (คิดว่ามันคงกลัวเงาดำ ๆ นั้นมั้ง) พอหลับตาก็เห็นว่า ผู้หญิงคนนั้นมากวักมือเรียก
ตามที่เล่าให้ฟังน่ะ

ออครับ เข้าใจแล้ว
ปกติแล้ว ผมก็เชื่อเรื่องพวกนี้อยู่แล้วล่ะครับ

แต่จากที่เคยได้ยินจากญาติผู้ใหญ่
เค้าบอกว่า อยู่ในบ้านเราเนี่ย ไม่ต้องกลัวอะไรนะฮะ
เพราะ จะมีผีบ้าน ผีเรือน คอยปกป้องเราอยู่แล้ว ไม่ให้อะไรก็ตามเข้าบ้าน

ซึ่งเท่าที่ผมเคยเจอกับตัวมาแล้ว เค้าก็จะอยู่นอกบ้านตลอด ไม่สามารถเข้ามาในบ้านได้
แต่เคสนี้นี่ น่ากลัวชะมัด

[psyfer]

จะไปวงมันทำไมเล๊า


ตูอุตส่าห์ลืมแล้วนะ

นี่มันบ่ายแล้วแก ยังจะกลัวอะไรอีก 

[HyoPlum]

ถ้าเจอเคสนี้ให้บอกไปว่า ถ้าเข้ามาจะแจ้ง 191 ข้อหาบุกรุกนะ 

[โก้]

อีกเรื่องนึงที่ไม่น่าจะมีเกี่ยวกับร้านแนววัยรุ่น แบบพวกผม คือฮวงจุ้ยครับ
อยากเล่าเยอะๆ ด้วย ฮามาก ขนลุกเหมือนตอนปวดขี้เลยล่ะ
คือมีคนทัก ว่าร้านนี้ไม่มีศาล ไม่มีบูชา ไหว้พระ หรือสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจเลย (เจ้าของคนเดิม)

พอพวกผมเข้ามาทำ แรกเลยก็เฉยๆ กันล่ะครับ มานึกขึ้นได้เพราะไอ้อ้น (เพื่อน) มันทัก
ว่ามึงจะมีหิ้งพระกันดีมั้ยสิวะ...คือมันถามในเชิงใส่คำตอบไว้เลยน่ะครับ ก็เลยเอากัน
ก็วิ่งเร่ไปหาหมอแม่นๆ แถบๆ นั้นที่ดูร้านอาหารไว้

ได้ความมาอย่างน่าขนลุกซู่ว่า ในร้านมีเจ้าที่ 1 คนเป็นหญิง....
หน้าร้านมีสัมพะเวสี 1 คนเป็นชาย...
ถนนหน้าร้านเป็นทางผ่านผี...

เราก็เลยไปหาหลวงพ่อโสธรมา 1 องค์ครับมาบูชาบนหิ้ง
เช่นเดียวกับเสด็จพ่อ ร.5 ครับ โดยหันหน้าไปทางเดียวกับศาลพระภูมิบ้านผม (ตะวันออก)
เดิมนั้นมีแต่ ร.5 ซึ่งหันไปอีกทางครับ โดนหมอดูคนนั้นทักว่าปิดทางร้าน
เราก็เลยเอาลง แล้วเอากรอบรูปร.5 จากบ้านผมหันไปทางเดียวกับพระ

ส่วนเรื่องทางหน้าบ้าน เหวอเหมือนกันที่มารู้ว่าหน้าบ้านตัวเองมีสิ่งแบบนั้น
แต่ก็ทำตามที่เขาแนะนำนั่นล่ะครับ ของพรรค์นี้ไม่เชื่อจงอย่าลบหลู่ ยิ่งทำร้านด้วย
ยิ่งต้องทำตามเพื่อความสบายใจเลยล่ะ

วันแรกเราไม่ค่อยได้ไหว้สัมพะเวสีหน้าร้านครับ แต่วันถัดมาผมเองเปนคนจัดการ
เพราะเมียเพื่อนไม่อยู่ (คนไหว้คนแรก) ไอ้ในร้านมันก็ไม่กล้ากัน คงกลัวกันนะ
เพราะเขาให้เอาเบียร์ 1 ขวด ธูป 9 ดอก ไปจุดนอกร้าน แล้วเอ่ยชื่อวิญญานนั้น...

ย้ำว่ามีชื่อด้วยนะครับ ที่มันน่าขนลุกก็ตรงนี้ล่ะ ในร้านก็มีชื่อนอกร้านก็มี โอย
ผมเดินไปจุดพร้อมรินเบียร์ในวันเสาร์ที่แล้วครับ ตอนนั้นมีแค่ 1 โต๊ะหน้าจอบอล
พอจุดปั๊บ... คนเดินเข้าร้านกันให้พรึ่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอยยย

ที่โอยยยย เนี่ย เพราะหลังจากจุดและมีคนเข้าร้านได้ 10 นาที
ก็มีชายคนนึง พิการยืนเท้าไม้ยัน 2 ขาอยู่หน้าร้าน ใส่หมวกก้มหน้ามองร้าน

...โอยยย กู

ตอนนั้นน่ะ นึกไว้ในใจว่า เอาแล้วไง เล่นกูคนแรกเลยใช่มั้ยเนี่ยครับ
แต่ด้วยความเป็นเจ้าของร้านที่ดีก๊าบ กัดฟันเดินเข้าไปหาด้วยใจระทึก
ไม่ใช่กูเดินเข้าไปหา แล้วพี่หายแว้บไปต่อหน้านะครับ ทำงั้นเอาปืนมายิงหัวผมเลยดีกว่างัฟ

ผมก็เอ่ย : "พี่ครับ...พี่มาขอเงินใช่มั้ย"
คนนั้นพยัก้หน้า..หงึ่กๆ ไม่ตอบด้วย (โดนแล้วกู)

ผม : "เอ่อ ... ผมไม่มีเงินนะ (ในกระเป๋าตอนนั้น) ผมให้ข้าวได้มั้ย"
คนนั้นพยัก้หน้า..หงึ่กๆ ไม่ตอบด้วย (โดนแน่ๆแล้วกู)

ผม : " เอ๊กซ์ ไปเอาข้าวมาให้พี่เขาทีซิ" ผมบอกเด็กในร้าน แล้วก็เดินตามตูดมันไปด้วย

แต่พอเอามาให้กับมือ แกก็กรุณาเงยหน้ามาสบตาครับ
ก็ค่อยโล่งว่า น่าจะคนนะ แต่ไม่ได้ติดตามผลว่า แกเดินไปไหนนะ หรือจะหายแว้บไปเลย

ลังจากนั้นก็ไหว้มาเรื่อย ถ้าผมไม่อยู่ก็จะโทร หรือฝากเพื่อนไหว้แทน แต่เพื่อนแม่งก็ปากดีครับ
บอกว่า เขารอมึงคนเดียวล่ะมั้ง

ขอบคุณเพื่อนมากกร๊าฟฟ.....
เป็นแบบนี้สามครั้งแล้วนะ สำหรับหน้าร้าน จุดปั๊บ นึกปุ๊บว่าให้เปิดทางร้านให้ลูกค้าเข้า
นั่งไม่ทันตูดจะร้อน จะต้องเข้ามา 1 โต๊ะ

ผมก็ไม่ได้ปักใจเชื่อเรื่องนี้นะ แต่ว่ามันเห็นกันจะๆ แอบมีคิดบ้างเล็กน้อย

หลังจากเก็บความอัดอั้นไว้ 3 วันเต็ม
ก็ไม่ไหวแย้ววว เอาเรื่องนี้ไปคุยกับแม่ครับ เพื่อให้แม่ฟันธงแทน
แต่เรื่องกลับกลายเป็น

ผม : "แม่ ไหว้เจ้าที่หน้าร้านด้วยล่ะ มีคนมายืนขอข้าวด้วยล่ะ บลาๆๆๆๆ"
แม่ผม : "ก็ดีแล้ว จำไม่ได้เหรอว่าเมื่อก่อน (ปี 28-30) หน้าบ้านเราตรงร้าน"
ผม : "จำได้ว่ามันเป็นต้นพุทรา ต้นสนยักษ์ พื้นที่รกร้างไม่มีใครใช้งาน"
แม่ผม : "มึงลืมศาลพระภูมิที่มีคนเอามาทิ้งได้ไง"
ผม : ".................."

แม่ผม : "ก็ข้างๆ ต้นไม้ มีกองศาลพระภูมิเต็มไปหมด ตอนนั้นที่ร้านทำใหม่ๆ เขาเอาแทร็คเตอร์ขุดกลบศาลไปด้วยไง"
ผม : ".................."
แม่ผม : "ตอนเราเข้ามาอยู่ปี 28 น่ะ ตรงนั้นมีคนเอาศาลเจ้าเก่าๆ ศาลพระภูมิเก่าๆ มาทิ้ง...."
ผม : พอแย้วง๊าบ กูโดนแย้ววว

แต่น้องต่าย (เด็กเสิร์ฟ) มันก็เชื่อนะว่ามี เพราะมันก็เข้ามาฟันธงหลังจากผมเจอแม่ฟันธงไปรอบว่า
ต่าย : "พี่โก้ ตอนหนูเก็บร้านวันที่อยู่ดึก เมื่อก่อนเคยเจอเงาเดินไปมาในเรือนจริงๆ นะ"
ผม : ".........."
ต่าย : "จริงๆ นะพี่โก้"
ผม : "พอเห้อ...กูรู้แย้ว"

[HyoPlum]

เปลี่ยนใจไม่ไปร้านพี่โก้แล้ว 

[โก้]

เห็นว่าอยากอ่านเรื่องผีๆ กัน
เลยจัดให้

[❤ ตูน ❤]

มา ๆ ๆ เล่าต่อ ๆ พักปั่นงาน มาปั่นบอร์ดเล่าเรื่องผีกันต่อ

เรื่องนี้นานมาก ๆ แล้ว ตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ พอปิดเทอม ก็จะไปเที่ยวทะเลกันในครอบครัว นอกจากพ่อแม่ เรา และ น้องชาย
พ่อกับแม่ก็จะพาหลาน ๆ ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องไปด้วยกัน ซึ่งแต่ก่อนยังไม่ได้ปลุกบ้านในสวน เวลาไประยองก็จะไปพักบ้านที่พักตากอากาศของทหารอากาศ (ลุงเป็นทหารอากาศ) ก็ได้พักฟรี ทำนองนั้น ก็มีให้เลือกหลายที่ แต่ละครั้งไปก็จะเปลี่ยนสถานที่ไปเรื่อย ๆ

ครั้งนี้เลือกที่พักบนเขาแหลมหญ้า (ถ้าจำไม่ผิดนะ) ที่พักเป็นบ้านปีกไ้ม้ (เรียกถูกรึเปล่า) สวยมาก ๆ เป็นบ้านที่มีระเบียงกว้าง ๆ อยู่บนภูเขา ต้องขับรถขึ้นเขาไปสักพักก็จะถึงที่พัก ด้านหน้าจะเป็นผาตัด มีทะเล ถ้าจะเดินลงไปทะเลก็ได้ แต่เดินลำบากหน่อย

บรรยากาศดีมาก ๆ บ้านสวย ทุกอย่า่งเพอร์เฟกต์ แล้วไอ้น้องชายของเรา มันก็ยังเด็ก ๆ เรียกลุงเล่น ๆ ว่า ลุงผี ๆ ๆ คือเล่นผีกันนั่นแหละ
แล้วตกดึก เด็ก ๆ พอไปต่างจังหวัดก็ประมาณว่า จับกลุ่มกัน แล้วก็จะขอนอนเฉพาะเด็ก ๆ ที่พักที่นี่มี 2 ห้อง ห้องเล็ก ๆ ห้องนึง กับอีกห้องนึงเป็นโถงยาว ๆ มีที่นอนประมาณ 5 เตียง นอนกันได้สิบคนเลยประมาณนั้น พวกเด็ก ๆ ก็ขอนอนห้องนี้
พ่อกับแม่ก็นอนห้องเล็ก ส่วนลุงนอนตรงพื้นห้องนั่งเล่นในบ้าน (ออกจากห้องนั่งเล่นนี้ไปถึงจะเป็นระเบียงใหญ่ ๆ ที่มองไปเห็นทะเล)

ตกดึก แม่เป็นห่วงเด็ก ๆ ก็นอนไม่ค่อยหลับ สักพักได้ยินเสียง วี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เหมือนเสียงกรี๊ด
แ่ม่ตกใจมาก รีบวิ่งไปห้องเด็ก ๆ เห็นทุกคนนั่งมองหน้ากัน (ตอนนั้นสัก 10 ขวบได้มั้ง) แล้วแม่ก็ถามว่า ทำไมไม่นอน นั่งทำอะไรกัน
สรุป เด็ก ๆ ตื่นพร้อมกัน เพราะฝันเหมือนกันหมดว่า น้องชายเราไปแกล้งเด็กคนนึง แล้วเด็กคนนั้นบอกว่า เดี๋ยวจะไปเรียกแม่กูมาจัดการ

แม่ก็เลยเรียกเด็ก ๆ ให้ไปนอนรวมกันให้หมด ที่ห้องโถงที่ลุงนอน คืนนั้นก็ผ่านไปไม่มีอะไร แต่พอรุ่งเช้ามานั่งคุยกัน ลุงเค้าก็เงียบ ๆ ไม่พูดอะไรเท่าไหร่ แล้วลุงก็หายไปคุยกับทหารที่มาคอยดูแลที่บ้าน สรุปสั้น ๆ ได้ความว่า เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน มีผู้หญิงท้องแก่ มาผูกคอตายตรงหลังเขา ไม่ห่างจากบ้านหลังนี้เท่าไหร่ เดินไปก็ถึง ((ผูกคอตายอีกแล้ว เฮ้อ ))

ลุงก็ตัดสินใจ เปลี่ยนบ้าน ย้ายลงมาพักที่บ้านพักริมหาดที่หาดทรายดำ (ตรงตลาดบ้านเพ) พอย้ายลงมาเรียบร้อยแล้ว ลุงถึงเล่าให้ฟังว่า ตอนที่ลุงนอนคนเดียวอ่ะ มีผู้หญิงมาเดินตรงระเบียง เดิน ๆ วน ๆ อยู่ตั้งนานสองนาน   

นึกถึงแล้วเสียดาย บ้านสวย ๆ แต่บรรยากาศแบบนี้ ย้ายที่น่ะดีแล้ว