กระจู๋ระบายอารมณ์...

[ฟิ้งซ์]

หน้าไม่เหมือนแม่ ไม่แคร์ ไม่สน
ทำเป็นยังงี้ยังงั้น ยึกยักๆ จะพูดอะไรก็พูดมา
จะด่าก็ด่า ไม่ว่า อย่างน้อยก็เข้าหูตัวเองก่อนล่ะว้า

[หนูอร]

จะเปิดเทอมแล้วยังไม่พร้อมเลย
แว่นก็ไม่ได้เอามา.. ป่วยก็ป่วย..

[gaenoy]

เย้ พรุ่งนี้หยุดไม่ได้โรงเรียน เย้ๆๆๆๆๆๆ        

ไปหาไรกินดีกว่า

[ออยอิชี่]

เช้านี้กินอะไรดีเนี่ย

[HS-JEF]

แม่เอาขนมจีนน้ำยาป่ามาให้ 

[|<3N]

กินไวไว แฮ่

[IM]

อยู่บ้านคนเดียว  แสนอดอยาก

ต้องกินหมูหยองคนเดียว   

[|<3N]

ไม่มีขนมติดบ้านเลย

[Soris0ri]

ออกไปซื้อ 

[HyoPlum]

เรื่องของเรื่องคืดขี้เกียจออกไปน่ะสิ 

[Kums]

พลัม ออกไปซื้อให้หน่อย 

[หงุมหงิม]

อ่อยยยย...


ป่วยง่ะ อยากกลับบ้านแล่ว.....
เมื่อไหร่จะเลิกงานซักที T-T

[ดาเฉยๆ]

ขุดค่ะ


เพิ่งไปรับปรินท์เตอร์มา
มันพัง เพราะ ดาเอง
ตอนแรกหัวพิมพ์สีแดงมันตันนิดเดียว
ดาล้างหัวพิมพ์ไป ล้างหัวพิมพ์มา
หมึกในแทงค์ใกล้หมด ความดันลด

ด้วยความฉลาด(แบบหลอดๆ)
เรียนฟิสิกส์มา ของเหลวย่อมไหลลงที่ต่ำ อย่าเชื่อ ดาเกลียดฟิสิกส์

ก็เลยแกะแทงค์ออก แล้วเอาไปวางบนโคมไฟสูงๆ
หมึกไหลปรู๊ดๆ

อะ ล้างหัวพิมพ์ต่อ

ล้างไปล้างมา
สงสัยความดันดีจัด
สีดำกับสีน้ำเงินก็เลยเยิ้มออกมา
แล้วทันใดนั้น กระดาษก็ติด
หมึกเยิ้มๆทำให้กระดาษเปื่อย เมื่อโดนหัวพิมพ์วิ่งชน ก็เลยกระจัดกระจายกันหมด

แต่ดายังไม่หมดความพยายาม
ในเมื่อตั้งแทงค์ไว้สูงความดันมันแรงเกินไป
ดาก็ลดความสูงลงมา
แล้วล้างหัวพิมพ์ต่อ

ซักพักเริ่มรู้ตัว
เฮ้ย เมื่อกี้หัวพิมพ์สีดำมันยังดีๆอยู่เลย
ทำไมตอนนี้เดี้ยงซะละ

ตั้งสติได้ เอาไปซ่อมที่ร้านดีกว่า

ทิ้งปรินท์เตอร์ไว้ร้านเกือบสองอาทิตย์
วันนี้ได้ปรินท์เตอร์กลับมา

ฉลาดอีก ลองปรินท์เลย
แต่ลืมแกะจุกยางออก

กลับมาจากร้าน หัวพิมพ์สีดำกระท่อนกระแท่นมาก
สีเหลืองตายไปแล้ว
และสีแดงยังคงตันนิดหน่อยเหมือนเดิม

สรุปได้ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน วางมันไว้ แล้วยกปรินท์เตอร์ไปร้านซ่อมดีกว่า

[IM]

ทีวีบอกไว้ว่า  "ไม่รู้แน่  อย่าแก้ไฟ"   

[psyfer]

ตูติดใจแค่ความฉลาดแบบหลอดๆ นี่แหละ