Everybodyeverything-ถั่วงอกหัวไฟ

เริ่มโพสต์โดย Layiji, 13 มี.ค. 2006, 01:41 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

Layiji

หลายคนคงเคยอ่านมาบ้างแล้ว และหลายคนที่ไม่เคยอ่านก็อยากให้ลองอ่านดูครับ กับ หนังสือการ์ตูนไทยไอเดียสากล

EVERYBODYEVERYTHING
ผลงานของ วิศุทธิ์ พรนิมิตร ผู้เขียน hesheit นั่นเอง

นานๆผมจะเขียนรีวิวหนังสือซะที เพราะผมไม่ค่อยมีความรุ้ด้านการอ่านเท่าไหร่นัก บางเล่มอ่านแล้วง่วงๆ บางเล่มก็อ่านไม่จบ  ถ้านับ hesheit(ทุกเล่ม)เป็นเรื่องแรก                   หัวแตงโม ของ โตโต้ เดอะฮีโร่ ทั้งสามเล่มเป็นเรื่องที่2  แต่งานเขียนชิ้นนี้ เป็นเรื่องที่ 3 ที่ผมเคยอ่าน และประทับใจมาก มากซะจนผมขอเรียกคุณวิศุทธิ์ ว่า อาจารย์ ได้เลยครับ

งานเขียนชิ้นนี้ต่างจากงานของคนอื่น หรือแม้กระทั่งงานชุดก่อนของ อาจารย์วิศุทธิ์เอง (hesheit) ซึ่งเป็นงานเขียนรุ่นบุกเบิกกระแสความ
ติส ของนักเขียนตัวหนังสือ และ นักเขียนตัวการ์ตูน หลายคนเลยก็ว่าได้ (รวมทั้งผมด้วย ยอมรับเลยครับว่าเคย คือ ไม่มีอะไรขอติสไว้ก่อน)  การเขียนแล้วมีช่องว่างทางความคิดให้คนอ่านไปคิดต่อเอาเอง หรือการจบแบบหักมุมให้ปรัชญาก้อนมโหราฬมาติดอยู่ในสมอง
.... ยิ่งอ่าน ยิ่งร้อง ซีสสสสสส  ยังไงอย่างงั้นเลยล่ะครับ

แต่....
สิ่งที่แตกต่างออกไปในงานเขียนชิ้นนี้ คือการฉีกความเซอร์ ติส ออกไปเยอะทีเดียว เห็นชัดๆเลยคือลายเส้นเรียบร้อยขึ้นมากครับ ลายมือในช่องอ่านง่ายไม่มีขีดฆ่าให้เห็นแม่แต่นิดเดียว บางกรอบก็งามมากนึกว่าเท็ตซึกะ โอซามุมาเขียนเลย(อาจจะเป็นมุkของแกก็ได้) กลายเป็นการ์ตูนแนวครอบครัวอ่านแล้วรู้สึกว่าอบอุ่นขึ้นมาทันที คือง่ายๆครับ แกข้ามระดับไปเล่นเรื่องความรู้สึก (emotion) ของคนอ่านซะแล้ว (แต่ก็มีกลิ่นเซอร์ๆซ่อนอยู่หน่อยๆ แต่ก็กลมกล่อม)

หลายตอนผมอ่านแล้วซึ้ง  หลายตอนอ่านแล้วน้ำตาซึม น้อยมากครับที่การ์ตูนไทยอ่านแล้วคนอ่านจะมีรู้สึก ดีใจ เสียใจ ประทับใจร่วมไปกับงาน...   แต่ในหนังสือเล่มนี้มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยมครับ ถ้าใครอ่านแล้วแอบน้ำตาคลอ ก็คิดซะว่าไม่ใช่แค่คุณคนเดียวครับ

..
.
.
.
ผมว่าถ้าใครยังตัดสินใจไม่ได้ให้อ่านเรื่องสั้นๆเรื่องแรก ของอาจารย์วิศุทธิ์ดูก่อน   ผมขอเดาว่าคุณต้องอยากเสียสตางค์ซื้อแน่นอนครับ อย่ารอช้าหยิบมันขึ้นมาจ่ายเงินแล้วเก็บกลับบ้านอ่านรับรองว่าคุณจะได้อะไรมากกว่าการ์ตูน 1 เล่มแน่นอนครับ




ปล. งานเขียนชิ้นนี้ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วยนะครับ ซึ่งก็ไม่แปลกใจเลยสำหรับงานเขียนระดับคุณภาพเช่นนี้


ย้ำอีกครั้ง งานนี้อาจารย์แกข้ามขั้นเป็นซุปเปอร์ไซย่าไปแล้วจริงๆ


นักเขียนการ์ตูนรายปี

Ah!

โอ้
ขอบคุณมาก
ไว้จะหามาอ่านครับ
        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R

L

ชอบหัวแตงโมมากครับ  ไม่ทราบตอนนี้ ถึง ซีกที่เท่าไหร่แล้วครับ
เกะกะ ระราน พาลไม่เลือกสถานที่

O.D.M.

พรุ่งนี้จะลองหาดูตามร้านครับ ขอบคุณครับ :45:
- R u Happy with ur Rock&Roll ? -

iannnnn

#4
ถ้าจำไม่ผิด ในวงการหนังสือนอกกระแสเคยมีการตีพิมพ์ everybodyeverything ในวาระพิเศษอยู่หลายตอน
แล้วผมก็ได้เสพจากในนั้นครับ ก่อนที่จะมีการรวมเล่มขึ้นมา

ถ้าลุงป๋าชอบ อยากให้ลองไปหาอ่าน "ควันใต้หมวก" (150 บาท ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นของอมรินทร์)
เป็นนิยายภาพเล่มก่อนหน้า everyฯ
ที่ไม่ได้ใช้วิธีวาดชุ่ยๆ แบบ hesheit (ที่สร้างลายเซ็นของพี่ตั้มไปแล้ว) ดู
มันเป็นเรื่องความรัก วิญญาณ แล้วก็ปรัชญาเซอร์แดกของพี่ตั้มครับ
แต่ถ้าชินกับ hesheit แล้วก็จะไม่งง
ผมซื้อมาอ่านจนจบหนึ่งรอบ แล้วอ่านตั้งแต่ต้นใหม่ รวดเดียวจบอีกรอบ
แล้วก็อ่านตั้งแต่ต้นใหม่อีกที...

蓝月 (lán yuè)

 :22: (+1)
ตอนแรกที่อ่าน hesheit
คิดว่าลายเส้นออกแนวๆ มากๆ
ได้ข้อคิดมาว่าการ์ตูนไม่จำเป็นต้องมีภาพสวยเสมอไป (เช่น hunterxhunter)
ขอแค่เนื้อหาโดน...ก็เป็นการ์ตูนที่เจ๋งแล้ว

เป็นนักเขียนการ์ตูนที่มีคุณภาพลอกเลียนได้ยากคนหนึ่ง
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...

roundbol123

จะไปหามาอ่านค่ะ (มีฮีชีอิทสามเล่ม ยังอ่านไม่หมดเลย *-*)
การ์ตูนที่ดีไม่จำเป็นต้องภาพสวยแฮะ ชอบ

เหมือนการ์ตูนบล็อก error เลย ลายเส้นธรรมดา แต่เนื้อหาได้ใจ)
(http://errorblog.exteen.com)
:22: :47:

นิ้ง

แน่นอน ลายเส้นไม่ใช่องค์ประกอบสำคัญ
อยู่ที่เนื้อเรื่อง ถ้าคุณจะดูแต่ลายเส้น ก็ไปดูจากที่เป็นรูปๆไป หรือการ์ตูนผู้หญิงซะ


(แต่ฮันเตอร์ตอนหลังๆมันก็เกินไป- -")
"ความรักนั้น...ง่ายดายกว่าที่คิด...ยากเย็นกว่าที่เห็น"

Layiji

ควันใต้หมวกผมอ่านแล้วครับ แต่ยังงงๆอยู่มาก มีคำถามเยอะเลยเอ๊ะยังไง เอ๊ะทำไม แต่โดยเรื่องรวมๆพอเข้าใจครับ(แต่ผมว่าเข้าใจยากกว่า hesheit อีกนะเนี่ย)
แต่ยังไม่ติดใจเท่าเรื่อง everybodyeverything

hesheit เล่นความคิด
ควันใต้หมวก เล่นความคิด
แตงโม เล่นความคิด

eb.et. เล่นความรู้สึก
นักเขียนการ์ตูนรายปี

Kums

อ่าน ควันใต้หมวกแล้ว

อ่านหลายรอบจริงๆ
่กว่าจะตีประเด็นออก
ซึ่งประเด็นคือ........................
อ่านเองเถอะ ไม่อยากสปอยล์ เพราะว่ามันอาจแตกประเด็นได้อีกเยอะ




ส่วน คนวาด Hunter X hunter
น้องๆหนูๆลองกลับไปหาเรื่องคนเก่งฟ้าประทาน มาอ่านดู

เพราะว่านั่นเป็น การเปลี่ยนแปลงเส้นครั้งยิ่งใหญ่เลยละ


เอาตั้งแต่เล่มแรก เส้นจะกลมๆ โค้งๆ ตามมาตรฐานสมัยนั้น

จนเส้นเริ่มเปลี่ยนแปลงเรื่อยๆจนเห็นได้ชัด (และไม่แปะสกรีนโทนตอนเล่มหลังๆ)

และหนกสุดก็ฮันเตอร์เนี่ยแหละ ที่ออกเป็นการ์ตูนลง รายสัปดาห์แล้วเขียนไม่ทัน
มาเก็บลายละเอียดตอนรวมเล่ม

ฮ่วย

(ปล. เพราะเค้ามีลูกมือเพียงคนเดียวครับ (เมียคนเขียนเองนั้นแหละ))

นิ้ง

อ๋อ เช่นนี้นี่เอง
คือที่เห็นตอนหลังๆคือจากรายสัปดาห์น่ะ- -"


คนเก่งฟ้าประทานพิมพ์ใหม่แล้วด้วย
(นิ้งอ่านจบแล้ว)
"ความรักนั้น...ง่ายดายกว่าที่คิด...ยากเย็นกว่าที่เห็น"

iannnnn

อ้าว วนมาเรื่องลายเส้นจนได้ :08:
เรื่องฮันเตอร์นี่พี่ว่าเทพมากเลยนะ มันวาดช่องเปล่าๆ ในบูม
ทำให้คนจินตนาการต่อเอาเองว่า (ถ้ารวมเล่มแล้วจะ) อลังการขนาดไหน
แล้วก็ไม่เคยทำให้ใครผิดหวัง ยอมรับในฝีมือตาลุงคนนี้และเมียแก (คนวาดเรื่องเซเลอร์มูน) จริงๆ
ถืิอเป็นการ์ตูนที่สนุกระดับเทพอีกเรื่องนึงครับ

ส่วนการ์ตูนพี่ตั้มนี่แกจะมาแนวทางเดียวกะศิลปินไทยไปเจแปนน่ะครับ
เอาปรัชญาจากเมืองไทยไปโชว์เหง้าให้คนญี่ปุ่นดูเพื่อสะกิดต่อมคนที่นั่น
วัฒนธรรมเราใกล้กันมากครับ เลยสื่ออะไรได้เข้าใจได้ง่ายๆ
ล่าสุดผมมีโอกาสไปช่วยตีสิสน้องที่ศิลปากรเมื่อเดือนก่อน
ก็ได้แวะไปชมงานศิลปะชื่อ "ซอยสบาย"
รวมงานแนวสบายๆ ของญี่ปุ่น และโปสเตอร์เขียนโดยคุณวิศุทธิ์เจ้าเก่า (ไปขอมาใบนึง)
เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมา มีตุ๊กตาหมาพลาสติกตัวสูงสักเกือบสามเมตร
ตั้งไว้กลางลานอาจารย์ศิลป์!

ป.ล. (+2) นานา
พี่เข้าไปอ่านบล็อก error ครบทุกหน้าแล้ว
ใครบอกลายเส้นธรรมดา นั่นล่ะ สุดยอด!!
(ที่บ้านซื้อ Error รวมเล่มมาเล่มนึง จาก มธ. - 50 บาท)

roundbol123

มันธรรมดา แบบไม่ประณีตอะไรมากไง
แต่ในความดูธรรมดาอ่ะมันสุดยอด :25:

ชอบ ไปย้อนอ่านจนครบแล้วเหมือนกันล่ะพี่แอน :22:
:22: :47:

นิ้ง

อ่านมาหมดแล้วเหมือนกัน สุดยอดไปเลย เรื่องก็ดี ลายเส้นก็เยี่ยม
"ความรักนั้น...ง่ายดายกว่าที่คิด...ยากเย็นกว่าที่เห็น"

Layiji

Hunter x hunter นี่เลิกดูลายเส้นไปนานแล้วครับ คนเขียนเหมือนผู้กำกับที่ไฟแรงคิดแต่เขียนไม่ทันเลยเล่าแต่เนื้อหาเพียวๆ
การเล่าเรื่อง การตัดมุมกล้อง แก่นเรื่องที่ไม่ธรรมดา พระเอกมีแพ้ ผู้ร้ายมีหนี นี่ผมชอบมาก ไม่ใช่ไม่เก่งก็ดันทุรังสู้จนชนะแบบเซย่า 5555

มันต่างจากการ์ตูนเรื่องอื่นๆมากครับ 

เช่นเดียวกับ การ์ตูนของอ.วิศุทธิ์
นักเขียนการ์ตูนรายปี

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines