การ์ตูนในตำนาน ที่น่าจะหาอ่านดู

[คิ้วหนาจ้ะ]

แจ้งข่าว อิคิงามิ พิมพ์ใหม่ มาแล้วเน้อ

เมื่อวานไปซื้อมาแล้วทั้ง 2 เล่ม
เดี่ยวเสร็จงาน จะได้อ่านให้จบ แล้วมาตามอ่านตัวนวล ต่อ 

[iannnnn]

ใครรัก Vagabond ลองอ่านนี่ดูนะครับ


これが、最後だ。This is the Last.

เวลาที่ไปดูงานที่ไม่รู้อะไรเลย บางทีก็จะเจอของจริงเข้าแบบนี้

ได้ไปดูนิทรรศการผลงานของคุณTakehiko Inoue คนเขียนvagabond
ไปดูวันแรกวันเสาร์ ไปถึงเที่ยง เขาบอกว่าเข้าได้ตอนห้าโมงเย็น ไอ้บ้า
เพราะว่าเสาร์อาทิตย์คนจะเยอะมากเขาเลยเปิดให้เข้าเป็นรอบๆ และตอนนี้ตั๋วหมดแล้ว
เออ ก็เลยกลับไปซื้อตั๋วจาก ticket pia วันธรรมดา กะว่าวันจันทร์ไม่มีคนแน่ๆ
พอวันนี้ไปถึง แถวแม่งยาวกว่าเดิมอีกประมาณหกเท่า ไอ้พวกนักศึกษามันโดดเรียนมาดูกันรึไง
ต่อคิวไปหนึ่งชั่วโมงกว่า ทำลายสถิติการต่อคิวใดๆในชีวิตไปเลย

จากชื่อนิทรรศการว่า
the last manga เราก็นึกว่าแค่ตั้งชื่อเท่ๆ ก็คงมีภาพต้นฉบับมาโชว์ตามสไตล์
แต่พอเข้าไปดูได้สองสามรูป ทำไมเรื่องมันต่อๆกันหว่่า เฮ้ย! นี่มันคืองานใหม่หมดเลย
เขาเลือกที่จะทำเรื่องราวจุดจบชีวิตของมุซาชิที่นี่! แถมไม่ได้ผ่านการพิมพ์ที่ไหน
คนที่อยากรู้ก็ต้องเข้าไปอ่านในนี้เท่านั้น
งานการ์ตูนที่ปกติจะถูกจำกัดอยู่ในหน้ากระดาษขนาดเท่าๆกัน
ในงานนี้จะถูกเอามาเล่นกับพื้นที่เเละซัดกันเต็มที่
ทั้งรอยหมึก เส้นดินสอ ฝีแปรง กระดาษหลากหลาย วาดบนบล็อกไม้ก็มี
คนดูจะจะค่อยๆอ่านไปตามทางเดินเรื่อยๆ บางภาพก็เล็กจิ๋ว
เส้นบางเส้นก็ดีดกระจายออกมาจากกระดาษ (ส่วนใหญ่จะถูกวาดลงบนกระดาษที่textureคล้ายๆกระดาษสา)
บางชิ้นก็เขียนไปบนผนังของตึกเอาดื้อๆ บางชิ้นใช้เทคนิคของมุมตึกมาเล่นบังสายตา
เดินขึ้นเดินลง เข้าห้องมืด ออกไปเจอspaceขนาดใหญ่
เดินหักเลี้ยวไปไม่เตรียมใจก็จะเจอกับฝีแปรงระดับเทพเข้าจู่โจม
มีรูปนึงเป็นภาพขนาดใหญ่หน้าพ่อของมุซาชิมองต่ำลงมาหาเรา พอหันหลังไปก็เป็นรูปมุซาชิในวัยเด็ก
อารมณ์นี้หาไม่ได้ในการอ่านการ์ตูนธรรมดาแน่ๆ

เหมือนคนเขียนจะกลับไปสู่จุดเเรกของการวาดภาพ ก่อนที่จะเกิดการพิมพ์
ให้คนดูรู้กันไปเลยว่าถ้าการ์ตูนมันไม่พิมพ์แล้วมันจะเล่าเรื่องยังไง
เเล้วเรื่องที่เล่าก็ไม่ใช่ขี้ๆ
เนื้อหาเป็นการสนทนาธรรมของมุซาชิในวัยชรากับเด็กหนุ่มคนนึงที่มาขอเป็นลูกศิษย์คนสุดท้าย
การรำลึกเรื่องราวและผู้คนทั้งมิตรและศัตรูก่อนที่มุซาชิจะหลุดพ้นและเดินทางเข้าสู่นิพพาน
...ไม่ได้เตรียมใจมาเจอการ์ตูนเรื่องลึกซึ้งขนาดนี้ แถมได้อ่านในหอศิลปอีก!

ชอบที่สุดเป็นวินาทีที่เดินมาเจอฮอลล์มืดขนาดใหญ่(โครต)
เว้นแต่อีกฟากเป็นผนังสีขาวที่มีภาพแขวนอยู่หกภาพ
บนผนังเป็นภาพของแม่ที่กำลังอุ้มลูก และ มีรูปนึงเป็นมือของมุซาชิที่ปล่อยดาบ
ใต้รูปมีดาบไม้วางอยู่จริงๆ แล้วภาพนั้นยังจงใจแขวนให้ต่ำกว่าภาพอื่นระดับนึง
ดูแล้วร่วงเข่าอ่อนไปเลย ถึงว่าต้องมีspaceด้านข้างใหญ่ขนาดนั้น
คงรู้ว่าคนดูจะต้องใช้เวลานั่งพัก เดินต่อไม่ไหวจริงๆ

หลังจากปล่อยวางทุกอย่างแล้ว ก็มีคนมารับมุซาชิ
ห้องนั้นโล่งโปร่ง ฉากบนหาดทราย ก็เลยมีทรายจริงๆบนพื้นให้เหยียบด้วย
กรอบสุดท้าย เป็นเงารางๆ ของคนสองคน
ที่มุมผนังก็มีลายเซ็นของคนเขียนพร้อมวันที่

เดินออกมาแบบจุกๆ เก่งโครตๆ ทั้งคนเขียนคนจัด
เขาว่าความคิดช่วงเวลาสุดท้ายของคนจะนำไปสู่สุขคติ
เชื่อว่าถ้าเราได้อ่านการ์ตูนเรื่องนี้อีกทีตอนก่อนตายคงจะดี

แหม เขียนบรรยายได้น่าดูมากๆ 

[ไอ้เบิร์ด]

อ.อิโนอูเอะ เป็นนักเขียนอีกคนที่ผมนับถือเรื่องการวาดเส้น เคยดูคลิปที่วาดให้โฆษณาชิเซโด้ วาดลงพื้นที่ขนาดใหญ่ ใช้เพียงไม้ถูพื้น หมึก ไม่ต้องร่าง ลากสด

เรื่องนี้ผมอ่านมาตั้งแต่ม.ต้นจนจะจบปี4แล้วยังไม่จบเลย ผมอ่านฉบับที่เป็นนิยายมาก่อนแล้วรู้สึกว่าเพิ่งกลางๆเรื่องเอง
แต่ชอบภาพที่เขียนออกมาโดยใช้ภู่กันวาด เห็นแล้วดูรู้สึกอ่อนช้อยได้อารมณ์ดี

[蓝月 (lán yuè)]

ไม่เคยอ่านวากะบอนด์
แต่ชอบรุคาว่า (สแลมดังค์) โคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

โหลด vagabond เล่มหนึ่งมาอ่านแล้ว ...  ไม่ถูกจริต 

[O.D.M.]

ผมชอบงานของ อ.อิโนอุเอะนะครับ

เค้าเป็นคนที่เข้าใจธรรมชาติของคนดีจริงๆเลย
เรื่องของเค้าหลายๆเรื่อง แทรกธรรมชาติของคนได้ลึกมากครับ
มุมมองของโลกเค้าก็สวยด้วย งานเลยออกมา มีพลังที่ค่อนข้างแรง
และคนทั่วไปก็รับสื่อเค้าได้ง่ายด้วยสิ...

เรื่องฝีมือนี่ ผมให้เค้าสุดยอดตั้งแต่อ่านแสลมดังค์แล้ว
เพราะเรื่องการซอยช่อง น้ำหนักเส้น ท่าทาง อ่านแล้ว เชื่อสนิทใจเลยครับ
นับเป็นคนที่เก่งรอบด้านมากๆเลยครับ

ปล. ปัจจุบันผมติด REAL งอมแงมเลย แต่ออกช้าไปหน่อย

[ซือเน...]

ใครรัก Vagabond ลองอ่านนี่ดูนะครับ


これが、最後だ。This is the Last.




แหม เขียนบรรยายได้น่าดูมากๆ 

อ่านตามแล้วนึกภาพ เล่นซะขนลุกเลย
อยากเห็นของจริงงงงงงงงงงงงงงงงง

[จักรี]

อ่าน ไปถึงเล่มห้า  ดี ครับ แต่ไม่ค่อยชอบเท่าไร ตอนนี้ก็เลย มาอ่านอายชิลด์  แระ

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

อ่านการ์ตูน ณ ขณะนี้แล้ว วิจารณ์/แนะนำ

เรื่อง Suzuka - ลุ้นรักตามสายลม : เนื่องจากยังอินกับเรื่อง เพราะเพิ่งอ่านจบไปไม่นาน ต้องขอบอกว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เหมาะสมกับผู้ชายที่กำลังมีแฟนเป็นอย่างยิ่ง
การ์ตูนรักหวานแหววเรื่องอื่นๆหลายเรื่อง มุ่งเน้นเรื่องความพยายามฝ่าฟันกว่าจะได้กลายมาเป็นแฟน
แต่เรื่องนี้เน้นเรื่องการทะนุถนอม รักษาความรัก และความเข้าใจในอีกฝ่าย

เป็นการ์ตูนการันตีเลยว่าถ้าผู้ชายคนไหนเพิ่งมีแฟน ลองมาดูเรื่องนี้แล้วจะเข้าใจผู้หญิงมากขึ้น

[toeytoeytoey]

มีใครโพสไปยัง
"จะเอาอะไรกับผม"

[iannnnn]

เออ เจ๊นัทยืมไปเมื่อปีก่อนนี่นา

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

[toeytoeytoey]

นั่นแหละ

อ่านอยู่เรื่องเดียวเลย บัดซบมาก

[Soris0ri]

เออ เจ๊นัทยืมไปเมื่อปีก่อนนี่นา

ยังไม่ได้คืนเหรอคะ 

[หนุ่ม]

ผมอ่านคุโรมาตี้ถึงเล่ม 13 แล้ว ยังไม่ค่อยขำเท่าไหร่เลยครับ
หรือว่าจะเป็นเพราะผมอ่าน จะเอาอะไรกับผม มาก่อน (3 รอบ)



เลยแวบไปอ่าน สิงห์ผจญเพลิง อีกซักรอบ สนุกมาก