ไปหมดแล้วสมงสมอง

[ต๊อป]

ผม : สวัสดีครับ น้องเป็นอะไรมาครับ
แม่เด็ก : เป็นหวัดค่ะ งั้นงี้โง้น กินยาละก็ไม่ดีขึ้นเลย
ผม : ให้กินยาอะไรบ้างครับ -จดๆๆๆ-
แม่เด็ก : พาราค่ะ ละก็ซีเทค
ผม : พารากับดูเร็กซ์นะครับ -จดๆๆๆ-

แม่เด็ก + อาจารย์ : @#*$^#

[แอ้]

น่าจะติดคอเด็กอยู่นะหมอ 

[ต๊อป]

มีเยอะครับ เรื่องแบบนี้

-เดินไปดูคนไข้ตอนเช้า-
ผม : หวัดดีครับ วันนี้คุณลุงเป็นไงบ้าง
เพื่อน : เดี๋ยวนะ มึงอยู่วอร์ดหญิง

[papos]

 

[Buob Marley]

 

[กวางจ้ะ]

บ่อยที่สุด


-- ที่พระราม 9 --

เอาบัตรฟิตเนสตื๊ดประตูทางเข้าใต้ดิน

ไม่ก็ ยื่นบัตร mrt ให้พนักงานที่เคาท์เตอร์ ​fitness first





ล่าสุด

ปกติเวลามาออฟฟิศ ขนของเยอะ ก็จะขับรถมาจอดที่ซอยลาดพร้าว 20
แต่วันนั้นคือ นอนน้อยติดๆกันมาหลายคืน มาถึงที่หมายก็คือ 5 ทุ่มละ ขนของเสร็จ
เอารถไปจอด ก็มองป้าย เออวันนี้วันคู่ ก็จอดฝั่งที่เค้าห้ามจอดวันคี่
แต่ลืมไปว่า ถ้าจอดข้ามคืนเป็นวันถ้ดไป ต้องจอดฝั่งตรงข้ามไง ถ้าจอดตรงนั้น นั่นคือผิดฝั่ง

แล้วก็ลืมไปเลย ประชุมทั้งวัน ตกกลางคืนสามทุ่ม เดินไปที่จอดรถกะจะมาเลื่อนรถไปจอดอีกฝั่ง ปรากฎ รถหายไปไหน!! 

เดินดูทั้งซอย ก็ไม่มี ก็ปลดเกียร์ว่างไว้นะ

พอถาม รปภ ที่คุมตึกฝั่งตรงข้ามที่เราจอด ก็ได้ความว่า รถสีนี้ยี่ห้อนี้ เมื่อตอนกลางวันตำรวจเพิ่งลากไป สน. สุทธิสาร


ผิดปกติตรงที่ ปกติเค้าจะล็อคล้อ ใช่มะ

ปรากฎว่า ที่เค้าลากรถไปเลยเนี่ย คือมันมีรถใหญ่เข้าซอย แล้วติดรถเรา
พี่แกก็เลื่อนรถ พอรถใหญ่เข้าได้อีกที รถเราอยู่กลางซอยแล้ว 

แล้วซอยนั้นอะ ถ้าจอดรถสองฝั่ง รถจะสวนกันไม่ได้ เลยกลายเป็นรถเราผิดที่กีดขวางการจราจรเขาอย่างหนัก
จนมี ปชช ร้องเรียนให้มาลากรถออกไป เอวังฯ



โดนค่าปรับไป 500 (ดีไม่โดนค่ารถยกด้วย)




ตั้งแต่นั้นมาเลยต้องมานั่งคิดว่าถ้าจะขับมาอีกจะเอารถไปจอดไหนดีเนี่ย 

[papos]

ส่วนมากจะพวกบัตรตื๊ดๆ นี่แหละ เอาบัตร MRT ไปแตะ BTS บ้าง บัตรพนักงานแตะบ้าง 

บางทีเข้าโลตัสดันเอาบัตรบิ๊กซีให้ยิงบาโค้ด  พนักงานก็สงสัยทำไมมันยิงไม่ได้ รับบัตรไปพลิกดู พี่คะ 

[iannnnn]

ตอนคนมาต่อคิว BTS เยอะๆ แล้วเอาบัตรโลตัสไปตื๊ดนี่ แม่เอ๊ย อับอายมากครับ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ตูนี่ประจำ bts ไปแตะ mrt
mrt ไปแตะ ประตูบริษัท
บัตรพนักงาน ไปแตะ bts มั่วไปหมด

[Ah!]

โอ้ย ฮาๆทั้งนั้น

อยากเล่าบ้าง แต่จำไม่ได้ว่ามีไรมั่ง
ไว้นึกออกแล้วจะมาเล่าครับ

[iannnnn]

อันนี้แหละแรงสุด

[ดาเฉยๆ]

ช่วงนี้มีเรื่องกับธนาคารบ่อยมาก
คือจะเปิดบัญชีธนาคารไว้เก็บตังค์ เพราะอีกยี่ห้อใช้รูดบ่อยมาก กลัวโดนสกิมบัตร

วันแรกไปธนาคารเพื่อนัดเปิดบัญชี (ไม่ใช่ไปถึงแล้วเปิดได้เลยเหมือนบ้านเรา นัดอย่างน้อยอาทิตย์นึง)
แถมสาขาในมหาลัยต้องรอเป็นเดือนเพราะคิวยาวมาก เลยต้องไปเปิดในเมือง
พนักงานชมว่าเราเตรียมเอกสารได้ดีมาก พร้อมมาก วันเปิดบัญชีก็เตรียมแบบนี้เลยนะคะ เปิดได้แน่นอน ชั่วโมงเดียวก็เสร็จ

ถึงวันจริง นั่งรถเมล์เข้าเมือง ค่าตั๋วเกือบสองร้อยบาท
ด้วยความมั่นใจมาก เดินเข้า royal bank of scotland ว่านัดไว้ตอน 11 โมง
พนักงานรับเอกสารไปดู เงยหน้ามาพร้อมทำหน้าเอือม คือยูมาผิดแบงค์
ยูต้องไป bank of scotland ย่ะ
สรุปว่าต้องเดินไปอีกเป็นกิโล แถมถึงเวลานัดแล้ว ต้องรีบวิ่งอีก  

ไปถึงธนาคารแล้วเพิ่งรู้ตัวว่า ลืมพาสปอร์ต ..จบเลย จบ

นัดใหม่อีกที คราวนี้ไม่ไปในเมืองแล้ว รอสาขาในมหาลัย
ถึงวันนัด ดันจองใช้แล็บไว้ ต้องรีบทำแล็บแล้วแวบไปธนาคาร
ถึงเวลา วิ่งอีกแล้ว วิ่งไปก็มั่นใจไปว่าเอกสารอยู่ในกระเป๋า

แต่เอกสารอยู่ในออฟฟิศ

ดีที่มันใกล้ กลับมาเอาเอกสารได้ใน 15 นาที
คราวนี้มั่นใจมาก
แต่ที่อยู่ในจดหมายรับรองสำหรับเปิดบัญชีธนาคารผิดค่ะ
รหัสไปรษณีย์ต้องเป็น AB25 แต่ดันเป็น 24
ผิดแค่นี้จริงๆ เจ็บใจตัวเองมาก

นัดครั้งสุดท้าย ถอนเงินออกมาเพื่อเปิดบัญชี
แต่เปิดบัญชีที่นี่ไม่ต้องใช้ตังค์สักบาท ยังไม่ต้องฝาก
และอย่าเพิ่งฝากจนกว่าบัตรจะส่งมาถึงที่บ้านจะได้ปลอดภัย

ต้องเดินเอาเงินที่ถอนมาไปฝากที่ธนาคารเดิม ซึ่งต้องเดินไปอีกยี่สิบนาที
กระเป๋าหนักเลยทิ้งไว้ออฟฟิศ
เดินไปถึงธนาคาร ไม่มีบัตร ฝากไม่ได้



เรื่องนี้โทษใครไม่ได้เลย ต้องโทษตัวเองล้วนๆ

[Buob Marley]

อ่านยังเหนื่อยเลย

[แอ้]

จานดา 


จากเรื่องที่ไม่รู้ตัวว่าเอาเงิน ๕๐๐ ดอลลาร์ไว้ไหน แล้วเดินทางไปทั่ว จึงไม่รู้ว่าโดนโจรกรรมหรือไม่
(ซึ่งยังส่งผลกระทบต่อค่ากับข้าวอยู่ทุกวันนี้ และคงส่งผลไปอีกประมาณสองเดือนถึงจะลืมตาอ้าปาก)
ตอนนี้เพื่อนที่แผนกยกให้เป็นสุดยอดเดอะโก๊ะแล้ว เพราะวีรกรรมแม้จะไม่ฮาด้วยซ้ำ
แต่ในด้านความเสียหายแล้ว ตอนนี้ทำสถิติสูงสุดในแผนก 

[ดาเฉยๆ]

พี่แอ้สู้ๆ เราจะกรอบไปด้วยกัน

ขอปั่นงานก่อนเดี๋ยวกลับมาเล่าเรื่องกระเป๋าตังค์หาย 
สาเหตุเดิมๆ โทษใครไม่ได้ โทษได้แต่ตัวเอง