กระจู๋ของนักแต่งกลอนผู้มีความฝัน

[rtEEE]

โอ้ว ได้โชว์ตัวกะเขาสักกะที
กระจู๋นี้ผมจะเอาไว้แสดงผลงาน กาพย์ กลอน โคลง ร่าย ที่ผมได้เคยแต่งไว้นะครับ โดยผมจะทยอยอัพทีละตอนตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันนะครับ ขอความกรุณาทุกๆ ท่านด้วยนะครับ

[rtEEE]

ครับ ว่างมาลงสักกะที
ตอนเด็กๆ ผมก็ไม่มีความฝันว่าจะแต่งโคลงกลอนอะไรนะครับ ผมเริ่มแต่งตั้งแต่อยู่เรื่อย ๆ ตั้งแต่ ป.3 ก็คือกลอนสี่อันนี้

แต่ผมก็ไม่ได้ชอบอะไรมาก เอาแค่พอว่างก็ทำ
แต่พอโตมาตอน ม.1 เราก็ได้เรียน "โคลง" ครับ ใช่ครับ สิ่งที่ผมแต่งได้ถนัดที่สุดตอนนี้คือ โคลงสี่สุภาพ นั่นแหละครับ ตอนอยู่ ม.1 ก็ไม่ไปติดพันชอบอะไรหนักหนา ก็แต่งๆ ไปตามประสาเด็กประมาณนี้

//เอาแค่นี้พออายเค้า
เพราะความไม่รู้ในตอนเด็กครับ สักแต่จะเอาคำมายัดๆ ให้มันลงเสียงไปก็พอ แก้ทียาวครับ แต่ช่างเถอะครับ เพราะตอนนี้ผมเองก็เห็นคุณค่าของมันแล้วหล่ะ คราวนี้ก็มีการหาคำมาลงที่สละสลวยถูกต้องมากขึ้น และก็มีผลงานอีกมากมายที่จะเอามาลงครับ ซึ่งผ่านการคัดกรองคำจากครู (เยอะ) ทีเดียวครับ

ยังมีอีกมากมายนะครับ เพราะถือว่าเป็นช่วงทองที่แต่งเยอะที่สุดเป็นประวัติกาลเลยก็เป็นได้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งที่เกิดกับโรงเรียนมากกว่า
คราวหน้าจะมาต่อเรื่องต่อไปนะครับผม "วางมือจากโคลงซะ" ติดตามกันด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

[แอ้]

เก็บไว้หมดตั้งแต่ประถมเลยเหรอคะ 

[Dayight]

พี่ครับช่วยแต่งกลอนวันสุนทรภู่ทีครับ จะเอาไปส่งครู เป็นการบ้าน

[rtEEE]

เก็บไว้หมดตั้งแต่ประถมเลยเหรอคะ 

ไม่ครับ เอาเท่าที่ตำความได้ ก็มีแค่อันนี้และครับที่จำขึ้นใจเลย 555

[Layiji]

http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,10733.0.html

นึกถึงจู๋นี้เลย เราเคยผ่านกันมาแล้ว    

[rtEEE]

พี่ครับช่วยแต่งกลอนวันสุนทรภู่ทีครับ จะเอาไปส่งครู เป็นการบ้าน

ไม่รู้ว่าทันรึเปล่านะครับพอดีช่วงนี้ทำวิจัยอยู่ หวังว่าจะโอเคนะครับ (รีบแต่ง)

[B o o k]

อุ่ย..

[rtEEE]

ได้มาต่อละ
ทีนี้ มันเกิดอาการท้อแบบบ้าๆ ออกมาก็คือ "หมดไฟ" นั่นเอง มันไม่มีความรู้สึกอยากจะแต่งเลยนะครับ จะนั่งคิดก็ไม่ออก ก็แอบคิดว่ามันจะไม่ใช่ทางซะแล้ว แล้วผมก็ไปเจอบางสิ่งบางอย่างครับ มันก็คือออ.... คือออ.....

กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง นั่นเองครับ

มันเป็นไอเดียอย่างมากที่เราจะแต่งโคลงไปพร้อมกับกาพย์เพราะผมอ่านแล้วผมรู้สึก Enjoy ไปกับมัน ในขณะนั้นเองในวิชาภาษาอังกฤษก็มีการอ่านหนังสือนอกเวลาเรื่อง สี่ดรุณี (Little Woman) ครับ ผมเห็นว่า ยังไงก็ได้อ่านแล้ว แต่งกาพย์ห่อโคลงไปด้วยกันคงจะไม่ยากอะไรมั้ง ผมเลยจัดการแปลภาษาอังกฤษ มาเป็นภาษาไทย และแปลภาษาไทยไปเป็นโคลงสี่ 3 บทสลับกับกาพย์ยานี 11 1 บท แต่ตอนนั้นผมยังเรียนอยู่ผมเลยแต่งได้แค่ 1 บทจากทั้งหมด 7 บท เป็นโคลงสี่สุภาพ 12 บท กาพย์ยานี 3 บท กาพย์สุรางคนางค์ 1 บท ถ้าผมพิมพ์หมดด้วยคงยาวแน่ๆ เลย ขอละไว้ที่นี้นะครับ
พอแต่งเสร็จก็ได้ให้อาจารย์ดู จึงเป็นที่มาในตอนต่อไปว่า อาจารย์สุดยอด

[iannnnn]

อุ่ย..