ขีดๆ เขียนๆ (ต่อให้เป็นเรื่องเป็นรา

[e-nesra]

กติกา


เขียนอะไรก็ได้คนละ 2-3 บรรทัดตามแต่จินตนาการ เขียนต่อจากความคิดเห็นข้างบนต่อๆ กันไปเรื่อยๆ
ความยาวไม่จำกัด(แต่ขอไม่ยาวละกัน เยอะแล้วขี้เกียจอ่าน) ไม่จำกัดสไตล์การเขียนหรือแนวเรื่อง
เอาแค่ต่อกับข้างบนไปเรื่อย ๆ...




 การเดินทางมักตื่นเต้นเสมอสำหรับผม ทุกครั้งที่การเดินทางเริ่มต้นขึ้น ผมมักตรวจตราความเรียบร้อยทุกอย่าง เมื่อเริ่มต้นการเดินทาง จิตใจระล่ำระสาย ประหม่าและพรั่นพรึงในบางเรื่องราว...และจะสงบลงอย่างปกติเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก...

[IM]

ผมมักจะใส่ใจในรายละเอียดก่อนการเดินทางเสมอ เพื่อให้พร้อมเจอสิ่งต่างๆ ระหว่างทางเดินทาง ในแต่ละครั้งที่ผมออกเดินทาง ไม่ใช่ทุกครั้งไปที่มีจุดหมายอย่างแน่ชัด บางครั้งระหว่างทางมันน่าตื่นตาตื่นใจกว่าปลายทางเสียอีก

[ยุนเอ]

ก่อนการเดินทางแต่ละครั้ง ผมต้องกวาดบ้านถูบ้าน ให้สะอาดเอี่ยม เพียงเพื่อเวลาที่กลับมาแล้วบ้านจะสะอาดแวววับ
แต่นั้นอาจจะเป็นเพียงข้ออ้างของคนที่ ไม่ชอบความรู้สึกก่อนที่จะออกเดินทางมากนัก ความรู้สึกที่ไม่อยากจะออกไปเผชิญโลกใบใหม่
ผมเลียดความรู้สึกนี้ ทุกครั้งที่ผมจะต้องออกเดินทาง

[ฟิ้งซ์]

แต่คงไม่ใช่สำหรับการเดินทางครั้งใหม่นี้แน่ๆ การเดินทางครั้งต่อไปของผมจะเปลี่ยนวิถีเดิมๆ เหล่านั้น
จนอาจจะเรียกว่าเปลี่ยนไปตลอดกาล

[slaveofann]

ก่อนก้าวออกจากบ้าน ผมประหม่าเล็กน้อย แหงนหน้ามองฟ้า
แดดแรงผ่านก้อนเมฆสีขาวบนฟ้าสีสวย
ผมรู้สึกชื้นๆที่มือ ไม่เคยเป็นมาก่อน
ลองยกมือขึ้นมามองเส้นลายมือช้าๆ
มีคนบอกว่า มือขวาฟ้าลิขิตสินะ
แต่ผมเชื่อในมือซ้ายมากกว่า
เพราะชีวิตและการเดินทางครั้งนี้
ผมจะลิขิตมัน ด้วยตัวของผมเอง

[iannnnn]

เอาล่ะ พร้อมจะเดินทางกันแล้วใช่ไหมครับ
แต่ผมยัง ขอแว้บไปขี้ก่อน เดี๋ยวกลางทางจะลำบาก

[จักรี]

ไหนๆ ก็เข้าไปแล้วกำลังหิวพอดี
กินไปสองก้อนอร่อยใช้ได้
ควักถุงพลาสติกในกระเป๋าออกมา
เอาไปเผื่อหิวระหว่างทางซักก้อนละกัน

[e-nesra]

ผมหมายถึง ก้อนขนมปังที่อยู่ในตู้เย็นนะครับ อย่าเพิ่งตกใจ การเดินทางของผมครั้งนี้ ผมเดินทางอย่างไม่มีแผนการณ์
ผมล็อกประตูบ้าน และ ตรวจตราความเรียบร้อยทุกอย่างเสร็จ ผมเดินออกไปหน้าหมู่บ้านพร้อมกระเป๋าเดินทางใบใหญ่
หนึ่งใบ ผมกวักเรียกรถจากคนที่ไม่รู้จัก และการเดินทางครั้งนี้ผมก็หวังไว้ว่าจะเดินทางไปเรื่อยๆ ค่ำไหนก็นอนที่นั่น...

[แอ้]

แต่อะไรๆ มักไม่เป็นใจเสมอ เมื่อการเดินทางโดดเดี่ยวของผม เริ่มต้นขึ้นที่ข้างถนนหน้าหมู่บ้าน
จู่ๆ รถกระบะคันเก่าก็จอดกึกลงตรงหน้า เมื่อประตูเปิดออกจนสุด ผู้ที่ก้าวลงมากลับเป็นหญิงสาวที่สวยที่สุดคนหนึ่งในชุดยีนส์ทะมัดทะแมง
เธอเอ่ยปากถามผมว่า..

[ยุนเอ]

ห้องน้ำไปทางไหนค่ะ

[e-nesra]

ผมตอบด้วยความตื่นเต้นว่า

[ยุนเอ]

ผมก็ไม่รู้ครับ แฮ่ก แฮ่ก ...

[slaveofann]

ผมใจเต้นไม่เป็นส่ำ
ตัวเกร็ง
อย่างอื่นก็เกร็งไปด้วย

[IM]

ใช่ครับ ผมปวดขี้อีกแล้ว

[slaveofann]

ผมอยากจะร้องไห้
หลายครั้ง ผมพยายามจะทำอะไรดีๆ
หลายครา ผมคิดจะเริ่มต้นใหม่
แต่สุดท้ายก็เจอขี้ผจญทุกที