โชว์พ่อ

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

อยากโดดร่มแบบพ่อพี่เเอ้บ้าง

พ่อพี่เเอ้น่าทึ่งอะ 

[นักศิลปะ]

เดี่ยวจะตามบวกคนที่เล่าเรื่อง พ่อ ทุกคนเลย 

ผม มีลูก เวลาดุลูก คือดุแบบเรา หงุดหงิดเอง ก็จะมานั่งเสียใจทุกที
ว่าทำไมวะ เราถึงเป็นแบบนี้ แล้วพยายามไม่เป็นอีก จนหลังๆ
เป็นพ่อใจดี ขึ้นมาเยอะเลย 

[น้องเข่มเข๊ม]

ค่ะ   

[eThics]

น่าจะเหมือนกับทุกๆ บ้าน ที่พ่อแม่จะห่วงใยเรื่องการกิน
ถ้าที่บ้านมีอะไรดี มีอะไรอร่อย พ่อจะอยากให้ลูกได้กิน

ครั้งนึงขากลับจากตราด พ่อมาแวะหอพักพร้อมกับของฝาก
พ่อบอก เอานี่ เอาไปกิน ทำกินซะเลยละ ค่ะ ค่ะ
รับถุงจากพ่อวิ่งขึ้นถึงห้อง เปิดถุงดู เฮ้ยยย ปูทะเลเป็นๆ
พ้อออออออ เอาปูมาให้ทำไม แล้วจะกินยังไงเนี่ย
พี่เมทผู้ใจดี อาสาจัดการให้เสร็จสรรพ
พออิ่มแล้วนึกขอบคุณพ่อขึ้นมาทันที

เนื่องจากผอม พ่อจะห่วงใยเรื่องการกินมาก
เมื่อไหร่บอกว่าไม่สบาย พ่อจะสวนขึ้นมาทันทีด้วยน้ำเสียงไม่น่าฟังว่า
"เป็นโน่นเป็นนี่อีกแล้ว นี่แหละนะ เรามันไม่กินผักผลไม้ น้ำเนิ้มกินมั่งรึเปล่าเนี่ย"
คือว่าไปเรื่อย แล้วก็เข้าเรื่องผักผลไม้ น้ำดื่ม ทุกครั้งไป ซึ่งเราก็กิน
มีครั้งนึงช่วงก่อนมีประจำเดือนอารมณ์แปรปรวนสุดๆ น้อยใจปนโมโห สวนกลับไปว่า
"ติ๊กอยากให้พ่อถามมั่งว่าเป็นยังไงบ้าง มียากินมั้ย ต้องหาหมอรึเปล่า ไม่ใช่เอะอะก็มาว่า"
พูดไปร้องไห้ไป พ่อก็เลยบอกว่า
"พ่อไม่ได้ตั้งใจจะว่า พ่อขอโทษ พ่อก็พูดไปอย่างนั้นเอง พ่อก็เป็นแบบนี้ อย่าเสียใจนะ"
คราวนี้ร้องหนักกว่าเดิมอีก เพราะว่าพ่อบอกว่า พ่อขอโทษ

วีรเวรวีรกรรมกับพ่อนี่เยอะมากๆ จำได้บ้างไม่ได้บ้าง
และส่วนมากจะเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่อง



เรื่องกินอีกเรื่อง
ตอนเรียน กลับบ้านเสาร์-อาทิตย์ พอดีว่าปีนั้นมะม่วงเขียวเสวยที่บ้านออกลูกเป็นปีแรก
ด้วยความที่อยากให้ลูกได้กิน ก็รีบไปสอยมาไว้ให้ ใส่ถุงเสร็จสรรพ 2 กิโลได้
บอกพ่อไม่เอา ไม่เอา ไม่กิน ถ้าจะให้เอาไปพ่อต้องขับรถไปส่งนะ
พ่อบอกว่าไปส่ง แต่ส่งขึ้นรถเมล์ ก็เลยบอกว่างั้นไม่เอา มันหนัก
พ่อบอกว่างั้นตามใจ ว่าแล้วก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมกลับหอ
พอกลับถึงหอ รื้อของออกจากกระเป๋า เฮ้ยยยย นี่มันมะม่วงถุงนั้นนี่หว่า
โถพ่ออุตส่าห์แอบยัดใส่กระเป๋า เอาขึ้นรถ ถือส่งขึ้นรถเมล์ให้เรา

[น้องเข่มเข๊ม]

พ่อนัทก็ห่วงใยนะคะพี่ติ๊ก  แต่เค้าบอกว่า...




"แดกน้อย ๆ หน่อย"






ขอโทษนะคะที่ต้องพูดหยาบ แต่พ่อกับแม่จะคุยกับนัทแบบนี้จริง ๆค่ะ   


เค้าบอกว่า ถ้ายังไม่ผอม จะไม่เอาไปออกงานที่ไหน   

[eThics]

พ่อนัทก็ห่วงใยนะคะพี่ติ๊ก  แต่เค้าบอกว่า...




"แดกน้อย ๆ หน่อย"






ขอโทษนะคะที่ต้องพูดหยาบ แต่พ่อกับแม่จะคุยกับนัทแบบนี้จริง ๆค่ะ  


เค้าบอกว่า ถ้ายังไม่ผอม จะไม่เอาไปออกงานที่ไหน  

[น้องเข่มเข๊ม]

ทุกวันนี้นัทก็เลยกลายเป็นคนติดบ้านไปโดยปริยายค่ะ


แม่ไปทำบุญที่สระแก้ว   ยังไม่เคยพานัทไปออกงานเลยสักครั้ง   >

[กวางจ้ะ]

เรื่องกินที่บ้านจะถามทุกเช้าเย็นเลยค่ะ

ถือเป็นเรื่องสำคัญเลย

มีอยู่ช่วงหนึ่งกวางงานยุ่งมาก
คือตื่นขึ้นมานึกอะไรออกก็รีบปั่นก่อน
เดี๋ยวไอเดียหายหมด โดยไม่ได้สนใจสุขภาพตัวเอง

ป๊าทำกับข้าวไว้ตั้งแต่เช้า เรียกกวางกินข้าวเช้า
กวางก็รับคำ แต่ก็นั่งอยู่หน้าคอมที่เดิมเลย คืองานยุ่งด้วยแหละ
จน 10 โมง 11 โมง เที่ยง ก็ยังไม่ลุก
ป๊าก็เรียกทุกชั่วโมงเลยนะ ไม่ไปกินข้าวล่ะ เย็นหมดแล้ว!!

จนกวางเดินมากินข้าวก็บอก
เดี๋ยวได้เป็นโรคกระเพาะกันพอดีไอ้นี่ ตูไม่ให้เงินค่าไปหาหมอหรอกนะเว้ย!!

[น้องเข่มเข๊ม]

เหมือนจะห่วงกลายๆ   

[กวางจ้ะ]

ตอนหลังย้อนได้เพราะหาหมอฟรี (ประกันสังคม) 

[eThics]

ถ้าหมอไม่ฟรี
โดนป๊าด่าฟรีแน่กวาง

[นักศิลปะ]

ผมเป็นลูกผู้ชาย ลูกผู้ชายจะมองพ่อ
ในมุมมองที่ต่างจากผู้หญิง ผมมองพ่อแล้วก็คิด
ว่ายากมากที่จะเก่งเท่าพ่อ หรือแซงพ่อไปได้
ในทุกๆ เรื่อง เวลาเตะบอลพ่อก็เล่นเก่งกว่า
ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานก็เยอะกว่าอีก
กลายเป็นภูเขาลูกเบอเร้อ ที่ข้ามอย่างไรก็ไม่ผ่าน 

ผมนะโคตรภูมิใจในตัวพ่อเลย

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

"แดกน้อย ๆ หน่อย"

แม่ก็ว่าอย่างนี้เหมือนกันเจ๊ เค้าว่ากลัวขายไม่ออก

หู้ย ถ้าขายไม่ออก ตูก็เเถมเงินให้เลยหละ 

[น้องเข่มเข๊ม]

ไอ้ประเด็นที่ว่าขายไม่ออกพ่อกับแม่ตูลงความเห็นแล้วว่า






"ยังไงก็ไม่ออก"

[Katezila]

พ่อนัทก็ห่วงใยนะคะพี่ติ๊ก  แต่เค้าบอกว่า...




"แดกน้อย ๆ หน่อย"

ไม่ใช่ขายไม่ออกหรอกพี่นัท มันแค่ยังไม่ถึงเวลาของเรา 

ป๊าทำกับข้าวไว้ตั้งแต่เช้า เรียกกวางกินข้าวเช้า
กวางก็รับคำ แต่ก็นั่งอยู่หน้าคอมที่เดิมเลย คืองานยุ่งด้วยแหละ
จน 10 โมง 11 โมง เที่ยง ก็ยังไม่ลุก
ป๊าก็เรียกทุกชั่วโมงเลยนะ ไม่ไปกินข้าวล่ะ เย็นหมดแล้ว!!

จนกวางเดินมากินข้าวก็บอก
เดี๋ยวได้เป็นโรคกระเพาะกันพอดีไอ้นี่ ตูไม่ให้เงินค่าไปหาหมอหรอกนะเว้ย!!

เป็นห่วงแบบฮาร์ดคอร์มาก 

พ่อเกศก็เป็นนะ แล้วถ้าไม่ฟังนี่จะงอน.. งอนแบบ งอนไปเลยอะ
บางที่ก็ยกข้าวมานั่งกินข้างๆโต๊ะคอม ประชดกันตายไปข้างนึงเลยแหละ

----



ที่บ้านเกศทุกคนจะสนิทกันมาก มีเรื่องอะไรก็เล่าให้กันฟังหมด
แต่พ่อจะดูเหมือนดุๆหน่อย อารมณ์ร้อน โมโหง่าย ปากร้ายแต่จริงๆใจดี และรักลูกสาวมาก

จำได้แม่นที่สุด ก็คือตอนเลิกกับแฟน ซักสองปีที่แล้ว

ทุกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว บรรยากาศร่าเริงเป็นปกติ
ส่วนเกศนั่งอยู่โซฟา ห่างออกมานิดนึง

อยู่ดีๆ พ่อกับแม่เค้าก็ถามถึงแฟนเกศขึ้นมา
เกศก็เลยตอบไปเรียบๆ ว่า "เลิกกันแล้ว"

แล้วเกศก็เงียบ

..

แล้วบ้านก็เงียบ

พ่อหยุดกินข้าว หันมาเห็นเกศนั่งร้องไห้
พ่อบอกว่า "หนูเสียใจหนิ.."

แล้วพ่อก็เดินมานั่งกอดเกศที่โซฟา กอดเกศไว้ ..แล้วก็ร้องไห้
ปากพูดแต่ว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ช่างมัน อยู่กับพ่อนี่แหละ พ่อดูแลหนูเอง พ่อเลี้ยงหนูเอง


เกิดมาไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้เลย

เพิ่งมีวันนั้นแหละ ที่พ่อร้องไห้ เพราะเกศเจ็บ .. พ่อเหมือนจะขาดใจไปด้วยเลย 

...

ผู้ชายคนเดียวในโลกที่รักเกศที่สุดในชีวิต

รักพ่อจัง