ลมหนาว ริ้วน้อย

[Romzaikyu]

ตอนเข้ามาที่นี่ใหม่ ๆ ใครนะว่าผมเหมือนกำนัน
อยากให้ลองคุยกันดู อยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไร
ตอนแรกผมก็อยากรู้ กูไปพูดคล้ายใคร
อยู่ไปอยู่มาได้รู้จักกำนม อยากสนิทสนม อยากเข้าใจ
เค้าดูไม่ปกติ แต่ไม่อุตริสันดานนิสัย
ชอบอ่านข้อความของเขา แม้บางครั้งไม่เข้าใจ
แต่ความรู้สึกที่ออกมา บอกว่าเขาจริงใจ
ไม่ว่ามุมยุบสภา ที่ออกมาเข้มไม่หยอก
หรือว่าริ้วลมหนาวนี้ พี่แกบอกเล่าความนัย
บางครั้งพี่แกกวนตีน บางครั้งออกทะเลไปไกล
แต่สำหรับผมแล้ว ชายที่ชื่อว่ากำนัน หรือ กำนม
เขาทำให้ผมประหลาดใจ
รู้จักแล้วบันดาลให้เอื้อนกาพย์กลอน
ฉันทลักษณ์ไม่ปรากฎ
ไม่กำหนดอะไร
แค่อยากเอ่ย
ว่าผม
นิยมกำนันอยู่ในใจ.

[แอ้]

แอ้อ่านแล้วมันเป็นแร็พมากกว่ากลอนนะคะพี่ร่ม.. 

อ่อ นึกว่ามันมองเธอ ..
เหมือนดั่งยาขม
..
ที่เขาบอกว่า สายตาพยัคฆ์สะกดเหยื่อ คงจะจริง
ผมไม่เคยจ้องตาใคร ได้นานขนาดนี้

รูปนี้แจ่มจริงๆ ค่ะลุงกำนัน.. ไว้มันโตกว่านี้ ไปถ่ายแบบจ้องตามาให้ดูอีกนะคะ 

[Romzaikyu]

แอ้อ่านแล้วมันเป็นแร็พมากกว่ากลอนนะคะพี่ร่ม.. 

ความสามารถพี่มีแค่นี้ครับ แอ้ 

[กำนม.};oO=]

รักน้องต้องหมั่นเด็ด
รักเป็ดจึงกางร่ม
ในยาขมมีความรัก
น้ำต้มผักคือน้ำร้อน
คืนนี้อย่าลงกลอน
เดี๋ยวจะสอนเป็นเพลงแร๊พ
..
เอ๋า ก็ลองซดน้ำต้มผัก
ที่อุณหภูมิ ร้อยดีกรีเซลเซียส ดูสิ
ทั้งร่มทั้งเป็ดจะเปื่อยนุ่มพอดีเหงือก เลยล่ะจ้ะ :}
หนาวๆ แบบนี้ หากอยู่ดึก คงได้คุยกัน
พระจันทร์ออกจะแจ่ม แต่แม่แฉล้มก็ควรกางร่ม
อ่ะ โย่ว แฮ้บ แร๊พ หาย ยายกระตุก
ยายชอบดีดบอลชอยบัลเล่ต์ปลายเท้า
เสยเข้ากระโดงคางเราเสมอ
ป๊อก .. แม่นยำมาก

[แอ้]

ลุงกำนันของแท้กลับมาละ..
นี่มันต้องอย่างนี้.. กวีแนวแอ๊บสะแตร็กค่ะ 

[Soris0ri]

คือจะเข้าใจยากนั่นเอง   

[Romzaikyu]

คือจะเข้าใจยากนั่นเอง   

จ๊ะ แม่คนสื่อสารเข้าใจง่าย

0100 101 10 001 001 001
001000 11 01 01 011 110
01 0 1 1 001 0100  10 11
01 001 01 11 1 1001 111

[Soris0ri]

 

[ตอ]

ภาพสวยครับ

อยากอุ้มเสืออ่ะ

[กำนม.};oO=]

เมนูรับลมหนาว!!
รายการที่สี่ ....
คงจะอุ่นพิลึกล่ะนั่น :}

[Soris0ri]

อ่านแล้วก็หิว 

[กำนม.};oO=]

สายลม ผู้มอบความงามหนึ่งให้แก่สตรี ..
อาภรณ์อันประดับ ใช่กิเลส หากแต่เป็นเครื่องปกป้อง
เธอใช้อารมณ์ละมุน ต่อสู้กับลมหนาวทุกริ้วที่พัดผ่าน
ความหนาวเย็น จึงมาพร้อมกับความงาม ของมวลดอกไม้
สายลม มีหยุดรั้ง แต่ความงามมิเคยจะบรรเทา ด้วยเหตุนี้
ความงามของสตรี จึงมิมีทางที่จะบันยะบันยังลงได้
..
ขาหยั่งตั้งลง ตรงที่อุ่น ..
มีแต่เพียง อียางดอกสึกเท่านั้น
ที่จะหยุดยั้งเธอไว้ได้
โลกเย็น ยางอุ่น และเธอน่ารัก
ดอกยาง ไม่ใช่พระ
ดอกยาง หล่อ ก่อนสึก
"หล่อ แบบ พอ เพียง"
พอสายลมโบก ผมจึงขยับเคลื่อนย้าย
เอ่อ ทำไมอาตมาจึงมาไกลได้ถึงเพียงนี้



(ขอสาบาน ว่าแม้แต่ผมเองก็จะไม่กลับมาอ่านอีกรอบ เขียนเองยังมึนเล้ยย)

[Soris0ri]

เอ้า
ทำไมอย่างงั้นหล่ะคะ
รึว่าดึกแล้ว 

[กำนม.};oO=]

มานึกออกอีกที ณ ที่นี้ว่า
มีอาชีพหนึ่ง ที่ผมไม่พึงกระทำ
นั่นคือ การขับรถสองแถว ในหน้าหนาว



ใจมันลอย เบาสั่น และหวั่นไหวขนาดนี้
สายลมโบกปุ๊บ เป็นต้องจอดปั๊บ 
แล้ววันๆ จะรับผู้โดยสารตัวเป็นๆ ได้สักกี่คน 
เขาเรียกว่า เศร้าเย็น
ใช่ เพราะ ร้อนมันก็สุก

(ไม่ใช่เพราะดึก เวลาผมเขียนผมกระจ่าง
แต่อย่าบังคับให้อ่านซ้ำสิ ผมก็คน ผมก็งงเป็นงิเล่า
กลางวันแสกๆ นี่แหละ งงกันแบบแจ่มใจ :)

[กำนม.};oO=]

(น้องเฟิร์นหมายถึงอะไรหนอ
ลม นม สองแถว ยาง พระ ..
สองแถวรูปหล่อมีนมสีชมพูสวย?
ขับวนจนรุ่งสาง กลางทางมีพระบิณฑบาตร?
พระขี่จักรยานได้ไหม ทำไมไม่ได้ล่ะ ใครห้ามไว้)