ลมหนาว ริ้วน้อย

[แอ้]

รูปลองกองกะเงาน่ารักจริงๆ ..
เดี๋ยวนี้ลุงกำนันถ่ายรูปหวานขึ้นเรื่อยๆ..

[กำนม.};oO=]

รูปเป็นภาพนิ่งของสายตา ณ เวลาหนึ่ง
ดวงตาเป็นหน้าต่างของความหวานทั้งมวล
เราสังเคราะห์ความหวานที่กระจายกว้างได้
ด้วยการเบิกถ่างเครื่องรับรู้ ให้โตขนาดเท่าไข่ห่าน
..
อันที่จริง รูปที่ไม่ค่อยเอามาลง จะมีความหวานสูงมาก
ระดับน้ำตาลในดวงตาจะไหลเยิ้มนอง อาบแก้มสองข้าง  >>

[Soris0ri]

Mirror 


ตาดำโตนะคะ 

[กำนม.};oO=]

พยายามจะให้เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น
อยากมีตาดำที่โตสักครึ่งใบหน้า
เหลือที่ให้ปากคิ้วแก้มคางอย่างละนิดก็พอ หูกุดไปเลยก็ได้
แล้วก็มีเรียวขายาว งามระหง อกผายๆ เอวเล้กเล็ก
เคยคุยให้หลวงพ่อฟัง ท่านบอกว่า นั่นแหละ ๆ
เขาเรียก ไอ้เปรตตต 

[Soris0ri]

 

[แอ้]

ลุงกำนันใส่บิ๊กอาย 

[กำนม.};oO=]

กาลเวลา ทำให้กลีบช้ำ
สารพัดดอก ลอยบนผิวใส
ความหวานมีอยู่แล้ว โดยไม่ต้องปรุง
เพียงคัด และบรรจงวางเธอไว้ บนใจที่แสนเบา



ไม่ว่าหนักเบา เราก็หวาน ใจหนักเยี่ยวเบา เราจึงหวาน
กลั่นน้ำใจออกมาเป็นเยี่ยว แล้วลองสังเกตดูว่า มดเลียมุมปากกี่ที
ถ้ามดทั้งฝูงเลียริมฝีปากและพากันมาชิม นั่นแหละ โรคเบาหวาน

[Romzaikyu]

พี่กำนันเผยผิวด้วย 

รูปนี่ดูหนุ่มด้วย

[กำนม.};oO=]

ถ้าตาดำโตมากๆ ปากจะยื่น จมูกจะชื้น และหูยาว
..
อาชีพหนึ่งที่น่าใฝ่ฝันคือ นักถ่ายพอร์ทเทรทสัตว์
มันวาบหวิวแน่นอน เพราะสัตว์ทุกตัวไม่สวมเสื้อผ้าอยู่แล้ว
อารมณ์ของมันถ่ายยากกว่าคนหลายเท่า เพราะมันไม่อยู่นิ่ง
ต้องมีมนต์สะกดบางประการ เพื่อแช่และหยุดกริยา ในวินาทีนั้นให้ได้




ความหนาวเย็นทำให้หนวดกุด นี่คือบทเรียน
อย่ายื่นหน้าไปใกล้แก้มที่ร้อน หรือกองไฟ

[~ZephyR~]

 

ถ่ายมาเหมือน The Dog เลย จมูกโตๆ


ปล. แววตาหมา หงอยๆ

[กำนม.};oO=]

เมื่อวานนี้ ได้ข่าวว่าที่เชียงใหม่ ฝนตกหนัก
สายลมกระจายข่าวอย่างเร็ว มาเป็นละออง
บางกอกยามดึก มีฝนพรำเป็นฝอย เย็นเฉียบ
..
จังหวะรัก ใกล้ดิน
เมล็ดแห้ง กำลังสุก
ฟ้าไม่เจตนา แต่รักนั้นบังเอิญ
เมื่อละอองใจ โปรยมา ปรารถนาจึงเผยออก
แม้มิอาจข้ามพ้น ฤดูกาลอันแห้งแล้ง ในหัวใจ
แต่ ณ วินาทีนั้น อะไรเล่าจะมาห้าม มิให้รักกระเด็น

[Soris0ri]

โห สวยมากค่ะ 

[กำนม.};oO=]

กล้องจิ๋วพิการรักตัวเก่า มันสับสนในโฟกัส
ความรู้สึกอิ่มเอม ไม่มีระนาบและพิกัดที่กำหนด
ความงาม ไม่เคยแจ่มชัด แต่แจ่มใจ ในระยะแห่งห้วงคำนึง
..
แตกฟองไปเรื่อยเปื่อย
แตกจนเป็นสาย สีสวย
นี่คือ อนุสาวรีย์ "ความฝันอันแสนหวาน"
หวาน เบา สวย ละลาย ...
ขั้นตอนไม่นาน เกินความอร่อย
แต่ตรึงแน่น ด้วยรส ละมุนใจ
ความหนาว ย่อมประคองใยหวาน
ให้คงรูปนานพอ ที่เราจะชิม ...

[~ZephyR~]

อยากกินนนนน 

[กำนม.};oO=]

อันที่จริง มันเป็นเมล็ดแคปซูลเพิ่มพลัง
ซุปเปอร์ฮีโร่จากโรงถ่ายโตะเอะในญี่ปุ่น
มีกำเนิดมาจากงานวัดของไทยนี่เอง
..
แรงบันดาลใจจากใยหวาน ทำให้มดมีพลังแรง
ถ้าอยากเป็นมดเขียววีสาม ก็กินเมล็ดสีเขียวนั่น
ส่วนมดฟ้า มดชมพู อย่ากินเข้าไปเยอะนัก ฤทธิ์มันแรง
นอกจากจะกลายร่างเกินขนาดกันแล้ว ยังอาจแปลงเพศได้ด้วย
หลับตาแล้วนึกถีง มดชมพู .. เฮ้อ ..ดีไม่ดี ได้ผัวกันกลางงานวัดนั่นแหละ ไอ้ทิด