คุยเรื่องเพลง - -"

[O.D.M.]

ถ้าเป็นเดี๋ยวนี้ ผมไม่รู้นะ
แต่เมื่อก่อน ที่ Slim จะเป็นวันๆที่จะมีเป็นคืนของ trance
แต่ส่วนใหญ่จะเป็น House ยืนพื้นหมด

ผับอัพ  (เมื่อก่อนต้อง นาซิซัสครับ ผับอัพ )

[eThics]

ขอบคุณทุกคน บรวกกก 


Trance นี่ชอบ Schiller - Ruhe จริงจังแค่เพลงเดียว
ฟังต่อเนื่องยาวนาน 10 ปี ก็ยังชอบไม่เปลี่ยน
MP3 บางเสียงที่เคยได้ยินมันหายไปจริงด้วย 


ถ้าไม่รังเกียจ ลองเอาไปฟังดูนะคะ มีที่ ฟด
ฟังแล้วถ้าทราบว่า ใครหรือเพลงไหนประมาณนี้ รบกวนแจ้งด้วยค่ะ
เล่นง่ายเลยนะตู ขอบคุณล่วงหน้านะคะ จุ๊บ จุ๊บ     


Groove armada, Paul oakenfold ก็ฟังบ้าง
ส่วน  Daftpunk นี่ไม่ค่อยถูกจริต

[ณต]

พูดถึง Daft Punk

ไม่น่าเชื่อว่า ตูจะมีแผ่นเสียง single
ชุด Technology ของมันอยู่ด้วย 

แต่ตูชอบ Chemical Brothers นะ
ทั้งๆ ที่มันเป็น Electronica เหมือนกัน
(สองมาตรฐานชัดๆ  )

หรือไม่ก็ Jamiroquai
ตอนแรกที่คิดว่าเออ ตูชอบ
เพราะว่ามันเป็น acid jazz
(ดนตรีเรียงโครงสร้างคอร์ดแบบแจ๊ซ
แต่ผสมผสานเครื่องสังเคราะห์เสียงด้วย)

แต่ในที่สุดก็สรุปได้ว่า
ตูชอบ sound จากวงทางฝั่งอังกฤษนั่นแล
เพราะพอมาดูรายชื่อวงที่ตูชอบ
เกือบทั้งหมดมาจากอังกฤษ หรือได้อิทธิพล
มาจากฝั่งอังกฤษทั้งนั้นเลย 

[O.D.M.]

Jamiroquai นี่ผมถึงกับคลั่งไคล้เลยนะครับ
ตอนเรียนซื้อเก็บหมดทุกสิ่งอย่าง
คนอะไร๊ เท่ก็เท่ เพลงก็แจ่ม 

Daft Punk นี่ผมมาติดจริงๆจังๆตอนดู ซีรีย์ ANIMATE MV.
จากชุด Discovery ชอบมาก เลยไล่ฟังมาตลอด
ผมชอบ Sound หุ่นยนต์ๆ แบบนี้แหละครับ 

Chem. Bro. นี่เจ๋งมากในการเรียบเีรียงจังหวะ
ผมชอบมากกว่า Fatboyslim อีกนะ

[IM]

เดี๋ยวนี้รู้สึกรำคาญทรานซ์ตึ๊ดๆ มาก 

[HyoPlum]

Jamiroquai นี่ผมถึงกับคลั่งไคล้เลยนะครับ
ตอนเรียนซื้อเก็บหมดทุกสิ่งอย่าง
คนอะไร๊ เท่ก็เท่ เพลงก็แจ่ม  

มายไอดอล เลยโฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  
ฟังเพลงแรกคือ virtual insanity พร้อมดูมิวสิค
แล้วก็ รักแรกพบเลย  
โดยเฉพาะ jk นักร้องนำ 

id ล็อกอินของผมทั้งเกมทั้งเว็บ คือ jamiroquais ทุกอัน  
คลั่งจัด  

ตอนนี้คลั่ง Florence and the Machine อยู่ครับ  

[Buob Marley]

Jamiroquai นี้ไรต์ใส่รถไว้เปิดฟังตอนกลางคืน เปิดซันรูฟด้วยนะ เพลินมาก

[♫ phil_wc ♫]

เพิ่งเห็นพี่กันย์พูดถึงผม เรื่อง Trance กับ Electro
ที่หลายๆคนอธิบายมาก็ประมานนั้นแหละครับ ผมไม่รู้จะบอกอะไรละ

ผมเป็นคนที่ฟังแล้วก็พอแยกได้ครับ แต่เวลาฟังบางครั้งก็ไม่ค่อยจะจำชื่อศิลปินเท่าไร(จำได้ไม่หมด ฟังเยอะ)

ด้าน Electronica ผมชอบวง Boy Noize, Daft Punk, Justice(อันนี้เป็นวงแรกที่ผมฟังแนวนี้ ชอบโคตร), Sebastian เป็นต้น
จริงๆ Trance ผมเพิ่งจะมาฟังไม่นาน ก่อนหน้านี้จะเป็น Electronica, IDM
วง Kraftwerk กับ Jean Michel Jarre ก็เป็นวงตำนานอีกวงที่ผมชอบ
ชอบเพลงตื๊ดๆ  หรือแบบอิเล็กโทรนิกล้วนๆ หรือไม่มีเครื่องอคูสติก (หรือมีบ้างนิดหน่อยได้)

และก็ยังมีเพลงพวกอิเล็กโทรนิกแปลกๆอย่างพวก Glitch, Noise อันนี้ก็ชอบครับ


เพิ่งทำเพลงใหม่ส่งอาจารย์พอดี เอามาแปะให้ลองฟังกันครับ
House ผสม ทรานซ์

http://soundcloud.com/phil_wc/house-of-trance

ปรกติเพลงที่ผมเล่นสดจะเป็นพวก ทดลองๆ ไม่ก็นอยส์ๆ ครับ

[กันย์]

มีอยู่ช่วงนึงก็บ้าฟังเหลือเกินนะ ทั้ง Tiesto, Paul Oakenfold, Prodify, Chemical Brothers ฯลฯ
แต่ฟังบ่อยๆก็ค้นพบว่าเพลงมันไม่ได้ไปไหนเล้ย
ก็เลยเอือมไปเลยในทันที

ยังดีที่ว่าวงป๊อบร๊อคใหม่ๆนี่ใส่อิเล็คโทรเจ๋งๆในเพลงเยอะแยะเลย
ตอนนี้ชอบ Delphic (วงนี้เจ๋งมาก)
แล้วก็วงจากค่าย Kitsune หลายๆวงนี่แหละ เจ๋งดี ฟังแล้วไม่เลี่ยน

[เก้อ]

ผมก็ว่ามันไม่ไปไหน  

พอดีได้อยู่ช่วงที่เขาเรียกว่า อิเล็กทรอนิก้า ช่วงรอยต่อของปี 2000 นั่นล่ะ
ตอนนั้น Generation Terrorists ลงแต่จำพวกนี้ และบก. คือพี่ซี้ด
เป็นจุดเริ่มต้นของการปลายมาเป็นดีเจของแก และติดหนึบกับเพลงเต้นรำพวกนี้
มีม้วนเทปพวกนั้นน่ะแหละ หลักๆก็มีค่อนข้างครบทีเดียว
(จะคุยทำไมวะ จะเอาม้วนเทปไปมัดแหนมหรือไง) ตอนนั้นก็รู้สึกถึง
ความรุ่งโรจน์ของมัน คิดว่ามันจะอยู่คงทน เพราะโลกขึ้นสหัสวรรษใหม่แล้วนี่
มันควรจะคู่กับความทันสมัย แต่มันก็กลายเป็นแค่รอยต่อสั้นๆ
เป็นเสียงเพลงคลอไปกับบรรยากาศของการข้ามยุคก็แค่นั้น
พี่ๆหลายคนที่ว่ามา ก็คงจะติดร่างแหยุคนั้นเหมือนกัน
แต่ก็รู้สึกยินดีที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของวงประวัติศาสตร์ อย่างเชมิคอลและดาฟท์พังค์นะครับ
อัลบั้มที่พวกเขาขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดของโลก ก็ได้ซื้อตอนที่มันยังไม่เป็นที่รู้จัก
(และก็มีโอกาสได้ไปดูสด ด้วยความบังเอิญ ในคอนเสิร์ตฟรีที่ทราฟัลการ์สแควร์)

แต่สุดท้าย ผมก็มองไม่ออกว่า ดนตรีเต้นรำมันจะไปไหนต่อได้อีก
และที่สำคัญที่สุด คือผมไม่ได้ชอบดนตรีที่ทำจากแลปท็อปมากขนาดนั้น
ผมว่าดนตรีที่ดี ต้องข้ามผ่านข้อแม้ของเครื่องมือไปให้ได้
เครื่องมือมันคืออุปกรณ์ในการส่งสาร และผมรู้สึกว่าเสียงสังเคราะห์เหล่านั้น
มันส่งสารได้จำกัด และคนทำเพลงแนวนี้ ไม่พยายามจะส่งสารอะไรอื่น(ทั้งที่มันทำได้)
ก็มีแหละครับ แต่การที่เราเรียกมันว่าดนตรีอิเล็กทรอนิก มันก็บอกถึงเครื่องมือนำมาก่อนแล้ว
ผมก็คิดว่ามันคือกรอบของแนวเพลง ที่ทำให้มัน Repeat วนซ้ำไปมา
เหมือนบีทของแนวเพลงนี้น่ะแหละ


แฟตบอยสลิม ได้ดูตอนที่มาไทยด้วย แต่เล่นห่วย
จริงๆเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะเล่นห่วยหรอก แต่พอดีวันนั้นมันคือการจัดคอนเสิร์ตที่ห่วย
เป็นหนึ่งในคอนเสิร์ตที่ห่วยที่สุดที่ผมเคยดูมาเลย ห่วยแค่ไหนเหรอครับ
ก็ห่วยจนคุณพี่นอร์แมน คุ๊ก เลิกเล่นกระทันหัน แล้วเดินหนีลงเวที
จบคอนเสิร์ตกันดื้อๆเลยน่ะสิ นี่ต่อหน้าคนหลายพันในอิมแพ็คนะ

[เก้อ]

ขอยาดเบิ้ล

เอ้อ นึกไปนึกมา ลืมวง Depeche Mode ไปได้ยังไง

นิตยสาร Q นี่ยกให้วงนี้เป็นสุดยอดวงอิเล็คโทรนิคส์ที่โลกเคยมีมาเลยล่ะครับ

ตามความรู้ของผม รู้สึกว่าดนตรีแนวเนี้ย มันจะมาพร้อมกับดนตรีพังค์ในช่วงๆยุค 70

ผสมผสานปนเปกันจนบังเกิดเป็นคลื่นลูกใหม่ หรือ New Wave

คาดว่าสมัยนั้นก็คงคาดหวังกับดนตรีแนวนี้ เหมือนที่สมัยนี้คาดหวังกับแนว...(ไม่มีหรอก)

ก็มี Depeche Mode นี่ล่ะที่เป็นหนึ่งในนั้น

แต่กรรมของคลื่นลูกนี้ เพราะเจอกระแสบริทป๊อบจากอังกฤษกลบซะเกือบหายไปหมดเลย

จนกระทั่งช่วงๆปี 90-00 นี่แหละ ก็มี "คลื่นลูกใหม่ของคลื่นลูกใหม่" มาช่วยให้คนรุ่นหลังได้รำลึกถึงนิวเวฟอีกครั้ง

ก็กลายเป็นวงพังค์โจ๊ะๆที่เราฟังกันพวก The Strokes, Franz Ferdinand, Arctic Monkeys นั่นล่ะฮะ



(ทั้งหมดนี่อย่าเชื่อผมมากนะครับ นี่เดา + อ่านผ่านๆทั้งนั้น )

พยายามนึกที่พี่เก้อเคยโม้ให้ฟังอยู่ แต่ก็จำไม่ได้

ใช้สิทธิ์พาดพิง

ถึงผมจะไม่ได้ถูกโรคอะไรกับดนตรีจากแลปทอปเหล่านั้น
แต่ยุคนึงที่ผมหลงไหลมาก คือยุคที่เรียกว่า แมดเชสเตอร์
เป็นส่วนหนึ่งต้นกำเนิดของพวกอิเล็กโทรนิคทั้งหลายล่ะครับ

ผมชอบเรื่องของคนกลุ่มนั้น ในแมนเชสเตอร์ยุคนั้น
มันโรแมนติกมาก เหมือนยุโทเปียของโลกดนตรีเลยล่ะ
ค่ายแฟคตอรี่ คลับฮาซิเอ็นด้า และเหล่ายอดวงพวกนั้น
เดอะ สมิธ, นิวออร์เดอร์, แฮปปี้ มันเดย์ ฯลฯ รวมไปถึง Depeche Mode
และอีกบานตะไท ที่ลามมาถึงช่วงยุค 80 ฟรอ์มรูปร่างกลายมาเป็นดนตรี
ที่ใช้เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหลายแหล่

ผมชอบจิตวิญญานในการทดลองของพวกอิเล็กทรอนิคส์ยุคนั้นตรงที่
มันไร้เดียงสาดี คือนึกออกไหมครับ ทุกวันนี้เรามีแมคเครื่องนึง
เราก้ทำเสียงอะไรได้มหัศจรรย์พันล้านแล้ว ตัวอย่างก็มีให้ฟังเยอะแยะ
แต่ในช่วงเวลานั้น โลกยังไม่เคยมีใครได้ยินเสียงพวกนั้น
แล้วพวกเค้าก็เหมือนเด็กน้อย ที่ทดลองกับอุปกรณ์ที่ส่งเสียงประหลาดๆพวกนั้น
ที่พึ่งมีคนประดิษฐ์ขึ้นมา พวกเขาทำให้มันเรียกว่าเครื่องดนตรีขึ้นมาจนได้
สำหรับพวกเขา ผมว่าโลกก่อนหน้านั้น มันก็น่าเบื่อเหมือนกันนะครับ ที่มีเครื่องดนตรีหหลักๆไม่กี่ชิ้นเอง
สำหรับนักดนตรีที่ความคิดสร้างสรรค์ล้นสมอง คงแทบอกแตกตาย
จนมีไอ้พวกเครื่องซินธ์พวกนั้น สิ่งใหม่ๆหลายอย่างถึงเกิดขึ้นมาได้

จริงๆตอนนั้น พวกเขาแค่เรียกมันว่าโพสต์พังค์
เพราะแค่มันอยู่หลังยุคพังค์ และยังไม่รู้ว่ามันจะนำพาไปไหนต่อ
แต่ตอนนี้เราก็รู้แล้วว่า มันกลายร่างเป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกสารพัดในปัจจุบัน
(จริงๆมีเครดิตของฝั่งอเมริกาอยู่น่ะนะ แต่เผอิญลำเอียง )

เพลงมันเฉิ่ม ไร้เดียงสา แค่เพราะกรอบของเทคโนโลยีที่เปลี่ยน
แต่มีพลังในการแสดงออกสูงส่งมากครับ ตัวอย่างที่ชัดก็คง เดอแพชโหมดอย่างที่กันย์ว่า
ลองฟังสักเพลงเก่าๆก็จะเก็ตทันที(วงคิลเลอร์สช่วงหลังๆก็อยากเป็นเดอแพชโหมดแบบไม่ปิดบังเลยนะ)
ซึ่งสิ่งนี้แหละที่ผมว่าขาดหายไปจากอิเล็กโทรนิคส์ปัจจุบัน เพราะเราเกิดมาพร้อมกับแลปท็อปข้างกาย
อะไรๆก็ง่าย สุดท้ายจึงเหลือแค่การทดลองทางเสียงกับผลลัพธ์ครึ่งๆกลางๆ

ผมชอบ นิว ออร์เดอร์นะ ถ้านับในแมนเชสเตอร์เลย
เสียงมันเชยระเบิดจนเท่ไปเลย โดยที่เนื้อในมันใหม่เหนือกาลเวลาเสมอ
กับมีอีกวงนึง ออกจะเชยระเบิดไม่แพ้กัน อันนี้ก็ของอีกตำนานคือค่าย 4AD
ชื่อคณะ โมเดิร์น อิงลิช เพลง I melt with you ที่เนื้อหาเฉิ่มบรมแต่โคตรเท่
(เป็นเพลงที่ยังเปิดทั่วไปในอังกฤษจนทุกวันนี้) ผมว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่ลงตัว
ของ 4AD และอะไรๆในช่วงนิวเวฟมากๆ มันก็ไม่ได้อิเล็กทรอนิกอะไรหรอก มีแต่คีย์บอร์ดนั่นล่ะ
แต่เห็นกันย์พูดเรื่องนิวเวฟ เลยเลยเถิด ถ้าอิเล็กโทรนิคส์นิวเวฟที่ชอบ
ก็น่าจะหวยออกที่ เดอแพชโหมด เพลง I enjoy the silence ชอบเนื้อเพลงๆนี้ด้วย
มีวงเอาไปคัฟเวอร์เยอะ เนื้อร้องทำนองเพราะมากๆ จิตวิญญานยุคสมัยเต็มล้น

http://www.youtube.com/watch?v=1rdfFroO67g#

เอาจริงๆแล้วชอบนิวออเดอร์มากกว่า และคงไม่ต้องเดา
ไม่มีอันไหนเกิน Blue monday อีกแล้ว(กับชาวบ้านคัฟเวอร์สามแสนเวอร์ชั่น)

http://www.youtube.com/watch?v=NJN_vgyx74M#

เวทีเต้นรำ ดูดสวีท ที่เขาใหญ่ล่าสุดก็เล่นเพลงนี้นะ กรี๊ดมาก
และอีกชื่อนึงที่ลืมไม่ได้ เดวิด โบวี่จริงๆแกก็ไม่เคยตกรถไฟขบวนไหนอยู่แล้ว ยุคนี้ก็ด้วย
ผมว่ามีเพลงนึงเป็นวิญญานของยุคเปลี่ยนผ่าน 70 ไป 80 ชัดแจ๋วเหมือนบรรจุทุกอย่างไว้ในเพลงนี้เลย
ชื่อเพลงว่า Fashion (ที่เวทีแฟชั่นเจ๋งๆนำไปใช้อยูจนทุกวันนี้ มันเป็นเพลงที่มีภาพลักษณ์รสนิยมสูงส่ง
ติดตัวมาตลอด เหล่าเทร็นด์เซ็ตเตอร์แบรนด์แฟชั่นชั้นสูงมักจะนับถือเพลงนี้ว่าเป็นอะไรสักอย่างของพวกเขา
สาเหตุง่ายๆก็เพราะเดวิด โบวี่คือเทร็นเซตเตอร์ของเทร็นเซ็ตเตอร์อีกทีมาแต่ไหนแต่ไร)

http://www.youtube.com/watch?v=mvsQjprz1x4#

ฟังเสียงกีตาร์ชะเวิ้บชะว้าบพวกนั้นดูสิครับ ผมรู้สึกว่านั่นเป็นพลังที่เป็นสิทธิ์เฉพาะคนยุคนั้น
(คือก่อนหน้านั้น ไม่ค่อยมีใครเอากีตาร์มาทำเสียงแบบนี้)แถมด้วยเสียงปี๊บๆนั่นอีก ทั้งเฉิ่มทั้งห่วยจนบอกไม่ถูก

[ณต]

ซาวนด์แบบนี้ 
ไม่พูดถึง Pet Shop Boys ได้ยังไง  

[เก้อ]

พอดีพวกนั้นเค้าไม่ได้อยู่แมนเชสเตอร์
(ลืมนั่นแหละครับ)

[กันย์]

Delphic ก็แมนเชสเตอร์นะ

[♫ phil_wc ♫]

ถ้าเป็นอิเล็กโทรนิกยุกแรกๆเลย ผมจะชอบงานของพวกคอมโพสเซอร์ครับ
อย่าง Steve Reich เป็นหนึ่งคอมโพสเซอร์มินิมอล และทำอิเล็กโทรอคูสติกด้วย สมัยที่ว่าต้องมานั่งตัดเทปแล้วปะกันอ่ะ

มันดูสดมากในยุคนั้น พอเอามาฟังแล้วรู้สึกมันดี