คลีนิกกีฬา

[กิมจิซี๊ด]

  ขอบคุณครับ  + ให้

เดี๋ยวไปดูปุ่มยางหล่อมั่งดีกว่า

โดยมากรองเท้าเท่ห์ๆ มันมักจะทำแบบบุ่มแบนด้วยสิเนี่ย 

ว่าแต่ ทำไมต้องแกรนสปอร์ตด้วยครับ 

[ฟลุ๊คม้วน(รักเด็ก)]

งั้นถามกติกา ของ กาบั๊ดดี้
และ ปัจจะสีลัต ด้วย

ส่วนนี่ถาม
ผมดูเคเบิ้ลช่อง ยูโรสปอร์ต
เห็นการแข่งขันแบบหนึ่ง
คล้ายแชร์บอล แต่ไม่ใช่
ละม้ายบาส ก็ไม่ใช่อีก
แบ่งข้างกันเล่นฝั่งละกี่คนไม่ทราบ
มีห่วงเหมือนบาสแต่เตี้ยกว่า
มีเขตการยิงห้ามเข้าไปยิงใต้แป้น
ตอนจะยิงทำคะแนนฝ่ายป้องกัน
ป้องกันได้หรือเปล่าไม่แน่ใจ
เพราะ เวลาฝ่ายรุกจะยิง อีกฝ่าย
ก็ยืนมองกันเฉยๆ

เหมือนว่ากีฬาแบบนี้แพร่หลายในยุโรป
ผู้หญิงจะเล่นเยอะเลย

ผมเคยไปออสเตรเลียครับ เห็นสนามแบบที่ว่ามาเปี๊ยบเลย

สาวๆกำลังเล่นด้วยสิ

แต่ก็จำไม่ได้เหมือนกันน่ะครับว่าเรียกว่าอะไร

แต่คิดว่าน่าจะมีคำว่า Ball

[หนูอร]

งั้นถามกติกา ของ กาบั๊ดดี้
และ ปัจจะสีลัต ด้วย

ส่วนนี่ถาม
ผมดูเคเบิ้ลช่อง ยูโรสปอร์ต
เห็นการแข่งขันแบบหนึ่ง
คล้ายแชร์บอล แต่ไม่ใช่
ละม้ายบาส ก็ไม่ใช่อีก
แบ่งข้างกันเล่นฝั่งละกี่คนไม่ทราบ
มีห่วงเหมือนบาสแต่เตี้ยกว่า
มีเขตการยิงห้ามเข้าไปยิงใต้แป้น
ตอนจะยิงทำคะแนนฝ่ายป้องกัน
ป้องกันได้หรือเปล่าไม่แน่ใจ
เพราะ เวลาฝ่ายรุกจะยิง อีกฝ่าย
ก็ยืนมองกันเฉยๆ

เหมือนว่ากีฬาแบบนี้แพร่หลายในยุโรป
ผู้หญิงจะเล่นเยอะเลย

หนูขอตอบศิลปะป้องกันตัวนะคะพี่โอ๋

กาบัดดี้รู้แค่เป็นตี่จับผสมกับการแท็คของรักบี้ 

ปันจักสีลัตก็คือมวยจีนเวอร์ชั่นอิสลามค่ะพี่โอ๋
แบ่งออกเป็นประเภทต่อสู้กับประเภทรำ
ถ้าต่อสู้ก็นับแต้มว่าใครชก/เตะโดนตัวอีกฝ่าย
นับเฉพาะโจมตีโดนส่วนอก ท้อง เอว หลัง
ทำคะแนนคอมโบ(รุก)ได้ไม่เกินสี่ท่ามวย
ทำท่าซ้ำได้ไม่เกินสองครั้ง วิธีนับคะแนนจำไม่ได้

เดี๋ยวให้พี่เนสมาเพิ่มเติม 

[นักศิลปะ]

+ สองคนข้างบนก่อนครับ

[เนส]

มาตอบเรื่องคะแนนปันจักสีลัตครับ

1 แต้ม สำหรับการโต้ตอบ ป้องกัน หรือหลบหลีกจากการเข้าทำของคู่ต่อสู้อย่างได้ผลและตามด้วยการเข้าทำถูกเป้าหมายด้วยการใช้มือโดยทันที
2 แต้ม สำหรับการโต้ตอบ ป้องกัน หรือหลบหลีกจากการเข้าทำของคู่ต่อสู้อย่างได้ผลตามด้วยการเข้าทำถูกเป้าหมายด้วยการใช้เท้าโดยทันที
3 แต้ม สำหรับการโต้ตอบ ป้องกัน หรือหลบหลีกจากการเข้าทำของคู่ต่อสู้อย่างได้ผล และตามด้วยการใช้เทคนิคทำให้ล้ม มีผลให้คู่ต่อสุ้ล้มลงโดยทันที

- การชนะคะแนน
          การตัดสินการชนะโดยคะแนนคือ
  1 เมื่อคะแนนรวมที่ตัดสินโดยผู้ตัดสินให้ผู้แข่งขันคนหนึ่งมากกว่าผู้แข่งขันอีกคนหนึ่ง
  2 ในกรณีที่คะแนนรวมเท่ากัน ผู้ชนะคือ ผู้แข่งขันที่ได้รับการเตือนหรือตำหนิโทษน้อยที่สุด
  3 ถ้าในกรณีที่ยังมีการเสมอกันอีกหลังจากการพิจารณาในข้อ ข.แล้ว ให้พิจารณาผู้แข่งขันที่ได้รับคะแนนเกี่ยวกับการใช้เทคนิคการต่อสู้
  4 ถ้ายังมีการเสมอกันอีกหลังจากการพิจารณาในข้อ ค. แล้ว ให้ผู้ตัดสินหาผู้ชนะด้วยการจับฉลาก โดยประธานการแข่งขัน ซึ่งในขณะจับฉลากนั้น หัวหน้าทีมของผู้แข่งขันทั้งสองคนเป็นสักขีพยาน
  5 ผู้ตัดสินแต่ละคนจะเป็นผู้กำหนดผู้ชนะ   



      กาบัดดี้ครับตามที่สัญญากันไว้ครับ

1. สนามที่ใช้แข่งขัน พื้นทราย หรือหญ้า หรือดินนุ่ม ( ดินปนขี้เถ้า หรือขี้เลื่อย ) มี 2 ประเภท คือ
           1.1 ประเภทชาย น้ำหนักไม่เกิน 80 กก.ขึ้นไป สนามยาว 12.50 เมตร กว้าง 10 เมตร
           1.2 ประเภทหญิง และชาย น้ำหนักน้อยกว่า 50 กก. สนามยาว 11 เมตร กว้าง 8 เมตร
2. จำนวนผู้เล่น ส่งชื่อร่วมแข่งขัน 10 คน ส่งชื่อลงแข่งขัน 7 คน สำรอง 3 คน เปลี่ยนตัวได้ไม่เกิน 3 คน ที่บาดเจ็บมากเท่านั้น เปลี่ยนออกแล้วจะลงเล่นอีกไม่ได้ ทีมใดจะลงแข่งขันไมครบ 7 คนก็ได้ แต่เมื่อยอมแพ้หรือแพ้ในระหว่างการแข่งขัน จะต้องนับคะแนนจาก 7 คน
3. เวลาที่ใช้ในการแข่งขัน มี 2 ประเภทดังนี้
           3.1 ชายน้ำหนักไม่เกิน 80 กก. ขึ้นไป 40 นาที แบ่งเป็น 2 ตอนๆ ละ 20 นาที พักระหว่างตอน 5 นาที
           3.2 หญิงและชายที่น้ำหนักน้อยกว่า 50 กก. 30 นาที แบ่งเป็น 2 ตอนๆ ละ 15 นาที พักระหว่างตอน 15 นาที
4. การแข่งขัน เริ่มด้วยการเสี่ยงหัวก้อย ผู้ชนะในการเสี่ยงจะเป็นผู้เลือกแดนหรือเลือกบุกรุก
5. การนับคะแนน ทีมที่ได้คะแนนจากการตายของฝ่ายคู่ต่อสู้บวกคะแนนโบนัสบวกคะแนนอื่นๆ ที่ผู้ตัดสินให้มากกว่าเป็นฝ่ายชนะ
6. การตายของผู้เล่น จะตายได้ดังนี้
           6.1 ถูกผู้บุกรุกเข้ามาแตะ แล้วเขากลับสู่แดนของเขาอย่างปลอดภัยโดยส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายเตะหรือแตะเส้นแบ่งแดนของตน
           6.2 ออกนอกเขตตน
           6.3 การสิ้นเสียงพูดว่ากาบัดดี้ก่อนกลับเข้าแตะสู่แดนของตนอย่างปลอดภัย
           6.4 การเล่นผิดกติกาอื่นๆ ที่ผู้ตัดสินเป็นผู้บอกผู้เล่นที่ตายจะต้องไปนั่งในที่นั่งที่จัดไว้ตามลำดับการตาย
7. การเกิดของผู้เล่น ผู้เล่นที่ตายจะได้เกิดตามจำนวนที่ฝ่ายตรงข้ามตาย เกิดตามลำดับการตายของทีมของตน
8. การรุก ผู้เล่นเป็นฝ่ายบุกรุก จะต้องเปล่งเสียง " กาบัดดี้ " ทันทีที่เข้าไปแดนคู่ต่อสู้ ถ้าเสียงดังค่อยหยุดหายใจหรือหุบปาก ผู้ตัดสินจะบอกว่าตาย
9. การกลับเข้าสู่แดนของตน มี 2 ประการ
           9.1 เมื่อแตะคู่ต่อสู้แล้วเสียงกาบัดดี้ยังไม่ขาดได้ใช้ส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกายแตะเส้นแบ่งแดนถือว่ากลับอย่างปลอดภัย คู่ต่อสู้ที่ถูกเขาแตะหรือที่จับตัวเขาอยู่จะตายหมดทุกคน
           9.2 เมื่อเข้าไปในแดนของคู่ต่อสู้กลัวเสียงขาดรีบไปเหยียบแดนบอล์คแล้วกลับมาเหยียบเส้นแบ่งแดนอย่าปลอดภัย ถ้าไม่เหยียบแดนบอล์คแล้วกลับแดนของตนก็จะตาย
10. การขอเวลานอก จะต้องขอเมื่อมีการตายเกิดขึ้นขอได้ครั้งละ 2 นาที
11. เจ้าหน้าที่ในการแข่งขัน มี 6 คน
           11.1 กรรมการตัดสินในสนาม 2 คน
           11.2 กรรมการผู้ชี้ขาด 1 คน
           11.3 ผู้จดบันทึกคะแนน 1 คน
           11.4 ผู้ช่วยจดคะแนน 2 คน
12. การนับคะแนน
           12.1 ได้คะแนนจากการตาย คนละ 1 คะแนน
           12.2 เมื่อผู้จัดการทีมยอมแพ้ในขณะนั้นเพื่อจะได้เล่นใหม่อย่างเต็มทีมอีก 2 คะแนน (โบนัส) บวกด้วยจำนวนผู้เล่นที่เหลืออยู่ตอนยอมแพ้หรือไม่ลงแข่งอีก ถ้าการแข่งขันเสมอกันอยู่ทีมที่เป็นผู้รุกหรือเป็นผู้จับครั้งแรกได้คะแนนมากกว่า ถือว่าเป็นผู้ชนะ ถ้ามีการแข่งขันกันใหม่ (Replay) ผู้เล่นไม่จำเป็นต้องเป็นคนเดียวกัน เปลี่ยนแปลงได้

13. เครื่องแต่งกาย กางเกงขาสั้น เสื้อกล้ามรองเท้าผ้าใบ (ถุงเท้าไม่จำเป็น) กระจับสำหรับชาย หญิงสวม เสื้อมีแขน กางเกงวอร์มได้

      (ขอขอบคุณหนังสือพิมพ์สยามสปอร์ตเอื้อเฟื้อข้อมูลครับ)

[คุณชาย ( 737 )]

 ขอบคุณครับ สำหรับความรู้และกติกา 

[นักศิลปะ]

บวกครับ

กาบั๊ดคี้ คือ ตี่จับธรรมดานี่เอง 

[เนส]

บวกครับ

กาบั๊ดคี้ คือ ตี่จับธรรมดานี่เอง 

แต่มันรุนแรงกว่าเยอะครับ :56:เพื่อนเคยเล่นครับ มันเป็นนักรักบี้ทั้งทีมเลยครับ แทคกันมันเลยปฐมพยาบาลแทบไม่ทัน 

[Rabbitinblack]

มันเรื่องบากิหรือไงเนี่ย 

[นักศิลปะ]

ตี่จับภาค หฤโหด 

[เนส]

เอาประวัติบริดจ์มาฝากครับ



บริดจ์เริ่มจากประเทศใดไม่มีหลักฐานระบุไว้แน่ชัด แต่คงจะเล่นกันครั้งแรกที่ยุโรปประมาณปี ค.ศ.1860 (พ.ศ.2403) รัสเซียอ้างว่าเป็นต้นคิด ตุรกีระบุว่าเล่นที่กรุงคอนสแตนโนเปิ้ล ฝรั่งเศสเล่นเกมชื่อ " เคดีฟ " ที่ริเวียร่า


ต่อมามีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ คือ กำหนดให้มือที่แจกไพ่เป็นผู้กำหนดหน้าทรั้มพ์ และเพิ่มการเล่นแบบไม่มีทรั้มพ์ขึ้น นักประวัติศาสตร์บริดจ์เรียกว่า บริดจ์วิสท์


วีสท์ (Whist) คือเกมชนิดหนึ่งที่ใช้ไพ่เป็นองค์ประกอบในการเล่น และถือกันว่าเป็นต้นกำเนิดของบริดจ์ วิสท์เริ่มเล่นกันมานานมาก คาดว่าเล่นกันครั้งแรกในปี 1500 (พ.ศ.2043) หรือก่อนหน้านั้นเล็กน้อย ต่อมาเริ่มเป็นที่นิยมแพร่หลายในหมู่พลเมืองที่พูดภาษาอังกฤษ ประมาณปี ค.ศ.1700 หรือ 200 ปีผ่านมาแล้ว และในปัจจุบันก็ยังคงนิยมเล่นกันอยู่เสมอๆ ทั้งนี้เนื่องจาก การเล่นวิสท์เป็นการเล่นที่ง่ายมาก กล่าวคือ แจกไพ่ทั้งสำรับให้ผู้เล่น 4 คน คนละ 13 ใบ โดยแจกใบแรกให้ผู้ที่อยู่ทางซ้ายมือของผู้แจกและเปิดไพ่ใบสุดท้ายของผู้แจก ซึ่งจะกำหนดให้เป็นชุดทรั้มพ์ เช่น เปิดชุดโพดำ ใครถือโพดำไว้ก็เป็นทรั้มพ์ได้หมด เล่นทีละใบใครเล่นตัวใหญ่สุดก็ได้กิน และถ้าไม่มีชุดที่กำลังเล่นกันอยู่ก็จะใช้ไพ่ที่กำหนดว่าเป็นชุดทรั้มพ์ออกมาเล่นได้ ถือว่าใหญ่กว่าชุดที่กำลังเล่นอยู่ เล่นต่อไปจนครบทั้ง 13 ใบ แล้วก็นับไพ่ที่กินได้และไพ่ที่เสีย ฝ่ายใดได้กินไพ่มากกว่า 6 ครั้ง (ภาษาไพ่เรียกว่าตอง แม้จะมีไพ่ 4 ใบก็ตาม) ถือว่าได้แต้มแต้มที่เพิ่มจาก 6 เริ่มนับหนึ่งไปจนครบ 13 ใบ ถือว่ากินได้ 13 ตอง ได้ 7 แต้ม ใครได้ครบ 7 แต้ม ถือว่าเป็นฝ่ายชนะ ฝ่ายแพ้จะเสียแต้มเท่าไรให้หักออกจาก 7 เท่านั้น บางครั้งฝ่ายชนะอาจได้แต้มรวมมากกว่า 7 แต้ม แต่ฝ่ายเสียแต้มจะเสียน้อยกว่า 7 แต้มได้


ในประเทศอังกฤษ การคิดคะแนนสำหรับวีสท์เกมก็แตกต่างกันออกไป ผู้สนใจอาจจะหาอ่านเพิ่มเติมได้จากหนังสือ The Pocket Book of Game เขียนโดย Albert H. Morehead เดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ.1845 (พ.ศ.2388)


ในปี 1894 (พ.ศ.2437) บริดจ์แพร่หลายเข้าไปในประเทศอังกฤษ โดยลอร์ด บราฮัม กลับจากเล่นบริดจ์ที่ริเวียร่าแล้วไปเล่นวีสท์ที่สโมสรปอร์ตแลนด์ที่กรุงลอนดอน ปรากฏว่าลืมไปคิดว่ากำลังเล่นบริดจ์ เลยแจกไพ่หมดทุกใบไม่ได้หงายไพ่ใบสุดท้าย ดังนั้น จึงถือโอกาสสอนวิธีการเล่นบริดจ์ให้แก่สมาชิกสโมสร ตั้งแต่นั้นสโมสรนี้มีการเล่นทั้งบริดจ์และวีสท์


การเล่นบริดจ์เริ่มพัฒนาขึ้นมาเป็นลำดับ ในปี ค.ศ.1903 (พ.ศ.2446) เกิดอ๊อกชั่นบริดจ์ (Auction Bridge) ขึ้น คือ แทนที่ผู้แจกไพ่ (dealer) จะกำหนดหน้าทรั้มพ์เองก็มีการประมูลหน้าทรั้มพ์กันขึ้น มีการกำหนดศักดิ์ใหญ่ (Major) ศักดิ์เล็ก (Minor) และปรับปรุงระบบการให้แต้มใหม่ อ๊อกชั่นบริดจ์ เป็นที่นิยมเล่นกันมากกว่าบริดจ์วิทส์เสียอีก นับตั้งแต่ปี ค.ศ .1907 เป็นต้นมาจนถึงปี ค.ศ.1930 มีผู้นิยมเล่นเกมนี้มาก โดยเฉพาะในประเทศที่พลเมืองพูดอังกฤษ แม้ต่อมาจะมีการคิดค้นการเล่นแบบคอนแทรคบริดจ์แล้วก็ตาม อ๊อกชั่นบริดจ์ก็ยังไม่เสื่อมความนิยมลง


การเล่นคอนแทรคบริดจ์เริ่มแพร่หลายเมื่อปี ค.ศ.1915 (พ.ศ.2458) ต่อมาในปี ค.ศ.1926 (พ.ศ.2469) ฮาร์โรล์ด เอส แวนเดอบิลท์ (Harolde S.Vanderbilt) ได้ท่องเที่ยวทางเรือจากลอสแองเจลีสไปฮาวานา เขาใช้เวลาว่าง วางกฎเกณฑ์การเล่นบริดจ์ขึ้นใหม่ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นและเป็นที่ยอมรับกันทั่วไป ว่าเขาเป็นผู้ให้กำเนิน คอนแทรคบริดจ์ในปัจจุบันและต่อมาในปี ค.ศ.1929 (พ.ศ.2472) คัลเบิตสัน (Ely Culbertson) ได้วางมาตรฐานการเล่นคอนแทรคบริดจ์ ส่วนผู้เขียนตำราคนอื่นๆ เป็นเพียงการปรับเปลี่ยนแก้ไข

   (ขอขอบคุณหนังสือพิมพ์สยามสปอร์ตเอื้อเฟื้อข้อมูลครับ) 

[เนส]

ตอนแรกจะไปค้นเรื่อง 4 เสือมาครับแต่เจอเรื่องที่น่าสนใจครับ

*ไซโกะ ทากาโมริ ซามูไรคนสุดท้าย*มาครับ
เรื่องย่อ

ไซโกะ ทากาโมริ เป็นหัวหน้าซามูไรผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น มีชีวิตอยู่ระหว่างในสมัยเอโดะตอนปลายและตอนต้นของสมัยเมจิ ผู้เคยเป็นถึงที่ปรึกษาของรัฐบาลและเป็นนายพลของกองทัพของสมเด็จพระจักรพรรดิ แต่แล้วเขาก็ลาออกจากตาแหน่งเหล่านี้เนื่องจากคัดค้านแผนการเปิดประเทศไปสู่ความเป็นสมัยใหม่และกลับบ้านเกิดไป จนกระทั่งได้ก่อกบฏซามูไรขึ้นในปี ค.ศ. 1877 จนถูกกองทัพสมัยใหม่ของรัฐบาลที่ตีแตกพ่ายแพ้ไป สุดท้ายก็ปลิดชีพของตัวเองลงตามวิถีแห่งซามูไร


ถ้าสนใจจะเอามาเล่าให้ฟังนะครับ

[แอ้]

สนใจค่ะ.. 

[เนส]

ตอนที่ 1 ครับ

ประวัติ
ไซโกะ ทากาโมริ เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1827 ที่คาโกชิม่า ในหัวเมืองซัทซึมะ ซึ่งปัจจุบันก็คือจังหวัดคาโกชิม่าบนเกาะคิวชู ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น เขาเป็นบุตรชายคนโตสุดของซามูไรที่จัดอยู่ในตระกูลซามูไรระดับล่าง ที่ต้องรับใช้ไดเมียวหรือเจ้าเมือง ตระกูลของไซโกะอยู่ภายใต้สังกัดของเจ้าเมืองซัทซึมะ ในฐานะที่เป็นซามูไร ไซโกะต้องผ่านการฝึกฝนด้านต่างๆ ของการเป็นซามูไร และกลายเป็นคนสนิทของไดเมียวชิมะสุ นะริอะคิระ
                         ยุคที่ไซโกะเกิดมานั้นเป็นยุคเอโดะตอนปลาย ในสมัยที่โชกุนตระกูลโตกุกาว่า ยังเรืองอำนาจบริหารประเทศอยู่ หากซามูไรคือทหารของญี่ปุ่นแล้ว โชกุนก็คือผู้บัญชาการกองกาลังทหารของประเทศ เพียงแต่อำนาจของโชกุนในเวลานั้นมีมากกว่าองค์จักรพรรดิเสียอีกโชกุนตระกูลโตกุกาว่าก้าวขึ้นสู่อานาจมาจากการทางสงครามกลางเมืองกับคู่แข่งอำนาจ เมื่อรวบอำนาจได้แล้วจึงปกครองประเทศอย่างเข้มงวด และเป็นเผด็จการเต็มรูปแบบ ทางการปิดประเทศไม่ติดต่อกับต่างชาติเป็นเวลานานถึง 250 ปี การที่โชกุนเป็นผู้บัญชาการกองกาลังทหารของประเทศจึงมีกองทัพซามูไรที่อยู่ภายใต้สังกัดเป็นฐานอานาจสาคัญ ส่วนองค์จักรพรรดินั้นเป็นแค่เพียงหุ่นเชิดเพราะไม่มีกำลังทหารอยู่ในมือ   โชกุนจะให้เจ้าเมืองหรือไดเมียวเป็นผู้ควบคุมหัวเมือง และเจ้าเมืองเหล่านี้ก็จะมีซามูไรอยู่ภายใต้สังกัด โชกุนจะใช้การปกครองแบบรวมศูนย์ โดยให้ไดเมียวหรือเจ้าเมืองต่างๆ เข้ามาผลัดเวรอยู่ในเอโดะ และยึดลูกเมียของไดเมียวเหล่านี้ไว้ในเมืองหลวงเพื่อป้องกันการแข็งข้อ
                          ไซโกะเป็นคนร่างกายใหญ่โตและแข็งแรง มีความสูงถึง 180 เซนติเมตร ซึ่งเป็นความสูงเกินมาตรฐานคนญี่ปุ่นในเวลานั้น ดังนั้นภาพลักษณ์ของไซโกะจึงเป็นซามูไรร่างยักษ์ มีการพรรณนาถึงรูปร่างของไซโกะว่าเป็นซามูไรร่างยักษ์ ศีรษะโต และมีลาคอเหมือนหมี นอกจากนั้นไซโกยังเป็นคนที่มีสติปัญญาเฉียบแหลมมาก เขาสนใจใฝ่หาความรู้สมัยใหม่ จึงเป็นที่โปรดปรานและไว้วางใจจากเจ้าเมืองซัทซึมะให้เป็นซามูไรประจาตัวท่านเจ้าเมืองตั้งแต่ที่ไซโกะมีอายุได้ 26 ปี ไซโกะมีความเกลียดชังในตัวโชกุนที่กุมอานาจอยู่ และปรารถนาที่จะคืนอำนาจให้กับองค์จักรพรรดิ
                  ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ญี่ปุ่นตกอยู่ภายใต้ความกดดันให้เปิดประเทศสู่โลกภายนอก ทาให้ชาวญี่ปุ่นมีความรู้สึกว่าถูกกดขี่ปิดกั้นเสรีภาพ มิหนำซ้ายังเกิดความตื่นตระหนกในหมู่ชาวญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1853 เมื่อพลเรือจัตวาแมทธิว เพอร์รี แห่งสหรัฐอเมริกา นากองเรือ 4 ลำเข้ามาในอ่าวโตเกียวบีบบังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศ ทำให้โชกุนตระกูลโตกุกาว่าเสียเกียรติภูมิ และเป็นดั่งเชื้อเพลิงให้เห็นถึงความด้อยประสิทธิภาพในการบริหารประเทศของโชกุนตระกูลโตกุกาว่า ทำให้เหล่าซามูไรเตรียมการที่จะล้มล้างโชกุนตระกูลโตกุกาว่า

[หนูอร]

เดี๋ยวนี้ติดบอร์ด.. มิน่า............... 









ลืมบอก.. พี่ชายอรเล่นบริดจ์เก่งมากเลย
แต่ไม่สามารถสอนให้อรเล่นได้