ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ (แตกหน่อ)

[Piix]

ก็เปิดอยู่แล้วนิ
............

เอาจริงๆ เรื่องแนวคิดธุรกิจอย่างพี่ส้ม อ่านแล้วก้เห็นช่องทางเยอะเลย
แต่ช่องทางของพี่ส้มนะ คนอื่นอาจจะยากหน่อย เพราะด้วยคอนเนคชั่นอะไรพวกนั้นด้วยมั้ง

แต่สำหรับเรา
จะว่าขี้เกียจก็ได้นะ แต่คิดว่าทำมาหากินอะไรก็ได้ ที่มีความสุขไปด้วย
เหนื่อยก็ได้ ลำบากก็ได้ แต่ได้ทำในสิ่งที่เราชอบและมีความสุขกับมัน

เดินถอยออกมาจากการทำงานที่มีเงินมาล่อใจ แต่จะให้เจ้านายใช้งานหนักๆ
วันหยุดไม่มีเอาโอทีไปแทนละกัน ช่วยงานอันนี้พี่หน่อย เดี๋ยวให้พิเศษ
เลิกทำงานแบบนั้นแล้ว เพราะเงินที่ได้มา มันไมไ่ด้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย
ลำพังอาศัยและทำงานอยู่พัทยา เมืองที่ไม่น่าอยู่แบบนี้ ก็แย่พอแล้ว
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา จริงๆ

การจะก้าวออกไป ย้ายไปอยู่เมืองที่สงบลง ทั้งทางกายและใจ
มันน่าช่วยให้มีความสุขได้ง่ายขึ้น เป็นพวกสุขนิยม 
ส่วนอาชีพที่มองตอนนี้ คือทำอะไรที่ชอบและพอมีเงินเลี้ยงตัวเองไปได้

แล้วอะไรคือสิ่งที่ชอบ มันตอบยากเหมือนเดิม
กำลังมองช่องทางทำอะไรจุกจิก ของแต่งบ้านเล็กๆน้อยๆ จากงาน DIY
ซื้อมาขายไปก็น่าคิด แต่อยากสร้างแบรนด์และจุดขายของตัวเองมากกว่า

จุดสุดท้ายที่คิดว่าเป็นความสำเร็จของคนหลายๆคน (ร่วมทั้งเราด้วย)
ก็คือการมีธุรกิจหรืออะไรสักอย่างเป็นของตัวเอง
อย่างโรงเรียนทอศิลป์ ร้านโมนามาเฟีย
คือทุกคนเหนื่อยมากแค่ไหนไม่รู้ แต่คิดว่าที่ทำอยู่น่าจะมีความสุข

[❤ ตูน ❤]

เจ้ส้มเหมาะเป็น Adviser ที่ปรึกษา วางแผนให้คนอื่นทำ

ถ้าทำเอง คงไม่รู้จะจับ จะทำอันไหนก่อนหลัง เพราะเยอะแยะเต็มไปหมด

[นักศิลปะ]

เจ้ส้มเหมาะเป็น Adviser ที่ปรึกษา วางแผนให้คนอื่นทำ

ถ้าทำเอง คงไม่รู้จะจับ จะทำอันไหนก่อนหลัง เพราะเยอะแยะเต็มไปหมด

[ส้ ม ♥]

ใช่  ตูก็เปิดอยู่นะ เป็นบริษัทจำกัด ที่รับงานไม่จำกัด

ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดี เลยต้องทำงานรับจ้างแทน เป็นพวกรับจ้างบริหารน่ะ

ถึงได้มีโอกาสทำงานหลากหลายอย่างนี่แหละ 


สมัยก่อนจะทฤษฎีจ๋า  เลยโดนผู้ประกอบการฝรั่งตอกหน้าว่า พูดอะไรไม่รู้เรื่อง

เค้าบอกว่า ... อยากรู้แค่ว่าต้องทำยังไง งบเท่าไหร่ ระยะเวลา ประเมิณยังไง ไม่เอาทฤษฎี  แค่พูดตามหนังสือ ผมก็อ่านได้

เดี๋ยวนี้ ตูเลยถนัดอธิบายอะไร เข้าใจง่ายๆ  ถ้าลงรายละเอียดใน Action Plan จริงๆ มีอะไรเจ๋งๆกว่านี้อีก

แต่ด้วยจรรยาบรรณเลยทำไม่ได้  บอกได้แค่ประมาณนี้ล่ะนะ 





ปล. ถูกต้องเลยฮร่ะ น้องตูน  ด้วยนิสัยของพี่ที่เป็นคนขี้เกียจแล้ว  แถมทำงานเป็นทีมไม่ค่อยได้

ถึงจะพูดอย่างนั้น ปัจจุจบันก็ทำเองทั้งหมดนะคะ    เพราะไอ้ที่รู้ตั้งแต่ต้นจนจบนี่แหละ ใช้ลูกน้องทำก็ไม่ได้ดั่งใจ

ปอ. แอนกับโบว์ เคยด่าจนคิดได้ ว่าอย่าไปทำงานอะไรที่เราไม่สามารถทำเองได้ คือ ต้องอาศัยคนอื่น อย่างงานเว็บ อะไรพวกนี้น่ะ

เลยมาทำอะไรที่ตัวเองทำได้จนจบ ชีวิตมันดีขึ้นจริงๆนะ จากเป็นคนถูกบี้ มาเป็นคนขยี้เอง นี่มันถูกจริตจริงๆ   

ปฮ. เดี๋ยวพยายามจะเขียนงานเก่าๆที่เคยทำไว้ให้อ่านกันเล่นๆ ทั้งการโปรโมทร่วมกับสถานทูต  ทำงานร่วมกับมาเฟียต่างชาติ งานกลางคืน งานกลางวัน ฯลฯ

[ออยอิชี่]

เขียนเลยพี่ส้ม รออ่าน 

[เดอะบุ๋ม]

 

[iannnnn]

เออ ไม่ได้เห็นโหมดอีส้มสมหวังตั้งนาน
(นึกภาพว่าเมื่อก่อนทุกคนก็บอกว่า "พี่ส้มเก่งจัง " แล้วก็โดนด่าในที่สุด )

เสียดายมาบ้านคราวก่อนเอ็งรีบไปหน่อย หรือเพราะเหล้าหมดไม่รู้
ไม่งั้นจะออกไปนั่งอัปเดตข่าวคราวซะหน่อยว่าเป็นไงมาไงมั่ง
แต่เสาร์ที่ผ่านมาเห็นคุยกันแต่เรื่องหัวใจงุ้งงิ้งๆ เลยตูขอบาย ไม่ถนัดวงเหล้าวงรัก



ป.ล.เราเป็นคนแบบเดียวกะปิ๊กแหละ
ไม่ชอบจับเยอะหลายอย่าง ขอแบบที่เราถนัดโคตรๆ เลยดีกว่า
และจมอยู่กับมันไปได้ตลอดชีวิต รู้สึกว่าไม่ต้องมาก ไม่ต้องเยอะ แต่รักมัน

[ส้ ม ♥]

ก็กะว่าจะมาคุยอะไรหลายเรื่องเลยนี่แหละ พอดีจะมีจุดเปลี่ยนที่หักมากหน่อย

ทั้งเรื่องงานส่งออกกะพี่เจน  จะคุยกะเจ้ปุกเรื่องอสังฯ และก็กะจะคุยกะแกด้วยเหมือนกัน

แต่เห็นแกดูยุ่งๆ ก็เลยกินเหล้ารอจนหมด แล้วก็คุย แซวอะไรไปเรื่อยเปื่อย

ยังบ่นๆ ถามในวงเหล้าเลย ว่า มานั่งกินกันเฉยๆ แค่นี้อ่ะเหรอ เค้ามีกิจกรรมอะไรกันอีกรึเปล่าวะ


สรุปเหล้าหมด แถมไม่มีอะไรอีก แกก็ยุ่งๆ เจ้ปุกก็ชิวเบลอๆ  ตูก็เลย เออ กลับก่อนก็ได้วะ 

[โบว์]

รู้ว่าส้มเป็ยคนไอเดียเยอะ มันก็ดีนะถ้าทำได้น่ะ
แต่บางครั้งคนเราต้องประเมินกำลังตัวเองเปล่าวะ ว่าเราทำได้แค่ไหน
จับหลายอย่างแล้วเจ๊ง แล้วไม่ได้ดีสักอย่าง มันก็แย่นะ
แบบนี้สู่มุ่งไปแล้วทำอย่างเดียวให้มันดีๆ ไปเลยไม่ดีกว่า
ไม่รู้นะ เป้าเราอาจจะต่างกันมั๊ง
คือบางคนอาจจะตั้งเป้า ต้องรวยเยอะๆ มีเงินร้อยล้านพันร้าน

แต่อย่างเรากะแอน งานที่ทำอยู่ไม่ได้ตั้งเป้่าแบบนั้นไง
คือการทำงานที่รัก ทำสิ่งที่ถนัดและมีความสุข แถมถ้าไม่มีหนี้มันก็สุขีดีนะ

[iannnnn]

ประเด็นคือตอนนี้หนี้เยอะฉิบหาย
ไอ้ที่จะชิวๆ เลยขอเลื่อนไปก่อน


อยากอ่านเรื่องพี่โอ๋ครับ
เรื่องแนวๆ เพื่อนหักหลังนี่อยากอ่านอยากศึกษามาก
เพราะตอนนี้ยืมตังค์ปิงมาหลายบาทอยู่ กำลังหาวิธีชิ่ง

[โบว์]

ถ้าหนี้หมดเมื่อไหร่ จะชิวล่ะนะ

[จักรี]

ดูอย่างผมซิ หนี้เยอะก็ยังชิล

[Piix]

การทำธุรกิจ เป็นคนโง่ดีกว่าเป็นคนที่เชื่อคนง่าย

โดนมาแล้วเหมือนกัน แต่คงไม่เยอะเท่าพี่โอ๋

[ส้ ม ♥]

ก็ทำอยู่อย่างเดียวนะ เค้าจ้างให้มาบริหารงานการตลาด

เซ็นงานเป็นจ๊อบ  จ๊อบละ 6 เดือนมั่ง ปีนึงมั่ง แล้วแต่

และงานมันฉีกหมด เป็นงานอสังฯบ้าง  งานการแสดงโชว์ของรัสเซียบ้าง  งานตลาดบ้าง

แกเลยรู้สึกว่าชั้นทำหลายอย่าง  ก็อยากจะทำทั้งปีนะ  แต่เค้าจ้างแค่ปีละ 5 เดือน  ก็ไม่รู้จะทำยังไง

งานอสังฯ เค้ามาจ้างตอนใกล้เสร็จ  พอขายหมด ก็หมดสัญญาจ้าง  ไอ้ครั้นอยากจะทำต่อ ก็ต้องรอให้มันสร้างใหม่

งานโชว์เซอร์คัส มันเปิดการแสดงแค่ 6 เดือน แล้วก็จบ  หมดสัญญา


งานที่ชั้นทำเป็นลักษณะงานที่รู้ระยะเวลาของตัวเอง  การที่แพลนไว้ว่าจะทำอะไรล่วงหน้า

ตูคิดว่ามันไม่ได้เป็นการจับอะไรหลายอย่างหรอกนะ มันขึ้นกับจังหวะ  ซึ่งจริงๆแล้วตูจับแค่งานเดียวเอง

คือ งานโปรโมท แค่มันหลากหลายทางผลิตภัณฑ์ และการบริการเท่านั้น แกเลยเข้าใจว่าชั้นจับหลายอย่าง

ไอ้ตัวอย่างที่ว่ามาทั้งหมดข้างต้นนั้นน่ะ มันก็สำเสร็จหมดทุกจ๊อบนะ  แค่ไม่ได้มานั่งบอกอะไร เน้นจะบ่นไอ้ที่มีปัญหาซะมากกว่า

แกว่าชั้นจะไปอ้อนวอนนายจ้างยังไง ให้ช่วยจ้างยาวๆดีล่ะ  ในเมื่อมันเป็นธรรมชาติของธุรกิจแบบนั้น   ถูกป่ะ   


// เจ๊งเฉพาะไอ้ที่บอก  แต่ไอ้ที่ไม่บอกมันก็ไม่เจ๊ง เพราะมันไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเหมือนงานที่เจ๊งๆ โดนหลอก เลยเอามาเล่า 

ถ้าเอะอะ ทำอะไรแล้วเจ๊งตลอดเวลา ป่านนี้ หนี้ท่วมหัวตายไปแล้ว

// ฉันก็ไม่ได้กะรวยอะไรขนาดนั้น แค่ทำงานเอามันส์ เพราะดันได้มาอยู่ในจุดแบบนี้มันเลยสนุกกับการได้เรียนรู้การทำงาน 

ถ้าทำเอารวย อย่าทำอะไรดีกว่า  อีกอย่างไม่ได้เก่งเหมือนพวกแกด้วย และถามว่าถนัดไหม เอาเป็นว่าเจอปัญหาจนคุ้นเคยดีกว่า

// ตูไม่ชอบมีหนี้ เกิดมาไม่เคยมีหนี้ ไม่เคยมีบัตรเครดิต มีก็ซื้อ ไม่มีก็ไม่ซื้อ นิยมเงินสด 

และค้นพบว่า ตัวเองมีความสุขกับการที่ได้มีงานแปลกๆเข้ามาให้ทำเป็นจ๊อบๆ ต่อเนื่องแบบนี้   



ตูถนัดงานแบบนี้ นี่แหละ  แนวคิดเราต่างกันมาก บางทีแกอาจไม่เคยเข้าใจอะไรตูเลยก็เป็นได้นะ

ว่าไอ้ที่เจอปัญหามาหนักๆทั้งหลายแหล่น่ะ จะถอยทำไม ในเมื่อตูฝ่าจนมายืนจุดนี้แล้วน่ะ

อีกอย่าง ความบ้าของตูมันเยอะกว่ามากด้วย  ถึงจะไม่สำเร็จในสายตาใคร

แต่ในสายตาตู  ตูพอใจในจุดนี้มาก  โง่แล้วปรับปรุง เรียนรู้ พยายามฝ่าฟันไปเรื่อย



หากคิดแล้วก็ลงมือทำซะ มันจะเจ๊ง มันจะรุ่ง ก็ขอให้ได้ทำ ผลกำไรมันของแถมว่ะ 

[โบว์]

ชั้นว่าตัวแกเองยังไม่เข้าใจตัวเองเลย