โลกนี้สีชมพู

[❤ ตูน ❤]

  ช่วงนี้ไม่มีสีชมพงชมพูอะไรเล๊ยยยยยยยยยยยยยย 

[น้องเข่มเข๊ม]

ใช่แล้วอร  เรื่องการ์ตูนพี่ยอมไม่ได้





มันเป็นการ์ตูนไอ้แอนด้วยดิ   เกรงใจมันยังไม่ได้คืนเลย


ว่าจะไปหาซื้อมาใช้คืนมันแล้วเนี่ย     

[Princekun]

....พรุ่งนี้อาจจะต้องเจอหน้ากับสาวเจ้าซะแล้ว....

จะวางตัวยังไงดีละเนี่ย... อนาถใจยิ่งนัก 

แต่ เดี๋ยววันนี้ กลับมาเล่าไอ้ที่ค้างๆคาๆไว้ก่อน มาเล่าแน่ๆ

ชัวร์ไม่มั่วนิ่ม

(แต่อาจจะดึกมาก)





พูดถึงยืมของๆ...

ถ้าเป็นผม

ยืมอย่างอื่นไม่คืนอาจจะเคืองบ้าง แต่การ์ตูน ไม่คืน เคืองมากกกกก...

[เดอะบุ๋ม]

 

[ยัง มี พุง]

สวัสดีบ้านหลังที่สอง ท้องฟ้าที่รัก

วันนี้บ้านดูสดใส มองไปเห็นสีฟ้าตัดกับสีขาว

วิ่งเล่นในบ้านหลังที่สองเกือบทั้งวัน

ก็เอาเท้ามาแตะพื้นโลกอีกครั้ง

ประเทศที่เค้านอนหลับตาอยู่มาตลอดสิบปี

จากความสูง 36000 ฟุต ค่อยๆลดระดับจนเหลือแค่ 1000 ฟุต

บ้านเมืองเล็กจ้อยร่อยเริ่มเห็นชัดขึ้น

ไม่ว่าจะมองมากี่ครั้ง ก็ยังคงตื่นเต้นเหมือนเมื่อครั้งแรก

"I'm home"  "ชั้นกลับมาบ้านแล้ว"

แต่มันไม่ใช่บ้านชั้น มันคือบ้านของคุณ

บ้านของผู้ชายที่รักผู้หญิงอย่างชั้นเป็นคนสุดท้ายในชีวิตเค้า

ชั้นได้กลับมาอยู่ใกล้คุณอีกแล้ว

ชั้นได้แต่คิดว่า ขอโอกาสที่จะได้เจอคุณอีกครั้งได้มั้ย

แค่ในฝันก็ยังดี แต่ขอให้มาสภาพดีๆ

ไม่ใช่เพราะว่ากลัว

เพราะว่าชั้นไม่อยากเห็น ว่าคุณเจ็บปวดแค่ไหนในเวลานั้น

ไม่อยากรับรู้ว่าคุณทรมานแค่ไหนเมื่อตอนที่ลมหายใจสุดท้ายแผ่วลงไป

เพราะแค่เท่านี้ที่ชั้นไม่ได้เห็น เพียงแต่นึกขึ้นมาครั้งใด

... เหมือนใจชั้นจะขาด ...

ชั้นอยากพบคุณอีกครั้งในสภาพดีๆ สภาพที่ชั้นจำมาตลอดสิบปี

ชั้นจะได้พบคุณอีกมั้ย?

ฉับพลันฟ้าร้องไห้ ...

คงเป็นเรื่องธรรมดาของบ้านเมืองนี้ที่ฝนตกเป็นประจำ

แต่สิ้นเสียงของความคิดในหัว ฝนเม็ดแรกก็กระทบพื้นดิน

หรือจะเป็นน้ำตาของเค้าจากบนฟากฟ้า?

ร่างกายของชั้นเหนื่อยล้าเหลือเกิน

เหมือนลูกโป่งน้ำที่ถูกอัดด้วยความกดอากาศมหาศาลมามากกว่า 12 ชั่วโมง

ชั้นคงต้องพักสักที

เงยหน้ามองฟ้าอีกครั้ง ... เม็ดฝนจางหายไปแล้ว

คงเหลือแต่ฟ้าใสๆ

มีรุ้งเส้นใหญ่พาดอยู่

คุณมาระบายรุ้งต้อนรับชั้นใช่มั้ย?

รักแรกตลอดกาลของชั้น

ความรู้สึกนี้มันกลับมาอีกแล้ว

[เดอะบุ๋ม]

 

[Princekun]

พี่ตาล 



ปะ ปะ ปริ๊นซ์มาแล้วววว... ครับผม

ตามที่สัญญาไว้... ว่าจะเล่า...

ที่มาช้ามิใช่อันใด... หายไปดูหนังเืรื่อง "หนึ่งใจเดียวกัน" กับที่บ้านมา

หนังดีนะ ซึ้งดี... ท้ายๆเรื่องร้องให้จนคอนแทกเลนส์พัง ต้องซื้อใหม่เลย แนะนำให้ดูครับ หนังซึ้งดี + ได้ร่วมทำบุญ 

กลับมาก็ มัวแต่ยุ่งๆ หลับๆตื่นๆ ... แต่ตอนนี้ตื่นเต็มที่แล้ว...

เดี๋ยวเล่า เรื่องช่วงที่ลืมเล่าไปก็แล้วกันนะครับ... ช่วงวันที่ 5 ธันวา...



**กรี๊ดดดด ไวรัสลง... ฟอแมต + ลงใหม่ 1 วันเต็มเลย ตู    เดี๋ยวมาๆ**



- 5 ธันวาคม 2550 -

วันนั้น ผมต้องไปงานทำบุญวันเกิด ที่บ้านเด็กพิเศษแห่งหนึ่ง... พร้อมกับเน แค่ 2 คน

[เดอะบุ๋ม]

จะรอจ๊ะ 

[เดอะบุ๋ม]

  และแล้ว ก็ได้เรื่อง    


เรื่องนี้สีชมพู  



ฮิ้วๆ   


ยินดีกับพี่ๆทั้งคู่ด้วยจ้า 


โลกนี้สีชมพูจริงๆ   http://bow.iannnnn.com/

[❤ ตูน ❤]

  นั่งอ่าน blog อยู่แหละ ยิ่งอ่าน ยิ่งตื่นเต้น

ถ้าถึงเวลาจัดงานของตัวเอง คงทำอะไรไม่ค่อยจะถูก

มันเหมือนกับมีอะไรมากมายต้องเลือก ต้องตัดสินใจ

[คิ้วหนาจ้ะ]

[เดอะบุ๋ม]

แต่งเล้ย ๆๆ    เดี๋ยวไปช่วยค่ะ  

ลุ้นคู่นี้ อีกคู่ 

[คิ้วหนาจ้ะ]

แต่งเล้ย ๆๆ    เดี๋ยวไปช่วยค่ะ   




ลุ้นคู่นี้ อีกคู่ 

ยังไม่มีปัญญาไปขอบีจ้ะ
ถ้าฉุดล่ะพอไหว 

เอาจริงๆ อีก 3-4 ปีนู่นค่อยว่ากัน

[psyfer]

งั้น ฉุดเล้ย ๆๆ     เดี๋ยวไปช่วยค่ะ 

[❤ ตูน ❤]

ยังไม่มีปัญญาไปขอบีจ้ะ
ถ้าฉุดล่ะพอไหว 

เอาจริงๆ อีก 3-4 ปีนู่นค่อยว่ากัน

ตอบเหมือนพี่ศักดิ์ คงรอให้เอิ๊กจบโทก่อน

นี่พึ่งเริ่มเทอมแรกเอง คงอีกหลายปี + ทำงานเก็บเงินอีกสักพัก