โลกนี้สีชมพู

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

 

ตามอ่าน

[ยัง มี พุง]

นิยายรักภาค2 ตอน 2

08/มี.ค./07 ... เก้าปีต่อมา

เด็กสาวเติบโตเป็นหญิงสาวแล้ว

แต่ยังคงพยายามหาทางติดต่อเค้าอยู่

จนปัญญา อ่อนใจ ... ที่พึ่งสุดท้ายคือ ...

"google"

สิ่งเดียวที่พอจะช่วยได้คือ ชื่อ-นามสกุลเค้า

สิ่งที่กูเกิ้งคุ้ยมาได้ คือหน้าเว็บบอร์ดสมัยมัธยมของเค้า

"มีเบอร์โท.ติดต่อ"

แต่ดูจากเบอร์โทรศัพท์แล้ว เจ้าของเบอร์คงไม่ได้อยู่เมืองไทย

เสาะแสวงหาว่าเบอร์โท.เบอร์นี้มาจากรัฐไหน

ได้ความว่ามาจาก Seattle

โอ้ ... ซีแอทเทิล

ขณะนั้นหญิงสาวอยู่ในมหานครอันไม่เคยหลับใหล

ในมือมองตัวเลขเหล่านั้นไปมา ในที่สุดเธอตัดสินใจโท.หาเค้า

เค้ารับโทรศัพท์ ไม่น่าแปลกที่เค้าจะจำเธอไม่ได้

แต่จากน้ำเสียง ดูเค้าร้อนรนจะรีบวางเหลือเกิน

"เราทำธุระก่อนนะ"

เธอจึงวางสายไป ระหว่างที่รอ ความง่วงก็ดึงเธอหลับลึกลงไป

จนรู้สึกตัวอีกครั้ง เธอก็จดๆจ้องๆตัวเลขแถวเดิม

ในใจก็สั่น จะโท.หาเค้าอีกดีมั้ย?

มือไวกว่าความคิด กดเบอร์โท.ไปแล้ว

บทสนทนาสั้นๆเริ่มต้นอีกครั้ง

"เราอยู่ไต้หวันล่ะ กำลังจะกลับเมืองไทย"

หญิงสาวคิดแค่ว่า เค้าอาจจะแค่กลับมาเยี่ยมบ้านเฉยๆ

ทิ้งเวลาไปซักระยะ ค่อยโท.หาเค้าใหม่ก็ได้

เค้าคงกลับมาซีแอทเทิลอีกครั้ง

แต่เธอไม่ได้รู้ว่า ครั้งนั้นที่เธอคุยกับเค้า

คือวันสุดท้ายที่เค้าอยู่บนแผ่นดินอเมริกา

ก่อนที่จะกลับมาอยู่บนแผ่นดินประเทศไทยถาวร

[❤ NoOIzY&Tad ❤]

เจ้เอาไดอารี่มาทำนิยายรักอีกสักเล่มเถอะ


>

[เดอะบุ๋ม]

น่าติดตามมากๆ  >



รออ่านอีก

[ยัง มี พุง]

ต่อละ 

++++++++++++++++++++++++++++++++

นิยายรักภาค 2 ตอน 3

หลังจากการได้คุยโทรศัพท์วันนั้น

หญิงสาวถอดใจแล้วว่าจะเลิกตามหาเค้าอีก

จับได้จากน้ำเสียงที่รีบเร่งอยากให้เธอวาง

เธอจึงวางความรักครั้งนั้นเอาไว้ในลิ้นชักหัวใจ

ลึกลงไปพอที่จะเอาขึ้นมานึกถึงได้ในบางครั้ง

28 กันยา 08

วันนั้นเป็นวันที่หญิงสาวตัดสินใจที่อยากจะมีภาระหนี้สินให้กับตัวเอง

ด้วยการซื้อรถยนต์คันแรกในชีวิตของเธอ

เธอหาข้อมูลเกี่ยวกับรถรุ่นที่เธออยากได้

จนเจอเว็บบอร์ดเกี่ยวกับรถรุ่นนั้น

นับจากวันนั้นชีวิตเธอก็ ...

วนเวียนอยู่กับเรื่องรถ เพื่อให้คลายความเศร้า

หลังจากที่เพิ่งเลิกราจากคนรักไป

จากนั้นไม่นาน เธอกลับสะดุดกับชื่อสมาชิกคนนึง

ชื่อเดียวกันกับคนๆนั้น

"ไม่หรอกน่า ... คนชื่อซ้ำกันเยอะจะตายไป"

แต่ท้ายชื่อ พ่วงด้วยตัวอักษรย่อโรงเรียนม.ปลายของเค้าพร้อมรุ่น

มือสั่น ... ใจสั่น ... แต่มือเธอกดเข้าไปดูประวัติเค้าแล้ว

วันเกิด ...

26 Aug 19xx

วันก่อนของเค้าก่อนเธอหนึ่งวัน!

เป็นเค้าจริงๆด้วย เค้าคนที่เธอนึกถึงมาตลอดลึกๆ

ทำไมพอเธอถอดใจ เค้ากลับมาอยู่ตรงหน้าเธอตรงนี้

แต่เธอตัดสินใจแล้ว

ว่าเธอจะคอยมองเค้าอยู่ห่างๆ

ไม่ออกตัวว่าเธออยู่ตรงนี้

ปล่อยให้มันเป็นเส้นขนานของสองชีวิตต่อไป

[กวางจ้ะ]

โคตรลุ้น 


รออ่านต่อนะคะ

[เดอะบุ๋ม]

   รออ่านต่อ


ใช่คนที่เราคิดรึเปล่านะ 

[ยัง มี พุง]

นิยายรักภาค 2 ตอน 4

15 ตุลา 08

วันนั้นหญิงสาวเพิ่งเสร็จสิ้นจากการทำงาน

เดินทางกลับโรงแรม พร้อมเห็นเจ้ารถรุ่นที่เธออยากได้โฉมใหม่

และที่เมืองไทยยังไม่เข้ามา เธอจึงถ่ายรูปเอาไว้

เพื่อที่จะไปลงในบอร์ดรถรุ่นนั้น

ชีวิตของเธอคงจะดำเนินไปตามปกติ

เหมือนเช่นทุกวัน ...

18 ตุลา 08

MC สวยครับ โดนเฉพาะข้างหน้า ขอบคุณครับ

ไปเทียวที่เกาหลีเหรอครับ

ผมมีโปรแกรมจะไป ประมาณสิ้นปีนี้อ่ะ

ไปครั้งแรก กำลังศึกษาข้อมูลอยู่ ยังไงก็ช่วยแนะนำด้วยครับ

ข้อความของผู้ชายคนนั้นส่งมาหาเธอ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอพยายามติดต่อเค้า แต่ไม่สำเร็จ

เมื่อเธอถอดใจ เค้ากลับเดินเข้ามาหาเธอเอง

เธอจึงส่งข้อความกลับไปสั้นๆ แนะนำเรื่องการจะมาเกาหลี

เรื่องราวคงไม่วุ่นวาย ถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ส่ง mail มาเพื่อคุยกันใน MSN

และเรื่องคงจะไม่วุ่นวายกว่า ถ้าผู้ชายคนนั้นรู้จักชื่อจริงๆของเธอ

แต่เค้ากลับรู้จักเธอในชื่อของ แพน หรือว่า Panzilla!

((เก็บของก่อน เดี๋ยวไปถึงออฟฟิตละเล่าใหม่))

[เดอะบุ๋ม]

   โหยยย 

[❤ ตูน ❤]

วันนี้ว่าจะมาเล่า .. เอาแปะไว้ก่อน ขอติดตามขอตาลก่อนนะ 

[เดอะบุ๋ม]

วันนี้ว่าจะมาเล่า .. เอาแปะไว้ก่อน ขอติดตามขอตาลก่อนนะ 

เก็บหลักฐาน  รออ่านค่ะ   

[❤ ตูน ❤]

ความรู้สึกมันต่างกันนะ เวลาที่มีเค้าอยู่ กับ เวลาที่ต้องอยู่คนเดียว
ปกติก็ไม่รู้สึกสักเท่าไหร่ เกเร ป่วนไปวัน ๆ คอยทำให้เค้าปวดหัว สนุกสนาน

พึ่งมารู้สึกจริง ๆ เวลารถติดนาน ๆ ระยะทางจากที่ทำงาน กับ บ้าน ก็ไกลกัน
ถ้ารถไม่ติดก็ ชม.ครึ่ง บางวันรถติด นานสุดก็ 3-4 ชม.
แต่ก่อน เค้าจะไปรับกลับจากที่ทำงาน นั่งรถด้วยกัน ฟังเพลงบ้าง
นอนหลับพิงแขนกันบ้าง คุยเล่นกันบ้าง กินขนมบ้าง รู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว
ถึงรถติดก็ไม่เป็นไร นั่งเล่นแป๊บ ๆ เดี๋ยวก็ถึง

แต่พอต้องนั่งรถคนเดียว มันนาน มันเบื่อ ฟังเพลงก็แล้ว อ่านหนังสือก็แล้ว
เฮ้อ .. เวลาผ่านไปช้าเหลือเกิน รถติดนานมาก ทั้ง ๆ ที่เวลาก็เท่าเดิม
อยากมีเธออยู่ข้าง ๆ จัง ถ้ามีเธอเราคงไม่เหงา ไม่เบื่อแบบนี้

[เดอะบุ๋ม]

เป็นกำลังใจให้นะคะเ จ้   (รอพี่เอิ๊กมาเขียนตอบ  )




แต่ทำไมรถติดนานขนาดนั้น 4 ชม. นั่งข้ามจังหวัดได้เลยนะนั่น
(แต่ก็เคยรอมาแล้วแหละ    ห้าโ มงเ ย็นถึงสองทุ่ม  )

[❤ ตูน ❤]

  เวลาติดมาก ๆ มันติดสุด ๆ เลยล่ะ แบบไม่ขยับ บนทางด่วนนั่นล่ะตัวดี

ส่วนเอิ๊ก คงไม่ว่างมาเขียนตอบ    เค้างานยุ่ง

[aCh.]

บุ๋มต้องลองยืนรอรถสัก 1-1.5 ชม.
ยืนบนรถอีกสัก 2-3 ชม. สัก 3 วันติดกันจ๊ะ
จะได้ความรู้สึกมากจ๊ะ