ซากุระสีเลือด

เริ่มโพสต์โดย slaveofann, 09 มิ.ย. 2008, 23:45 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป

เราแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้

Rabbitinblack


psyfer


ยุนเอ

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย

Layiji

ไอ้พวกไก่จิ้ม  :30:






รู้เลยว่าใครอ่านผ่านๆ  :30:
นักเขียนการ์ตูนรายปี

psyfer

ปุกเขียนว่าไกจิ้น ต่างหาก  :11:

Rabbitinblack

อ๋อ ไกจิ้น

โถ พี่เลย์ผิด  :11:

ป้าแป้งกึ่งสำเร็จรูป

เราแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่เราทำปัจจุบันให้ดีได้

Layiji

#353
 :05: สงสัยไม่เก็ตมุก
ไปดีกว่า

เชิญปุกเล่าประสบการณ์เสียวต่อครับ
นักเขียนการ์ตูนรายปี

จั๊วจ่ะ :)

 :30: :30: :30: เหย จั๊วอ่านทันนะป๋า เข้าใจมุกด้วย
there are no regrets in life, just lessons . .

roundbol123

:22: :47:

✌


O.D.M.

- R u Happy with ur Rock&Roll ? -

slaveofann

 :30: เก็ตไก่จิ้ม
แต่สังขยานี่อะไรฟะ ชอบภาพประกอบ โคตรได้อารมณ์เลย

เคยเกริ่นๆเรื่องของน้องที่ทำงานร้านพิเศษให้ฟัง ว่าเจอ
พวกโรคจิตมานวดไทยที่ร้านให้ฟังมาครั้งนึง ที่นวดๆอยู่
ยื่นมือไปจับเท้าน้องมาดม (น้องคนนี้ตีนใหญ่มาก :25:)
มันบอก คนอะไรเท้าสวยจัง ขอดมหน่อยได้ไหม เอาเท้า
ไปลูบคลำบนหน้าเหียกๆ พูดจบก็ขอให้น้องเค้าเอาเท้าไปนวดหน้ามันที
พูดไป แบบหน้าหื่นสุดยอด โอ้ยแต่ละเรื่อง มันสุดยอด
จบที่ควักคัตเตอร์ออกมา เลื่อนไปเลื่อนมา แล้วโทรมาอีกเป็นร้อยสาย
รวมกับไอ้หน้าม้า จากไอทีวี ทำให้ดินแดนปลาดิบเราไม่ละมุน
เหมือนที่เคยฟังก่อนมา

มีอีกเรื่องอยากจะเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
โดยเฉพาะนาโกย่า เป็นเรื่องของไอ้โรคจิต ใส่ชุดคล้ายสูทยาว กางเกงหลวมๆ
เดินก้มหน้า ไม่สบตาผู้คน พอเจอเหยื่อ ที่ทำงานกลางคืน เดินกลับบ้านคนเดียว
มันก็เดินตาม จนเข้าลิฟท์ได้ แล้วก็ปลดกระดุมกางเกง  รูดซิบสูทยาว ล่อนจ้อน
โชว์ไข่ดำๆ สาวที่ไหนเห็นก็ตกใจเป็นที่สุด จะหนีก็หนีไม่ได้
อยู่กับไอ้ไข่เน่า ในลิฟท์สองคน ก้มหน้าแทบตาย มันยิ่งเริงร่า
มีความสุข และบางครั้งถึงกับถึงจุดสุดยอด  :28:

มันทำบ่อยมาก จนทั้งเมืองหวาดหวั่น ไม่กล้ากลับบ้านคนเดียวกันเป็นแถบ
แน่นอน คนไทยที่ทำงานร้านนั่งดื่ม ถ้ากลับบ้านยามวิกาล ไม่มีรูปหล่อกล้ามใหญ่
เดินไปส่ง ได้เจอไม่ดี กันถ้วนหน้า

นอกจากหลอนแล้วยังขยะแขยง ไอ้พวกโรคจิตนี่ มันจะมีระดับความถ่อย
เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากถอดกางเกงโชว์ไข่ย้อย ก็มีชักกระโปกโชว์
มากความทราม ตามระดับความสูงของตึก  :41:
จนวันนึง ก็มาถึงคิวของพี่ฟ้า สาวงามแห่งเมืองนาโกย่า

พี่ฟ้าทำงานร้านนั่งดื่ม วันนั้นแขกอยู่จนตีสองครึ่ง
ดื่มกันทั้งคืน เมาแต่ก็ยังพอมีสติ พอลงแทกซี่ถึงหน้าอพาร์ทเมนท์
ก็เจอ ผู้ชายใส่สูทสีน้ำตาลอ่อน ก้มหน้างุดๆ ตามแบบฉบับโรคจิตแท้
เท่านั้นพี่ฟ้าก็วิ่งโกยเข้าลิฟท์ทันที...แต่ไม่ทันพ้นมือมัน
ไอ้โรคจิตสอดแขนมาพอดีกับจังหวะที่ลิฟท์กำลังปิด
ทำให้มันสอดแทรกตัวบางๆของมัน เข้ามาในลิฟท์ได้
พี่ฟ้าหวาดหวั่น แต่ไม่หวาดกลัว อาจจะไม่ใช่มันก็ได้มั้ง พี่เค้าคิด
แต่ผลออกมาว่า พี่เค้าคิดผิดว่ะ ไอ้เวรนั่น โชว์ไข่ย้อยทันที
แถมทำหน้ารุ่มร่าม ยิ่งเหยื่อตกใจ มันยิ่งมีอารมณ์มากเท่านั้น

แต่ขอโทษ พี่ฟ้าไม่กลัวว่ะเฮ้ย
กลับหยิบร่มสีชมพู ขนาดสองฟุตได้ ฟาดมันในลิฟท์เลย
ถึงแม้จะถึงชั้นตัวเอง ก็ไม่ลง ไอ้ห่า อยากโชว์ใช่ไหม
ตูจะตีให้ไข่แตกเชียว  :30: พูดแล้วก็ฟาดไม่ยั้ง
ผลกลับตาลปัตรแบบนี้ ไอ้โรคจิต กลับเป็นฝ่ายพ่าย วิ่งหนีออฟจากลิฟ์
ลงบันได ดึงกางเกง มือนึง อีกมือคว้าเสื้อ ลงจากชั้น 4 มาชั้นหนึ่ง

ส่วนพี่ฟ้าก็วิ่งตาม เอาร่มไร้ฟาด เรียก ไอ้เหี้ย อยากโชว์นักนะมึง
อารมณ์แกเมาๆด้วย ถ้าเป็นปกติคงไม่บ้าบิ่นขนาดนี้
คนเค้าก็มอง นึกว่าผัวเมียทะเลาะกัน เมียจับได้เจอผัวมีอะไรกับเมียน้อย
เลยเอาร่มไล่ฟาด  :30: และพี่ฟ้าก็เฉินหลงมาก
วิ่งสู้ฟัด ตามไอ้เวรนั่นไปเกือบกิโลนึง ส้นสูงหักชั่งแม่ง พี่ฟ้าคิดงี้
วันนี้ตูจะสอนให้เอ็งเข็ดหลาบ ไข่ไม่แตก ตูไม่เลิก

และหลังจากวันนั้น นาโกย่า ซากาเอะ ก็ปลอดภัย
จากวีรกรรมของพี่ฟ้า ร่มเรนเจอร์  :12:  :30:

psyfer


SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines