กรณีแน็ก (แตกหน่อ)

[แนนเค้ก ❤]

อ่าวๆ ไปไม่ชวน 

[Rabbitinblack]

ก๊อปไปฟ้องน้องเม้ง

ขอโทษครับ  พี่บิ๊กผิดไปแล้วครับ จะไม่ทำอีกแล้วครับ

[ฟิ้งซ์]

เอ้า ขอแสดงความคิดเห็นตามประสาเด็กช่างก็แล้วกันนะครับ

กรณีนี้คือ ถ้าเป็นคู่กรณี ถ้ามีวิวาทะกัน หรือความเห็นไม่ตรง
ไม่ว่าในแง่ไหน ต้องมีเคลียร์กันครับ แล้วแต่ว่าจะตกลงเคลียร์กันแบบไหน
ปวส.รุ่นผม ปิดห้องสมุดแผนก ถกกัน ว่ากันเป็นรายตัวเลย
เริ่มจากเลขที่หนึ่ง แสดงตัวมา แล้วคนที่เหลือก็คือโจทก์ ใครมีปัญหาค้างคาใจกับไอ้หมอนี่ ให้เปิดประเด็นเลย
แล้วเคลียร์ให้จบ แล้วก็ต่อด้วยหมายเลขถัดไป ทำอย่างเดิมจนครบทุกคน

รุ่นพี่ผม ก็ฟาดปากกันตรงนั้นเลย เฮ้ยคบกันมากี่ปีทำไมไม่เข้าใจกันวะ
แล้วก็ไปกินเหล้ากัน

รุ่นอาจารย์ผม คนที่มีเรื่องกัน ซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปป่าช้ากันสองคน
ต่อยกันจนกว่าจะเหนื่อย แล้วยอมรับว่าใครคือผู้ชนะ แล้วก็ซ้อนรถกันกลับ

ทุกกรณีเป็นเพื่อนกันได้ต่อครับ แม้ว่าจะมีความแคลงใจ
สุดท้ายก็เชื่อมกันได้ด้วยแอลกอฮอล์
เปิดใจกลางวงเหล้าอาจจะดูเหมือนคนติดกับอดีต แต่พอจบ ยอมรับว่าจบ
ทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็คือลูกผู้ชายด้วยกัน

มันมีอยู่แล้วครับคนพูดแรง พูดโผงผาง เพื่อนไม่เข้าใจ
บางคนก็นิ่งเงียบ ใช้วิธีการกระทำ หรือลอบกัด แอบขโมยงานเพื่อนอะไรทำนองนั้น
ถ้าเคลียร์กันจบ ก็คือจบครับ

แต่ที่นี่ กับสังคมนี้ ผมว่าให้กลไกมันเป็นตัวจัดการ
คนอื่นยืนดูห่างๆ และคอยเชียร์ให้จบไวๆ
ส่วนคู่กรณีก็พิพาทกันให้แรงๆ ถึงอกถึงใจในประเด็นที่ค้างคาแล้วยอมรับกันและกัน
สุดท้ายก็คงได้ข้อพิพาทเองล่ะครับ

[iannnnn]

ตัดหน้า ๑๒ คน!!





อ่านรวดเดียวสิบกว่าหน้า
ขอแตกหน่อกระจู๋นี้ไม่ให้เนื้อหาของการทะเลาะ (ไม่ใช่เคลียร์กันนะครับ ตูใช้คำว่าทะเลาะ) กัน
ให้ออกมาจากเนื้อหาที่เป็นเอกลักษณ์ของจู๋ที่แล้วนะจ๊ะ
ในกรณีนี้การเป๋เกิดขึ้นชัดเจน ไม่ต้องสงสัยในระบอยละนะ

คืองี้ครับ
พออ่านมาสิบหน้า
กอปรกับได้เผอิญอ่านข้อความอำลาของลุงแน็กเมื่อสองสามวันก่อน
ที่บอกว่าจะหายเข้ากลีบเมฆ ไม่ออกมาอยู่ฉากหน้าอีกแล้ว
(ใครมีลิงก์ของโพสต์นั้นช่วยเอามาโพสต์ก็ดีนะครับ)
ก็เลยพอจับเค้าลางมูลเหตุของความเกรียนได้หนึ่งอย่าง
ก็คือการวางระเบิด แล้วก็ไป

ครับ วางระเบิด แล้วก็ไป
จะไปอยู่หลังฉากอย่างขาจรอย่างที่ผ่านมา
หรือจะไปเล่นที่บอร์ดอื่นที่คนออนเยอะกว่า (เรานับคุณภาพกันที่จำนวนคนออนในห้านาทีนะ)
อันนี้ก็แล้วแต่ลุงแน็กครับ แต่ตูเริ่มรู้สึกละว่าการที่อยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมาฟาดงวงฟาดงาในครั้งนี้
ผ่านการวางแผนมาแล้วระดับหนึ่ง อาการนี้ไม่ใช่ของใหม่เลย
เพราะเราก็พบการล่อเป้าอยู่หลายครั้งหลายคราจากอดีตสาวกที่เคยผ่านมา แล้วก็ผ่านไป

ลุงแน็กครับ
๑. ลุงแน็กเกรียน ข้อนี้ทราบไหมครับ
๒. ถามใจลึกๆ นะ ลุงแน็กสนุกกับการเป็นที่สนใจในกรณีนี้ (รวมถึงการแตกหน่อด้วย) ใช่ไหมครับ
๓. ลุงแน็กต้องการอยู่ที่นี่ต่อไหมครับ

สามข้อนี้ผมถามตรงๆ ไม่ต้องอ้อมไปอ้อมมาเลยนะครับ
เพราะที่ผ่านมาสังเกตพฤติกรรมการโพสต์ ไม่ว่าจะเรื่องการเมือง ศาสนา หรือดึกแล้วคุณขา
ก็พบความมั่นใจในระดับติดเพดานของลุงแน็กมาพอสมควร

ตอนนี้ลุงแน็กเป็นที่รู้จักแล้วครับ
ขั้นตอนต่อจากนี้ไปจะทำอะไรดี รบกวนตอบด้วยนะครับ
อ้อ ทั้งหมดทุกบรรทัดนี้ผมพิมพ์ด้วยแววตาเป็นประกาย
ตามประสาคนที่สนใจศึกษาสังเกตพฤติกรรมคน
หากมันตรงแด๋วไป จนอาจทำให้เคืองใจ
ก็ให้ย้อนกลับไปอ่านโพสต์แรกสุดของกระจู๋นี้ใหม่อีกที
ผมมามาดเดียวกันครับ





ป.ล. มีแมคอยู่สามเครื่องที่นี่ ปั่นกันแบบไฮโซมาก

[จักรี]

อ้าวก็เลยตามไปเก็บดาวซะเลย     20 กว่าหน้า ชอบ ชุดโอลิมปิกอ่ะ สวยมากๆ เลยแฮะ

[แนนเค้ก ❤]

ที่พี่แอนบอกมา
เป็นอะไรที่แนนนึกไม่ถึง 

คือคิดไม่ลึก วิเคราะห์ไม่ขาดไปขนาดนั้น

[จักรี]

แนนต้องติดตามประเด็น วิชาการเยอะๆ นะ อย่าเอาแต่ยิงมุก   

[Soris0ri]

ไม่คิดว่าเรื่องจะลึกล้ำซ้ำซ้อนซ่อนเงื่อนขนาดนี้นะคะเนี่ย 

[แนนเค้ก ❤]

 
ขอโทษที่แนนมุกแป้กเยอะไปนะ
ต่อไปจะจริงจังให้มากกว่านี้


>

[ฟิ้งซ์]

ระเบิดที่แอนว่า

ลาก่อนนะครับ
และ ลาไปเลย
ผมคงไม่เหมาะกับที่นี่ 

คิดว่ากลับไปเป็น ขาจร อ่านๆเรื่อยๆดีกว่า
อยากรู้จักกับทุกคนนะครับ อยากสนุก อยากเครียด ไปพร้อมกับทุกคน
เฝ้าดูทุกคนมานานแล้ว รู้สึกดีนะ แต่ผมก็ไม่ไ้ไปไหนนะ ก็แอบๆอยู่ตรงนี้แหละ
กลับไปสู่วันเวลาแห่งความรู้สึกเหมือนผู้ชมดีกว่า

อยากบอกว่า คิดไว้เหมือนกันว่าจะไปเตะบอลด้วย มีตติ้งด้วย อยากรู้จักกับทุกๆคน

แต่ผมพลาดไปเรื่องนึง ลืมไปว่า ไม่มีใครเคยเห็นผมมาก่อน เหมือนที่ผมเฝ้าดูและเห็นทุกๆคน

ในเมื่อมันเริ่มต้นผิด มันก็ดำเนินไปอย่างผิดๆ
และไม่แปลกอะไรที่จะจบอย่างผิดๆ

ไม่เคยมีผม อยู่มาก่อน ในความรับรู้แหละ ดีแล้ว 

อีกลูกนึงจากตรงนี้

อู้ย พิมพ์ยาวจริงแม่คุณ 

ก่อนอื่นผมต้องบอกว่า ขอบคุณนะครับ 
คือย่อๆ แล้ว ผมน่ะเป็นขาจร อยู่ที่นี่มานานพอสมควร ช่วงที่แอนทำคลิปนายกร้องเพลง (มายย้าฮี้ มายยาฮู) ผมก็สิงอยู่นี่แล้ว
แล้วก็ด้วยงานสมัยนั้นวุ่นๆ เลยอ่านอย่างเดียว ไม่ได้สมัครสาวก จนแอนไปเป็นทหารกลับมา (เอ๊ะ ลืมๆ หรือหลังบวช เอ๊ะยังไง)
เป็นที่ๆผมเข้ามาอ่านเล่นเหมือนอ่านบันทึกคนอื่น สนุกดี ได้ฮา ได้ความรู้ แต่ผมคิดว่าผมคงร่วมวงไม่ได้ เพราะคงต้องทำงาน
มาติดปั่นบอร์ดคงแย่ เอาเวลาทำงานดีกว่า

ผมเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นยากครับ เพราะคิดอ่านอะไรไม่เหมือนคนอื่น อาจเรียกว่า เนิร์ด ของแท้ ก็ได้
เป็นหนอนหนังสือชนิดตั้งแต่จำความก็อ่าน ไม่ได้เป็นตามกระแส หรือเพิ่งมาเป็นหลังจากเรียนหนังสือในโรงเรียน
บ้านผมเป็นร้านหนังสือเล็กๆ ห้องแถว ตั้งแต่จำความได้ก็อ่านไม่รู้กี่เล่มต่อกี่เล่ม แนวความคิดนั้นมาผสมแนวนี้
เลยออกมาไม่เหมือนเล่มไหนสักเล่ม เรียกว่าตกตะกอนตกผลึกหรือเปล่าไม่ทราบ (นึกภาพเด็กคนนึงกับกองหนังสือใหญ่ๆ)
บางทีก็คิดอ่านอะไรให้คนอื่นเข้าใจยาก(จากประสบการณ์) เป็นคนโผงผางเชื่อคนยาก บวกกับที่ตัวเองเป็นคนชอบอ่านอย่างเดียวเป็นทุน
เรียนจบมาได้ก็นับว่าบุญแล้วครับ เพราะมีแต่คำถามการวิเคราะห์เอง ไม่เคยเชื่ออะไรเลย เกรงจะถูกปั่นหัว เหมือนที่หนังสือพิมพ์ทำมานาน

พักหลังๆนี้ผมชักวุ่นวายกับที่นี่มากกว่าเดิม มากกว่าที่จะเป็นคนอ่านแล้วคิดวิเคราะห์ พอออกมาจากหลังเงามืดก็เลยคุ้นเคยกับคนที่นี่เป็นอย่างดี
แต่กลับกัน ไม่มีใครรู้จักผมเลย เสียดุลการค้าชมัด เลยคิดต่อเล่นๆว่าที่เราออกมาจากมุมเงามืดนี่ดีแล้วเหรอ จะเงียบๆแล้วโพล่ๆ เหมือนบางคน
มันก็ไม่ใช่นิสัยผม ไหนเป็นสมัครเป็นสมาชิก(สาวก)แล้วน่าจะอยู่ร่วมกันให้เป็นเหมือนทุกๆคน

สรุปคือ ผมอยู่ที่นี่ในฐานะ ขาจร มานานกว่าในฐานะ สาวก
ผมอยากรู้ว่า ตัวผมเองควรอยู่แบบไหน แล้วมีความสมดุลต่อผมมากที่สุด
ด้วยนิสัยที่ เชื่อมั่นตัวเองสูงและอดีตที่ต้องคอยอ่านวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆ
เลยบางทีความคิดคำพูดอาจสวนกระแสของใครบางคนหรือไม่ผมไม่ทราบ
บางทีการที่ผมหายไปแล้วอยู่ในรูป ขาจร อ่านอย่างเดียว อาจมีความสุขมากกว่าที่ต้องมาพูดอะไรให้คนตำหนิ
หรือมีส่วนร่วมกับทิศทางของสังคมบนบอร์ดแห่ง ฟ๐นต์ จะมากหรือน้อยหรือแผ่วๆให้ใครบางคนคิดไหวติงก็ไม่ควรทำ
เพราะไม่มีใครเหมือนใครดังนั้นเลยไม่ต้องให้ใครเหมือน จะเอาทุนเดิมที่เราสั่งสม(ดีไม่ดีไม่เกี่ยว)มารบกวนที่นี่
ไม่มีประโยชน์อะไร เหมือนกับพวกรู้อีกอย่างถืออีกเรื่อง มาพบกัน โดยนัยก็คือผมเป็นไฟให้ฉนวนร่อนออกหรือเปล่า
อย่างใน ยุบสภา ถ้าผมไม่คอยยุ่ง อ่านอย่างเดียวมันคงไม่ยาวไม่ไหล ไม่เคลื่อนไหว นิ่ง (ทั้งๆที่ข่าวมีทุกวันถ้าจะเล่น)
อย่างใน ธรรมเนียมโรงภาพยนต์ ถ้าผมไม่คอยบอกนั้นชี้นี่ มันอาจไม่มีอะไรยาวเหยียดขนาดนั้น ผมนี่แหละที่บอกว่าให้ยูริลงความเห็นมากๆ
ผมคิดเสียใจที่ที่เข้ามายุ่งย่ามในสังคมที่ดี มีแนวทางเฉพาะมีเป้าหมาย ต้องมาฉุกคิดให้เสียเวลา นัยนึงคือชลอตัวบทสังคม หรือไม่ คงไม่
แต่มีผลอะไรไหมคงไม่โดยตรง แต่อ้อมๆก็ไม่ควร ในความเข้าใจตัวเองว่าผมเป็นแค่คนขายหนังสือ มีหน้าทีวิเคราะห์
อ่านและเล่า ให้ตรงใจลูกค้า แต่ผมเลือกที่จะไม่เอาข้อมูลเอียงด้านไหนมาเล่าในที่นี่เลย เอาที่ถูกบดอัดมัดก้อน มาแล้วทั้งนั้น

และหรือ ความคุ้นชิน ของการอ่านอย่างเดียวไม่ต้องพูดอะไรบวกกับต้องละอัตตาตนทิ้งเพื่อให้ได้ใจความที่แท้จริง มันจะดีกับคนอื่นไหม
คำตอบผมคือ ไม่ มันไม่ควร เพราะมันก็จะแยกในรากของเขาที่เขาสร้างมากัน

หลังๆนี้ผมเริ่มจะ แกล้งบ้าๆ ต๊องๆ ทำตัวให้ตลก เอาใจเขาๆกันบ้าง แต่ไม่มีความสุขเลย
เลยหาทางที่ดีสำหรับตัวเองอยู่

ผมเรียกสภาวะนี้ของตัวเองว่า จิตตก สับสน ต้อง โมดิฟายจิต มันคลอนเพราะการปรับตัว ยืนอยู่บนทางแยกที่ว่า
เป็น ขาจร ไปอย่างเดิมดีกว่าไหม อ่านแล้วยิ้ม แล้วฮา เป็นตัวเอง
หรือจะเป็นสาวก แล้วพูดอะไร ขัดหูขัดตาสังคมแน่นที่นี่ คงไม่ดีแน่ รังแต่เป็นจุดดำ มากกว่าเงามืด

เรื่องอย่างนี้ผมว่า ผมเกรียน แล้วนะ อนึ่ง ไม่ผูกพันในความสัมพันคงไม่คิดเรื่องการอยู่ร่วมกันที่ยั่งยืน แน่

คิดๆแล้ว เกรียนจริงๆว่ะตู 

แอบอ้างมาเลยยักษ์จะได้ไม่ต้องไปคุ้ยครับ

[iannnnn]

ขอบคุณครับ


ลืมบอกไปว่าจู๋นี้อ่านแล้วบวกมันมือมากครับ
มีแบบฝึกหัดแบบนี้มาให้เราช่วยกันขบคิดบ่อยๆ
บริหารกล้ามเนื้อหัวใจดีนะครับพี่ครับน้องครับ

[Aleczan]

ตกใจแอนค่ะ
ตรงดี ขอ + ดอกหนึ่ง
(อีกใจแอบอิจฉา เขียนไม่ยาวแต่ชัดเจน )

ได้มองเห็นมุมมองอีกมุมของเรื่อง เพราะโมจิกำลังมองว่า พี่แน็กตัดสินใจที่จะอยู่ ประกอบกับโมจิเคยบอกว่า คนเราอยู่ด้วยกันได้ทั้ง ๆ ที่เห็นแย้ง เป็นเพื่อนกันได้ทั้ง ๆ ที่คอยพูดขัดคอกัน พี่แน็กเลยพิจารณาเล็งเห็นว่าควรขัดคอดังว่า

ส่วนตัวแล้วคิดอยู่ตลอดว่าสังคมที่ดี ไม่ใช่ว่าต้องเป็นสังคมที่สามัคคีปรองดอง ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างจ๊ะจ๋า แต่เป็นสังคมที่ทุกคนอยู่ร่วมกันได้ทั้ง ๆ ที่ขัดแย้ง

แล้วก็คิดว่า คนเราจะเป็นเพื่อนกัน ไม่ใช่ว่าต้องรักกันหวานชื่น เห็นด้วยกับเพื่อนทุกอย่าง แต่คือต้องเป็นเพื่อนที่กล้าทะเลาะ กล้าแย้ง และกล้าเคลียร์ (เพราะถ้าทะเลาะกันแรง ๆ แล้วไม่เคลียร์กันคงมองหน้ากันไม่ติด) ซึ่งเท่าที่ดู เหมือนพี่แน็กไม่เห็นด้วย เพราะอ่านแล้วเห็นบอกว่าการทะเลาะมีแต่ทำให้แตกแยก

อาจเป็นเพราะโมจิยังไม่เคยเห็นต่างกับเพื่อนคนไหนถึงขนาดทะเลาะจริงจัง (คนที่ทะเลาะด้วยจริงจังก็ทะเลาะกันนจะฆ่ากันให้ตายไปเลย คือเป็นศัตรู ไม่ใช่เพื่อน) ก็เลยยังไม่เข้าใจและมองไม่เห็นโลกในแง่นั้น

ตอนนี้ยังไม่มีความเห็นใหม่อะไรที่จะเป็นประโยชน์ ขอติดตามดูจนกว่าจะถึงกาลอันสมควรค่ะ

[แน็ก]

ลุงแน็กครับ
๑. ลุงแน็กเกรียน ข้อนี้ทราบไหมครับ
๒. ถามใจลึกๆ นะ ลุงแน็กสนุกกับการเป็นที่สนใจในกรณีนี้ (รวมถึงการแตกหน่อด้วย) ใช่ไหมครับ
๓. ลุงแน็กต้องการอยู่ที่นี่ต่อไหมครับ

สามข้อนี้ผมถามตรงๆ ไม่ต้องอ้อมไปอ้อมมาเลยนะครับ
เพราะที่ผ่านมาสังเกตพฤติกรรมการโพสต์ ไม่ว่าจะเรื่องการเมือง ศาสนา หรือดึกแล้วคุณขา
ก็พบความมั่นใจในระดับติดเพดานของลุงแน็กมาพอสมควร

ตอนนี้ลุงแน็กเป็นที่รู้จักแล้วครับ
ขั้นตอนต่อจากนี้ไปจะทำอะไรดี รบกวนตอบด้วยนะครับ
อ้อ ทั้งหมดทุกบรรทัดนี้ผมพิมพ์ด้วยแววตาเป็นประกาย
ตามประสาคนที่สนใจศึกษาสังเกตพฤติกรรมคน
หากมันตรงแด๋วไป จนอาจทำให้เคืองใจ
ก็ให้ย้อนกลับไปอ่านโพสต์แรกสุดของกระจู๋นี้ใหม่อีกที
ผมมามาดเดียวกันครับ

1. ทราบครับ และพร้อมที่จะปรับปรุงตัว ผมเป็นคนเดินดินส่วนที่ไม่ดีมีแน่นอน เช่นเดิมอย่างที่กล่าวมา ก่อนหน้าแอนถาม
2. ไม่สนุกเลย อยู่บนความรับผิดชอบ ผิดยอมรับผิดครับ แต่ขอบอกว่าไม่สนุกอย่างยิ่งยวด เครียดและเอาจริงเอาจังกับที่ต้องรับผิดชอบสิ่งที่ตามมามาก ส่วนเรื่องแตกหน่อออกมาก็เห็นว่าต้องการแยกออกจาก กระจู๋เดิม ซึ่งก็คิดไว้เช่นกัน
3. ไม่หรอกไม่หายไปไหน อยู่ในที่นี้ ผมว่าผมอยู่ๆแล้ว ด้วยความชอบส่วนตัว ส่วนที่จะเป็นขาจร หรือ สาวก
ผมตอบที่ กระจู๋ลาเรียบร้อย ด้วยคำตอบว่า สับสนและเกรียนถึงกล่าวเช่นนั้น
หากแต่ถ้า ต้องดูการตัดสินของที่นี่อีกว่าควรทำเช่นไร คำตอบนี้ผมตัดสินใจเองก็เข้ารูปเดิม

ผมบอกแล้วว่าผมผิดอย่าผิดตามผม เช่นเดิมครับ ยินดีน้อมรับผลที่จะตามมา เช่นอย่างที่ผมตั้งใจหลังจากกระทำผิดพลาด

ส่วนที่ผมตัดไปจากด้านบนของข้อความ เหมือนกับประสบการณ์ใครประสบการณ์มันแลกเปลี่ยน แล้วกันนะครับ
เพราะผมไม่ได้คิดว่าจะไปไหนหลังจากเคลียร์กับตัวเอง ก่อนหน้าที่จะมาตอบจู๋นี้ เพราะด้วย หากผมหายไป
ผมจะรู้ได้ยังไงว่าผมเปลี่ยนแปลงไหม ผมไม่คิดว่าการหนีปัญหาเป็นเรื่องที่ถูกต้อง

[แนนเค้ก ❤]

 

เยอะมาก
สงสัยหลุดสายตาไปเพราะในระบายอารมณ์นั่นอ่านบ้างไม่อ่านบ้าง


ครั้งนี้แนนบอกตัวเองได้ว่า
ต้องฝึกคิดและแสดงความคิดเยอะๆ
ไม่งั้นสมองแนนฝ่อแหงๆ -*-




ตัดหน้าเค้าอ้ะ

[จักรี]

โอเคครับ  ในเมื่อยืนยันจะเผชิญหน้ากับปัญหา
งั้น มา  สาวกลองตามอ่านดู แล้วเสนอปัญหา มาให้ลุงแน๊ก ได้ขบคิดทบทวนตัวเองหน่อยละกันครับ