สาวกเพิ่ม แต่รู้จักลดลง

[มัม]

จำได้ว่าตอนเข้ามาแรกๆ คนที่เข้ามาคุยด้วย รู้สึกจะเป็นเฟิร์น กับเอ แล้วก็นัท
ส่วนมีตแรกที่ไปคงเป็นมีตหมูกระทะเฉินหลง

ส่วนส้ม จำได้ว่าแอดเมลตูมาแล้วบอกว่ามีเรื่องจะถาม แล้วก็บอกว่าไม่ถามละ แล้วก็ออฟไลน์ไป จนตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

[เกดลดา]

กว่าจะอ่านจบ หลายหน้าเลย

ชื่อเกดค่ะ อายุ 25 ปี เป็นรุ่นน้องพี่โบว์ พี่แอนแล้วก็ถูกชักจูงให้เข้ามาในนี้

มาเจอสาวกฟอนต์ครั้งแรกตอนไปมีตเกะที่ อิมมอทัล

แล้วก็ปั่นบอร์ดไปเรื่อยๆ ก็ทำความรู้จักคนในนี้ไปเรื่อยๆ

เก็บข้อมูลตามกระจู๋ต่างๆ

ตอนนี้ก็รู้จักสาวกหลายคนแล้ว ส่วนสาวกใหม่ที่เข้ามาก็กำลังค่อยๆเก็บข้อมูล ทำความรู้จักไปเรื่อยๆค่ะ

ยินดีต้อนรับสาวกใหม่ๆด้วยค่ะ อยู่กันไปนานๆนะ 

[ฟิ้งซ์]

บวกให้ เพราะเกดน่ารัก











และยังไงก็ไม่พ้นเรื่องกิน รู้นะว่าไปเกะก็ไปกิน

[เก้อ]

สวัสดีทุกท่านอีกครั้งครับ สวัสดีพี่บิ๊กด้วยครับ

ผมเก้อนะครับ อยู่มานานพอสมควร
ปั่นบ้างไม่ปั่นบ้างตามแต่เหตุการณ์ในชีวิตจะเอื้ออำนวย
(ช่วงนี้ไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่) และสนับสนุนให้ทุกคนมาเปลือยกันนะเออ


คิดว่าไม่ได้มีส่วนร่วมในเหตุการณ์อะไรมานานสองนานแล้ว
ไม่ได้หมายถึงการไปมีตพบเจอผู้คนนะ อันนั้นมันแน่อยู่แล้ว
แต่หมายถึงเวลามีประเด็นอะไรใหม่ๆหลังๆ มักตกขบวนเสมอ
สาเหตุเนื่องจากตามไม่ทันนั่นแหละ แต่ละอันแต่ละอย่าง
ต้องไล่ตามหารายละเอียดเรฟเฟเร้นกันยิบเหลือเกิน
ปกติไม่ได้เป็นคนขยันใคร่รู้มากมายนัก เลยยอมแพ้ซะทุกที


พออ่านของพี่ปุกแล้วก็นึกขึ้นได้คล้ายๆกัน
เรื่องคำว่า ที่นี่เป็นสังคมอุดมปัญญา คือที่ผ่านมา
ผมก็คาดหวังเสมอว่า ผู้คนที่ประกอบกันเป็นสังคมที่นี่
วุฒิภาวะสมบูรณ์พร้อมกันหมด ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไร
ก็ผ่านไปได้สวยงามเสมอ แต่ตั้งแต่ปลายๆปีที่ผ่านมา
หลายๆเรื่องที่ผมมาตามทันทีหลัง ก็ทำให้ผมต้องประเมินใหม่
(โดยเฉพาะวิกฤติฟ้า) คือเริ่มเข้าใจว่าเราก็ไม่ได้สมบูรณ์กันขนาดนั้น
เรามีโกรธ เรามีเกลียด เรามีอัตตา เราก็มีทุกอย่างเหมือนที่ทุกสังคมมี
ก็นั่นแหละ ไม่ว่าสังคมไหนมันก็ต้องมีมุมนี้

เหมือนกับที่เห็นใครหลายคนพูดบ่อยๆว่า สังคมที่นี่เปลี่ยนไป
และด้วยเหตุผลนี้ ก็ทำให้หายหน้าหายตากันไปอีกต่างหาก
คือมันก็เปลี่ยนตั้งแต่วันแรกที่ตั้งบอร์ดขึ้นมานั่นแหละ
สังคม ประกอบขึ้นมาจากคน เรามีทั้งสุข ทั้งเศร้า โกรธ
หมั่นไส้ พบรัก ทุ่มเถียง เข้าใจ สูญเสีย มีเสียว
มีตลก มีแป้ก มีพี่ มีน้อง มีเพื่อน มีทุกอย่าง

พอเข้าใจได้แบบนั้น ผมก็รู้สึกว่า ไอ้สังคมย่อๆไว้ในหน้าจอสี่เหลี่ยมนี้
ไม่ว่ามันจะบรรจุไว้ด้วยสิ่งที่เราชอบ-ที่เราไม่ชอบยังไง
มันก็ทำให้เราได้เรียนรู้ไง มันก็ขยันสรรหาอะไรใหม่ๆมาให้เรียนรู้กันไม่จบ
เรียนรู้-เข้าใจแล้ว ก็ไม่ต้องไปตัดสินอะไรมันหรอก
มันดื้อบ้างดีบ้าง มันก็น่ารักในแบบที่มันเป็นนี่ล่ะ

เราเปลือยตัวเรา เพื่อให้คนอื่นได้เรียนรู้
และเพื่อจะได้เรียนรู้จากคนอื่นบ้างไง



นี่ควรจะอยู่ในเปิดใจไหมเนี่ย

[Rabbitinblack]

สาวกใหม่ค่ะ 

น้องอุ๊ 12 ด้วย 

หมอแมวสุดยอดด้านนี้อีกแล้ว

สวัสดีทุกท่านอีกครั้งครับ สวัสดีพี่บิ๊กด้วยครับ

กำลังจะเป็นธรรมเนียมใหม่เหรอเนี่ย

ต้องมารายงานกับตัวผม

แต่ก็ดีนะครับ ผมก็อยากรู้จักทุกๆคน

ดีครับเก้อ เคยทำอะไรให้ขุ่นเคืองขอโทษนะครับ

[าาา๐]

โผล่มาดูเป็นระยะๆ กันคนลืม 




ผมโม่ครับ 

[Earthchie]

สวัสดีครับพี่โม่

จำชื่อพี่ได้แล้วว

[นักศิลปะ]

เราจำเป็น ต้องรู้จักกันด้วยหรือ บิ๊ก

[Rabbitinblack]

เราจำเป็น ต้องรู้จักกันด้วยหรือ บิ๊ก

จำเป็นครับ พูดแบบนี้เหมือนพี่โอ๋ไม่อยากรู้จักผมเลย 

แต่ผมดีใจที่ผมไปเตะบอลกับ FST ดีใจที่ทำให้ได้รู้จักพี่โอ๋ 

[นักศิลปะ]

จำเป็นครับ พูดแบบนี้เหมือนพี่โอ๋ไม่อยากรู้จักผมเลย 

แต่ผมดีใจที่ผมไปเตะบอลกับ FST ดีใจที่ทำให้ได้รู้จักพี่โอ๋ 

ผมถาม นัยยะเชิงเสียดเย้ย (งงดิ 555)
คือในบางหน ก็ไม่จำเป็นต้องรู้จัก
ในบางหน ก็จำเป็นต้องรู้จัก

ผมเคยนั่งกลางงานหนังสือแห่งชาติ แล้วมองดูคนเดินผ่านไปผ่านมา
ครึ่งชั่วโมง ผมไม่รู้จักซักคน ไม่มีคนสักคนที่ผมเคยเจอในงาน ทั้งๆที่งานนี้
ผมไปมาทุกปี เสมอๆ

[Dayight]

เคยคิดว่าซักวันมีสาวก ล้นฟอนต์จะทำไง
บอร์ดจะแปรสภาพไปเหมือนเด็กดี พันธิป หรือเปล่า
ที่มากด้วยจำนวนคน แต่แทบไม่รู้จักใครเลย
ถึงวันนั้นเราคงรณรงค์ใช้ถุงผ้า เย้ย!!ไม่ใช่

แต่ที่อยู่มา ก็รู้ได้เลยว่าสังคมเป็นแบบกึ่งโรงเรียนเอกชน
โดยที่พี่แอน-พี่โบว์ จะเป็นเจ้าของโรงเรียน
คอยยืนมองทุกอย่างมันหมุนเวียนเปลี่ยนไป

แต่ละคนสลับบทบาทกันไป คนนั้นเป็นครูสอนศิลปะ ครูสอนดนตรี ครูพละ
ครูสอนวิทยาศาสตร์ ครูสอนคอมพิวเตอร์ ฯลฯ
ซึ่งก็เป็นทั้งครูและนักเรียนไปด้วย

นักเรียนคนไหนเกะกะเกเร เราก็อบรมกันไปกันตามสมควร
คนไหนเข้าถึง ลึกซึ้ง และเข้าใจ ก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันไป
คนไหนโดนประคบประหงมมา ก็แค่ย้ายโรงเรียนไป

วันหนึ่งนักเรียนก็อ้อนเจ้าของโรงเรียนให้พาไปทัศนศึกษา (มิตติ้ง)
ก็จะเป็นที่ดีใจของเด็กๆ เย้!!

ตอนนี้โรงเรียนเราจัดทำวารสารเผยแพร่ความรู้สู่ชุมชน(ฟ้อนสุดฯ)
และมีทีมฟุตบอลไปแข่งในระดับอบต.(FST FC) แล้วนะ
เรียกว่าเรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรม ตามแพทเทิร์นคำขวัญของโรงเรียน เป๊ะๆ

ความรัก รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความทุ่มเท ทีมเวิร์ค ความเครียด ความกดดัน และน้ำตา

นักเรียนรุ่นแล้วรุ่นเรา มาเรียนที่นี่ ได้ความรู้ ได้ประสบการณ์ ได้มิตรภาพ  ได้แนวความคิดในการใช้ชีวิต

ซึ่งแน่นอน ด้วยภาระหน้าที่ หลายคนต้องออกไปแสวงหาประสบการณ์ข้างหน้า

และพอกลับมา เยี่ยมโรงเรียนก็ยังคงได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น

ความอบอุ่นแห่งนี้เกิดขึ้นได้เพราะพวกเราสร้างขึ้นมา

http://www.f0nt.com/forum/index.php?action=mlist;sort=posts;start=0

[โก้]

คนข้างบนนั่นใครน่ะ 

[าาา๐]

นึกถึงตอนผมอยู่โรงเรียนประจำเลย  +

[นักศิลปะ]

ตั้ง จะลงประธานนักเรียนเหรอ

[เก้อ]

ดีครับเก้อ เคยทำอะไรให้ขุ่นเคืองขอโทษนะครับ

ผมดูเป็นคนแบบนั้นจริงเหรอครับเนี่ย