คุณถาม "ระจัน" ตอบ

[นักศิลปะ]

บางทีนึกอะไรออกเวลาเดินๆ เยอะเลยนะคะ
แต่ว่าพอมาห้องแล้วก็ลืมเขียน

จะพยายามเขียนเยอะๆ ค่ะ

ความจำปลาทองขนาดนั้นเชียว 

[นักศิลปะ]

เดือน 




//
หัวหน้าแก๊งค์มีลูกศิษย์เพิ่มเยอะเลยนะคะ 
อ้อ  วันเสาร์นี้ ติดประชุมใหญ่ค่ะ  กลัวว่าจะต้องลาเรียน
ฝากพี่โอ๋ถามครูต่ายเลื่อนเป็นวันอื่นได้ไหมคะ 

ไม่น่าจะเลื่อนได้แล้วนะ ตามกฏ
เพราะ เขาเรียนกันแค่สามหน บุ๋มเล่นขาดไปเสียสอง


อีกครั้งเดียว หอบตุ๊กตาไปเรียนกับพี่นิดเนอะ
เพราะพี่นิดนะ สอนฟรีกันเองพูดกันได้

[นักศิลปะ]

ไม่ได้มาปั่นเลย


พี่ระจัน สบายดีนะคะ 

สบายดีแล้วครับ
ยินดีที่ได้เห็น ชื่อกันอีก 

[แอ้]

พี่โอ๋คะ ของแอ้มีปัญหา เขียนแล้วอายก็เลยซ่อนไว้ค่ะ
ซ่อนยาวนาน มีเยอะมากด้วย.. ทำไงให้หายอายอ่ะคะ.. รู้สึกว่ามันไม่ดีพอซักที

แต่มาเล่นที่นี่แล้วกล้าขึ้นเยอะค่ะ บางทีเขียนกลอนเล่นสดๆ ก็ชั่งใจ จะโพสดีไหมนะ..
สุดท้ายก็ "ลุยโลด" คือคงเป็นเรื่องความไม่มั่นใจล้วนๆ มั้งคะ..  

[เดอะบุ๋ม]

ไม่น่าจะเลื่อนได้แล้วนะ ตามกฏ
เพราะ เขาเรียนกันแค่สามหน บุ๋มเล่นขาดไปเสียสอง


อีกครั้งเดียว หอบตุ๊กตาไปเรียนกับพี่นิดเนอะ
เพราะพี่นิดนะ สอนฟรีกันเองพูดกันได้

เหลืออีกที ใช้สิทธิให้คุ้ม 

แต่ถ้าไม่มีประชุมก็ไม่อยากขาดนะคะ 

การบ้านก็เหลือ แขน 2 ข้าง กับ ขา 1 ขา 

[นักศิลปะ]

เหลืออีกที ใช้สิทธิให้คุ้ม 

แต่ถ้าไม่มีประชุมก็ไม่อยากขาดนะคะ 

การบ้านก็เหลือ แขน 2 ข้าง กับ ขา 1 ขา 

อย่างไรก็โทรไปบอกพี่นิดก่อนนะ

[เดอะบุ๋ม]

ค่ะ 

[นักศิลปะ]

พี่โอ๋คะ ของแอ้มีปัญหา เขียนแล้วอายก็เลยซ่อนไว้ค่ะ
ซ่อนยาวนาน มีเยอะมากด้วย.. ทำไงให้หายอายอ่ะคะ.. รู้สึกว่ามันไม่ดีพอซักที

แต่มาเล่นที่นี่แล้วกล้าขึ้นเยอะค่ะ บางทีเขียนกลอนเล่นสดๆ ก็ชั่งใจ จะโพสดีไหมนะ..
สุดท้ายก็ "ลุยโลด" คือคงเป็นเรื่องความไม่มั่นใจล้วนๆ มั้งคะ..  

ไม่เห็นจะมีไรที่ทำให้ไม่กล้า
ฉะนั้นเอามาโพสเถอะ งานเขียน
มันมาจากความจริงปนจินตนาการ
หรือ จินตนาการล้วนๆ ก็เป็นได้
จริงล้วนก็มี ไม่เห็นมีอะไรน่าอาย

[แอ้]

จะลองไปคุ้ยของเก่าๆ มาให้พี่โอ๋วิจารณ์บ้างนะคะ..
ขอเป็นลูกศิษย์ด้วยคนค่ะ..   

[นักศิลปะ]

จะลองไปคุ้ยของเก่าๆ มาให้พี่โอ๋วิจารณ์บ้างนะคะ..
ขอเป็นลูกศิษย์ด้วยคนค่ะ..   

ยินดีครับ
ถ้าผมพอช่วยได้นะครับ

[นักศิลปะ]

จริงๆเรื่องี้ควรลงในระบายใจ
แต่ไหนๆ มีคนอยากเห็นและ อ่านการเขียน
ง่ายๆ แล้วก็ลองเอามาลงที่นี่ดู
บันทึกกันสดๆ

.....................................
ถึงที่

ผมเดินข้ามสะพานลอย
เพื่อมารอรถไปทำงานเป็นปกติ
ลงจากสะพานลอยถึงถนนอีกฟาก
เจอกองเลือดแห้ง แห้งจนเป็นสีน้ำตาลเข้ม
เป็นรอยทางยาว จะเรียกหยดก็ไม่ได้
เหมือนเอาเลือดเทราดไปตามทางมากกว่า

แรกเห็นผมใจเสียเล็กน้อย
เจ้าของเลือด จะเป็นอย่างไรบ้าง
ผมกังวล กังวลยิ่งขึ้น เมื่อเจอรอยเลือดเยอะขึ้น
แล้วเลือดทั้งหมดก็หายไป เมื่อถึงที่นึง
ผมคิดไปอีกว่า คงมีคนเจอแล้วพาเขาไปได้รับการช่วยเหลือ

ผมผ่านบริเวณนั้นไปอย่างหดหู่
ระหว่างหยุดซื้อน้ำงาดำเจ้าประจำ
ผู้คนละแวกนั้น ต่างพูดคุยถึงเรื่องรอยเลือดนั้น
สรุปความได้คือเจ้าของเลือดเสียชีวิต
จากการโดนรถเก๋งชนเมือ่กลางดึก เขาขับมอร์เตอร์ไซต์
ตะเกียกตะกายจนมาตายใกล้สะพานลอย

ผมสวดมนต์ในใจอุทิศส่วนกุศลให้เขา
แล้วคิดว่า ที่เองหรือที่เขาว่า ถึงที่ตาย
เขาเป็นใคร บ้านอยู่ไหน ใครรอเขาอยู่ไหม
ผมไม่รู้ แต่ ณ ที่ผมเพิ่งผ่านมาเป็นที่ๆ ซึ่งเขาเสียชีวิต
คนเราก็เท่านี้ เป็นประโยคในใจที่ผมรำพึง
เมื่อพบเรื่องราวแบบนี้ มันเท่านี้จริงๆ

...............................................

ผมเขียนไว้เมื่อเจอเรื่องราวนี้
แต่ไม่ได้เอาลงที่ไหน
เขียนไว้ว่าครั้งหนึ่งผมพบเรื่องแบบนี้
เพราะนานไป ผมจะลืมแน่นอน

[❤ ตูน ❤]

 

เคยเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ แบบนี้
จิตใจหดหู่ไปทั้งวัน .. คนเราก็เท่านี้จริง ๆ

[นักศิลปะ]

เคยเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ แบบนี้
จิตใจหดหู่ไปทั้งวัน .. คนเราก็เท่านี้จริง ๆ

ผมไปบวก ให้นะครับ
ใน ระบายใจ 

[นักศิลปะ]

ที่ผ่านมา ดีกว่าเป็นอยู่
...................................
น้องคนหนึ่งชวนผมว่า
ออกไปทานเบียร์เป็นเพื่อนเขาได้ไหม
ผมตอบไปตามจริงว่า ไม่ได้หรอก
เพราะผมไม่เที่ยวกลางคืน
เขาบอกเขาเศร้ากับชีวิตมากๆ

คนเราเศร้าได้มากๆ กับเรื่องไม่กี่เรื่อง
ไม่ครอบครัว ก็ ความรัก และ การงาน
ผมได้แต่บอกเขาไปว่า
กินกาแฟได้นะ ผมว่าง
บำบัดความเศร้าได้โดยเราไม่ต้องเมาหรอก
ผมยินดีรับฟังเรื่องราวทั้งหมดของเขา

คนเศร้าคงต้องการแค่นั้น
อยากระบายให้ใครสักคนที่เขาวางใจ
ได้รับฟัง

ตลอดเวลาสองชั่วโมง
ผมนั่งฟังแล้วอือ ออ เออ อืม
แบบนั้นเหรอ เออเนอะ เท่านี้
ถ้าเขาเงียบและเหมือนจะร้องไห้
ผมก็จะบอกว่า อย่าเศร้าไปเลย
เรื่องราวเหล่านี้ไม่ใช่ว่าจะเพิ่งเกิดกับเรา
แค่คนเดียวในโลกเมื่อไหร่ละ
มีคนอื่นเจอมาแล้ว พบมาแล้ว
มันเป็นเรื่องเดิมๆ เก่าๆ ที่คอยเปลี่ยนตัวละคร
เท่านั้นเอง คราวนี้เราก็เป็นแสดง
อาจจะเจ็บปวด ก็ต้องทนให้ได้
ผ่านให้ได้ เมื่อดีขึ้นแล้วเราจะแกร่งขึ้น

ทำอย่างไรเขาจะผ่านไปได้
เป็นคำถามที่เขาโยนมาลอยๆ
ผมบอกไปว่า ถ้าทนได้ก็ผ่านได้
ไม่มีอะไรเท่าต้องทนได้ นั่นเอง

เมื่อเขาระบายเรื่องราวคับใจหมดแล้ว
ผมบอกเขาว่า ถ้าไม่สบายใจอีก
ผมยินดีรับฟังอีก เสมอๆ
ถึงจะช่วยอะไรได้ไม่มาก ก็จะช่วยเต็มที่

เรื่องในชีวิตที่ผ่านมาของเขา
มีแต่ความสุข เมื่อความสุขผ่านไป
คงไว้แต่ความเศร้า
หากเขามัวติดรสความสุขที่ผ่านมา
ว่าดีกว่าเรื่องราวที่เป็นอยู่
ก็จะสาหัสกว่าจะผ่านไป
อดีตหอมหวาน แต่มันก็ผ่านไปแล้ว
ปัจจุบันขืนขื่น แต่ก็ต้องผ่านให้ได้
อนาคตยังไม่มา ได้แต่หวังให้เขา
พบกับเรื่องราวดีดีในเวลานั้น

.............................................

เขียนไว้ สั้นๆ
นะครับ ลองอ่านกันดู

[❤ ตูน ❤]

เคยเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ แบบนี้
จิตใจหดหู่ไปทั้งวัน .. คนเราก็เท่านี้จริง ๆ

ขอบคุณค่ะพี่โอ๋

แต่อยากจะบอกว่า เวลาที่ได้อ่านสิ่งที่พี่โอ๋สื่อสารออกมาผ่านปลายนิ้วแล้ว
แค่ + ให้ยังน้อยไป .. ขอบคุณที่โปรยปรายออกมาให้ไ้ด้อ่านกันทุกวันนะคะ