งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[กวางจ้ะ]

 

[ออยอิชี่]

ที่ทำงานเก่าขายวันลาพักร้อนก่อนออกกันทุกคน เขาถือเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งที่บริษัทพึงจะให้กับพนักงานได้

ได้เงินทีก็เลี้ยงตัวเองไปได้เดือนนึงเลยนะ การขายวันลาพักร้อนสำหรับคนออกเนี่ย 

[คิ้วหนาจ้ะ]

ลาพักร้อนคืออะไร 

[JΛNΣ]

ลาเวลาแอร์ที่ทำงานเสียไง 

[蓝月 (lán yuè)]

โฮฮฮ ไม่ทัน อยากรู้ว่ามีดราม่าอะไร อยากเสือก

[กวางจ้ะ]

เราเป็นเกษตรกร ทำไร่เผือก และปลูกฝิ่น

[Bellbells]

มาทำกับเราก็สนุกนะ มาดูเราทะเลาะกับชาวบ้านทุกวี่ทุกวัน 

[กวางจ้ะ]

ไว้วันไหนเบื่อบ้านจะเข้าไปเป็นแขกนะ 

[iSharp]

มีลูกค้าโทรมานัดถ่ายแฟชั่นเซทย่อมๆที่ร้านกาแฟ 16 ชุดวันอาทิตย์
ถ่ายประมาณครึ่งวันบ่าย ก็เรียกราคาไป 4000
ไปๆมาๆ โดนต่อเหลือ 2500

วันนี้ตอนกำลังนั่งรถกลับกทม.
พี่เค้าโทรมายกเลิกงาน

[roundbol123]

 

[Buob Marley]

เฮ่อ..

[ณต]

อื้อหือ 

[Layiji]

รับมัดจำไว้ก็ดีนะครับ ถือว่าจองตัวจริงจัง
งานถ่ายของผมถ้าไม่วางมัดจำถือว่าไม่ได้จอง

[iSharp]

ครั้งนี้ผมค่อนข้างพลาดไม่เก็บมัดจำเพราะเห็นว่าราคางานแค่ 2500 เอง 

[ฟรีขับ]

เมื่อคืนนี้เขียนรายงานว่าช่วงนี้เป็นไงบ้าง แล้วพอกดส่ง ปรากฏว่าเว็บล่ม... 
ให้อารมณ์เหมือนเล่นเกมแล้วไม่ได้เซฟมากๆ

เข้าเรื่อง ตอนนี้ที่ขณะทำงานอยู่ก็เป็นการปิดเล่มรอบที่สองของชีวิตแล้วครับ
ครั้งแรกที่ปิดเล่มพบว่าสนุกมาก และสบายด้วย เพราะว่าได้ดูแลพี่แอน ซึ่งพูดกันตรงๆ ว่าทำงานกับพี่แอนสบายครับ
ส่งงานช้าหน่อย แต่ก็ยังส่งอยู่ และที่ดีกว่านั้นคือ งานพี่แอนไม่ค่อยได้แก้อะไรมาก
เลยถือว่าสบายสำหรับคนดูแลเลย 
(รวมไปถึงการทวงงานในทวิตเตอร์ด้วย สนุกจริงๆ นะ ถ้านักเขียนไม่เครียดก็เล่นกันได้ แถมยังเป็นการโปรโมทหนังสือด้วย)

ทีนี้ปิดเล่มครั้งที่สอง เหมือนเข้าสู่อีกเลเวลแล้วครับ
เราได้พบกับปัญหาหลากหลายรูปแบบมาก
เริ่มจากตอนแรกได้รับหน้าที่ดูแลนักเขียนท่านหนึ่งครับ
ก็คุยคอนเซปต์อะไรเรียบร้อย ทางนักเขียนก็โอเคเห็นดีเห็นงามด้วย
ก็นัดแนะวันส่งงานกัน จะเดดไลน์กัน
ฟังดูเหมือนจะสำเร็จลุล่วงครับ นักเขียนมีโอดโอยตามประสาว่าจะทำได้ไหม
เราก็ให้กำลังใจไป บิลด์พลังมอบบอลเกงกิกันไป
กะให้มีแรงสู้ พอสักพัก นักเขียนเริ่มเงียบไป คือออนไลน์ในเฟซบุ๊กนะครับ แต่พอเราทักไปไม่ตอบ
...
ผ่านไปซักพัก สำนักพิมพ์อื่นประกาศหนังสือเล่มใหม่
ซึ่งเป็นนักเขียนที่มันเขียนกับเราครับ ไอ้คนที่ทักไปไม่ตอบนั่นแหละ
เชี่ยยยยยยยยยยยยย นักเขียนหนี
เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

บางทีนักเขียนก็เหมือนกับเด็กที่กำลังหลบหน้าเพราะทำความผิดครับ มันไม่ยอมบอกเราเลย
และบางทีกองบ.ก. ก็อยากให้นักเขียนเป็นเหมือนแฟนเราครับ คือมีอะไรบอกกูบ้าง
ไม่ใช่ว่าอยู่ดีดีก็หนีไปมีผัวใหม่ อีห่า

เซ็งเหมือนกันครับ แอบเฟลว่าเราทำอะไรผิดวะ ทวงงานโหดหรือเปล่า
ก็ไม่นะ เพราะแทบจะยังไม่ได้เริ่มทวงจริงจังเลย ยังอยู่ในช่วงลองอาร์ตเวิร์กกันอยู่
สุดท้ายก็ลองไปอ่านที่ออกกับสนพ.อื่น ก็เข้าใจเหตุผลที่เขาถึงเลือกออกกับที่อื่น
ก็ตลกดี


--- เดี๋ยวมาต่อครับ ปัญหาหลายคนเกิน รวมถึงปัญหาตัวเองด้วย ---