งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[Vikz]

เอ้า มาต่อเร็ว ๆ พี่ กำลังติดตาม

[ออยอิชี่]

ขอเล่าเรื่องการทำงานแบบจริงจังครังแรกในชีวิตครับ
เพราะพรุ่งนี่จะถึงคราวเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งแรกในรอบเกือบสิบปีนับตั้งแต่ตูเริ่มทำงานครับ

จากชีวิตพนักงานที่โคตรจะสุขสบาย จะกลายเป็นวนลูปเข้าโหมดพนักงานเงินเดือนทั่วไปแล้วครับ

เล่าตั้งแต่ตอนเรียนเลยละกัน ตูเป็นคนแบบเรียนๆเล่นๆ แต่เวลาสอบแม่งจะได้คะแนนดี แต่พวกคะแนนเก็บจะแย่เพราะขี่เกียจทำงานส่ง

อ่อ เรียน hr ครับ

พอมันเป็นอย่างที่บอก พวกเพื่อนมันเลยชอบคิดว่าเราเรียนเก่งแต่ซุ่ม เอาจริงๆ คือเป็นคนจำระยะสั้นแม่นมาก เลยอ่านหนังสือก่อนสอบค่อนข้างได้ผล ตอนเรียนนี่ นั่งเล่นมั่ง โดดมั่ง

เพื่อนแม่งตราหน้าว่าไอ้ถลอกแม่งซุ่ม

ตอนประมาณปีสอง พึ่งรู้จักคอมครับ และบ้าเล่นเกมส์ เนื่องจากบ้านจน ตังซื้อเกมส์  ซื้อคอม อย่าไปหวัง พอมีศูนย์คอมให้ใช้ฟรี เลยหมกตัวอยู่ในนั้นทั้งวัน

เค้าห้ามเล่นเกมส์ก็หาทางเล่นมันจนได่ ทำให้ความรู้เรื่องคอมดีกว่าเพื่อนในคณะมาก

ปีสาม อาจารย์สอนบัญชี หาพนักงานคอมให้แฟน เค้าถามพวกบัญชีว่ามีใครเก่งๆคอมไหมในคณะ ด้วยภาพลักษณ์ว่าตูมันซุ่ม เพื่อนเลยนึกว่าฉลาด แล้วก็เล่นคอมทั้งวัน

ถามเอกไหน เค้าก็บอกถลอกๆ (อ่อ คนรู้จักเยอะ เพราะค่อนข้างเป็นจุดเสื่อมเสียสุดในคณะ 555) จนในที่สุดอาจารย์แกก็โทรมาหาตูถามว่าอยากทำงานไหม

ตูก็แบบ โห แม่ง โคตรเท่อะ เพื่อนแม่งขยันเรียนแทบตาย เอาเกรดไปสมัครงาน ตูยังไม่จบแม่งได้งานแล้วโว้ย เลยตอบตกลงไปแบบไม่คิด

ตอนนั้นโคตรลำบากฮะ ตื่นตีสี่ครึ่ง นั่งรถเมล์จากบางแสนเข้ามาทำงานที่สีลมทุกวัน แบบว่าขยันมาก 555

ตอนแรกเข้าไปทำพาร์ทไทม์ คีย์ข้อมูลกับทำรีพอตนิดๆหน่อยๆ แต่พอทำๆไป หัวหน้าเค้าคงเห็นว่าเราทำได้ทุกอย่าง เลยเป็นช่วงที่ก้าวหน้าเร็วมาก

ช่วงยังเรียนไม่จบ เป็นพาร์ทไทม์แต่เงินเดือนขึ้นเอาๆ จนเท่าพนักงานคอนแทค

พอเรียนจบ ได้เป็นคอนแทคทันที เป็นคนเดียวที่ได้ แซงชาวบ้านที่เข้ามาทำก่อนหน้าเราหลายปีด้วย

เป็นคอนแทคได้สามเดือน ได้เลื่อนเป็นประจำ ชีวิตโคตรก้าวหน้า เพราะหัวหน้าดีด้วย ให้โอกาศคน

พอได้เป็นประจำ ก็บอกหัวหน้าว่าอยากซื้อคอนโด เพราะค่าเช่าที่จ่ายอยู่มันแพง เค้าก็ช่วยหา เงินดาวน์ไม่มี พี่เค้าก็ให้ยืมก่อน

โบนัสปีแรก ทำงานเป็นประจำได้ประมาณหกเดือน ปีแรกได้โบนัสแสนสองครับ ดีใจโคตรๆ อ่อ ช่วงพาร์ทไทม์ พ จะไม่มีโบนัส พี่เค้าใส่ซองมาให้สองหมื่นครับ ตอนเอามาให้ จำได้เลยว่าพี่เค้าพูดว่า พี่ว่าน้องเชดควรได้ โคตรดีใจอะ

แล้วก็ทำงานกะหัวหน้าคนนี้มาประมาณสี่ปีได้ เงินเดือนขึ้นทุกครึ่งปี ครั้งหลักพันตลอด จำได้ว่ามากสุดคือขึ้นหกพัน ตอนปรับจากคอนแทคเป็นประจำ

จนวันหนึ่ง พี่เค้ามาบอกว่า พี่เค้าจะไปลองงานอย่างอื่นดูบ้าง คือ พี่เค้าได้ตำแหน่งใหญ่ขึ้น แต่ต้องไปคุมส่วนอื่น

ส่วนแผนกตู จะมีหัวหน้าคนใหม่มาคุมแทน...


กราฟชีวิตที่พุ่งสุดๆของตู ดิ่งลงเหวทันที

อ้าวเรียน ม.บูรพา เหรอ อยู่บางแสนเนี่ย 
ถ้าใช่นี่ เป็นศิษย์พี่ผมเลย 

[iannnnn]

อ่านของถลอกแล้ว ....ตูลุ้นเป็นระยะๆเลยว่า......






















ถลอกจะอึ๊บเจ้านายเมื่อไหร่ 

คิดเหมือนกันเลย
ภาพแบมบิโน่มันลอยมาในหัว

[เทอร์โบบูสเตอร์]

หัวหน้าผู้ชาย

[คุณชาย ( 737 )]

ชีวิตจริงไม่อิงภาพพจน์ 

[ณต]

หัวหน้าผู้ชาย

กระทั่งผู้ชายก็ไม่เว้นเหรอ 

[Buob Marley]

โดนหัวหน้าอึ๊บสินะ

[Layiji]

กี่ที

[iannnnn]

บนโต๊ะทำงานสาม
ในห้องน้ำออฟฟิศอีกสอง

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ในป้อมยามอีกนับไม่ถ้วน

[Vikz]

ตกลงเป็นนิยายอีโรติกใช่ไหม

[蓝月 (lán yuè)]

ไหนภาคต่ออ้ะ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ต่อๆ พอหัวหน้าเก่าออกไป แผนกก็ไม่มีหัวหน้า กลายเป็นว่าขึ้นตรงกับหัวหน้าหน่วยเลย
ซึ่งหัวหน้าหน่วยเค้าก็ต้องดูงานหลายแผนก และเค้าก็ไม่ค่อยรู้เรื่องงานไอที แต่เรารับผิดชอบตัวเราได้
คือไปรับงานจากแผนกอื่นมาทำโปรแกรมเองได้เลย เค้าก็เลยค่อนข้างไว้ใจ แล้วก็ตีค่าตูสูงนิดหน่อย

แต่เป็นตัวตูเองนี่แหละ ทำตัวแย่เอง คือแบบรักหัวหน้าเก่ามาก พอมีอะไรเปลี่ยนแปลง แม่งก็ทำตัวเหมือนเด็กๆคือรับอะไรใหม่ๆไม่ค่อยได้
เริ่มไปสาย เริ่มขี้เกียจ และเบื่องาน แต่เหมือนมีบุญนั่นแหละ หัวหน้าใหม่แกโอ๋ว่ะ งงเหมือนกัน

ไปสายแบบ เข้าแปดโมง ไป บ่ายสามแบบนี้เลยนะ วันไหนขี้เกียจก็หยุดงานแม่ง เค้าก็ไม่ว่า
มีไปขอพิเศษ ให้เข้างานเลตได้สิบโมงครึ่งด้วย แต่ก็เลื่อนเวลาเลิกงานก็ไปอีกชั่วโมงครึ่งเหมือนกัน
ก็สบายขึ้นแหละ นอนเต็มที่เลย ฮ่าๆๆ แต่แม่งก็ยังสายอยู่ดี

แล้วมันกลายเป็นเรื่องเดียวที่ถ่วงความเจริญของตัวเอง คือ ได้เป็นแค่ supervisor , avp  ไม่ได้เลื่อนซะที เพราะหัวหน้าเสนอชื่อไป จะตกเพราะเค้าเอาพวกเรื่องวินัยมาดูต่อด้วย

แต่ตูก็เฉยๆนะ เงินเดือนจากขึ้นทุกครึ่งปี กลายมาเป็นขึ้นทุกปี แต่ก็ขึ้นเยอะเหมือนเดิม หลักสองพันอัพตลอด โบนัสก็ได้เยอะทุกปี
เพราะ ถึงไปสาย แต่งานไม่มีปัญหา แล้วงานมันค่อนข้างจำเป็นกันหน่วยอะ เค้าเลยเห็นค่า

แล้วก็หาลูกน้องให้เราสามสี่คนงานมันก็เบาขึ้น

ทำมาเรื่อยๆ จนปีที่ของปีที่แล้วอะ อยู่ดีๆตูก็แบบ เอ้ย แม่งไม่อยากเขียนโปรแกรมแล้ว ไม่อยากให้ทุกแผนกมาสั่งงานแล้ว คือแบบแม่งโคตรเบื่องานเลย

เริ่มไปสมัครงานที่อื่น ก็มีได้อยู่ที่สองที่่ แต่เค้าให้ไปทำต่างจังหวัดก็เลยปฏิเสธไป เพราะมีคอนโดอยู่ที่นี่สองที่ ละแฟนก็อยู่นี่ แล้วก็ชอบอยู่กรุงเทพมากกว่า การ์ตูนมันออกเร็วดี

แล้วอยู่ดีๆ หัวหน้าเก่า ก็เรียกไปคุยบอกว่า เราจะย้ายงานเหรอ คือตอนนี้เค้าไปทำอยู่ฝ่ายๆหนึง แล้วหัวหน้าเค้าจะเกษียรปีหน้า ให้เราทนไปจนถึงปีหน้า (คือปีที่แล้ว) เค้าจะขอทำเรื่องเอาตูไปอยู่ด้วย ตูก็แบบ โอเคเลย เลิกสมัครงานทุกอย่างละ รักหัวหน้าคนนี้มาก

ปีที่แล้วก็เลยแบบ พยายามเคลียร์งานทุกงานให้เสร็จในสิ้นปีให้ได้ จะได้ย้ายแบบสบายใจ ผลก็คือ ได้โบนัสแบบมหาศาลมาก (ทั้งๆที่ไปทำงานแม่ง บ่ายสาม บ่ายสี่ หยุดงานเป็นว่าเล่น ฮ่าๆๆๆ)

แต่อยู่ดีๆ หัวหน้าที่จะเกษียรเค้าต่ออายุสัญญาไปอีกสองปี ก็เลยอดย้าย

แต่แบบ ตูแม่งหมดใจสุดๆกับแผนกนี้แล้ว ก็เลย บ่นๆกับพี่อีกแผนกหนึง ที่สนิทกัน ว่าแบบ ยังไงก็ออกแน่ ไม่ทนแล้ว

แล้วพี่แกก็เอาไปเล่าให้หัวหน้าแกฟัง สุดท้าย เค้าก็ชวนไปอยู่ด้วย ซื้อตัวกันกลายๆอะ

แต่หัวหน้าปัจจุบันไม่ให้ย้าย หัวหน้าใหม่เลยเอาเรื่องไปถึงผุ้บริหารอะไรแบบนี้ เดือนมกราแม่ง โคตรดราม่าชีวิตเลย ผู้ใหญ่เรียกคุยถี่ยิบ

สุดท้าย ก็ใช้กำลังภายในเปลี่ยนแผนกจนได้ แต่ก็จากกับหัวหน้าเก่าด้วยดีนะ เพราะงานก็เคลียร์หมดแล้ว แล้วก็รับปากว่าจะไปช่วยงานเค้า ถ้าเค้าต้องการ


จนเมื่อวาน ได้เริ่มงานที่ใหม่วันแรก



เชี่ย แม่งเหมือนทิ้งชีวิตสบายๆ มาเข้าวงล้อของพนักงานกินเงินเดือนทั่วไปเลย

อย่างแรกคือ ไปสายไม่ได้  แม่งทรมานมาก ง่วงเชี่ยๆ  (จริงๆ ตั้งใจหาจุดเปลี่ยนตัวเองแหละ ว่าจะไม่สาย จะได้มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าคนซะที)

อีกอย่างคือ ตอนแผนกเก่าแม่ง นั่้งคุยนั่งเล่นทั้งวัน มาแผนกใหม่แม่ง ทำงานทั้งวันเลย

แต่ก็สนุกดีนะ


ตอนนี้ก็หาเด็กจบใหม่ มาเป็นลูกน้องคนหนึง เป็นผุ้ช่วย เป็นเลขาไรงี้ อยากได้จั๊วะมาก 

[MintJi]

อ่านๆ นึกว่าจะไม่ใช่พี่ถลอกเขียนเอง
จนมาเจอซิกเนเจอร์ตอนท้าย

[ฟิ้งซ์]

ไม่ทิ้งลาย