งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[หมีเล็ก]

อยากอยู่นะ 

แต่ไกลโพ้น แถมต้องนั่งมอไซด์อีก (นั่งไม่เป็น)

ไว้กลับไทยเป็นเรื่องเป็นราวค่อยคิด

[Vikz]

จู๋บ่น ปตท. 

มีแหง๋ม ๆ

[ออยอิชี่]

ต้องจัดเข้าระบายใจลับๆแล้วหล่ะ 

[หมีเล็ก]

ลับแล้วจะขอใช้ตัวย่อด้วยนะ 

[Ou!]

ติดตามชมด้วยหทัยระทึกพลัน

[หมีเล็ก]

สรุปเข้าไม่ได้ จบเบยยย

[ออยอิชี่]

อย่าเพิ่งไปตัดบทแบบนั้นสิหมีอิ่ม ใจสู้เข้าไว้ ^^

[หมีเล็ก]

ขอบคุณค่ะพี่ออย

ได้เรื่องยังไงจะมาอัพนะ 

[Vikz]

เข้าไปแล้วเจอคนเรื่องมาก

ตบมันแล้วเดินออก

จบเบย

[หมีเล็ก]

ไม่นิยมความรุนแรงค่ะ

นิยมดราม่า 

[เทอร์โบบูสเตอร์]

แหม ตอนนั้นร้อง ฮาร์ดเด้อ พรีส ฮาร์ดเด้อ 

[หมีเล็ก]

ตอนไหนฟระ

[เทอร์โบบูสเตอร์]

นั่นๆๆๆๆแน่

[เทอร์โบบูสเตอร์]

ขอเล่าเรื่องการทำงานแบบจริงจังครังแรกในชีวิตครับ
เพราะพรุ่งนี่จะถึงคราวเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งแรกในรอบเกือบสิบปีนับตั้งแต่ตูเริ่มทำงานครับ

จากชีวิตพนักงานที่โคตรจะสุขสบาย จะกลายเป็นวนลูปเข้าโหมดพนักงานเงินเดือนทั่วไปแล้วครับ

เล่าตั้งแต่ตอนเรียนเลยละกัน ตูเป็นคนแบบเรียนๆเล่นๆ แต่เวลาสอบแม่งจะได้คะแนนดี แต่พวกคะแนนเก็บจะแย่เพราะขี่เกียจทำงานส่ง

อ่อ เรียน hr ครับ

พอมันเป็นอย่างที่บอก พวกเพื่อนมันเลยชอบคิดว่าเราเรียนเก่งแต่ซุ่ม เอาจริงๆ คือเป็นคนจำระยะสั้นแม่นมาก เลยอ่านหนังสือก่อนสอบค่อนข้างได้ผล ตอนเรียนนี่ นั่งเล่นมั่ง โดดมั่ง

เพื่อนแม่งตราหน้าว่าไอ้ถลอกแม่งซุ่ม

ตอนประมาณปีสอง พึ่งรู้จักคอมครับ และบ้าเล่นเกมส์ เนื่องจากบ้านจน ตังซื้อเกมส์  ซื้อคอม อย่าไปหวัง พอมีศูนย์คอมให้ใช้ฟรี เลยหมกตัวอยู่ในนั้นทั้งวัน

เค้าห้ามเล่นเกมส์ก็หาทางเล่นมันจนได่ ทำให้ความรู้เรื่องคอมดีกว่าเพื่อนในคณะมาก

ปีสาม อาจารย์สอนบัญชี หาพนักงานคอมให้แฟน เค้าถามพวกบัญชีว่ามีใครเก่งๆคอมไหมในคณะ ด้วยภาพลักษณ์ว่าตูมันซุ่ม เพื่อนเลยนึกว่าฉลาด แล้วก็เล่นคอมทั้งวัน

ถามเอกไหน เค้าก็บอกถลอกๆ (อ่อ คนรู้จักเยอะ เพราะค่อนข้างเป็นจุดเสื่อมเสียสุดในคณะ 555) จนในที่สุดอาจารย์แกก็โทรมาหาตูถามว่าอยากทำงานไหม

ตูก็แบบ โห แม่ง โคตรเท่อะ เพื่อนแม่งขยันเรียนแทบตาย เอาเกรดไปสมัครงาน ตูยังไม่จบแม่งได้งานแล้วโว้ย เลยตอบตกลงไปแบบไม่คิด

ตอนนั้นโคตรลำบากฮะ ตื่นตีสี่ครึ่ง นั่งรถเมล์จากบางแสนเข้ามาทำงานที่สีลมทุกวัน แบบว่าขยันมาก 555

ตอนแรกเข้าไปทำพาร์ทไทม์ คีย์ข้อมูลกับทำรีพอตนิดๆหน่อยๆ แต่พอทำๆไป หัวหน้าเค้าคงเห็นว่าเราทำได้ทุกอย่าง เลยเป็นช่วงที่ก้าวหน้าเร็วมาก

ช่วงยังเรียนไม่จบ เป็นพาร์ทไทม์แต่เงินเดือนขึ้นเอาๆ จนเท่าพนักงานคอนแทค

พอเรียนจบ ได้เป็นคอนแทคทันที เป็นคนเดียวที่ได้ แซงชาวบ้านที่เข้ามาทำก่อนหน้าเราหลายปีด้วย

เป็นคอนแทคได้สามเดือน ได้เลื่อนเป็นประจำ ชีวิตโคตรก้าวหน้า เพราะหัวหน้าดีด้วย ให้โอกาศคน

พอได้เป็นประจำ ก็บอกหัวหน้าว่าอยากซื้อคอนโด เพราะค่าเช่าที่จ่ายอยู่มันแพง เค้าก็ช่วยหา เงินดาวน์ไม่มี พี่เค้าก็ให้ยืมก่อน

โบนัสปีแรก ทำงานเป็นประจำได้ประมาณหกเดือน ปีแรกได้โบนัสแสนสองครับ ดีใจโคตรๆ อ่อ ช่วงพาร์ทไทม์ พ จะไม่มีโบนัส พี่เค้าใส่ซองมาให้สองหมื่นครับ ตอนเอามาให้ จำได้เลยว่าพี่เค้าพูดว่า พี่ว่าน้องเชดควรได้ โคตรดีใจอะ

แล้วก็ทำงานกะหัวหน้าคนนี้มาประมาณสี่ปีได้ เงินเดือนขึ้นทุกครึ่งปี ครั้งหลักพันตลอด จำได้ว่ามากสุดคือขึ้นหกพัน ตอนปรับจากคอนแทคเป็นประจำ

จนวันหนึ่ง พี่เค้ามาบอกว่า พี่เค้าจะไปลองงานอย่างอื่นดูบ้าง คือ พี่เค้าได้ตำแหน่งใหญ่ขึ้น แต่ต้องไปคุมส่วนอื่น

ส่วนแผนกตู จะมีหัวหน้าคนใหม่มาคุมแทน...


กราฟชีวิตที่พุ่งสุดๆของตู ดิ่งลงเหวทันที

[ดาเฉยๆ]

กรี๊ด ใครเอาไอดีถลอกมาเล่น