งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[IM]

ใช้ชีวิตอิสระมานาน รับถ่ายรูปเล็กๆ น้อยๆ มีเงินพอกินไปวันๆ มานาน
จันทร์นี้มีนัดสัมภาษณ์งานที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง รู้สึกยังปรับตัวปรับใจไม่ค่อยได้
โรงเรียนอยู่ต่างอำเภอ ต้องขับรถไปกลับ ๓๐กิโลฯ ต้องไปทำงานแต่เช้า เลิกงานเย็น หยุดเสาร์-อาทิตย์
นี่มันขัดกับชีิวิตปัจจุบันโดยสิ้นเชิง
จริงๆ ทำงานเช้า เลิกเย็นนี่ไม่เท่าไหร่ แต่วันหยุดสัปดาห์ละ ๒วัน  เวลาส่วนตัวหายไป ๓๐๐%
ชีวิตทำงานมันเป็นอย่างนี้เองสินะ สินะ





แพลนเที่ยวเมืองคอน ๑๕วัน เดือนหน้านี้ ก็ต้องแห้วไปสินะ สินะ

[คุณชาย ( 737 )]

  ลองดูก่อนครับ บางอย่างอาจจะไม่เลวร้ายอย่างมี่เราสร้างมโนภาพขึ้นมา ก็เป็นได้

ไปเป็นคุณครูหรือครับ ??

[Romzaikyu]

ตูไปกลับวันละ 60 กิโล(กรุงเทพด้วยนะ)
เข้างานไม่ว่า เลิกงาน 6 โมงเย็น บางอาทิตย์ไม่ได้หยุด

[IM]

เจ้าหน้าที่อะไรสักอย่าง เค้าว่าเป็นโครงการ Education Hub
ไป Search ใน Google ดูก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเลยว่ามันต้องทำอะไร  

ไป ๓๐กิโลฯ กลับอีก ๓๐กิโลฯ อย่างน้อยก็ต้องเผื่อเวลาเดินทาง ๔๕นาที โอย

[Ah!]

ตูไปส่งและไปรับเมียทุกเช้าและทุกเย็น หกสิบโล

[IM]

ที่สำคัญคือ พ่อไม่ยอมติดแก๊ซครับ

[แอ้]

สัมภาษณ์ให้ได้ก่อน ชีวิตการทำงานประจำมันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนะ
เพียงแต่มันอาจจะเหมาะหรือไม่เหมาะกับใครเท่านั้นเอง
สำหรับพี่พี่ชอบนะ ชีวิตมันแพลนได้ระดับหนึ่งเลยอะ แล้วไม่ต้องเครียดเรื่องการหางานเหมือนฟรีแลนซ์
คืองานมันวิ่งมาหาเราทุกวัน วันละเยอะๆ เพียงแต่เราได้เงินเท่าเดิมทุกเดือนแค่นั้นเอง

[ออยอิชี่]

ชอบเหมือนกัน รู้ได้เลยว่าไงเสาร์อาทิตย์ ข้าราชการที่ไหนเขาก็ไม่ทำงานกัน 

ไปกลับร้อยกิโล เติมน้ำมันเอา สบ๊าย 

[เก้อ]

เดี๋ยวนะ หยุดแค่เสาร์อาทิตย์ แล้วมันแปลกยังไงฟะ

ยังไงอาทิตย์หน้าพาเที่ยวสปีดด้วย

[ออยอิชี่]

คิดในแง่ดี อาจจะไปเจอคุณครูสาวในอุดมคติ หรือ รักแท้ ที่นั่นก็ได้นะ 

[หนุ่ม]

อาจเจอเด็กเอ๊าะๆ ขบเผลอะๆ

[IM]

เดี๋ยวนะ หยุดแค่เสาร์อาทิตย์ แล้วมันแปลกยังไงฟะ

ยังไงอาทิตย์หน้าพาเที่ยวสปีดด้วย

ฟรีแลนซ์ทุกวันเป็นวันทำงาน และทุกวันก็เป็นวันหยุดด้วย


คืนศุกร์ หรือคืนเสาร์ได้ คืนวันอาทิตย์เดี๋ยวตื่นไปทำงานไม่ไหว

[หมีเล็ก]

อย่าไปรังแกเด็กล่ะ 


อัพบ้าง
ตอนนี้ทีสิสอิ่มเสร็จไปแล้ว 4บท เหลือบทสุดท้าย แล้วก็เสร็จ
แต่ตอนนี้งานงอก เพราะอ. ไม่รู้เห็นอะไรในตัว
หรือเป็นความสามารถซ่อนเร้นที่เจ้าตัวยังไม่รู้เลย

ในวันที่ 18 นี่อิ่มต้องเอาทีสิสไปแข่งกับพวก Phd เค้าน่ะค่ะ
แข่งพรีเซนเป็นเรื่องเป็นราวเลย
วันนี้ไปนั่งคุยกับอ. มา เค้าแบบมั่นใจในตัวอิ่มมากเลยนะ
ในขณะที่เจ้าตัวสติแตกไปแล้ว
ถึงจะเป็นพรีเซนคู่ (คู่อ.น่ะแหล่ะ) แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

อ.พูดมาว่า อยากให้พิสูจน์ตัวเองว่าเรามีความสามารถมากพอ
แค่ภาษาไม่แข่งแรง ไม่ใช่ว่าเราจะไร้ประโยชน์
เพราะเค้าเห็นว่า ทีสิสอิ่มน่าสนใจมาก ผลที่ได้ก็แบบเกินคาด
แค่ภาษาที่ต้องแก้เท่านั้น
อ. บอกว่าเรื่องอิ่มเรียนป.โทนี่เป็นวาระใหญ่เลยนะ
ถ้าเราประสบความสำเร็จครั้งนี้ม.ต้องทบทวนตัวเองแล้วล่ะว่าบุคลากรออสซี่ใจแคบแค่ไหน


อ.แบบพูดให้ฮึดมาก
ยังไม่พอเอานร.คนอื่นมายุต่ออีก
ปกติอิ่มยุง่ายนะ แต่คราวนี้ไม่ค่อยไหวอ่ะ
ห่อเหี่ยวเลย กลัว เกลียดการพรีเซนมาก
แล้วยิ่งต้องพรีเซนต่อหน้าคนที่แอนตี้เรา แถมเป็นตัวแทนเด็กกระเหรี่ยงงี้
พลาดไม่ได้เลย

ทั้งเครียด ทั้งเพลีย

[ออยอิชี่]

ถามเผื่อไว้ก่อนนะ

ถ้าเกิดผิดพลาดอะไรนี่ เราเสียหายหรือได้ผลกระทบอะไรไม่ดีป่าวอิ่ม
มองในมุมกลับ
เกิดเราทำได้ เราแจ้งเกิดเลยนะ อาจารย์ก็แจ้งเกิดไปด้วย 

[Ah!]

หมีเล็กซู่ๆ