งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[นักศิลปะ]

 ตอนนี้ กำลังรวมผลงาน เขียน เรซูเม่อยู่ครับ อยากไปสมัครตำแหน่ง creative copy writer ดู  

พอดีผมมาจากสายเว็บ พอเริ่มตัดสินใจว่าจะลองหางานบริษัทการ์ตูนดู ไปนั่งคุยมาที่หนึ่ง
คุยไปคุยมากลายเป็นจะให้เรามาดูเว็บอีกจนได้

ลองเข้าไปคุยดูนะครับ เป็นบริษัทที่น่าสนใจเลยแหละ
แต่เปลี่ยนพนักงานบ่อยมาก คงเรื่องภายในเขานะครับ
ผมไม่รู้มาก

ลุงโอ๋ดังนะคะ เดือนรู้จักงานลุงโอ๋จากฟอร์เวิร์ดเมลสมัยปู๊นนนนน

ช่วงนั้นผมอยากดังนะครับ(แต่ไม่ดัง ฮาๆๆ)
อาจจะคิด สับสนปนเป เหมือนปลั๊กตอนนี้แหละ
อยากลองดัง แบบมีคนรู้จัก ไม่ต้องรู้จักตัวก็ได้
รู้จักงานก็พอ แบบแค่นี้ กูก็เท่แล้ว
อิ่มอกอิ่มใจเป็นนานสองนานนะครับ

แต่ความดังอะไรนั่น ก็ไม่ได้เป็นรายได้
เลี้ยงชีพเลย อาจจะมีผลพลอยได้ตามมาบ้าง
แต่เลี้ยงตัวเองและครอบครัวไม่ได้อะ

ผมอยากเป็นนักเขียนมาก
แต่จู่ผมก็เลิกอยาก
ตอนอยาก ผมอาจจะแค่อยากดังมั้ง
(ถึงตอนนี้ก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าทำไม)

ของปลั๊ก ผมว่า ชัดเจน(ตัวเอง) จัดเจน(เชี่ยวชาญ)
สองสิ่งนี่ต้องมีก่อนะครับ

[蓝月 (lán yuè)]

ตกลงแอนดังเหรอ โบว์เพิ่งรู้ว่าแอนดังแหละ
เรื่องความมั่นใจในตัวเองนี่ฝึกยากนะคะ เพราะโบว์นี่มีมาแต่เกิดน่ะ
ยกเว้นเรื่องมั่นใจว่าสวยแบบหมีนะ
ถ้าอยากฝึกก็มาคุยกันบ่อยๆ มาโดนด่าบ่อยๆ แบบไอ้เดือนน่ะ
น่าจะช่วยได้

ก่อนที่เราจะทำอะไร
มันต้องเริ่มจากการกำหนดเป้าหมายของตัวเองก่อนป่ะ
สำเร็จไม่สำเร็จก็อีกเรื่อง ไม่สำเร็จก็เริ่มใหม่

เซเหลบมักจะไม่รู้ตัวเองหรอกว่าตัวเองเป็นเซเหลบ

คือถามว่า มุ่งจะให้ดังมั้ย ก็ยอมรับนะครับ ว่ามุ่งแหละ
ปลั๊กเชื่ออย่างนึงว่า ถ้าทำงานเยอะๆ นอกจากจะได้งานได้พอร์ทแล้ว ยังได้ค้นหาตัวเองด้วย
ปลั๊กลองทำงานไปเรื่อยๆ จนมาถึงจุดนึง จะพบว่าจริงๆแล้วชอบอะไรในกราฟิก ซึ่งมันแตกสาขาออกไปเยอะเหมือนกัน


เรื่องงานนี่ ตอนนี้ปลั๊กก็ทำงานฟรีอยู่หลายงานเหมือนกันนะ แบบทำหนังสือของมูลนิธิเพื่อทะเล
ตอนนี้ก็คิดจะทำ magazine online กับพี่กลุ่มนึงอยู่ ซึ่ง ความคาดหวังของปลั๊กก็คือประสบการณ์และพอร์ท
สองอย่างนี้แค่นั้น ส่วนสิ่งที่จะตามมานั้น ก็คิดว่าเป็นผลพลอยได้

อย่างเรื่องอัพงานนี่ ตอนนี้ปลั๊กก็พยายามอัพลงในหลายๆที่นะ
ไม่ว่าจะเป็น behance, wordpress, tumblr แต่็ก็นั่นแหละ คงต้องทำไปเรื่อยๆ
รอจังหวะดีๆเข้ามา ซึ่งมันก็มีสัญญาณว่าจะเข้ามาเรื่อยๆแล้ว แต่ต้องรออย่างเดียว

ก็อย่าใจร้อน อดทนๆ หน่อย
จริงๆ อยากอัปงานพวกดีไซน์ เอาลงฟอนต์หรือเขียนบล็อก exteen น่าจะมีคนมาดูเยอะเปล่า อันนี้ไม่รู้นะ
ไม่งั้นก็ทำไงก็ได้ให้คนบอกต่อเว็บเราหรืองานของเราได้ (เช่นที่พี่แอนออกแบบ สู้ต่อไป เจแปน ออกมาโดดเด้งไรงี้)


อย่าว่างั้นงี้เลย ทำเฟซบ๊อกทุกวันนี้ก็มีท้อใจเป็นพักๆ เดี๋ยวความขี้นอยด์ส่วนตัว
แต่ก็มีแพลนทำนั่นนี่อยู่เยอะแยะแหละ กำลังใจถ้ามันหมดก็ปลุกมันขึ้นมาใหม่ ท้อได้แต่อย่าถอย ท้อมีไว้ให้ลิงถือ (อันหลังเอามาจากบล็อก พี่เนย เท่ดี )

[นักศิลปะ]

คือถามว่า มุ่งจะให้ดังมั้ย ก็ยอมรับนะครับ ว่ามุ่งแหละ
ปลั๊กเชื่ออย่างนึงว่า ถ้าทำงานเยอะๆ นอกจากจะได้งานได้พอร์ทแล้ว ยังได้ค้นหาตัวเองด้วย
ปลั๊กลองทำงานไปเรื่อยๆ จนมาถึงจุดนึง จะพบว่าจริงๆแล้วชอบอะไรในกราฟิก ซึ่งมันแตกสาขาออกไปเยอะเหมือนกัน


เรื่องงานนี่ ตอนนี้ปลั๊กก็ทำงานฟรีอยู่หลายงานเหมือนกันนะ แบบทำหนังสือของมูลนิธิเพื่อทะเล
ตอนนี้ก็คิดจะทำ magazine online กับพี่กลุ่มนึงอยู่ ซึ่ง ความคาดหวังของปลั๊กก็คือประสบการณ์และพอร์ท
สองอย่างนี้แค่นั้น ส่วนสิ่งที่จะตามมานั้น ก็คิดว่าเป็นผลพลอยได้

อย่างเรื่องอัพงานนี่ ตอนนี้ปลั๊กก็พยายามอัพลงในหลายๆที่นะ
ไม่ว่าจะเป็น behance, wordpress, tumblr แต่็ก็นั่นแหละ คงต้องทำไปเรื่อยๆ
รอจังหวะดีๆเข้ามา ซึ่งมันก็มีสัญญาณว่าจะเข้ามาเรื่อยๆแล้ว แต่ต้องรออย่างเดียว

ตกลงแอนดังเหรอ โบว์เพิ่งรู้ว่าแอนดังแหละ
เรื่องความมั่นใจในตัวเองนี่ฝึกยากนะคะ เพราะโบว์นี่มีมาแต่เกิดน่ะ
ยกเว้นเรื่องมั่นใจว่าสวยแบบหมีนะ
ถ้าอยากฝึกก็มาคุยกันบ่อยๆ มาโดนด่าบ่อยๆ แบบไอ้เดือนน่ะ
น่าจะช่วยได้

ก่อนที่เราจะทำอะไร
มันต้องเริ่มจากการกำหนดเป้าหมายของตัวเองก่อนป่ะ
สำเร็จไม่สำเร็จก็อีกเรื่อง ไม่สำเร็จก็เริ่มใหม่

แอน ดังครับ
ผมว่าความดังของแอน
ไม่ใช่แบบ โดมนะ
แบบแอนนี่แหละ
คือตัวแอน มีราคา นะครับ
สิ่งที่แอนทำหลายอย่าง
หลายคนอยากเอาไปอ้างอิง
เพื่ออัพราคาได้ด้วยนะ

[นักศิลปะ]

คือถามว่า มุ่งจะให้ดังมั้ย ก็ยอมรับนะครับ ว่ามุ่งแหละ
ปลั๊กเชื่ออย่างนึงว่า ถ้าทำงานเยอะๆ นอกจากจะได้งานได้พอร์ทแล้ว ยังได้ค้นหาตัวเองด้วย
ปลั๊กลองทำงานไปเรื่อยๆ จนมาถึงจุดนึง จะพบว่าจริงๆแล้วชอบอะไรในกราฟิก ซึ่งมันแตกสาขาออกไปเยอะเหมือนกัน


เรื่องงานนี่ ตอนนี้ปลั๊กก็ทำงานฟรีอยู่หลายงานเหมือนกันนะ แบบทำหนังสือของมูลนิธิเพื่อทะเล
ตอนนี้ก็คิดจะทำ magazine online กับพี่กลุ่มนึงอยู่ ซึ่ง ความคาดหวังของปลั๊กก็คือประสบการณ์และพอร์ท
สองอย่างนี้แค่นั้น ส่วนสิ่งที่จะตามมานั้น ก็คิดว่าเป็นผลพลอยได้

อย่างเรื่องอัพงานนี่ ตอนนี้ปลั๊กก็พยายามอัพลงในหลายๆที่นะ
ไม่ว่าจะเป็น behance, wordpress, tumblr แต่็ก็นั่นแหละ คงต้องทำไปเรื่อยๆ
รอจังหวะดีๆเข้ามา ซึ่งมันก็มีสัญญาณว่าจะเข้ามาเรื่อยๆแล้ว แต่ต้องรออย่างเดียว

มุ่งให้ดัง นี่พาลจะเครียดเอานะครับ
(ดู ระจันสิ หัวล้านหมดแล้ว  )

ถ้าปลั๊กเป็นสินค้า
ถาม?
ว่าทำไมลูกค้า ถึงต้องใช้บริการจากปลั๊ก

ถามเหมือน sme ตีแตกไหม

ถ้าตอบได้นี่งานอาจจะเยอะเลยนะ

[iannnnn]

อันนี้เขียนให้ปลั๊กและหลายคนที่กำลังหาที่ยืนนะ
ใครโตๆ (แก่ๆ) แล้วมาอ่านคงขำว่าไอ้บ้านี่ถือดียังไง..




ผมอยากดังครับพี่โอ๋
อยากเท่าๆ กับที่คนอื่นอยากนั่นแหละ ไม่ได้มากหรือน้อยไปกว่ากัน

แล้ววันหนึ่งผมก็ดังครับ
ไม่ได้ดังในทีวีแบบวงการบันเทิงอะไรนะ แต่เป็นอีกวงการนึงที่ยากจะนิยามตัวเอง
เอาจริงๆ คือเพิ่งมาเห็นว่าตัวเองดังไม่นานนี้เอง เพราะมีคนนู้นคนนี้มาคุยด้วย
แล้วก็บอกว่ารู้จักผมในฐานะนั้นนี้ (ส่วนมากจะบอกเรื่องมาจากเว็บฟอนต์นี่แหละ)

แต่ขืนไปโร่บอกใครว่ากูคือไอ้แอนนนนนนะ คงมีคนถามกลับว่าอะไรนะ?
เพราะไอ้ความดังนี่มันก็แค่ในกะลาครับ ออกไปข้างนอกกะลาก็ไม่มีใครสนใจแล้ว
ขนาดพ่อแม่พี่น้องผมยังไม่รู้เลยว่าผมทำอะไร
แบบเดียวกะที่ผมเองเดินสวนกะดารานักร้องแล้วไม่รู้จักเลย ***สักนิด***


ทีนี้ผมไม่ได้อยากดังเพราะจะได้เด่นครับ
ผมเพียงวางแผนไว้แล้วว่าวันนึงถ้าเราทำอะไรบางอย่างลงไปแล้วเราจะถูกรู้จักในฐานะ____เท่านั้นเอง
ดังนั้นการมีชื่อเสียง มันเป็นประโยชน์ในการหากินเลี้ยงปากท้อง เป็นบัตรผ่านสู่อะไรได้เยอะแยะ
อย่างน้อยมันก็ทำให้ชีวิตง่ายขึ้น ก็เท่านั้นเอง

จบ นอกนั้นคงเป็นเรื่องที่เรารู้ๆ กันอยู่แล้ว ขี้เกียจพูดซ้ำ
(เช่น ถ้าอยากทำอะไรต้องมุ่งมั่น หาตัวเองให้เจอ อะไรนั่นน่ะ)

//ตัดหน้าหลายคน กลัวจะเข้าใจผิดเลยบอกไว้เหมือนกันว่าเออ ตูรู้ว่าตัวเองดังแล้ว พอใจไหม ไอ้พวกบ้า

[蓝月 (lán yuè)]

เซเหลบเด็กแนว

[ณต]

ระหว่างไอ้แอนในฐานะเฟลลาธิการ
หรือไอ้แอนนักสร้างฟอนต์
อันไหนมีคนรู้จักมากกว่ากันเหรอครับ

แต่จริงๆ มันก็เอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้เนาะ
เพราะกลุ่มเป้าหมายมันคนละกลุ่มแฮะ

[จักรี]

พอพูดถึงความดัง ผมไม่รุ้นะ เคยคิดว่าคนดัง คือคนที่เราเอาแบบอย่างได้
อย่างพี่แอน นี่ต้องบอกตามตรงว่าผมก็เอาอย่างอยู่หลายแบบเหมือนกัน
แต่ สำหรับผมเลย คือไม่รู้ว่าดังมันเป็นแบบไหน แต่รู้อยุ๋อย่างหนึ่งว่า
เวลาเราทำอะไรอยากให้คนหันมองเราและคิดตามที่เรานำเสนอให้มากที่สุด
เพราะทุกครั้งที่ออกมาพูดโปรเจคหรือความคาดหวังที่เราจะทำ เราภูมิใจในมัน
อยากโชว์ให้ใครต่อใครให้เห็น ถึงแนวคิดนั้นๆ ของเรามากกว่า ถ้านี่เป็นความอยากดัง ก็คงอยากดังละมั้ง  

เอ้อ อย่างมีอยุ่วันหนึ่ง มีเจ้ารายการวิทยุ มาขอสัมภาษณ์ที่เว็บเด็กคิดดี
(ที่ไปสัมภาษณ์ก็ไม่ใช่ว่าดังนะ เพราะมีคนรู้จักเขาแนะนำมาอีกทีเขาไม่ได้รุ้จักเราจากที่ไหนมาก่อน)
แล้ว โม้เพลินไปหน่อย เจือกพูดถึงโปรเจคเกมที่กำลังจะทำ พูดสะหมดเปลือกเลย
พอจบสัมภาษณ์ ก็เพิ่งนึกได้ว่า เกมตูยังไม่เริ่มทำไรเลยนี่หว่า
แล้วก็หลังจากออกอากาศมีพี่ในทีมโทรมาบอกว่าทำไมรีบบอกเขาจัง    

[p1ug]

ปลั๊กก็ว่าปลั๊กใจร้อนไป อย่างช่วงนี้บ้าทำงานทุกวันเลย  
exteen นี่เคยสมัครไว้ด้วยนะ อัพไว้แค่หน้าเดียว แล้วก็ไม่ได้เข้าไปอัพอีกเลย
มันก็จริงนะ เห็นหลายๆคนดังมาจาก exteen เนี่ยแหละ
แต่ปลั๊กไม่ชอบอย่า่งนึงคือ ต้องมี social ต้องไปอ่านบล๊อกเพื่อน ต้องไปเม้น
เพื่อที่เค้าจะได้คลิกเข้ามาดูบล๊อกเรา แต่เอาจริงเว็บไหนก็เป็นแบบนี้ อย่า่งใน behance ก็เป็นเหมือนกัน
แต่อยากจะลองดูซะที เร็วๆนี้ละกัน  

ถ้าปลั๊กเป็นสินค้า
ถาม?
ว่าทำไมลูกค้า ถึงต้องใช้บริการจากปลั๊ก

ถามเหมือน sme ตีแตกไหม

ถ้าตอบได้นี่งานอาจจะเยอะเลยนะ

ลูกค้าต้องเชื่อมั่นในฝีมือเรา ว่าเรามีคุณภาพ น่าใช้บริการ อันนี้เจอมาบ่อย
แบบบางคน เพื่อนแนะนำมาให้จ้างปลั๊ก ก็ชอบถามว่า ทำได้หรอ สวยมั้ย
อย่าคิดแพงนะ ถามทั้งๆที่ไม่ขอดูตัวอย่างงานที่เราทำเลย เพราะเราไม่ดังใช่มั้ย  

ตอบพี่แอน ปลั๊กเห็นด้วยกับพี่แอนนะ ปลั๊กก็ไม่ได้อยากดังเพราะเด่น
แต่อยากดังเพราะอยากได้งานนี่แหละ ซึ่งปลั๊กก็มั่นใจแล้ว ว่าจบไปมีงานทำแน่ๆ
แต่ก็อยากให้ความดังมันมาเสริมนิดนึง ฮ่าๆ ไร้สาระเนอะ

[นักศิลปะ]

พอใจครับแอน



ผมหาตัวเองตัวเองด้วยการเป็นพนักงานบริษัทมาสิบแปดปี
หาคือหาจริงๆนะครับ เจ็ดปีหลังถามตัวเองทุกวันว่าตกลงกูจะทำอะไร
แล้วไอ้ระหว่างหานั่น มีอาการอยากดังรวมไปด้วย

อย่างสิ่งที่ทำตอนนี้ คือสิ่งแรกที่อยากทำนะครับ(เรียบจบผมฝันอยากเป็นครูตลอดเวลาเลย)
แต่เหมือน โอกาสที่รอ บอกว่า เธอจงไปฝึกตัวมาสักสิบแปดปี

คิดว่า สักแป๊บปลั๊กเองคงหาที่หาทางเจอแหละ



อ้อ กะลงมือทำงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ อย่างบากบั่น
ลองให้เวลาตัวเองเล่นๆ ทำแบบจริงจังสักสิบปี
ดูสิ กูจะเป็นคนรวยไหม

ตอนนี้ไม่อยากดังแล้วครับ
ผมอยากองรวยสักที 

ลูกค้าต้องเชื่อมั่นในฝีมือเรา ว่าเรามีคุณภาพ น่าใช้บริการ อันนี้เจอมาบ่อย
แบบบางคน เพื่อนแนะนำมาให้จ้างปลั๊ก ก็ชอบถามว่า ทำได้หรอ สวยมั้ย
อย่าคิดแพงนะ ถามทั้งๆที่ไม่ขอดูตัวอย่างงานที่เราทำเลย เพราะเราไม่ดังใช่มั้ย 

ลองทำฟรีเลย ถ้าต่อนัก 
ผมทำฟรีบ่อยเลยนะ

[iannnnn]

ไม่ไร้สาระครับปลั๊ก อยากทำอะไรทำเถอะ
ทำบ่อยๆ เดี๋ยวมีคนเห็นเอง
แต่ถ้าจะให้ดี อย่าไปรอให้คนเห็นครับ
เราต้องเข้าไปในวงที่เขาเห็นกันง่ายๆ
แล้วบอกว่าเฮ้ย นี่กูทำอยู่นะ

เท่านี้แหละครับ แล้วก็ทำต่อไปเรื่อยๆ
แม่งพูดเหมือนง่าย แต่ก็ใช้เวลานะ

กรณีศึกษาที่ประสบความสำเร็จแล้วก็คือเดือน และ Faceblog ของเดือนนั่นแหละ นำพาชีวิตมาให้แล้ว

[iannnnn]

ระหว่างไอ้แอนในฐานะเฟลลาธิการ
หรือไอ้แอนนักสร้างฟอนต์
อันไหนมีคนรู้จักมากกว่ากันเหรอครับ

แต่จริงๆ มันก็เอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้เนาะ
เพราะกลุ่มเป้าหมายมันคนละกลุ่มแฮะ

ตอนนี้ในฐานะคนทำฟอนต์ยังมีคนรู้จักอยู่ครับ
ส่วนเฟลาธิการจะเป็นอีกกลุ่มนึงเลย
ถ้าคนที่ชื่นชมจะในฐานะคนทำฟอนต์มากกว่า
แต่คนทั่วไปที่ไม่ได้ชื่นชมอะไร แต่เห็นว่า "อ๋อ ไอ้คนนี้นี่เองที่____" อันนั้นจะเป็นอย่างหลัง

[VeryHappy]

ปลั๊กเอ๊ยของแบบนี้ไม่ได้ทำได้กันในวันสองวันนะ

ทำเรากำลังพูดอยู่เนี่ยมันไม่ได้อยู่ในขอบเขตของการออกแบบแล้วนะ มันคาบเกี่ยวกับความเป็นธุรกิจด้วยนะ
ความดังนี่เรื่องรองๆไปเลย เพราะเวลาดังมันมักจะมีแต่งานการกุศล   (สังเกตุจากคนใกล้ตัวหลายคน)

มันมีปัจจัยหลายๆอย่างที่ต้องสร้าง ถึงจะสามารถมีเงินหล่อเลี้ยงชีวิตได้ถ้าจะเป็นฟรีแลนนะ


อีกอย่างคือมันต้องมีความ "ครบเครื่อง" ด้วยล่ะ

ถามว่าถ้าจะเป็นฟรีแลนวาดภาพประกอบอย่างเดียวได้มั้ย

ยากส์ว่ะ

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทำไม่ได้นะ

คำถามที่ควรตั้งตอนนี้คือ "ทำอะไรเพื่อที่จะให้อยู่ได้" มากกว่า"อยากจะทำอะไร"


ปล.ตอนนี้กูยังไม่มีเวปพอทเลย
ปล2.จริงๆเรื่องนี้คุยกันได้ถึงเช้า แต่กูขี้เกียจพิมพ์

[p1ug]

เหมือนปลั๊กตอนนี้แทบไม่มีใครรู้เลยนะ ว่าปลั๊กทำฟอนต์ด้วย
รู้แต่ว่าปลั๊กทำกราฟิก

แต่กลุ่มที่รู้ว่าปลั๊กทำฟอนต์ก็มี ติดต่อเข้ามาให้ทำบ้างประปราย
เด่วอีกสักพักคงกลับมาทำฟอนต์แจกอีก  

ขอบคุณทุกคนมากครับ มั่นใจขึ้นเยอะเลย
ทำต่อไปๆ มีรุ่นพี่เคยสอนว่า จงเชื่อในการทำงานหนัก แล้วโชคจะมาหาเอง  

[หนูอร]

เรียนเอแบคมาสี่ปี อาจารย์ท่านหนึ่งบอกว่า การจะโด่งดังไม่ใช่เรื่องของโชคลาง อย่าเชื่อดวง


จงเชื่อในพลังของมาร์เก็ตติ้ง.. เป็นไงล่ะ มหาวิทยาลัยธุรกิจสุดๆ