งาน เงิน ความหวัง อนาคต

[นักศิลปะ]

ว้าว ๆ รอชม

[อู๋]

โอ้ว ประเดประดังมากครับ 



คืองี้ครับ เมื่อกี้พึ่งคุยกับพี่ไป พี่ก็แทงคำถามมาว่า
1. จบแล้วจะทำอะไร มีงานรองรับมั้ย
2. อังกฤษค่าใช้จ่ายสูง คนไทยเยอะ แย่งงานกันแน่ๆ
3. ทำไมไม่เรียนแถวยุโรป พวก ออสเตรีย หรือไปเรียนอเมริกา
4. คนอังกฤษเขาแบ่งแยก ดูถูกคนเอเชีย (จริงมั้ยครับ )

สำหรับประเด็นผมน่าจะเป็นที่ว่า งานมันไม่มั่นคงนี้ล่ะครับ เริ่มแกว่งๆ

ส่วนที่ถามว่าถ้ารับเป็นงานหลักแล้วจะไม่สนุก ผมก้รับมาเรื่อยๆครับ มันมีทั้งสนุกบ้างและน่าเบื่อบ้าง แต่ผมว่ามันก็สนุกกว่างานออฟฟิศนะ

เพื่อนผมถามง่ายๆว่า "มึงจะทำงานเอาเงิน หรือจะทำเพราะมึงชอบ" เรื่องงานนี้ผมว่าแบ่งกันแค่นี้เลย บางคนมองเงินเป็นเรื่องใหญ่ บางคนมองความสุขมากกว่า

สวีเดนมีใครแนะนำมั้ยครับ เพราะมันเรียนฟรี

[JΛNΣ]

งั้นไปสวีเดนเลย 


ย่าน Scandinavia เห็นเค้าว่า free sex

[IM]

ทำไมพี่เจนรู้ 

[JΛNΣ]

อ่านเจอที่ถุงกล้วยแขก

[ไอ้เบิร์ด]

อ่านไปมองอวตารพี่เจนไป แล้วได้อารมณ์มาก   

[เดอะบุ๋ม]

 

[อู๋]

 

[เก้อ]

 

โอ้ว ประเดประดังมากครับ  



คืองี้ครับ เมื่อกี้พึ่งคุยกับพี่ไป พี่ก็แทงคำถามมาว่า
1. จบแล้วจะทำอะไร มีงานรองรับมั้ย
2. อังกฤษค่าใช้จ่ายสูง คนไทยเยอะ แย่งงานกันแน่ๆ
3. ทำไมไม่เรียนแถวยุโรป พวก ออสเตรีย หรือไปเรียนอเมริกา
4. คนอังกฤษเขาแบ่งแยก ดูถูกคนเอเชีย (จริงมั้ยครับ )

สำหรับประเด็นผมน่าจะเป็นที่ว่า งานมันไม่มั่นคงนี้ล่ะครับ เริ่มแกว่งๆ

ส่วนที่ถามว่าถ้ารับเป็นงานหลักแล้วจะไม่สนุก ผมก้รับมาเรื่อยๆครับ มันมีทั้งสนุกบ้างและน่าเบื่อบ้าง แต่ผมว่ามันก็สนุกกว่างานออฟฟิศนะ

เพื่อนผมถามง่ายๆว่า "มึงจะทำงานเอาเงิน หรือจะทำเพราะมึงชอบ" เรื่องงานนี้ผมว่าแบ่งกันแค่นี้เลย บางคนมองเงินเป็นเรื่องใหญ่ บางคนมองความสุขมากกว่า

สวีเดนมีใครแนะนำมั้ยครับ เพราะมันเรียนฟรี

1. ผมว่า ฝีมือประมาณอู๋ตอนนี้ ก็มีงานรองรับอยู่แล้วครับ
สมัครเป็นช่างภาพนิตยสารก็ได้ สมัครในสำนักพิมพ์ก็ได้ ถ้าเขาต้องการคนและสไตล์เข้ากันได้คุณภาพอู๋ถึงอยู่แล้ว
(แต่อาจต้องเริ่มที่ถ่ายปาร์ตี้-อีเว้น แต่ไม่นานหรอก) แต่ถ้าในนกรณีที่จบนอกกลับมา อู๋จะได้เริ่มต้นในฐานะช่างภาพหลักเลย
รับงานนอกไปด้วย รายได้ไม่ต่ำกว่าที่เคยได้แน่ๆครับ บริหารเวลาได้เองด้วย ส่วนมากแม้แต่ช่างภาพประจำ
ก็จะมีเวลาที่ยืดหยุ่นมาก เค้าค่อนข้างให้อิสระ

2. อังกฤษค่าใช้จ่ายสูงจริง คนไทยก็ไม่เยอะมาก คิดว่าไม่เท่าออสเตรเลียหรือเมืองใหญ่ๆในอเมริกา
งานหาไม่ยากมาก คือรับรองว่าอยู่ได้ด้วยตนเองครับ ไปถึงแล้วมันดิ้นรนกันเอง
ไม่เคยเห็นใครกลับมาเพราะตังค์หมด หาตัง-หางานไม่ได้เลยสักคนครับ ยังไงมันก็ต้องมี
และรับรองว่าอย่างอู๋ไป ทำงานอยู่ได้ด้วยตนเองแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์
ไม่ได้บอกว่าง่ายนะครับ มันก็ยากอย่างที่มันควรจะยากนั่นแหละ แต่ผมมีเพื่อนหลายคน
ที่เป็นลูกคนรวยเหลาะแหละ พ่อแม่ส่งไปอยู่ ผมก็เห็นเค้าทำงานหาตังอยู่ได้เองกันนะ

3. ถ้าประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลักนั้น เราจะหางานทำยาก
เพราะในการทำงานเสิร์ฟ-งานร้านอาหาร อย่างน้อยก็ต้องพูดภาษาเค้าได้
ยกเว้นว่าจะล้างจานอย่างเดียว ส่วนอเมริกานั้นไม่ทราบเลยครับ

4. ไม่จริงครับ จริงๆอันนี้มันแล้วแต่ประสบการณ์ของคนอีก บางคนก็เจอแบบดูถูก
แต่ผมว่าเป็นส่วนน้อยมากๆ แต่ความจริงคือ เค้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกอะไรกับเราครับ
เค้าอยู่ในสถานะทางสังคมที่สูงกว่าเรามาก เพราะนั่นคือประเทศเค้าเอง และเราก็เหมือนแรงงานพม่า
ซึ่งถ้าเราไม่เคยดูถูกแรงงานพม่า เค้าก็ไม่ดูถูกเราเหมือนกันครับ เค้า"ว่างเปล่า"กับเราน่ะครับ
ยกเว้นว่าเราจะปัญญาชนเจรจาพูดคุยกับเค้าได้ดี แต่โดยปกติแล้วคนอังกฤษมีมารยาททางสังคมที่ดีกว่าคนไทย
คนเอเชียไม่ค่อยมีปัญหา พวกแขกหรือน้องแอฟมากกว่าที่เค้าไม่ค่อยชอบ เพราะคนพวกนั้นก่อความรุนแรงบ่อยๆ
ทำตัวไม่ค่อยเจริญ แว้นๆ โดยปกติภาพลักษณ์ของคนไทยนั้นดี เพราะจบมหาลัยมีการศึกษาแทบทุกคนก่อนไป
(เป็นเงื่อนไขหนึ่งในการขอวีซ่า) และคนไทยนิสัยขี้เกรงใจ มักจะโดนชาวบ้านชาติอื่นเอาเปรียบบ่อยๆด้วยซ้ำ
ผมเคยโดนดูถูกครั้งเดียว ตอนซื้อของร้านชำ และนั่นมาจากแขกอินเดียเจ้าของร้าน
แต่มันดูถูกไม่ถึงประเทศไทย ไปโดนประเทศจีนก่่อน ก็ให้จีนรับไป


ส่วนคำถามของเพื่อนอู๋ ขอช่วยตอบว่า "จะทำงานเอาเงินหรือทำงานที่มึงชอบ"
ผมว่าชีวิตมันไม่ได้ขาว-ดำ ขนาดนั้น นี่ชีวิตจริงไม่ใช่หนัง
ในชีวิตจริงๆแม้แต่การทำงานด้านศิลปะ ที่คนมองว่าจะมีความสุขได้ทำใน"สิ่งที่ชอบ"
ถ้าขึ้นชื่อว่าอาชีพแล้ว ยังไงทุกอาชีพก็ต้องมีความไม่พอใจแถมมาด้วยเสมอ
ก็เหมือนเราคบแฟน เราไม่สามารถเลือกแต่ส่วนที่ดีของเค้าไว้ได้ เราต้องรับส่วนขี้งอน เอาแต่ใจ กรนดัง ฯลฯ มาด้วย
คนเราสามารถทำงานที่ชอบและได้เงิน มีความมั่นคงในชีวิตตามสมควรได้
ซึ่งข้อนี้ผมก็ว่าชัดอยู่แล้วว่า อู๋สามารถทำเงินจากงานที่ตัวเองชอบได้

มีรุ่นพี่ไปเรียนสวีเดนเหมือนกัน ไปเรียนออกแบบอินเตอร์แอคทีฟอะไรงี้
เค้าพบว่ามันหางานยาก หมายถึงงานร้านอาหารอะไรพวกนั้นน่ะนะครับ
ส่วนค่าเรียนนั้นฟรีจริง แต่ค่าใช้จ่ายอื่นๆเช่น ที่อยู่ อาหารนั้นแพง

ประเทศที่มีร้านอาหารไทยเยอะๆนั้น นอกจากจะมีส่วนช่วยธุรกิจอาหาร-ส่งออกแล้ว
มันยังเป็นเส้นเลือดหลักของการเรียนต่อ-นักศึกษาไทย ผมนึกไม่ออกเลยว่านักศึกษาไทยจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีร้านอาหารไทย
ผมเคยเห็นคนประเทศอื่นๆ ฟิลิปินส์ เวียดนาม มาเลเซีย พวกอเมริกาใต้ หรือน้องแอฟ
ต้องมาสมัครงานร้านอาหารไทย แล้วเค้าก็บอกว่าอิจฉาที่คนไทยไปที่ไหนในโลกก็อยู่ได้ เพราะร้านอาหารไทยให้ทำงานเต็มไปหมด
ต้มยำกุ้งนี่แหละ สร้างด็อกเตอร์มามากมาย เป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมซาบซึ้งในบุญคุณของบรรพบุรุษเราอย่างแท้จริงเลย
คือเมื่อก่อนไม่คิดว่ามันจะสำคัญขนาดนั้น แม้แต่ร้านจีนที่ผมทำอยู่เป็นปี ก็สั่งวัตถุดิบต่างๆจากไทยและต้องมีเมนูอาหารไทยด้วย
(แถมคนสั่งเยอะกว่าจีน)ผมเป็นคนไทยคนเดียวในร้าน แต่ทำประโยชน์ได้มาก เพราะต้องช่วยเค้าอ่านฉลากอยู่เสมอ
เอาเป็นว่าถ้าเรื่องเรียนต่อต่างประเทศ คนไทยได้เปรียบทุกประเทศในโลกเลยล่ะครับ
ถ้าไม่มีต้มยำกุ้ง คนไทยจะได้ไปเรียนต่อต่างประเทศลดลง 70% เลย ผมฟันธง

[iannnnn]

ขอบคุณเสี่ยเจียงและจา พนมครับ

[ออยอิชี่]

นั่นมันภาพยนตร์เรื่อง ต้มยำกุ้ง !!! 

[อู๋]

ขอบคุณครับเก้อ กระจ่างขึ้นอีกเยอะเลย


โอเค เริ่มจากสอบไอเอ่ลให้ผ่านก่อน

[HyoPlum]

ซู่ซู่ 

[Ah!]

ซู่ตาย

[PalmySyd]

ร้านอาหารไทยอยู่ได้ด้วยนักเรียนไทย
                              -เจ้าของร้านอาหารไทยในต่างแดน-