แฟนพันธุ์แท้พงศาวดารไทย (แตกหน่อ)

[蓝月 (lán yuè)]

http://www.pantip.com/cafe/library/topic/K6210014/K6210014.html
นานาคำถาม(ที่น่าตกใจ)ที่วนเวียนรอบตัว เมื่อสมเด็จพระพี่นางฯ สิ้นพระชนม์(ขออีกรอบนะคะ เตรียมใจโดนด่าแล้ว)









โถ คนเรา

[เก้อ]

ไม่เห็นด้วยที่บอกว่าเด็กสมัยนี้เลย
จริงๆมีคำนี้ในประโยคของใครเมื่อไร ก็ไม่เห็นด้วยทั้งนั้น
ผมเห็นแย้งด้วยว่ามันไม่เห็นเป็นความผิดอะไรที่ไม่รู้เรื่องดังกล่าว
ถ้ารู้เรื่องอื่นดี แต่ถ้าไม่รู้เพราะเป็นคนไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็สมควรด่า


ปล.การที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับราชวงศ์ผมไม่เห็นว่าเป็นความผิดอะไรเลยนะ
ยังเป็นคนไทยเต็มร้อย เป็นมนุษย์เต็มร้อยเหมือนกันนั่นแหละ

[จักรี]

ผมเห็นด้วยกับพี่เก้อนะ  ผมรุ้สึกว่า ญาติพี่น้องผม ชาวไร่ชาวนา ที่บ้านนอก ก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้แล้วรู้เรื่องนี้มากซักเท่าไรหรอก 
แต่เรื่องความจงรักภักดี มันวัดกันไม่ได้เลย   คนที่รู้เรื่องเยอะ นี่แหละ  ส่วนใหญ่เป็นตัวปัญหา 

[psyfer]

แหม จะไม่รู้มันก็ไม่แปลกนะ คนมากมายไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้เลย

แต่ ปล.เจ้าของกระทู้นี่อึ้ง

[ฟิ้งซ์]

โถ คนเรา

อ่านแล้วรู้สึกสลด พึมพำเหมือนเดือนเลย

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ผมว่าไม่รู้ก็ไม่ผิดครับ แต่อย่างน้อยก็ควรจะมีวิจารณญาณในการถามบ้าง
คำถามบางอย่างมันไม่น่าออกมาจากปากของคนที่เล่นคอมพิวเตอร์เป็น

[iannnnn]

เริ่มเห็นเอฟเฟกต์จากความฉาบฉวยของกระบวนการคิด
ง่ายๆ จบสั้นๆ ไม่ต้องย่อย ที่เป็นผลพวงมาจากอินเทอร์เน็ตกันแล้วใช่ไหมครับ


จริงๆ บางข้อตูก็ไม่รู้นะ จำได้ว่าไม่มีในแบบเรียนที่เรียนมาด้วยแหละ
แต่ก็คิดเช่นกันว่าการที่ไม่รู้เรื่องในวังละเอียดๆ นี่ คงไม่ผิดมั้งครับ
(เพราะลูกค้าท่านนึงก็เป็นหม่อมเจ้า แต่ก็ไม่ได้พรีเซนต์ตัวท่านว่าเป็นเจ้าขุนมูลนายเลยครับ)

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เริ่มเห็นเอฟเฟกต์จากความฉาบฉวยของกระบวนการคิด
ง่ายๆ จบสั้นๆ ไม่ต้องย่อย ที่เป็นผลพวงมาจากอินเทอร์เน็ตกันแล้วใช่ไหมครับ

ยังไงเหรอจ๊ะ 

[roundbol123]

แฮ่

เป็นเด็กสมัยนี้อีกคนที่ไม่รู้ค่ะ 
นานาจำชื่อพระมหากษัริย์ไทยได้แค่คนเดียวเอง 

[ดาเฉยๆ]

ดาก็เรียงพระนามของราชวงศ์จักรีไม่ได้เหมือนกัน

เวลาเพื่อนคุยกันต้องให้มันกำกับด้วยว่า ร.อะไร

[ยุนเอ]

จำไม่ได้เหมือนกันครับ  /

ทำให้เวลาอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ทีไรก็สนุกทุกที

[iannnnn]

ยังไงเหรอจ๊ะ 

ไม่รู้ครับ ลืมวิธีอธิบายไปแล้ว

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เอาล่ะ รวบรวมความคิดกันใหม่ 
โดยรวมแล้ว เรื่องไม่รู้นี่ ผมเฉยๆ นะครับ ไม่มีใครรู้ไปหมดทุกเรื่อง
และบางเรื่องในสังคมปัจจุบัน เราก็มองว่ามันไม่น่ารู้ไม่น่าศึกษา

สิ่งที่แตกต่างออกไปในปัจจุบันคือ การเข้าถึงสื่อการศึกษาที่ปัจจุบันง่ายมากๆ
สมัยก่อน หนังสือนิยายวิทยาศาสตร์หรือนิยายคลาสิกดีๆสักเล่ม หายากแสนยาก ... เรื่องสั้นหรือหนังาือที่จะให้อ่านเกี่ยวกับทางวทิยาศาสตร์ ไม่ค่อยมี
ที่บ้านมีแต่หนังสือเดือนตุลา กองพะเนิน
ตอนอยู่ห้องสมุดโรงเรียนอัสสัมชัญผมยืมหนังสืออ่านวันละสองถึง
สามเล่ม ตั้งแต่อยู่ม1-5 แทบทุกวัน  เพราะรู้ว่าของพวกนี้สมัยนั้นหาอ่านยาก
สมัยไม่มีgoogle จะหาหนังสือบางเล่ม ต้องเสาะหาจากบัตรห้องสมุด ต้องถ่อไปศาลายาเพื่อไปนั่งxeroxกลับมา บางเล่มต้องโทรศัพท์ไปขอให้ทางห้องสมุดที่เชียงใหม่xeroxแล้วส่งมา
สมัยนี้เหรอ หนังสือออกมาเต็มไปหมด  จะอ่านเรื่องอะไรก็แสนง่าย หรือกดโน่นนี่นิดนึง ตาลุงกูเกิลก็อ้วกออกมาเต็มไปหมด

ดังนั้นเพียงแค่อยากจะรู้นั้นเป็นเรื่องที่แสนง่าย เสาะหาเล็กน้อยก็ได้ไม่ต้องใช้กำลังวัตรแบบสมัยก่อน

แต่ที่ผมไม่ชอบก็คือ
เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องที่ไม่เกินความพยายามในการหาคำตอบ คำตอบมันง่ายแสนง่าย คนบางประเภทกลับไม่หา ไม่หาไม่พอ ยังออกมาวิจารณ์ในแง่ลบออกมาพูดจาเสียๆหายๆ พอเจอผู้รู้เขามาเถียงด้วยข้อมูลจริง กลับต่อว่ากลับ

เรียกว่าบางครั้ง คนบางกลุ่มใช้"ตรรกะ" และ "ความนึกฝัน"ของตนเองในการหาคำตอบที่มันมีอยู่แล้ว พอได้คำตอบไม่ตรงกับความจริง ยังเอาไปบอกว่าสิ่งที่เป็นความจริงนั้นผิด

[iannnnn]

นั่นแหละๆ

[Ou!]

เรียกว่ามักง่ายทั้งทางความคิดและการกระทำ