มีพ่อจนๆนี่มันน่าอายมากเลยหรือ?

[ออยอิชี่]

ไกล้จะถึงวันพ่อแล้ว พอดีไปเป็นบทความเรื่องนี้เข้าอ่านแล้วมันเศร้าใจยังไงไม่รู้
อ่านแล้วรู้สึกว่า เคยไหมที่เราทำให้พ่อเราเสียใจหรือโกรธ อยากจะขอโทษจริงๆ ครับY_Y
อย่าทำให้พ่อผิดหวังนะครับ^^

มีพ่อจนๆนี่มันน่าอายมากเลยหรือ?

วันนี้เลิกงานเร็วเลยพาพี่นุ่มไปซื้อของใช้ที่ห้างแห่งหนึ่ง รอต่อแถวจ่ายตังค์นานเลย เจ้านุ่มก็เริ่มงอแงๆ ง่วงนอน สังเกตุว่าคิวด้านหน้าเรามากันเป็นครอบครัว มีพ่อแม่ลูกสาววัยประมาณเจ้านุ่ม แล้วก็ผู้ชายสูงอายุคนหนึ่ง ที่หนูน้อยเรียกว่า"ปู่" คุยกันยิ้มแย้มแจ่มใสดี  ซื้อของใช้ล้นตระกร้าเชียวค่ะ

พอแคชเชียร์คิดเงินของครอบครัวนี้จนเสร็จได้ยินคร่าวๆว่า "ทั้งหมดพัน(กว่าๆ)บาทค่ะ...." ผู้เป็น"ปู่" เป็นคนเปิดกระเป๋าสตางค์ใบเก่าๆ จะจ่ายเงิน พร้อมทำท่าอ้ำอึ้ง  มีลูกชายลูกสะใภ้จ้องตาเขม็ง หุบยิ้มทันที

" ว่าไงพ่อ จ่ายเค้าไปสิ" ลูกชายบอก คุณปู่ยังทำท่าอ้ำอึ้ง
"ไหน ดูหน่อย มีตังค์เท่าไหร่" คุณปู่ยื่นกระเป๋าตังค์ให้ดูข้างใน
" อ้าว ไหนว่ามีตังค์เยอะไง แล้วแบบนี้จะชวนมาซื้อของทำไม ไม่มีตังค์จ่ายก็ไม่บอก อายเค้าจริงๆ " ลูกชายลูกสะใภ้พากันมองคุณปู่ด้วยสายตาที่เหมือนดูถูก...รำคาญ

ในที่สุดเค้าก็พากันทำสิ่งที่เราไม่อยากจะเชื่อสายตา คืออุ้มลูกเดินหนีไปเลย พร้อมกับโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ไม่สนใจลูกสาวที่ร้องว่า "ปู่ๆๆๆ ปู่มาด้วย"

คุณปู่ยืนคอตก หน้าเศร้าอยู่หน้าแคชเชียร์ พอเด็กถามว่าจะเอายังไง คุณปู่เปิดกระเป๋าตังค์ให้เด็กดู แล้วบอกว่าให้คิดเงินตามนี้ ได้ของเท่าไหร่เท่านั้น (เด็กนับแล้วมีแปดร้อยบาทค่ะ)

ระหว่างรอแคชเชียร์คิดเงินใหม่ ได้ยินคุณปู่เล่าว่า แกบ้านอยู่ต่างอำเภอห่างไปเป็นร้อยกิโล ลูกหลานไม่ไปหานานแล้ว แกจึงตัดสินใจรวบรวมเงินทั้งหมดที่มีนั่งรถเข้ามาเยี่ยมลูกหลานในเมือง แล้วชวนออกมาซื้อของ ลูกแกก็ไม่ถามสักคำว่าเงินมีเท่าไหร่ หยิบของเอาๆ แกก็ไม่เคยรู้ราคาของ เพราะอยู่บ้านนอกก็ซื้อร้านของชำทีห้าบาทสิบบาท ใครจะจะรู้ว่าของในห้างใหญ่เค้าซื้อกันทีละเป็นพัน
เราจ่ายเสร็จเห็นคุณปู่ยังเดินเคว้งอยู่แถวๆนั้น ก็เลยถามแกว่าจะกลับยังไง แกบอกว่าพอขึ้นรถกลับเป็น ( อ้าว แล้วตังค์ล่ะ เมื่อกี้เห็นจ่ายไปหมดแล้วนี่นา ) แต่ก็ยังลังเลอยู่ กลัวลูกกลับมาตามหาแล้วไม่เจอ มือถือก็ไม่รู้เบอร์
เลยตัดสินใจพาคุณปู่ไปที่แผนกประชาสัมพันธ์ประกาศหาลูกค่ะ จากนั้นเราบอกให้รอสักพัก ถ้าลูกไม่มาจริงๆ ให้ไปขึ้นรถที่คิวรถ( ฝากเด็กที่ปชส.ค่ะ ว่าให้ย้ำคุณปู่อีกที) พร้อมกับให้เงินแกเป็นค่ารถไว้ค่ะ จริงๆอยากรอดูสักพัก แต่เจ้านุ่มไม่ไหวแล้วค่ะ งอแงเหลือเกิน

คุณปู่น้ำตาคลอบอกเราว่า "มันคงไม่ทิ้งปู่จริงๆหรอกนะ นี่ก็ได้ของไปเยอะเหมือนกันถึงจะซื้อได้ไม่หมดก็เถอะ นี่มันไม่เคยกลับไปหาปูเลย ก็เพราะปู่มันจน ไม่มีสมบัติอะไรให้"  เราปลอบใจแกไปบอกว่าเดี๋ยวเค้าคงกลับมาน่ะ คงเดินไปดูอย่างอื่นก่อน
เดินกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลยค่ะ หันหลังกลับไปมองเห็นคุณปู่ยังยืนคอตกที่เดิม ในใจคิดวนเวียนตลอดเวลา
.... นี่เค้าทำแบบนี้กับพ่อตัวเองได้ยังไงนะ ...
... พ่อไม่มีตังค์พอเนี่ย มันผิดด้วยหรือ? เค้าไม่รู้หรือไงว่า เงินเท่านี้อาจจะเป็นเงินที่คุณปู่เก็บมาทั้งชีวิตก็ได้ (คนชนบทจะไปหาเงินจากไหนล่ะ?) ......แล้วเค้าจะสอนลูกให้กตัญญูต่อพ่อแม่ได้อย่างไร ก็ทำพฤติกรรมแบบนี้กับพ่อตัวเองให้ลูกเห็น....

จริงอยู่ พื้นฐานครอบครัวนี้อาจจะมีอะไรลึกซึ้งมากกว่านี้ แต่เป็นเรา เราคงไม่มีวันทอดทิ้งพ่อให้ได้รับความเจ็บปวดอับอายจากการที่ไม่มีเงินซื้อของให้ลูกหลานได้พอแบบนี้หรอก
เป็นเรา เราคงบอกพ่อว่า " ไม่เป็นไรหรอกค่ะพ่อ กลับบ้านเราเถอะ"

อยากจะฝากกลอนไว้อีกนิด
พ่อแม่ก็แก่เฒ่า...จำจากเจ้าไม่อยู่นาน
จะพบจะพ้องพาน...เพียงเสี้ยววารของคืนวัน   
ใจจริงไม่อยากจาก...เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
แต่ชีพมิทนนาน...ย่อมร้าวรานสลายไป
ขอเถิดถ้าสงสาร...อย่ากล่าวขานให้ช้ำใจ
คนแก่ชะแรวัย...คิดเผลอไผลเป็นแน่นอน
ไม่รักก็ไม่ว่า...เพียงเมตตาช่วยอาทร
ให้กินและให้นอน...คลายทุกข์ผ่อนพอสุขใจ
เมื่อยามเจ้าโกรธขึ้ง...ให้นึกถึงเมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ยามป่วยไข้...ได้ใครเล่าเฝ้าปลอบโยน

ยามหนาวห่มผ้าให้ท่าน...ยามร้อนพัดท่านให้เย็น
ยามนอนดูแลนวดเฟ้น...ยามตื่นท่านสดชื่นไหม
ถามดูอยากรับประทานอะไร...ต้องเลี้ยงและต้องดู
ด้วยรักและห่วงใย...อย่ากรรโชกให้เสียใจ
เอาใจใส่ด้วยตนเอง...เคารพและเชื่อฟัง
เพื่อให้ท่านสบายใจ...อยู่ไกลก็คิดถึง
มีของฝากเมื่อกลับมา...ป่วยไข้รีบรักษา
มรณาทำบุญให้...อุทิศไปสม่ำเสมอ


ปอลอ.หากเคยอ่านแล้ว ผมขออภัยอย่างยิ่งยวด  หากท่านที่ยังไม่เคยอ่าน ผมหวังว่า
การที่ท่านได้เสียสละเวลาเพียงเล็กน้อย อ่านบทความนี้ เพียงแค่ไม่นานก็จบแล้ว
อาจจะช่วยเตือนสติ หรือ ช่วยให้เราคิดถึง   " พ่อ " บ้าง ไม่มากก็น้อย
หากตั้งกระจู๋ผิดที่ หรือไม่เหมาะสม ขออภัยอีกครั้งหนึ่ง                                     

[มานี มีใจ]

อ่านจบแล้ว ชอบมากๆค่ะ 

อ่านแล้วคิดถึงพ่อมากๆ  เพราะนานๆทีลั่นจะได้เจอพ่อ แค่อาทิตย์ละครั้งเอง
จะใช้เงินแต่ละบาทแต่ละสตางค์ก็มาคิดดูว่า พ่อกับแม่เป็นครูอยู่บนดอย ประหยัดตังค์ไว้เพื่อให้ลูกได้ใช้
พ่อกับแม่ใช้เงินวันละไม่ถึง 50 บาท บางวันก็แทบจะไม่ได้ใช้ พ่อโทรหาลั่นยังหยอดตู้โทรศัพท์หาเลย บอกว่าประหยัดกว่ามือถือ แล้วเราล่ะ
พ่อบอกว่าอยากเรียนอะไร อยากได้อะไร อยากกินอะไรก็บอกพ่อ พ่อหามาให้ได้ แต่ลูกต้องรู้คุณค่าของเงินที่พ่อให้ไป
อ่านบทความนี้ละเศร้าเลย ถึงพ่อจะจนหรือไม่จน ยังไงเค้าก็เป็นพ่อของเรา พ่อของเรา เราต้องยอมรับในตัวพ่อเราสิเนอะ 

[นะนัด]

พ่อจะเป็นยังไง จะรวยจะจน ผมก็รักพ่อครับ 
+ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่สะท้อนใจครับ

[ยุนเอ]

  พ่ออยู๋ในจู๋ พันทิบ ด้วยนะครับ

[iannnnn]

  พ่ออยู๋ในจู๋ พันทิบ ด้วยนะครับ

http://www.pantip.com/cafe/family/topic/N5911120/N5911120.html

มีพ่อจนๆ นี่มันน่าอายมากเลยเหรอ

อ้อ เสียผลประโยชน์วุ้ย

[บักอาร์มมมม]

ผมไม่อายครับ แต่ผมไม่ชอบให้ใครมาดูถูกพ่อผม ถึงพ่อผมจะจน ผมก็รักพ่อครับ

[นักศิลปะ]

แบบนี้เข้าข่าย ละโว้ไหม 

ผม บ้านผม
จนทั้งพ่อ ทั้งผม เลยไปยั้นปู่
ไม่เคยอายใคร

[SaiSai]

ไม่มีเหตุผลต้องอายค่ะ
ไม่ว่าพ่อจะเป็นยังไง ...
มันก็ต้องเป็นหน้าที่ของลูกค่ะที่ต้องทำให้พ่อสบายขึ้น
อ่านแล้วสะท้อนใจ ... แต่ก็ยังรักพ่อมากเหมือนเดิมค่ะ

[ÐзέρŞήợẅŜ]

แค่พ่อจน ไม่น่าอายหรอกครับ


แต่พ่อที่ทำตัวไม่น่านับถือนี่

เฮ้อ

[ดาเฉยๆ]

มีพ่อจนไม่น่าอายหรอกค่ะ
แต่ถ้าละโว้นี่ก็อีกเรื่อง

[โก้]

เกิดมาได้เพราะพระคุณพ่อ และแม่
บุญคุณทั้งสองท่าน ทั้งชั่วชีวิตเรา ทดแทนอย่างไร
ก็ไม่หมด

อย่าริ คิดว่าพ่อแม่ครับ บาปนัก
ไม่ว่าท่านจะเป็นอย่างไรก็ตาม
ทั้งคิดในใจ และแสดงออกมา

เรื่องนี้ขึ้นต้นเครียดดีแท้ อิแค่ฟอร์เวิร์ดเมลล์
แต่ใครมานินทาพ่อแม่ให้ผมเห็น
เดี๋ยวตูสับเละ

[ÐзέρŞήợẅŜ]

ผมยังไม่ได้นินทานะ

แค่พูดถึงหลายๆท่านที่เจอมาน่ะ

[นักศิลปะ]

เกิดมาได้เพราะพระคุณพ่อ และแม่
บุญคุณทั้งสองท่าน ทั้งชั่วชีวิตเรา ทดแทนอย่างไร
ก็ไม่หมด

อย่าริ คิดว่าพ่อแม่ครับ บาปนัก
ไม่ว่าท่านจะเป็นอย่างไรก็ตาม
ทั้งคิดในใจ และแสดงออกมา

เรื่องนี้ขึ้นต้นเครียดดีแท้ อิแค่ฟอร์เวิร์ดเมลล์
แต่ใครมานินทาพ่อแม่ให้ผมเห็น
เดี๋ยวตูสับเละ

งั้นนินทา ละโว้
จะยิงผมไหมนี่

[ส้ ม ♥]

มีพ่อดีกว่าไม่มีนะคะ  

เพราะตูนึกไม่ออกเลยเวลาถูกพ่อกอด เค้ารู้สึกยังไงกันบ้าง

ไงก็รักพ่อกันไว้ให้มากๆนะคะ กอดพ่อกันบ่อยๆ ท่าทางจะมีความสุขดี

(แอบอิจฉา)

[นักศิลปะ]

มีพ่อดีกว่าไม่มีนะคะ  

เพราะตูนึกไม่ออกเลยเวลาถูกพ่อกอด เค้ารู้สึกยังไงกันบ้าง

ไงก็รักพ่อกันไว้ให้มากๆนะคะ กอดพ่อกันบ่อยๆ ท่าทางจะมีความสุขดี

(แอบอิจฉา)

ผมกอดลูกทุกวัน