ทำไมต้องเรียนออกแบบ?

[VeryHappy]

ที่ผมเปรียบเทียบระหว่างการออกแบบ กับหมอ วิศวะ กฎหมาย คือผมจะต้องการเปรียบเทียบ
ให้เห็นความสำคัญของวิชาชีพ

หมอผ่าตัดพลาด เป็นเรื่องใหญ่
วิศวะกรคำนวณพลาดทำให้ตึกถล่มเป็นเรื่องใหญ่
ตัดสินความในศาลผิดพลาดเป็นเรื่องใหญ่

แต่พอมา

ออกแบบพลาดเป็นเรื่อง...

ขี้ปะติ๋วไปเลย

ผมไม่ได้พยายามยกย่องว่าวิชาชีพออกแบบนั้นเป็นอาจชีพที่เลิศหรู
มีจรรยาบันสูงส่ง หรือต้องมีความรับผิดชอบต่อสังคม

แต่ถ้ามีคนกลุ่มหนึ่งต้องการที่จะยึดถืออาชีพนี้ล่ะจะต้องทำอย่างไร
ถ้าทำอาชีพนี้แล้วตอนอายุุ60ยังจะทำอยู่ได้มั้ย ? เราจะอยู่กับมันไปได้ซักแค่ไหน ?
คงมีคนบางส่วนที่อยากยึดถือเอาการออกแบบเป็นอาชีพ
เพราะฉะนั้นทางออกหนึ่งก็คือต้องไปเรียนตามมหาลัย

แต่การเรียนตามมหาลัยก็ไม่ได้เป็นคำตอบที่ถูกต้องซะทีเดียว
ยังมีอีกหลายวีถีการในการตอบคำถาม

เรียนรู้ด้วยตัวเอง
เรียนรู้โดยการเข้ามหาลัย
เรียนรู้โดยไปเมืองนอก
เรียนรู้ด้วยการทำงาน

เป็นต้น

เพราะฉะนั้นคำว่า " เรียนออกแบบ " ไม่ได้กำจัดอยู่ที่สถาบันการศึกษาเท่านั้น


ถ้าผมลดตัวอย่างลงเป็น

ทำไมต้องเรียนเป็นเชฟทำอาหาร
ทำไมต้องเรียนร้องเพลง
ทำไมต้องเรียนแฟชั่น

เหตุผลที่เค้าไปเรียนอาจจะเป็นเค้าบางในสิ่งๆนั้น
ต้องการที่จะเรียนรู้ให้ลึกซึ้งกว่าที่เป็นอยู่
หรืออาจจะเรียนทำเท่ หรือเรียนตามเพื่อนก็ได้

แต่อย่างน้อยก็ต้องยกย่องในระดับนึงว่าพวกเค้าเป็นคนที่ใฝ่หาความรู้เข้าสมอง

อาจจะเป็นการการรันตีในระดับหนึ่งว่าไอ้คนๆ เคยผ่านการทำงาน
ในแขนงนั้นๆ แล้วมาในระดับหนึ่ง

(ผมไม่ยกตัวอย่างที่ไม่ได้เรียนมา แต่สามารถทำเป็นอาชีพได้นะครับ พวกนั้นเมพไป)

เพราะว่าไม่น่ามีใครไปผ่าตัดไส้ติ่ง, คุมก่อสร้างอาคาร
หรือว่าความในศาลเล่นเป็นงานอดิเรกนะ

ผมไม่รู้ว่าใครทำงานออกแบบเป็นงานอดิเรกรึปล่าว
แต่ผมคนนึงล่ะที่ไม่ได้ทำเป็นแค่งานอดิเรก
แต่ก็อีกนั้นแหละเกมนี้เราก็ไม่ได้ตัดสินว่างานนี้โปร หรือไม่โปร


มีหนังสือเล่มนึงที่กำลัง(พยายาม)อ่านอยู่คือ

how to be a graphic designer without losing your soul



คือแค่ชื่อก็ทำให้คิดได้แล้วว่า

" ถ้ามึงเป็นกราฟฟิกดีไซน์เนอร์ มึงต้องสูญเสียจิตวิญญานแน่ๆ " 

บางที่ผมอาจจะคิดมากไปก็ได้นะ อาจจะเป็นแค่ชื่อที่เค้าตั้งขึ้นเท่านั้นเอง

[เก้อ]

เออ ก็เข้าใจว่าชื่นหมายความประมาณนั้นล่ะ
แค่พอยกตัวอย่างกับ 3 อาชีพนั่น
โดยที่เราอธิบายไว้ตั้งแต่ต้นๆบทความนี่หว่า
เลยต้องเล่นซ้ำ เพราะว่ามันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋วสำหรับคนท่ัวไปไง
ถึงต้องตั้งคำถามว่า แล้วยังงี้ จะเรียนกันไปทำไมวะ 

[VeryHappy]

ผมก็ว่างั้นแหละพี่

แต่ด้วยบางทีตัวหนังสือมันทำให้เข้าใจผิดได้
ผิดกับการคุยกันที่รู้ถึงอย่างอื่นของผู้พูดด้วย

ถ้าผมพูดอะไรไม่เข้าหูหรือฮาดคอร์เกินไปก็ขอโทษด้วยนะเฮีย  




>>>>เพิ่ม : ถ้าจะพูดกันให้รู้เรื่องงี้ต้องไปคุย(และกินแหล้า)ที่บ้านพี่ซะแล้ว 

[iannnnn]

ฮาร์ดคอร์น่ะคงไม่
แต่พูดไม่รู้เรื่องนี่ตูเห็นด้วย /

[Buob Marley]

ส่วนตูเห็นด้วยเรื่องไปกินเหล้า /

[thizz0vava]

เลือกเรียนแฟชั่นค่ะ
ถามว่าทำไมต้องเรียน ..... ทั้งที่ให้อาม่า ป้าข้างบ้านสอนก็ได้
ก็เพราะอยากรู้จัก  เค้าเปิดสอนตั้งสี่ปี นับดูว่ากี่วัน  คงต้องมีอะไรเยอะพอดูล่ะ   

ไม่เข้าใจเนาะว่าทำไมผู้ใหญ่บางคนถึงชอบมองว่าอะไรที่ตัวเองไม่เชื่อ เนี่ย ด้อยค่า

มี เพื่อนคนนึงค่ะ คุณพ่อเป็นนักธุรกิจ   เพื่อนบอกว่า เนี่ยมาเรียนออกแบบ  พ่อไม่ภูมิใจเลย

ผ่าง  เศร้านะคะ  คุณพ่อจะรู้ไหมกว่าจะสอบได้  กว่าจะวาดเป็น  ฝึึกเหนื่อยแค่ไหน

เฮ้อออ
ดูจิตตก ไปเลยเรา

[tip_redeye]

พอผมได้อ่านจู๋นี้แล้วก้อตาสว่างแถมยังรู้สึกฮึดสู้ขึ้นมานิดๆเลยอ่ะคับ
แต่ถึงยังงั้นก้อเหอะพอนึกถึงคำว่า"ดรออิ้ง"ทีไรแล้วมัน "จึ้กๆ"ที่หัวใจกะที่หัวทุกทีเลยคับ
พอดีว่าตอนนี้เรียนกราฟิกของอาชีวชั้นปวช3อยู่ไอ้ที่แรกก้อนึกว่าชาตินี้เราคงไม่ได้ไปยุ่งวุ่นวาย
กะไอ้วิชานี้แน่แต่เอาเข้าจริงไปมันดัน"มี"เจ้าสิ่งๆนี้อยู่ในตารางเรียนผมจนได้
ความซวยหลั่งไหลเข้ามาเต็มๆพื้นทงพื้นฐานไรก้อไม่มีตอนแรกก็ใจดีสู้เสือคิดว่าไม่มี
อะไรในโลกหล้านี้ที่ "ตัวกู" จะทำไม่ได้
เอาเข้าจิงๆ แป่วคับ
ให้ร่างขวดอาจารย์กำหนดขั้นต่ำ "4 ชม."ให้เสร็จ
ข้าพเจ้าล่อไป "2 อาทิตย์" กะกระดาษปอนอีกไม่รู้กี่แผ่น แถมให้เพื่อนช่วยอีก
ตอนนั้นซึมครับยอมรับ "ท้ออิ๋บอ๋าย"เกรดเทอมแรกก็ดันมาเจอวิชานี้ดึงจนต่ำน่าใจหาย (เพราะมันเป็นวิชาหลักอ่ะ)
แต่ยังโชคดีหน่อยที่ช่วงนั้นมีวิชาพวกมัลติมีเดียที่พอถนัดอยู่ช่วยไว้
แต่โอ้
พระเจ้าทรงลงทันอีกแล้ว
คุณท่านอาจารย์ดันกำหนดหลักสูตรให้พวกผมมีเรียน"จิตรกรรมพื้นฐาน"
งานเข้าเป็นอย่างหนักซิคับ
แถมต่อมาเทอม 2 ดันมี "วาดภาพทิวทัศน์" มารออีก
เป็นว่าเกรดปีนั้นของผมมีอัน"วูบ"ไปทีเดียว
แถมอาจารย์ก้อพูดพลางหยิบผลงานของพวกรุ่นพี่ที่แย่ๆออกมาแล้วพูดว่า "ถ้าปี2แล้วฝีมือยังอยู่ขั้นนี้อาจารย์แนะนำให้พวกเธอเบนเข็มไปเรียนทางอื่นดีกว่า "ท้อรับประทานอีกซิคับ"ฮึดสู้ลองฝึกกะคัยดูก้อลองแต่สุดท้ายก้อต้องรับว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้จิง
แต่อาจารย์บางคนในแผนกเค้าก้อบอกว่าพรแสวงค์อ่ะมันอยู่เหนือพรสวรรค์ไอ้เราก้อใจชื้นขึ้นมาหน่อยบางคนก้อบอกว่าไม่ต้องไปกลัวหรอกจะมาเรียนสาขานี้อ่ะวาดรูปไม่เป็นไม่เป็นไรไอ้เราก้อยิ้มหน้าบานดีใจสุดขีดคิดว่าเออถ้าเค้าพูดงั้น
ก้อแสดงว่ายังมีพกที่งูๆปลาแบบเราเข้าไปเรียนเหมือนกันนี้หว่าแต่พอนึกๆดูอีกที"ในวิชาที่เข้าสอบมันมีวิชาพวกนี้นี่หว่างั้นพวกนั้นมันพูดมาได้ไงว่ะ"ไอ้เพื่อนแต่ล่ะคนก้อให้กำลังใจกันเสียจริงๆ มันพูดว่า "ก้อเก่งแค่ทฤษฎีจะทำไรได้"เออ เอาเข้าไปไม่รู้ว่าจะร้องไห้หรือว่าจะดีใจที่เบนเข็มมาทางนี้รู้ว่าตัวเองชอบและทำได้แต่กำแพงที่ใหญ่ที่สุด มันคือ"ดรออิ้ง"นี้แหละคับจับดินสอคิดจะร่างสิ่งที่มีอยู่ในหัวที่ไรมันก้อมือสั่นไม่ได้ดั่งใจทุกที
แถมไอ้การออกแบบเนี่ยอาจารย์ที่วิทยาลัยเค้าก้อบอกว่า "sketch desig เนี่ยสำคัญที่สุดเลย ถ้าทำได้ไม่ดีหรือพื้นฐานไม่แน่พอเธอก้อไม่รุ่งในสาขานี้แน่" คิดๆแล้วก้ออยากร้องไห้ ไปแอบดูอีกแผนกหนึ่งวิชาที่มันเรียนก้อดันมีแต่ไอ้ที่กูอยากเรียนทั้งนั้น
ทำหนังสั้นเอ้ย ถ่ายmvเอ้ย ทั้งๆที่ชื่อแผนกพวกนั้นมันใช้ว่าศิลปกรรมชัดๆ ไม่รู้ว่าจะสมเพชตัวเองที่เลือกแผนกผิดหรือด่าวิทยาลัยที่ตั้งชื่อคณะผิดไม่รุ



ปล.เป็นน้องใหม่แต่บ่นไรไม่รู้ยืดยาวต้องยักษ์สาปแหงๆเลยขอโต้ดน่ะคับพออ่านกระทู้นี้แล้วของขึ้นไงไม่รุ

[Buob Marley]

อ่านย่อหน้าเดียวตูก็บวกแล้ว โคตรเท่เลย โพสต์แรกก็จู๋นี้แล้ว ถูกใจเป็นพิเศษ

ปล. สำหรับน้องข้างบนอีกที ตูว่าอย่าไปคิดมาก เลือกแล้วก็เตรียมรับกับผลที่จะตามมา (เอ๊ะยังไง?)
เอาเหอะ จำได้ว่าเขาพูดกันไปหมดแล้วเรื่องพิสูจน์ตัวเองกับทางบ้านน่ะ
จริงๆ ตูว่าง่ายกว่าประสบความสำเร็จในอาชีพการงานหลังจากเรียนจบอีกนะ

[คนตาบอดข้างเดียว]

เอาขำๆน่าครับ
ผมเล่นกีต้าร์ไม่เก่ง ชอบร้องเพลงผิดคีย์ ผมก็ยังทู่ซี้ทำต่อไป ไม่ได้คิดอะไรมาก

ปล. เลขม. 3 ผมก็ยังซื้อมาอ่านใหม่ทำใหม่ แต่ทำอย่างไรผมก็ไม่เข้าใจน่ะครับ เปลี่ยนโจทย์หน่อยนึงผมก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว

ปฮ. แต่เรื่องที่ผมถนัด ผมจำเป็นต้องทำมันได้ดีที่สุดนะครับ 555

[8e88]

พอผมได้อ่านจู๋นี้แล้วก้อตาสว่างแถมยังรู้สึกฮึดสู้ขึ้นมานิดๆเลยอ่ะคับ
แต่ถึงยังงั้นก้อเหอะพอนึกถึงคำว่า"ดรออิ้ง"ทีไรแล้วมัน "จึ้กๆ"ที่หัวใจกะที่หัวทุกทีเลยคับ
พอดีว่าตอนนี้เรียนกราฟิกของอาชีวชั้นปวช3อยู่ไอ้ที่แรกก้อนึกว่าชาตินี้เราคงไม่ได้ไปยุ่งวุ่นวาย
กะไอ้วิชานี้แน่แต่เอาเข้าจริงไปมันดัน"มี"เจ้าสิ่งๆนี้อยู่ในตารางเรียนผมจนได้
ความซวยหลั่งไหลเข้ามาเต็มๆพื้นทงพื้นฐานไรก้อไม่มีตอนแรกก็ใจดีสู้เสือคิดว่าไม่มี
อะไรในโลกหล้านี้ที่ "ตัวกู" จะทำไม่ได้
เอาเข้าจิงๆ แป่วคับ
ให้ร่างขวดอาจารย์กำหนดขั้นต่ำ "4 ชม."ให้เสร็จ
ข้าพเจ้าล่อไป "2 อาทิตย์" กะกระดาษปอนอีกไม่รู้กี่แผ่น แถมให้เพื่อนช่วยอีก
ตอนนั้นซึมครับยอมรับ "ท้ออิ๋บอ๋าย"เกรดเทอมแรกก็ดันมาเจอวิชานี้ดึงจนต่ำน่าใจหาย (เพราะมันเป็นวิชาหลักอ่ะ)
แต่ยังโชคดีหน่อยที่ช่วงนั้นมีวิชาพวกมัลติมีเดียที่พอถนัดอยู่ช่วยไว้
แต่โอ้
พระเจ้าทรงลงทันอีกแล้ว
คุณท่านอาจารย์ดันกำหนดหลักสูตรให้พวกผมมีเรียน"จิตรกรรมพื้นฐาน"
งานเข้าเป็นอย่างหนักซิคับ
แถมต่อมาเทอม 2 ดันมี "วาดภาพทิวทัศน์" มารออีก
เป็นว่าเกรดปีนั้นของผมมีอัน"วูบ"ไปทีเดียว
แถมอาจารย์ก้อพูดพลางหยิบผลงานของพวกรุ่นพี่ที่แย่ๆออกมาแล้วพูดว่า "ถ้าปี2แล้วฝีมือยังอยู่ขั้นนี้อาจารย์แนะนำให้พวกเธอเบนเข็มไปเรียนทางอื่นดีกว่า "ท้อรับประทานอีกซิคับ"ฮึดสู้ลองฝึกกะคัยดูก้อลองแต่สุดท้ายก้อต้องรับว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้จิง
แต่อาจารย์บางคนในแผนกเค้าก้อบอกว่าพรแสวงค์อ่ะมันอยู่เหนือพรสวรรค์ไอ้เราก้อใจชื้นขึ้นมาหน่อยบางคนก้อบอกว่าไม่ต้องไปกลัวหรอกจะมาเรียนสาขานี้อ่ะวาดรูปไม่เป็นไม่เป็นไรไอ้เราก้อยิ้มหน้าบานดีใจสุดขีดคิดว่าเออถ้าเค้าพูดงั้น
ก้อแสดงว่ายังมีพกที่งูๆปลาแบบเราเข้าไปเรียนเหมือนกันนี้หว่าแต่พอนึกๆดูอีกที"ในวิชาที่เข้าสอบมันมีวิชาพวกนี้นี่หว่างั้นพวกนั้นมันพูดมาได้ไงว่ะ"ไอ้เพื่อนแต่ล่ะคนก้อให้กำลังใจกันเสียจริงๆ มันพูดว่า "ก้อเก่งแค่ทฤษฎีจะทำไรได้"เออ เอาเข้าไปไม่รู้ว่าจะร้องไห้หรือว่าจะดีใจที่เบนเข็มมาทางนี้รู้ว่าตัวเองชอบและทำได้แต่กำแพงที่ใหญ่ที่สุด มันคือ"ดรออิ้ง"นี้แหละคับจับดินสอคิดจะร่างสิ่งที่มีอยู่ในหัวที่ไรมันก้อมือสั่นไม่ได้ดั่งใจทุกที
แถมไอ้การออกแบบเนี่ยอาจารย์ที่วิทยาลัยเค้าก้อบอกว่า "sketch desig เนี่ยสำคัญที่สุดเลย ถ้าทำได้ไม่ดีหรือพื้นฐานไม่แน่พอเธอก้อไม่รุ่งในสาขานี้แน่" คิดๆแล้วก้ออยากร้องไห้ ไปแอบดูอีกแผนกหนึ่งวิชาที่มันเรียนก้อดันมีแต่ไอ้ที่กูอยากเรียนทั้งนั้น
ทำหนังสั้นเอ้ย ถ่ายmvเอ้ย ทั้งๆที่ชื่อแผนกพวกนั้นมันใช้ว่าศิลปกรรมชัดๆ ไม่รู้ว่าจะสมเพชตัวเองที่เลือกแผนกผิดหรือด่าวิทยาลัยที่ตั้งชื่อคณะผิดไม่รุ



ปล.เป็นน้องใหม่แต่บ่นไรไม่รู้ยืดยาวต้องยักษ์สาปแหงๆเลยขอโต้ดน่ะคับพออ่านกระทู้นี้แล้วของขึ้นไงไม่รุ

อ่านแล้ว ส่วนตัวชอบ คิดว่ายักษ์แอนคงไม่สาปหรอกนะ 
อยากบอกว่าประโยชน์ของการเรียนวิชาศิลปะ มันเอาไปใช้ทำอะไรได้เยอะมากในชีวิตประจำวัน
ลองอ่านๆกระจู๋นี้ไล่ตั้งแต่หน้าแรก จะได้คำตอบ

ยิ่งเรียน ปวช. มาด้วย มันยิ่งเรียนวิชาปฏิบัติโน่นนี่เยอะ ออกจะจับฉ่าย
แต่ถ้าขยันฝึกและจับจุดแต่ละอย่างเอามาใช้เป็น มันจะมีประโยชน์มาก
ตัวเองเป็นคนนึงล่ะที่ทำได้โคตรจับฉ่ายเลย งานปั้น, สกรีน, ภาพพิมพ์, หล่อขึ้นรูป, งานทำโมเดล
ตัดต่อ, กำกับ, ทำ Prop, เขียนแบบ, ออกแบบตกแต่ง ฯลฯ แต่งานพวกนี้ทำได้อยู่ในขั้นเป็ด คือทำได้แต่ไม่ถึงกับดี
ไอ้สิ่งพวกนี้ถ้าลองฝึกตัวเอง ทำบ่อยๆ ถึกบ่อยๆ มันก็เก่งขึ้นมา ทำได้ในระดับอาชีพเหมือนกัน เพราะพอจะมีพื้นฐาน

เอาเข้าจริงๆแล้ว คนเรามันไม่ได้เก่งไปซะทุกอย่างหรอก
แต่มันก็ไม่ใช่ข้ออ้างสำหรับการฝึกฝนในสิ่งที่เราไม่เคยทำ หรือทำไม่เก่ง
ทุกๆคนก็มีสิทธิจะเก่งขึ้นถ้ารู้จักเคี่ยวตัวเอง
ก็ต้องพยายามเรียนรู้กับมันและทำให้ดีที่สุด อย่างน้อยถึงจะทำไม่ถึงกับดีมาก
แต่อย่างน้อยก็ยังทำเป็น และรู้จักขั้นตอนของมัน

[iannnnn]

ชอบเหมือนกันครับ
จกาเด็กถาปัดที่ได้ดรออิ้งปี 1 D+
และเพ้นติ้งเทอมสองของปีหนึ่งเช่นกัน ดีขึ้นมาหน่อย ได้ C+

[O.D.M.]

คอนเฟิร์มด้วย กับเด็กถาปัด
ที่คงที่ตลอดด้วยเกรด d (เค้าถีบส่งขึ้นมา)
ตั้งแต่ดรอว์อิงยันเพนท์ 

[Buob Marley]

ส่วนตูเป็นเด็กถาปัดที่ไม่คิดจะจำเกรดสองวิชานั้นเลย

[HyoPlum]

 

ตูจบเกรด 3.23 ไม่เห็นช่วยอะไรเลย  


อีทัวร์เพื่อนตูจบเกียรตินิยมตอนนี้ไปขายเสื้อแล้ว 

[Buob Marley]

พี่ทัวร์นี่เห็นรูปร่างหน้าตา ไม่น่าเรียก "อี" เลยนะครับ