ช่อการะเกด ฉบับที่ 43

[ยุนเอ]

สุชาติ สวัสดิ์ศรี : บรรณาธิการ
สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ และ เวียง-วชิระ บัวสนธ์ : ร่วมสมทบ

เปิดรับต้นฉบับเรื่องสั้น ช่อการะเกด ครั้งที่ 43

1. ต้องเป็นเรื่องสั้นที่แต่งเอง ไม่ไปเอามาจากที่ไหน
2.ส่งต้นฉบับเรื่องสั้นที่ดีที่สุดเพียงเรื่องเดียวใส่หน้ากระดาษขาว หน้าเดียว แล้วสำเนาเก็บไว้
ถ้าเป็นไฟล์อิเล็กทรอนิกส์ ให้ส่งแผ่นซีดีหรือแผ่นดิสก์บรรจุข้อมูลแนบมาด้วย
3. แจ้งชื่อที่อยู่พร้อมหมายเลขบัญชี(เพื่อส่งเงินตอบแทนถ้าได้รับรางวัล) ที่หน้าสุดท้ายของต้นฉบับ
4. ส่งต้นฉบับเฉพาะทางไปรษณีย์พร้อมวงเล็บมุมซอง (เรื่องสั้น)
มายังตู้ ปณ.1143 ปท.ดอนเมือง กรุงเทพ 10211


หมดเขตส่งวันที่ 15 ตุลาคม ศกนี้ครับ


// แก้ไขกรุงเทพพิมพ์ซ้ำสองครั้งครับ

[แนนเค้ก ❤]

ขอบคุณเอห์ 


(ที่จริงก็ไม่ค่อยจะเขียนอะไรหร้อก แต่เห็นแล้วดันตื่นเต้น)

[ยุนเอ]

เหมือนกันเลย เขียนไม่เป็นหรอก

แต่เอามาบอกต่อ 

[Soris0ri]

ว่าแล้วนึกถึงเกี่ยวกับ เรื่องเขียนบทภาพยนตร์ของ นนทรี นิมิตรบุตร

ที่ให้แต่งบทหนังส่ง แต่จำรายละเอียดไม่ได้เหมือนกัน

นอนดูทีวีอยู่บ้านเห็นแว้บๆ 

[นัท ผู้พัน]

โครงการดีๆอีกหนึ่ง+

[นักศิลปะ]

เรามัน ช่อการะกล้วย
ต้องรออ่านด้วยใจระทึก

[จักรี]

แต่ง เรื่องแบบไหน ครับ


อยากแต่งบ้าง โสดมาหลายปีดีดักแล้ว

[psyfer]

ไม่จำกัดแนวเรื่องเหรอเอ

แล้ว ช่อการะเกดนี่เป็นหนังสือเกี่ยวกับอะไรเหรอ 

[ยุนเอ]

เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นรายสามเดือนอะครับ
(น่าจะเป็นวรรณกรรมสะท้อนสังคม ต่างๆ อะนะ)

สำหรับเนื้อหาที่พบนั้น "สังเกตได้ว่าเป็นพวกต่อมความดีโต คือมีเนื้อหาในเชิงนัยยะที่พูดถึงศีลธรรม คุณธรรมแต่มันไม่มีรายละเอียดให้เห็น คือดีไปหมดทุกอย่างแต่ในแง่ศิลปะมันไปไม่ถึง มันอาจเป็นภาพสะท้อนถึงยุคสมัยของการโหยหาความดี"

"ยุคนี้ ชาวนา กรรมกร ก็แปรสภาพไปไม่เหมือนเดิม ชาวนาไม่เหมือนอีรื่นอีโรย สมัยไม้เมืองเดิม บรรดาพ่อค้าแม่ค้า ผู้ประกอบการ ปัญญาชนก็ไม่เหมือนเดิม ที่เพิ่มเข้ามาคือคนที่ทำมาหากินกับทุน เช่นพวกที่อยู่บนตึกระฟ้า  ผมอยากเห็นว่าคนที่อยู่บนนั้นเป็นยังไง เพราะผมไม่มีประสบการณ์บนตึกสูงแบบนั้น ผมอยากเห็นพวกที่เล่นหุ้นที่กลายเป็นแมงเม่าฆ่าตัวตาย หรือคนที่โกงจนรวย สังคมมันเคลื่อนที่ไปในลักษณะใหม่ๆ รูปโฉมใหม่ๆ ตัวละครในวรรณกรรมร่วมสมัยควรจะตามให้ทัน"

อ้างอิงจาก คนค้นฅน ตอน คำท้าทานจาก บก.ย

[นักศิลปะ]

ไม่จำกัดแนวเรื่องเหรอเอ

แล้ว ช่อการะเกดนี่เป็นหนังสือเกี่ยวกับอะไรเหรอ 

เขาบอกไว้ว่าไม่จำกัด

แต่ถ้าเขียนแนว แจ่มใส ไปเขาคงอ่านแล้ววาง 

[ยุนเอ]

แจ่มใสเขานิยาย นิครับ 

[นักศิลปะ]

แจ่มใสเขานิยาย นิครับ 

นั่นสิ 

[iannnnn]

แนววรรณกรรม ก็คือวรรณกรรมเลยครับ
เดี๋ยวนี้งานเขียนที่เป็นวรรณกรรมแบบไม่ต้องหันมาถาม
ว่า "หา? อะไรนะ? .. วรรณกรรมเหรอ?" เริ่มหายากบนแผง

การกลับมาของช่อการะเกิดถือเป็นนิมิตหมายที่ดีครับ

[นักศิลปะ]

แนววรรณกรรม ก็คือวรรณกรรมเลยครับ
เดี๋ยวนี้งานเขียนที่เป็นวรรณกรรมแบบไม่ต้องหันมาถาม
ว่า "หา? อะไรนะ? .. วรรณกรรมเหรอ?" เริ่มหายากบนแผง
การกลับมาของช่อการะเกิดถือเป็นนิมิตหมายที่ดีครับ

วรรณกรรมในความหมายของ ช่อการะเกด
ก็เป็นไปตามแนวและ รสนิยมของ ช่อการะเกดนั่นเอง
อธิบายยากแฮะ ลองไปหาอ่านงานเก่าๆ ของ ช่อการะเกดดู


ใครผ่านการประดับช่อการะเกด นับว่าเยี่ยม
แต่ไม่ได้หมายว่า ใครไม่ผ่าน จะไม่เยี่ยม
ไม่แน่อาจจะเยี่ยมกว่า

ช่อการะเกดเกิดหนนี้ ได้น้ำเลี้ยงจากการเกิดมา ของ คนค้นฅน
ถ้าต้นธารน้ำเลี้ยงหายไป ช่อการะเกดก็จะหายไปอย่างเคย

ผมผู้เสพ จะรอเสพอย่างใจระทึก
และไม่ปฏิเสธ แจ่มใส หรือ ใยไหม อย่างเด็ดขาด

หนังสือเมื่อคุณเปิดอ่าน โลกคุณก็เริ่มเปลี่ยน
อะไรที่ไม่ผ่านก็ได้ผ่าน บางอย่างไม่เคยพบก็ได้พบ
และเรื่องหลายสิ่งไม่เคยรู้ก็จะรู้

หากใครจะเขียนเพื่อประกวด ก็เขียน ลงมือเขียนโดยไว
แต่ผมว่า งานเขียน เขียนไปก่อนเถอะครับ
เอาเรื่องประกวดยกไว้ก่อน
เพราะงานดี กับงานรางวัลบ่อยหนเดินสวนทางกัน

และ เอาคำ(วรรคทอง)ที่อาว์รงค์ พญาอินทรีย์แห่งสวน ทูนอิน
กล่าวไว้ในหลายๆ ที่ว่า

การเดินทางเป็นสายตาของนักเขียน
มาฝาก

คำนี้ตีความดีๆ นะครับ
เท้าไม่ได้ออกเดิน ไม่ได้หมายว่าไม่เดิน
กายไม่ได้ขยับก็ไม่ได้หมายว่าไม่ไป

ไปแต่กาย อาจจะไม่ได้เดินทาง
แต่ถ้าไม่ไปเลยก็ไม่ได้เดินทางเช่นกัน

[psyfer]

โอ้ววว พี่โอ๋ กริบมาก