เรื่องดีๆในชีวิต วันละเรื่อง

เริ่มโพสต์โดย ความฝันกลางฤดูร้อน, 22 ก.ค. 2007, 21:31 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

แอ้

อ้างคำพูดจาก: แอ้ เมื่อ 10 ก.ค. 2008, 20:08 น.
:05:
ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเกิดเรื่องนี้กับตัวเอง

เพิ่งโดนกระชากกระเป๋าตอนเดินเข้าบ้าน..
ตอนนี้นั่งรอเพื่อนอยู่ จะไปแจ้งความค่ะ

Ext. HDD ที่มีข้อมูลทั้งชีวิต .. หายหมดเลย...

โชคดีที่ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่
ตำรวจบอกว่าเขาทำร้ายกันเยอะแยะไป
แอ้ไม่ได้เจ็บอะไรตรงไหนเลย เสียของก็เสียไป..
มันแค่วัตถุ เข้ามาแล้วก็จากไป .. แค่นั้นเอง..  :46:

กำนม.};oO=

ใช่ นี่คือเรื่องดี ..
..
ในหมู่เรื่องร้ายทั้งมวล ยังมีเรื่องดีแฝงอยู่มาก มองหามันให้เจอ
แล้วนั่งพักลงตรงนั้น เราไม่ได้อยู่ที่นี่ตลอดไป
เรื่องราวรายทาง ทั้งทุกข์โศก ยังรออยู่
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

แอ้

คำว่า ..เรื่องราวรายทาง ทุกข์โศกรออยู่ .. ของลุงกำนันนี่..

จริง แต่ทำให้ท้อเลยนะคะ .. ถ้าเท่าที่เจอมายังไม่มากพอ ..

เรื่องวันนี้แว่บแรก แอ้นึกถอดใจกับทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนกันค่ะ

แต่วินาทีถัดมา.. เราก็ยังอยู่ดีเนาะ ..

ขออย่าให้เกิดเรื่องอย่างนี้กับใครๆ เลยนะคะ สาธุ  :46:

D869

ได้รู้สึกว่าคิดถึงล฿กตลิดเวลาเลย น่ารักจัง :05:
"รักอดทนนาน กระทำคุณให้ รักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง... "
                                                            - โครินทร์1 13:7

เดอะบุ๋ม

หัวอกคนเป็นพ่อคน   :22:


//

เสียใจกับพี่แอ้ด้วยนะคะ    ขอให้หายตกใจไวๆเด้อ  :46:


น้องสุกน้องใส

ลุกได้แล้ว  \ :37: /(จริงๆลุกได้ตั้งกะวันที่สองแล้วแต่เจ็บปานตกตาล )

เรื่องดีๆในช่วง269วัน ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้  :22:

ได้เห็นหน้าลูกมาห้าวันเลี้ยงง่าย ไม่งอแง แต่ป่าป๊าเจ้าหมูนุ่มต่างหากที่งอแง  บอกว่าอย่าอุ้มมากๆเดี๋ยวติดมือก็ไม่ยอม
จะอุ้มๆ พอถึงเวลาพยาบาลต้องเอาลูกไปนอน ก็งอแง คิดถึงลูก  ตอนนี้เลยไม่รู้ใครติดใครกันแน่ระหว่างพ่อกับลูก

วันที่8กรกฎา 51 ตอน 8.00น ไปถึงรพ.ตรงนัดพอดีเป๊ะ โดนพยาบาลจับไปทำความสะอาด สวนอึ(ปวดขี้มากอยู่แล้วยังจะมาสวนอีก :05:)

ใส่สายปัสสาวะ (เจ็บมาก)  ให้น้ำเกลือ แล้วก็นอนรอ รอ รอ....  หมอนัดผ่า สิบโมงเช้าแต่สิบโมงครึ่งก็ยังปล่อยให้กิ้วนอนรออยู่
ตอนนั้นนึกในใจว่าพี่เอกต้องกระวนกระวายใจแน่ๆว่านี่มันเกินเวลานัดผ่าไปครึ่งชมแล้ว
ทำไมยังไม่เห็นกิ้วเห็นลูกอีกเพราะแยกกันตั้งแต่แปดโมงแล้ว

เป็นห่วงพี่เอกมาก..  เป็นห่วงลูกในท้องมาก ซักพักก็โดนพยาบาลจับแก้ผ้า ห่มผ้าบางๆให้ผืนนึง
เป็นกังวลได้แค่แวํบเดียว คุณหมอก็เดินมาบอกว่าจะไปไปห้องผ่าตัดแล้วนะ
พอถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด ก็รู้สึกว่ากลัว
กลัวมาก กลัว ว่าบล๊อกหลังจะเจ็บ กลัวลูกไม่โอเค กลัวพี่เอกเป็นห่วง กลัวไปหมด
แต่สรุปว่าบล๊อกหลังเจ็บน้อยกว่าใส่สายฉี่อีก
พอล๊อกหลังเสณ้จหมอก็เดินมาบอกว่า จะเทสนะคะว่าชารึยัง
ด้วยความกลัวจัดเลยรีบบอกเลย  ยังไม่ชาค่ะ   :30:
แต่อีกแค่แป๊ปเดียวครึ่งล่างก็ไร้ความรู้สึกไปเลย  แต่เวลาคนจับก็รู้สึกหนักๆนะ
ระหว่างนั้น ก็คิดอยู่ว่าผ้าที่มันกั้นตาเรากับท้องเรามันบางเหลือเกินกลัวมันหล่น กลัวเห็นเครื่องในตัวเอง
กลัวอีกแระ..
แต่ซักพักหมอก็เอาผ้าอีกสามผืนมากางทับไอ้ผ้าบางๆนั้นให้กิ้วสบายใจว่ามันไม่ร่วงระหว่างผ่าแน่ๆ
แต่.....
ชายผ้ามันกองทับคอหอยกิ้ว กิ้วหายใจไม่ออก  :05:
ทรมาน พยายามเอาปากเขี่ยผ้าออก เพราะมือโดนมัดอยู่  โถ่ มันช่างทรมานจิตใจ

เวลาผ่านไปซักพักคุณหมอก็บอกอีกว่า เดี๋ยวตอนดึงลูกออกมามันจะจุกๆแน่นๆนะคะ
กิ้วก็รอว่า เดี๋ยวลูกออกมาแน่ๆ ต้องรอฟังเสียงลูกร้อง   แต่รอตั้งนานก็ยังไม่ได้ยินเสียงลูกซักที
หมอก็พูดคำเดิมซ้ำอีกว่า เดี๋ยวตอนดึงลูกออกมา  จะจุกๆแน่นๆนะคะ 
เท่านั้นแหละความรู้สึกเหมือนติดเหล็กเลย  :07:   แน่นเหมือนโดนเหล็กทับ  ดึงตั้งซักพัก ลูกถึงออกมา

ขี้โวยวายมาก  ร้องเสียงดังฟังชัด  เช็ดตัวไปก็ร้องไป  พอเช็ดเสร็จหมอก็เอามาหอมแก้มกิ้ว แต่ดูท่าลูกคงอยากไปนอนมากกว่า ทำหน้าเบะๆ

ตอนนั้นนึกในใจว่า เดี๋ยวพี่เอกคงได้เห็นลูกแล้ว พี่เค้าคงสบายใจแล้วแหละ กิ้วก็หายห่วง หายห่วงลูกหายห่วงพี่เอก

แล้วกิ้วก็ต้องถูกเย็บพุงต่อ ตอนแรกนึกว่าเวลาผ่านไปแค่ครึ่งชม. 
ที่ไหนได้ พอเค้าเอาผ้าออกให้จนเห็นนาฬิกาถึงได้รู้ว่ามันผ่านไปเป็นชม.แล้วนี่นา


อ๊ะๆลูกตื่น เดี๋ยวมาต่อ   :33:
อันโตนิโอกะเมโระ ~~

แอ้

โห.. อ่านแล้วรู้สึกแบบว่ารักแม่เลย..

น้องกิ้วสุดยอดแล้ว..   :12:

หายเจ็บไวๆ นะคะ

กวางจ้ะ


❤ ตูน ❤

 :56: ดีใจด้วยนะกิ้ว ไม่เคยได้อ่านความรู้สึกแบบนี้เลย ตอนนี้เป็นไงบ้าง

(( ตอนเห็นลูกครั้งแรกร้องไห้ป่าว ))

กำนม.};oO=

กิ้วเอ้ย
สารคดีที่ทำให้คิดถึงแม่คิดถึงพ่อ
:16:
อยู่บ้านไร่ ไร้เน็ต พี่จะกางมอสกิโต้เน็ต เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง เดินตามสายรุ้ง ทิ้งเมืองกรุงไว้กับเธอ ..

Soris0ri

จะไป print งานก็เลยหยิบกระเป๋าสตางค์
ปรากฏว่า หากระเป๋าสตางค์ไม่เจอ... :14:....
กระเป๋าหาย ลืมไว้ในห้องน้ำ เดินกลับไป เอ้าไม่อยู่แล้ว

อยู่ตึกกิจกรรมด้วย คนเยอะ ก็เลยเดินไปถามห้องสภา
อ๊างงง มีคนเอามาส่งเมื่อกี้ เป็นเด็กปี 2  :05:
ไม่ได้เจอแต่ ดีใจมากที่ไม่หาย บัตรเต็มเลยหายไปซวยมาก  :05:  (ส่วนตังไม่มีหรอก  :30:)



ขอบคุณคุณน้องผู้ใจดีคนนั้นมากๆ ซึ้งๆ  :05:
Las Noches Rubicundior

กวางจ้ะ


Soris0ri

#1527
ตกใจมากเลยนะ
เพราะจริงๆเป็นคนไม่ลืมของสำคัญหน่ะ  :07:


พอหายป๊าบ ตายแล้วๆ  :05:





/////

เพิ่ม เรื่องดีมีมากกว่า 1 เรื่องซะแล้ว  :30:
เมื่อกี้รีบไปเรียน ปรากฏว่าห้องล็อก และแปลว่างดค่ะ  ปั่นต่อซะเลย  :02:
Las Noches Rubicundior

Ou!







ดีใจกับกิ้วและครอบครัวด้วยเน่อ


งบน้อย

เดอะบุ๋ม

ดีใจกับหมูนุ่มด้วยนะจ้ะ  พ่อกับแม่หนูรักหนูมากเลย  :22:
อีกสัก 4-5 ปี คงจะมานั่งปั่นบอร์ดได้ละ  :30:



ดีใจกับกิ้วและพี่เอกอีกครั้งด้วยค่ะ  :46:

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines