หน้า: 1 ... 9 10 11 12 13 14 15 [16] 17 18 19 20 21 22 23 ... 111
 
ผู้เขียน หัวข้อ: กระจู๋สูญเสีย  (อ่าน 293067 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
เราต่างก็รู้ดีว่า เพราะเรามี เราถึงได้สูญเสีย
แต่เราก็เลือกที่จะมีใช่มั้ยครับ

 ฮือๆ~
บันทึกการเข้า
เราต่างก็รู้ดีว่า เพราะเรามี เราถึงได้สูญเสีย
แต่เราก็เลือกที่จะมีใช่มั้ยครับ

 ฮือๆ~

 (เหงื่อแตกพลั่ก) เป็นอะไรรึเปล่าอะเต่า
บันทึกการเข้า

there are no regrets in life, just lessons . .
เข้ามาอ่านตั้งแต่หน้าแรก รู้สึกเหมือนเหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้น
เพิ่งทำใจได้ไม่นาน คิดถึงย่าิีอีกแล้ว


ใกล้วันแม่ นึกขึ้นมาได้

กลับบ้านครั้งล่าสุด
ขณะทานข้าวเย็นกันทั้งครอบครัว แม่ตูพูดขึ้นมาว่า

หม่อมแม่ : ตั้ม แม่ถามอะไรหน่อยสิ
ชายตั้ม : กำลังแกะปลาทู / อะไรเหรอแม่ ถามมาดิ
หม่อมแม่ : ถ้าแม่ตายไปนะ . .. .. . . (พูดไปเรื่อย ฟังไม่ได้ศัพท์์)
ชายตั้ม : (ปลาทูแทบพุ่งออกมาจากทางจมูก) อะไรนะแม่  (เหงื่อแตกพลั่ก)
หม่อมแม่ : ถ้าแม่ตายไป ให้เอาศพแม่บริจาคให้มหาวิทยาลัยนะ
ชายตั้ม : อึ้ง !!!!! อึ้งอยู่พักนึง / แล้วมาพูดอะไรตอนนี้เนี่ย คนกำลังกินข้าวววว  โวย

หม่อมแม่ : ก็แม่จะพูดมานานแล้ว วันนี้อยุ่พร้อมหน้ากัน ก็เลยถามเราก่อน พี่ชายคนโต
ชายตั้ม : จริงๆไม่อยากจะพูดนะเรื่องแบบนี้ ไหนๆก็จะคุยแล้ว ตั้มถามหน่อยว่า แม่รู้รึเปล่าว่าเค้าจะเอาแม่ไปทำอะไรมั่ง
หม่อมแม่ : ไม่รู้ รู้แต่ว่าเดี๋ยวน้องหมอเค้าจะเอาไปเรียน
ชายตั้ม : รู้แค่นี้ใช่มั๊ย  โวย เค้าต้องเอาไปดองก่อนนะ แล้วก็เล่าให้แม่ฟัง (กบนอกกะลา)
หม่อมแม่ : อ้าวเหรอ (ทำท่าคิด) แม่ว่า มันดีกว่าที่แม่จะต้องไปนอนรอในหลุมรอเตี่ย หรือให้เตี่ยนอนรอ เหมือนกับย่่าที่รอก๋งนะ (ที่บ้านนับถือคริสต์)



เตี่ย : หันมาค้อนควับนึงตรงที่แม่บอกว่า ไม่อยากให้เตี่ยนอนรอ  กร๊าก




หม่อมแม่ : แม่คิดว่ามันเป็นประโยชน์กว่ามาก อีกอย่าง แม่เป็นคนไม่ชอบทำบุญมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แม่ก็คิดว่าแม่จะทำสิ่งนี้ เพื่อเป็นการทำบุญน่ะ เราเห้นว่ายังไงล่ะ
ชายตั้ม : แล้วแม่คุยกับเตี่ยรึยัง
หม่อมแม่ : ยัง


เตี่ย : หันมาทำหน้าไม่รู้เรื่อง แล้วก็ทำท่าเหมือนจะว่าแม่ว่าเมาแล้ว พูดเยอะเกินไปแล้ว



ชายตั้ม : ไม่รู้เหมือนกันน่ะแม่ แต่ถ้าแม่อยากให้เป้นแบบนั้นก็แล้วแต่นะ ตั้มไม่ได้อะไรนะ แล้วแม่ไม่คิดจะบริจาคตาหรืออวัยวะเหรอ อันนั้นน่าจะดีกว่านะ

หลังจากนนี้ก็ถกเถียงกันในบ้านกันใหญ่ ว่าถ้าบริจาคอวัยวะแล้ว ยังสามารถให้ร่างกายไปเป็นอาจารย์ใหญ่ได้หรือไม่ (กลายเป็นเรื่องสนุกไป)


ปากก็พูดไปแบบนั้นแหละ เรื่องยอมให้ตามใจแม่แต่ในใจ เครียดทีเดียว สำหรับตูก้แล้วแต่แม่จริงๆนะ แต่ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ ก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะทำใจได้ขนาดไหน จะรับได้หรือไม่ถ้าเค้าจะาเอาแม่ไป เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเนี่ย ทำให้เข้าใจระดับนึงเลย สำหรับคนที่บริจาคร่างกายตัวเอง เพื่อให้เป็นอาจารย์ใหญ่่ เข้าใจลูกๆและญาติๆ ของท่านเหล่านั้นระดับหนึ่ง

ตั้งแต่วันนั้นรู้เลยว่า แม่ตูเนี่ยเจ๋งจริงๆ
รักแม่นะ


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08 ส.ค. 2007, 23:48 น. โดย ตั้มหมิงซื่อ » บันทึกการเข้า

ฮิ้วววววววววววววววววววววววววววววว
โอ้ว เท่ๆ เจ๋ง
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
 เศร้า การสูญเสียคุณย่าเราก็เคยผ่ามาแล้ว  เป็นเหตุการณ์ที่จะไม่มีวันลืม   เหมือนร่างกายไม่อยากจะมีชีวิตอยู่   การสูญเสียคนที่เรารัก  มันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก
บันทึกการเข้า

ถ้าอยากประสบความสำเร็จ   จงอย่ามองสิ่งที่อยู่ข้างทาง
เสียใจด้วยครับ   หากความทรงจำทำให้เราเข้มแข็ง  จงเก็บมันไว้    แต่ถ้าเก็บไว้เพื่อทำให้เราอ่อนแอ ก็จง ทิ้งมันไปเถอะครับ
บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
เมื่อวันก่อนพี่ชาย(ลูกพี่ลูกน้อง)ที่เป็นทหารอยู่ที่ยะลา
โดนระเบิดโจรใต้เสียชีวิตค่ะ
สงสารคุณป้า ท่านมีลูกชายคนเดียว ท่านร้องไห้หนักมาก
บันทึกการเข้า
เสียใจด้วยครับ  ไหว้
บันทึกการเข้า

Today you , Tomorrow me.


เสียใจด้วยครับ
บันทึกการเข้า

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย
เสียใจด้วยนะคะ   เศร้า
บันทึกการเข้า

กินทุกอย่างยกเว้นต้นหอมค่ะ
เสียใจด้วยครับ
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ






วันนี้ได้ฟังพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระราชินีเรื่องภาคใต้


นึกถึงญาติป้าจอยเลยครับ ไหว้


บันทึกการเข้า

งบน้อย
เสียใจด้วยครับ
บันทึกการเข้า

        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R
ขอบคุณครับในความเสียสละ
และเสียใจด้วยครับ  ไหว้
บันทึกการเข้า

ฮิ้วววววววววววววววววววววววววววววว
ขอบคุณทุกคนค่ะ

วันนี้เผาพี่ชายแล้ว กลุ่มเพื่อน ๆ พี่ที่ นั่งรถคันนั้นไปด้วยกัน ลาออกมาบวชหน้าไฟให้
แล้วก็ เมื่อวานซืน จับกลุ่มที่วางระเบิดได้แล้วค่ะ
พี่ ๆ ทหาร เพื่อนของพี่ชายบอกว่า
ถึงจับมาได้สุดท้ายก็ต้องปล่อยเพราะหลักฐานไม่พอ

สุดท้ายไสยศาสตร์นิดหน่อย
เพื่อน ๆ พี่เขาเล่าว่า
ก่อนออกไปจับคนร้ายพวกพี่เขาอธิษฐานว่าให้ พี่กวาง (พี่ชายช่วยนำทางไปให้หน่อย)
แล้ว ตอนที่เค้าไปจับตรงไหนที่มีคนร้ายจะได้กลิ่นพี่กวางโชยออกมา
แล้ว ก็จับมาได้หมด (มีบางคนเป็นพวก อบต. หรือ นักการเมืองท้องถิ่นด้วยค่ะ)
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 9 10 11 12 13 14 15 [16] 17 18 19 20 21 22 23 ... 111
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!