ย่าจ๋า ... ย่าไปดีแล้วนะ
ย่าไม่ต้องทรมานอีกแล้ว
ย่า ไม่ต้องเป็นห่วงอุ๊นะ ...
หลานสาวของย่าคนเดียว จะตั้งใจเรียนแล้วก็ดูแลตัวเองดีๆ
ไม่ต้องให้ย่าเป็นห่วง เหมือนที่ย่าเคยเป็นห่วง
อุ๊อยู่กับย่าตั้งแต่เด็กๆ เพราะแม่กับพ่อต้องสอนหนังสือบนดอยกลับบ้านแค่ศุกร์-อาทิตย์
ย่าดูแลอุ๊... สอนการบ้านตั้งแต่ตอนเล็กๆ
ย่าชอบทำอาหารที่อุ๊ชอบทาน
แตงโม ย่ายังเอาเมล็ดออกให้ ปลาทูย่าก็เอาก้างออกให้
ย่าชงนมให้แล้วเอาไปให้ที่ รร อนุบาลข้างบ้าน
อุ๊มีความสุขที่ได้ผิงไฟกับย่าในตอนเช้า แล้วรอรถเดือนเพื่อไปโรงเรียน
ย่าชอบให้เกาหลังแล้วก็บีบนวดให้ .. ย่าชอบใช่ไหมล่ะ
ย่านะ .. สอนอุ๊มัดโบว์สวยๆ แล้วก็ มัดผมให้อุ๊ตอนไปโรงเรียนทุกวันเลยล่ะ
ย่าชอบพาอุ๊ไปทัศนาจรที่ต่างๆ กับเพื่อนๆของย่าแล้วก็อวดลั่นว่าเก่งนั่นนี่
ย่า ...... โตมาอุ๊มาอยู่ในเมือง อุ๊ไม่ค่อยได้ไปหาย่าเลย
ย่า ...... คงไม่โกรธอุ๊ใช่ไหม
ปีใหม่ อุ๊ก็ไม่ได้กลับบ้าน ..... ไปหาย่าเลย
ย่าคงไม่โกรธอุ๊นะ ... อุ๊ขอโทษ
อะไรที่อุ๊ทำผิดไปก็ขออโหสิกรรมให้อุ๊ด้วยเถอะค่ะ
ย่าคงไม่ดีใจ ถ้าอุ๊มัวแต่ร้องไห้อยู่แบบนี้
ไม่ต้องเป็นห่วงนะย่า
อุ๊ประทับใจย่าและรักย่าเสมอมา
ขอให้ย่าไปสู่สคติเถิด
