เรื่องอะไรที่ทำให้เสียน้ำตา

[มังกร]

งั้นเก้าะต้องเคยนอนหายใจไม่ออกเพราะร้องไห้ด้วย

งั้นเก้าะต้องเคยนอนหายใจไม่ออกเพราะร้องไห้ด้วย

อู๊ยยยยยย 

[มังกร]

  เออ....

ไม่ต้องนอนหรอก


นั่งก็ร้องไม่ออกได้....เพราะไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน


แก...น่าจะเคยเห็นเจ๊เป็นอย่างนั้นนะเดือน  

หายใจลึกๆ

ไม่มองไปทางเหตุแห่งน้ำตา

กัดฟัน นึกเรื่องอื่น

หันหน้ามองผู้คน แล้วยิ้ม (เวลาเจอคนแปลกหน้าจะได้ไม่กล้าร้อง อายเขา)

ถ้าห้ามไม่ได้ ล้างหน้า พรางว่าตัวเองไม่ได้ร้อง มันเป็นน้ำ

[มังกร]

(นึกภาพวันนั้น เจ๊ไม่มีเสียงก็จริง แต่บรรยากาศมันมาคุจนตูตื่นง่ะ
เจ๋งมาก)


หน่า มันเป็นแค่อดีต

ถ้าไอ้เรื่องกลั้นน้ำตา เคยเป็น
เคยทะเลาะกะคนๆ นึงทั้งที่ไม่อยากทะเลาะ

ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ
จนความรู้สึกมันไหลออกมาทางนัยน์ตา


เอิ๊กกกกกกกก เสี่ยว

[มังกร]

แกรู้ได้ไงวะ.....พยายามไม่ให้แกตื่นแล้วนะ...กลัวจะเห็นน้ำตา
ทั้ง ๆที่ไม่ใช่เรื่องอะไรของแกเลยที่ต้องมานั่งปลอบ

 

[มังกร]

ตูเก่ง
ปล. จอโน้ตบุ๊คนี่มันมองไม่เห็นสีนวลเลย


ถ้าเอาจริงๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันล่ะ
ถ้าจะเอาหน้า ก็คิดว่าน่าจะเป็นสัญชาตญาณ

ไม่รู้เหมือนกันว่ะเจ๊

เอางี้ดิ คราวหน้าเจ๊ก็ร้องแบบนี้อีกนะ
ดูซิว่าตูจะนอนอุตุอยู่อีกมั้ย

[มังกร]

ตูไม่ให้เป็นอย่างนั้นแล้วแหละ.....

[มังกร]

ดีและ
งั้นคราวหน้า ตูร้องเองก็ด้ะ

พี่เคยทำสถิติให้ตัวเองนะ ร้องไห้เป็นบ้าเป็นหลัง 



ติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน มีหยุดเป็นพักๆ

แล้วก็ร้องใหม่ทำอย่างนั้นวนลูปไปเรื่อยๆ  นึกแล้วฮา ทำไปได้

ร้องแล้วจะไม่กิน ร้องจนหมดแรงกันไป น้ำหมดตัว 

[มังกร]

อะไรหมดตัวนะ   

รักหมดตัวหมดใจ 





 

[มังกร]

มากสุดแค่ตาบวมแค่นั้นง่ะเจ๊
ไม่เคยมากฝ่านั้น

ของพี่เหมือนศพเดินได้ค่ะคุณน้อง 

[มังกร]

เคยร้องเพราะหนูแฮมสเตอร์ตัวแรก (เลี้ยง 4 ตัวก่อนมีไอ้บี๋)


ร้องทั้งคืน...ตื่นมาสอบ จะไปสอบก็ร้อง


   ตายังกะโดนผึ้งต่อย