อารมณ์ไหนไม่รู้แต่อยากฟังเรื่องผี

[Ou!]

สรุปว่าเรื่องจริงหรือเปล่าครับ นิสิตมศว ยืนยันที

[ART_]

หือ 

[ฮิปโปติ๊สส์]

๕๕๕+ อ้างอิงกันสุดริด คราวนี้มาเป็นแถบเลย 

มีการขยายให้เห็นแล้ววงด้วยนะ กลัวมองไม่เห็นหรอ

[น้องสุกน้องใส]

กลัวจนหายกลัวเลย 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ผมนั่งอยู่คนเดียวเฟ้ย

[น้องเข่มเข๊ม]

จะอ้างอิงกันมาทำไมวะเนี่ยะ



ใครไม่กลัว อย่ามาเปรี้ยวตี....



ตูรำคาญ   

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

เล่าเรื่องแฟนครับ

นานแล้ว แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แปลกดีเหมือนกัน

เมื่อปีที่แล้ว แฟนผมเค้าไปออกหน่วยที่ต่างจังหวัด โดยไปออกหน่วยที่สถานีอนามัยแห่งหนึ่งในสมุทรปราการ
เป็นการออกหน่วยที่.... ในฐานะหมอผู้ชาย รู้สึกว่าโรงพยาบาลห่วยมากที่ให้นักศึกษาพยาบาลผู้หญิงล้วนๆไปออกในที่แบบนั้นโดยไม่มีผู้ใหญ่ไปดูแลเลยสักคน
เพราะแถวนั้นเปลี่ยวมาก มีแต่ป่าแถมที่ใกล้ที่สุดเป็ฯที่ทำการอบต. (ซึ่งมีคนในนั้นมาเหล่มาจีบพวกนักศึกษาพยาบาล)
เอ้าเข้าเรื่อง

หลังจากแฟนผมทำงานที่นั่นจนเหลืออีกสองสามวันก็จะกลับแล้ว คืนนั้นผมก็คุยกับแฟนตามปกติ ได้ยินเสียงเพื่อนแฟนหลายคนคุยกันจ้อกแจ้กตามประสาผู้หญิง ระวังนั้นเองผมก็ได้ยินเสียงขว้างสังกะสีดังลอดมา
ต้องบอกไว้ก่อนว่าสถานีอนามัยของรัฐบาล จะมีลักษณะเป็นตึกสองชั้น (หาดูได้ในกูเกิล) ด้านบนมักจะมีห้องอยู่4-8ห้องขึ้นกับขนาดอนามัย มีห้องตรงกลางหนึ่งห้อง มีชานด้านหน้าไม่มีระเบียงและบันไดลงทางเดียวทางด้านหน้า
ข้างล่างมีห้อง6ห้อง และทางเดินโล่ง

... พอเสียงสังกะสีดัง ตามด้วยเสียงด่า ตอนนั้นนักเรียนพยาบาลทุกคนกระจายอยู่ตามชั้นบนและชั้นล่าง ผมก็คุยกับแฟนต่อไป แต่เริ่มรู้สึกแปลกๆ เพราะว่าจำได้ว่าแฟนเคยเล่าให้ฟังว่าด้านหลังของสถานีนี้เป็นสระบึงกว้าง ... ห้องที่อยู่นี่ก็เป็นด้านหลัง ดังนั้นถ้าคนจะขว้างหินมาได้ถึงชั้นสอง ก็ต้องเป็นการขว้างจากระยะใกล้ๆ..... แล้วใครมันจะมาแกล้งกันตอนสองสามทุ่มอย่างนี้
คุยต่อไปได้อีกนิด ก็มีเสียงดังติดๆกันอีกสองครั้ง
แฟนผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ .... ผมก็เหมือนกัน ผมก็เลยบอกว่ามันดึกแล้ว เรียกเพื่อนที่อยู่ข้างนอกเข้ามารวมกันที่ชั้นสองให้หมด ... พอนับว่าครบทุกคนแล้วก็เอาประตูเหล็กตรงทางเข้าลงแล้วก็ล๊อคดีกว่า

เพราะผมกลัวว่าถ้าเสียงนั่นเป็นคนทำ อาจจะอันตรายกว่าอย่างอื่น
พูดไม่ทันจบได้ยินเสียงสังกะสีดังอีกชุดนึง ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องกรี๊ด แล้วโทรศัพท์ก็ตัดไป.......

ผมพยายามต่อไปอีกสามสี่ครั้งก็ไม่มีใครรับ... ผ่านไปห้านาที แฟนผมก็รับสาย
ประโยคแรกโดนด่าก่อนว่าโทรมาอยู่ได้ ไม่ว่างรับ.... แล้วแฟนก็รีบเล่าสถานการณ์ว่า ตะกี้พอมีสังกะสีดังอีกชุดนึง ไฟก็ดับ!
ไฟดับโดยที่ดับอยู่ที่เดียว บ้านที่อยู่ไกลออกไปรวมทั้งอบต.ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามไฟยังติดอยู่
แฟนผมกับเพื่อนๆที่อยู่ชั้นสองก็รีบหาไฟฉายแล้วก็ตะโกนเรียกเพื่อนที่กระจายตามที่ต่างๆให้กลับขึ้นมา (ประมาณ15คน) พอนับจำนวนว่าครบก็จัดการเอาประตูเหล็กลงแล้วก็ล๊อคกุญแจ จากนั้นก็ย้ายเครื่องนอนจากแต่ละห้องมานอนรวมกันในห้องๆเดียว
ระหว่างที่ย้ายเครื่องนอนก็ยังมีเสียงขว้างสังกะสีเป็นระยะ....

ขณะคุย ก็ยังมีเสียงสังกะสีให้ได้ยินเป็นช่วงๆ ลักษณะเป็นเหมือนใครเอาหินขว้างกระทบสังกะสีแรงๆ
ผมจำได้ว่าแฟนเล่าให้ฟังมาก่อนว่ามีคนที่อบต.มันตามจีบเพื่อนเธออยู่คนนึง ทุกวันชอบมานั่งโบกมือจากฝั่งตรงข้าม (50-60เมตร) บางวันก็มาหาที่อนามัย.....
ผมก็เลยลองถามแฟนไปว่า
"สายไฟของสถานี มันโยงมาจากทางอบต.หรือเปล่า"
แฟนผมลองถามเพื่อนๆดู จากนั้นก็มีคนนึงแง้มหน้าต่างไปดู.... จากนั้นแฟนผมก็ตอบกลับมาว่า
"ใช่"
เท่านั้นเอง เหมือนกำลังใจทุกคนดีขึ้น เพราะทุกคนลงความเห็นว่าเป็นการแกล้งกัน บางคนด่าให้ได้ยินและบอกว่าจะไปด่า ช่วงนั้นผมก็บอกแฟนว่าอยู่ข้างในจนเช้าดีกว่า เพราะเราไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แล้วกลางคืนมืดๆแบบนี้มันก็อันตราย

[iannnnn]

ดีใจด้วยครับหมอ นั่แหละผี 100% ไม่ใช่คนหรอก
สบายใจได้

[น้องเข่มเข๊ม]

ของหมอแมวน่ากลัว   

[ซือเน...]

ไม่น่าเข้ามาเก็บดาวจู๋นี้ตอนนี้เลย 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

ต่อๆ ยังไม่จบ

ระหว่างที่พูดอยู่ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู ...
ปัง ปัง ปัง!
แล้วก็เงียบไป.... เสียงของพวกผู้หญิงที่กำลังโมโหว่าโดนแกล้งเงียบกริบหมด...รวมทั้งผม
...ก็ล๊อคประตูชั้นนอกแล้ว และเมื่อกี้ทุกคนก็ทำการค้นทุกห้องเรียบร้อยแล้วด้วยการไปขนเครื่องนอนมานอนห้องนี้ ดังนั้นข้างนอกมันจะมีใครได้(วะ)
แต่ดูเหมือนบางคนมันจะไม่รู้  เพราะผมได้ยินเสียงซุบซิบว่าถ้ามันเคาะอีกที จะออกไปดูว่าเป็นใคร
แฟนผมก็ถามว่าเอาไงดี... ผมก็ว่า อย่าออกไปดีกว่าเพราะถ้าออกไป เป็นผู้หญิงเดี๋ยวจะสู้ไม่ได้ สู้ล๊อคห้องไว้ ถ้ามันเข้ามาค่อยรุมยำดีกว่า ....
.... แต่ที่ผมไม่ได้บอกไปคือ ถ้าออกไปแล้วไม่เจอใครซึ่งก็ไม่น่าจะเจอ  คราวนี้คงหนาวกันแน่ๆ 
สักพักเดียวไม่เกิด1นาที มีเสียงเคาะห้องอีก แล้วก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูออกไปตะโกนด่า ได้ยินเสียงค้นอยู่พักนึง ก่อนจะมีเสียงปิดประตู
สรุปว่าออกไปแล้วไม่เจอใคร ประตูเหล็กก็ล๊อค หน้าต่างก็ปิด ห้องข้างๆลองส่องไฟดูก็ไม่มีคนอยู่
...............

ได้ยินอ่อยๆจากคนในนั้นว่า "ถามแฟนแกหน่อยดิ เอาไงต่อดีวะ" ....  (ตอนนั้นผมนอนคลุมโปงเรียบร้อยแล้ว)
ถามจบเหมือนมันรู้ มีเสียงเหมือนเอาเล็บกรีดห้องรอบห้อง ตามด้วยเสียงกรี๊ดปนจะร้องไห้ของสาวๆ15คน (แฟนผมเล่าให้ฟังตอนหลังว่า รอบห้องจริงๆ) เสียงดังแกรกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ยาว 
ถ้ามันเป็นคนธรรมดาก็เกินไปแล้ว เพราะว่าถึงจะเป็ฯการแกล้งจากข้างนอก แต่อย่างน้อยครึ่งนึงของระยะทาง มันเป็นภายในตัวตึกที่ไม่น่าจะมากรีดกันได้อย่างนี้ยกเว้นมีการใช้เทคนิคอะไรบางอย่าง

แฟนผมถามอีกครั้งว่าจะเอาไงดี ผมก็ได้แต่ตอบว่า "คลุมโปงแล้วสวดมนต์เหอะ"
"สวดอะไรดี"
"นะโมก็ได้ หรือชินบัญชรก็ได้" (เสียงเคาะกับกรีดข้างฝายังมีอยู่)
"ขึ้นยังไง" อ้าวมาถามคนคริสต์
"นะ โม ตัสสะ ภัคคาวะโต ...."
พอเริ่มต้นได้ ทุกคนก็สวดพึมพัมได้
"ชินบัญชรล่ะ" แฟนผมถาม..... ตูคนคริสต์นะ  .... ผมลองถามไปว่าพอมีใครสวดได้ไหม ก็ปรากฎว่ามี
"ชะยาสะนากะตาพุทธา ...." ผมขึ้นให้บทนึง (เพราะท่องได้แค่สองสามบท)

แปลกแต่จริง ตกลงไม่รู้คนแกล้งหรือเปล่า แต่พอเริ่มสวด เสียงแกรกๆมันก็หายไป.....(ซึ่งมันก็เริ่มหายไปตั้งแต่เริ่มนะโมแล้วล่ะ)
แต่เสียงกรวดตกลงบนสังกะสียังมีเป็นระยะ

เสร็จแล้วผมก็วางสายแฟนช่วงราวๆ4ทุ่ม ซึ่งไฟกลับมาพร้อมๆกับเสียงที่หายไป

สรุปว่า ยังสรุปไม่ได้ว่าผีหลอกหรือคนแกล้ง.... ก็ยังลึกลับต่อไป
ปล. พี่พยาบาลที่อยู่ประจำไม่ยอมเล่าอะไรเลย
ปอ. ตอนเช้าคนที่อบต.ดูมีพิรุธ ท่าทางยิ้มแย้มร่างเริงผิดปกติ

[น้องเข่มเข๊ม]

หลอนอ่ะ...คิดถึงตอนอาจารย์ข้างบ้านเสีย 





ลงแล้วในบล็อกนัทค่ะ   {หมีโหด}

[iannnnn]

อ้าว มี Edit เพิ่มด้วยนี่ ขี้โกง {หมีโหด}

[น้องเข่มเข๊ม]

มีต่อไหมคะหมอแมว... 

[ความฝันกลางฤดูร้อน]

จบแล้วครับ