ขอบคุณค่ะพี่ศัก
วันนี้ตอนเย็นๆห้า-หกโมงเย็นอ่ะค่ะ ไปเยี่ยมคุณตาที่ รพ.จุฬา
ตรงตึกอายุรกรรมค่ะ
แล้วพอเยี่ยมเสร็จ ก็เดินลงมาข้างล่างซึ่งพอเลี้ยวขวาออกจากตึกเนี่ย
มันก็จะเป็นทางเดินติดกะตึกไปเรื่อยๆๆกิ้วก็เดินไปตามทางนั่นแหละ
แต่ระหว่างที่เดินเนี่ย มันจะต้องผ่านตึกอีกตึกนึง
มันก็จะเป็นประตูกระจกแล้วมันก็จะมองสะท้อนได้ใช่มั้ยคะ
กิ้วก็เดินมองเข้าไปในกระจกอยู่
แล้วเห็นผู้ชายคนนึงนั่งอยู่ตรงระเบียงหน้าตึกอยู่
อ้วนๆดำๆ
ใส่ชุดคนไข้สีฟ้าๆนั่งอยู่
แล้วตอนนั้นหน่ะคิดว่า เฮ๊ย ถ้าตาคนนี้ไม่ใช่คนเนี่ยเราจะรู้ได้ยังไง
ถึงเค้าเป็นผีกิ้วก็คงเดินเลยไปแบบไม่รู้มั้ง
พอคิดแบบนั้นก็เลยหันไปมองผู้ชายคนนั้นที่นอกกระจก
แต่
มันมีผู้ชายอีกคนนั้งอยู่ใกล้ๆคนอ้วนๆนั่นอีกทีนึง
นั่งหันหลังให้กิ้วอยู่
แต่ไม่กล้าพอที่จะอ้อมไปดูว่าเค้าทำอะไรอยู่นะ
เลยหันกลับไปมองในกระจกอีกที ก็มีแต่คนอ้วนๆคนเดียว
แล้วกิ้วก็เลยเดินเงียบๆผ่านตรงนั้นไป
ถ้าจะบอกว่ามุมของกระจกทำให้มองไม่เห็นคนนั้นก็เป็นไปไม่ได้ค่ะ
เพราะเค้านั่งใกล้กันมากแล้วมุมมองในกระจกก็กว้างพอดู
พูดง่ายๆคือที่ๆผู้ชายคนนั้นนั่ง ในกระจกเป็นที่ว่างค่ะ
ตกใจเล็กๆ
กิ้วอาจจะเล่าไม่รู้เรื่องนะคะ สงสัยถามได้นะ
