หน้า: 1 2 [3]
 
ผู้เขียน หัวข้อ: อิเหนา  (อ่าน 11789 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
...คิ้ว
บันทึกการเข้า

        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R
หน้าเวลามองด้านข้างเหมือนพระจันทรเสี้ยว
นมยาน กร๊าก
บันทึกการเข้า

ยิ้มน่ารัก น้องดำ
เคยท่องจำ
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
 กร๊าก
อ่านพระมะเหลเถไถ
บันทึกการเข้า

        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R
อยากได้กลอนอาขยานเรื่องอิเหนาตอน...ศึกท้าวกะหมังกุหนิง   ช่วยแนะนำเว็บไซด์หน่อยสิคะ  จากน้อง...น้องแนท
บันทึกการเข้า

เมื่อนั้น
องค์ระตูปาหยังประหมัน
สุดที่จะรับรองป้องกัน
พลขันธ์พังพ่ายตายยับ

ไพร่ผลัดจากนายกระจายหนี
เห็นเสียทีตีม้าควบขับ
ปลอมพลปนไปในกองทัพ
ไม่ผันหน้ามารับแต่สักคน

บ้างบ่าวเข้าคนละบ่าพานายวิ่ง
ประเจียดเครื่องเปลื้องทิ้งไว้เกลื่อนกล่น
บ้างหนามเกี่ยวหัวหูไม่รู้ตน
ซุกซนด้นไปแต่ลำพัง

บ้างเททิ้งไถ้ข้าวเขนงปืน
รื้อตื่นเสียงเพื่อนกันข้างหลัง
ที่ถูกปืนป่วยขาละล้าละลัง
อุตส่าห์คลานเซซังซุกไปฯ

ครั้นมาถึงท้ายค่ายมั่น
ท้าวประหมันปาหยังเป็นใหญ่
จึงหยุดปรึกษากันทันใด
อันเราจะหนีไปเห็นไม่พ้น

ครั้นจะคืนเข้าค่ายรายรับ
ไม่ทันทีกองทัพยังสับสน
จะซ้ำเสียเสนีรี้พล
จำจะผ่อนให้พ้นมรณา

มาเราจะเข้าบังคมคัล
พระผู้พงศ์อสัญแดหวา
จึงให้ยกธงอัปรา
โยธายั้งหยุดพร้อมกันฯ

สององค์ลงจากอาชา
เสด็จมากับหมู่กิดาหยัน
เสนาแวดล้อมแน่นนันต์
จรจรัลมาสมรภูมิชัย

ครั้นถึงจึงแจ้งกิจจา
แก่ตำมะหงงเสนาผู้ใหญ่
เราผู้น้องระตูผู้บรรลัย
ตั้งใจจะมาเฝ้าบาทบงสุ์

บัดนั้น
จึงมหาเสนาตำมะหงง
พาระตูพี่น้องทั้งสององค์
มาเฝ้าพระสุริย์วงศ์ทรงธรรม์

วันทาทูลแถลงแจ้งคดี
บัดนี้ท้าวปาหยังกับประหมัน
น้องระตูผู้ม้วยชีวัน
มาบังคับคัลภูไนยฯ



เจอมาแค่นี้ แต่ไม่น่าจะใช่ ง่ะ
บันทึกการเข้า

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...
น้องแนทคือใครคะ  ฮี่ๆ
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 [3]
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!