เดือนว่าคนเรามันก็ต้องมีบ้างเนอะ อารมณ์ที่เวลาเจอปัญหาแล้วแบบ
มันเหนื่อยมันเซ็งมันล้ามันท้อแท้ใจ
อารมณ์อยากหนีปัญหา ไม่รู้จะหนีไปทางไหน ไปโลกหน้าละกัน
เคยแบบทะเลาะกะแม่ น้อยใจจะไปกระโดดเขาตาย แต่ไม่กล้า
จะกระโดดตึกก็กลัวตายจริง
คัตเตอร์นี่ก็คิดนะ กะว่าตายแบบเลือดท่วมผ้าปูที่นอนคงสวยดี แต่สงสารคนมาเจอศพเลยไม่ทำดีกว่า
ยานี่ไม่เคยแฮะ ไม่รู้จะไปหายามาทำไม
คิดสั้นมากสุดคือคว้าพาราสี่ห้าเม็ดมากินมั้ง แต่ไม่ยักกะเป็นอะไร
แต่เพิ่งล่าสุดนี่เอง ที่ป่วยสลับดีทั้งสัปดาห์
มีวันนึงไข้ขึ้น ปวดหัวจะระเบิด กินยาก็หายไข้แต่ไม่หายปวดหัว
คิดเล่นๆ ว่าแล้วถ้าเราเป็นเนื้องอกในสมองล่ะ
สมมติดีๆ อยู่อย่างนี้ แล้วอยู่มาวันนึงเราต้องเป็นอะไรซักอย่างที่มันถึงแก่ชีวิตในเวลาอันรวดเร็วล่ะ
โหย น่ากลัวกว่าฆ่าตัวตายอีก
มันคงเป็นฝันของหลายๆ คนเลยเนอะที่ว่าอยากตายแบบหลับไปเลย ไม่ต้องรู้อะไรอีกเลย
จริงๆ เราก็ไม่รู้ซะหน่อยว่าตายแล้วเราจะไปเจอสิ่งที่ดีกว่านี้มั้ย
เราอาจจะตกนรกก็ได้นะที่เราทำร้ายตัวเอง เราทำให้คนที่รักเราเสียใจ
เราอาจจะกลับชาติไปเกิดเป็นแมงกะจั๊วอะไรเงี้ย โหวยยย น่ากลัว
คิดแล้วก็เลิกจากอารมณ์เพ้อ มามีชีวิตแบบบูดเบี้ยวที่ยังพอจะมีความสุขบ้างต่อไป
ตอนนี้คิดอย่างนี้นะ
ยังไม่เจออาการสิ้นหวังจนอยากตายมากๆๆๆ จริงๆ ตอนนั้นอาจจะคิดสั้นก็ได้ ชื่อก็บอกแล้วอ้ะว่าคิดสั้น
