ถ้ามีคนอยู่ ๒ คน
คนที่หนึ่ง.. fake เพื่อจะเป็นคนดี
คนที่สอง.. จริงใจและแฮปปี้ที่จะเป็นคนเลว
ระหว่าง ๒ คนนี้ เกศเห็นใจคนไหนมากกว่ากันคะ?
ทำไมมันฟังดูน่าเวทนาทั้งสองแบบเลยล่ะ
แต่ถ้าคำถามคือ เห็นใจ คนไหนมากกว่ากัน
เกศว่าเกศเห็นใจคนแรกนะ
คนที่พยายามเป็นในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้เป็นเนี่ย มันน่าเหนื่อยออก
ไปพยายามรักษาภาพพจน์มากๆ ตรงโน้นที ตรงนี้ที เดี๋ยวสุดท้ายก็ลืมว่าไปโกหกใครไว้แบบไหนบ้าง
คนแบบนี้น่า
สมเพชเห็นใจ
อยากเลวก็เลวไปเล้ย ไม่หลอกลวงใคร
รับได้ก็รับ รับไม่ได้ก็ไม่ต้องยุ่งกันไป
ไม่ได้แปลว่าเป็นคนดีกว่า แต่อย่างน้อยก็ใช้ชีวิตง่ายกว่า
ความเห็นส่วนตัวนะคะ
