หน้า: 1 2 3 [4] 5
 
ผู้เขียน หัวข้อ: 1 ปีที่กำลังจะผ่านไป....  (อ่าน 13281 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
ไม่มีข้อ 8 ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

สะพรึบสะพรั่ง ณหน้าและหลัง ณซ้ายและขวา ละหมู่ละหมวด ก็ตรวจก็ตรา ประมวลกะมา สิมากประมาณ
ไม่มีข้อ 8 ฮือๆ~

ซึ้งจริงๆ  ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย
สุดยอดจริงๆ ฮือๆ~ ฮือๆ~ ฮือๆ~ โวย
บันทึกการเข้า

เอามั่ง
 

การงาน ช่วงนี้ของปีที่แล้วได้เงินจากการกู้แบงค์มาล้านสอง ดีใจมาก ฝันได้เป็นจริงสักที
เอาเงินไปเปิดร้านขายเสื้อผ้าที่หรูหราโคตรๆ ข้างบนเป็นเกสเฮ้าส์เล็กๆด้วย ดูดีสุดๆ
แต่ร้านไปไม่ไหว ค่าเช่าแพงประกอบกับ เศรษฐกิจเชียงใหม่แย่ เป็นช่วงโลว์ซีซั่น ทำไปทำมา เงินเก็บๆ ได้แค่สามแสน
หมุนเงินไม่ทัน ชีวิตวันๆ อยู่แต่กับร้าน ไม่ได้ไปไหน ไม่ได้หายใจหายคอ เริ่มต้องเอาเงินตัวเองมาหมุนลงกับร้าน สักเดือนที่ 7
หุ้นส่วนที่รักเริ่มถอนหุ้น จนปัญญากับปัญหาทางการเงิน ขอกู้แบงค์เพิ่มไม่ได้

ทุกคนลงมติกันว่าปิดร้านเถอะ ..


การเงิน ตอนนั้นมีเงินเก็บประมาณ สี่แสน สี่หมื่น ซึ่งไม่ได้คิดอะไรเอาไปซื้อ Jazz คันหนึ่งให้เป็นของขวัญตัวเอง
คิดแต่ว่า เงินต้องได้ ร้านมันต้องขายได้ เมื่อไม่เป็นดังนั้น จึงขายรถ (ได้กำไรมาหมื่นนึง) เอาไปใช้หนี้แบงค์
เงินสด 3 แสนเอาไปเคลียร์ และอีก 9 แสน ฟ้าใช้เงินสดที่เอารถไปขาย ใช้หนี้ครึ่งของตัวเอง และอีกสี่แสนกว่าๆ เพื่อนกำลังผ่อนอยู่
 ฮือๆ~ ตอนนั้น ทุกอย่างมืดมน สับสนมาก ได้กำลังใจจากคุณแฟน ให้สู้ สู้ด้วยร้านเล็กที่ยังพอเป็นที่มาของรายได้ได้บ้าง
 
 

ความรัก ตั้งแต่เกิดมามีแฟนมา 5 คน แฟนคนปัจจุบันนี้เป็นคนที่ดีที่สุดแล้ว
เป็นกำลังใจ เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นพ่อ เป็นทุกๆอย่าง ไม่เคยวีนฟ้าเลย ถ้าฟ้าทำตัวแย่แค่ไหน เค้าก็จะคอยอยู่ข้างๆ
คอยดูแลตลอด ตั้งแต่เรื่องบังคับกินข้าว บังคับกินยา ซื้อของตั้งแต่เล็กๆ จนถึงชิ้นใหญ่ๆให้ ไม่ค่อยขัดใจ
เค้าเป็นคนคนเดียวที่ทำให้ฟ้ารู้ว่า "คนดีๆ มีอยู่จริง" อันนี้ไม่้ได้เวอร์ และชมเกินเหตุ


แค่มีบางอย่างที่เค้าต้องถูกกระตุ้นบ้าง เพื่ออนาคต มันก็ต้องช่วยกัน

 
 

 
สุขภาพ ปีนี้ป่วยบ่อยจนน่าตกใจ แถมไม่มีประกัน นอนโรงพยาบาลทีก็เสียเยอะ  เอือม
แม้แต่ตอนที่พิมพ์อยู่นี่ก็ป่วย ไอยังกะคอจะหลุดออกมา เสียงเสียมาก พูดกะใครคนอื่นจะคิดว่าเป็นกระเทยอยู่แล้ว
ฟ้าไม่ค่อยดูแลสุขภาพ นิยมปาร์ตี้มาก เหล้ายา เป็นของไม่ดี แต่ก็กินอยู่นั่น คนเหงา ใครชวนก็ออกไปตลอด
เรื่องนี้แม่ก็มาคุยๆบ้างว่า เป็นอะไรนักหนา มีปัญหาอะไรให้คุย ไม่ใช่ไประบายออกกับเหล้า ยา แม่เป็นห่วง
(ปล. เหล้ายา เป็นคำพ้อง จริงๆสาบานเถอะ กินแต่เหล้า ไม่ยุ่งกะยา เป็นแค่คำพ้องเฉยๆ)
 
 
 
 
 
ความหวัง เนื่องจากสำมะเลเทเมามาเยอะแล้ว สิ่งหนึ่งที่ได้จากปีนี้คือการคาดหวัง
คนเราอยุ่ได้ด้วยความหวังจริงๆ ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ดี ปีนี้ทั้งปีเลยได้แต่คาดหวังว่าจะเริ่มกลับมาเป็นฟ้าคนเดิม
เก็บเงิน ซื้อบ้าน (ตอนนี้อยากได้บ้านแหล่ะ) ซื้อรถ ทำตัวเป็นผู้เป็นคนกว่านี้อีกหน่อย ..
 

 ไหว้ จบดื้อๆ เดี๋ยวมาต่อ
บันทึกการเข้า

ความหลงใหลในภาพลวงตา ที่ได้มาใช่ความสุข
งาน: ครึ่งปีแรกแย่มาก ต้องมาทำงานใช้หนี้ลูกค้า แทนคนที่มันโกงเงินบริษัทไป กว่าจะเคลียร์งานโปรเจคพวกนี้หมดก็ประมาณช่วงสงกรานต์ เงินเก็บร่อยหรอ (ส่วนนึงเพราะดันเอาตังค์ไปซื้อกล้องใหม่+เลนส์ และ IPOD โดยไม่คำนวณเงินเก็บให้ดี) แถมเป็นหนี้บัตรเครดิตเพราะต้องเอามาหมุนในตอนที่ทำงานใช้หนี้ลูกค้า ช่วงนั้นพยายามใช้เงินส่วนตัวเดือนนึงไม่เกิน 3 พัน แบบประหยัดสุดๆ ....พอเคลียร์งานที่ต้องทำใช้ให้กับลูกค้าหมด ก็มาปั่นงานเพื่อใช้หนี้บัตรเครดิตต่อ กว่าจะเคลียร์หนี้และงานทั้งหมดได้ก็ประมาณกลางปี ....ชีวิตเหมือนกับต้องมาตั้งต้นใหม่ ทีแรกกะจะกลับไปสมัครทำงานประจำ เพราะเงินเก็บแทบไม่เหลือ แต่ก็มีงานเข้ามาพอดี 2-3 ตัว บางตัวก็มาจากเมืองนอก ....งานนึงที่ทำได้เข้าชิง Tact Awads สาขา Interactive ....อีกงานเห็นว่ากำลังส่งประกวด RedDot design Award ปีหน้า ...หลังจากนั้นก็มีงานเข้ามาตลอดจนถึงตอนนี้ เหตุการณ์เหมือนโชคช่วย หลังจากเจออะไรร้ายๆมาเยอะทั้งปีนี้และปีที่แล้ว (แต่ปีหน้ายังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง)

การเงิน: ปีนี้ชีวิตเหมือนสามล้อถูกหวย ครึ่งปีแรกยากจน ครึ่งปีหลังงานเข้ามาเยอะ ก็เลยมีตังค์ใช้จ่ายมากตาม เลยซื้อดะ ทั้งตู้เย็นใหม่+เฟอร์นิเจอร์ใหม่ให้ที่บ้าน, LCD TV. 40 นิ้ว, เครื่องเล่น DVD, PSP, มือถือ, เป้, เสื้อผ้า, รองเท้า, กล้อง Compact ....ช่วง 2-3 เดือนมานี้ใช้งานยังกับน้ำ อยากได้อะไรเป็นซื้อหมด ยังดีที่ยังพอยับยั้งชั่งใจได้บ้างในช่วงนี้ เพราะจะเก็บเงินแต่งบ้านใหม่ ไม่งั้นเงินเก็บหมดแน่นอน  ฮิ้ววว

ความรัก: เลิกกับแฟน หลังจากคบกันมา 5 ปี

ครอบครัว: ปีนี้ซื้อของเข้าบ้านค่อนข้างเยอะ และปีหน้ากะจะทำบ้าน-แต่งบ้านใหม่ อีกเรื่องคือ ตอนต้นปีแม่เข้าโรงพยาบาล เนื่องจากไปแอบซื้อยานอนหลับมากินเองเกินขนาด กินมากเข้าก็นอนไม่หลับเพราะร่างกายดื้อยา เลยเพ้อและหลอนแบบอุปทานไปเองว่าตัวเองกำลังใกล้จะตาย มีคนกำลังจะมารับ สั่งเสียซะเรียบร้อย ไอ้เราก็ตกใจมาก ...แต่พอไปให้น้ำเกลือ+ยาที่โรงพยาบาลประมาณ 3 วันก็หายกลับมาเหมือนเดิม (อันนี้เอามาเล่าให้ฟัง เผื่อพ่อแม่หรือญาติผู้ใหญ่นอนไม่ค่อยหลับ ก็อย่าไปซื้อยานอนหลับมากินเอง อันตรายมาก)

เที่ยว: ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา-ต้นปี นั่งรถไปเที่ยวเวียตนามกลาง (เว้, ฮอยอัน) หมดเงินไป 8 พันบาทหน่อยๆ กับ 1 อาทิตย์ที่โคตรคุ้มค่า, ช่วงปลายมกราไปเที่ยวเชียงใหม่-เชียงราย, ช่วงกลางปีได้ไปนั่งกินเบียร์ที่หัวหิน

สุขภาพ: ปีนี้รู้สึกสุขภาพแย่ลง เพราะไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกาย ช่วงกลางปีที่ทำงานหนักๆ รู้สึกปวดหลังและช่วงเอวมาก สาเหตุเพราะนั่งทำงานนานเกินไป ซื้อหนังสือเกี่ยวกับโรคหมอนรองกระดูกมาอ่าน และเปลี่ยนพฤติกรรม เลยดีขึ้น ...ช่วงเข้าหน้าหนาวรู้สึกว่าตัวเองเป็นหวัดแทบจะทุกอาทิตย์ อาจจะเป็นเพราะเป็นภูมิแพ้อยู่แล้วเลยอ่อนไหวต่ออากาศ

ปีหน้าจะทำอะไร?: คงจะขยันทำงานหาเงินให้มากขึ้น ไม่เรื่อยเปื่อยเหมือนที่ผ่านมา โฟกัสไปที่การเก็บเงินให้มั่นคงกว่านี้ เพราะที่ผ่านๆมาอยากจะทำอะไรก็ได้ทำไปเกือบหมดแล้ว เช่น ทำงานส่วนตัวที่ชอบ, เที่ยว ....
บันทึกการเข้า
 เจ๋ง

ผมนั่งอ่านของทุกคน ทุกโพสต์เลยครับ
ทุกคนเล่าได้ดีมาก เห็นภาพเลย
นั่งอ่านไป บ้างก็ดีใจด้วย เสียใจด้วย และฮาไปด้วย
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง

กลับมามองตัวเอง ก็มีเรื่องราวมากมายผ่านเข้ามา แต่เรื่องหนักๆของการตัดสินใจนั้น คิดว่าปีนี้ผมได้ทำอะไรที่ใหญ่สำหรับตัวเองมากๆ สองสามเรื่องด้วยกัน

สุขรูป เป็นอีกปีที่ 24 ที่ไม่เคยเข้า/นอนโรงพยาบาลเลย ป่วยหนักสุด คือ เริม และหวัด ตอนนี้เริ่มตะหงิดใจว่าจะไปตรวจสุขภาพครับ เพราะน้ำหนักลด เพื่อน/คนรู้จัก ใครเห็นหน้าก็ท้วงกับเป็นเสียงเดียวกันว่า ผมลงนะ อ๊าง~ เมื่อก่อนเคยหนัก 58 - 60 กิโลครับ แต่หลังจากสูบหนัก+ทานอาหารไม่เป็นเวลา+เบื่ออาหาร+เครียดกับการงานและชีวิต ทำให้ช่วงน้ำหนักตอนนี้อยู่ที่ 53 - 55 กิโล. ช่วง 53 กิโลนี่ อึ้งกินเลยครับเลยดั้มพ์อาหารเยอะมาก จนขุนขึ้นมาที่ 57 ได้ แล้วตอนนี้ก็เรื่อๆที่ 55 -56 อีกแล้ว อยากอ้วนจัง

เรื่องจิตใจ ปีนี้เป็นปีที่เครียดกับตัวเองมากๆ เครียดเรื่องงานก็แล้ว หนี้สินก็แล้ว เรื่องส่วนตัวก็อีก เพราะการจะหาคนที่ไว้ใจได้จริงๆเพื่อเราจะได้ระบายอารมณ์ ได้คุยด้วยมันยากจริงๆ ผมมีเพื่อนสนิทจริงๆไม่ถึง 5 คนครับ และการจะบอกจะกล่าวอะไร มันช่างคับอกคับใจเมื่อปัญหาที่มี มันทำให้ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนมันอยู่ในส่วนที่ง่อนแง่น แต่ก็ดีใจครับที่เพื่อนที่เราไว้ใจนั้น มันเข้าใจเราจริงๆ และคิดว่าจะคบกับพวกมันและไม่มีวันลืมไปจนวันตาย

การงาน รู้สึกว่าตัวเองมีนิสัยแบบกอลลั่มครับ เพราะทั้งรักและเกลียดงานที่ตัวเองชอบ ส่วนที่รักอาจเป็นเพราะพอได้ทำได้ไฟท์แล้วมันมีความสุข ที่เกลียด อาจจะเป็นเพราะ... ความนอนเซนส์ของผู้บริหารและหัวหน้า

การเงิน ฝืดสุด เอือม เพราะไปถอยแมคมา เป็นการใช้เงินส่วนตัวที่หาเองก้อนใหญ่ที่สุดในชีวิต เพราะครอบครัวของผมไม่ใช่ครอบครัวระดับกลางเลยครับ จัดได้ว่าจนเลยด้วยซ้ำ การใช้เงินก้อนนี้จึงใหญ่ที่สุดแล้ว อีกอย่างที่บ้านไม่อยากให้กู้ ไม่อยากให้เป็นหนี้ที่อื่น เลยให้ยืม แต่ตัวเองก็ต้องมีระเบียบส่งคืนให้ทึกเดือนจนกว่าจะหมด เรียกได้ว่าอ่วม ค่าหอเอย ค่ากินเอย ส่วนเรื่องเงินเก็บ ลืมไปได้เลยครับ ฮือๆ~

ฮือๆ~ ผมเป็นซีเรียสกับเรื่องเงินทองครับ ไม่อยากได้จากใครมาง่ายๆ เพราะเงิน แต่ ละ 1 บาท กว่าจะหามาได้ มันเหนื่อยนะ ผมเลยไม่อยากเป็นหนี้นาน ถึงจะก้อนเล็กก้อนใหญ่ก็ตาม ถ้าใช้คืนไม่ทัน หรือแม้กระทั่งเจ้าของหนี้บอกเราว่าชิลล์ๆ ผมก็ไม่สบายใจอยู่ดี เพราะที่บ้านสอนผมเสมอว่า "กว่าจะได้เงิน มันต้องเหงื่อออก ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ" เลยกังวลมากๆครับ เวลาหมุนเงินให้คนอื่นไม่ทันกลัวว่าคนอื่นเค้าจะเดือดร้อหรือเราเสียเครดิต หนี้ก็ไม่ได้มากมายอะไรครับ แต่มันติดที่ตัวเองไม่สบายใจที่ยังมีหนี้เท่านั้นแหละ เศร้า

ใครบ้างที่พูดเต็มปากว่า"ฉันมีความสุขมากที่เป็นหนี้" ยกเว้นหนี้รัก  :26:จริงมั๊ย

ความรัก โสด... และโสดเรื่อยไป

เรื่องดีๆ ได้แมคใช้ หลังจากง้องแง้งมานาน, ได้หลานสาว ชื่อน้องรวงข้าวครับ ปลื้ม และได้ทำงานที่รัก(และเกลียด)

เรื่องอัปรีย์ ปัญหาการเงิน หนี้ การหาเงินใช้หนี้ และการวางแผนใช้หนี้ครับ  แหยะ

เป้าหมายปีหน้า 1. กล้องฟูลเฟรม+เลนส์และแฟลชพองาม และ 2. ต่อโทออกแบบศิลป์สำหรับมีเดียครับ  หมีโหด~


 เอือม ปรกติเป็นคนที่เขียนอะไรที่มีสาระไม่ค่อยรู้เรื่อง ถ้าผมเขียนอะไร เพ้ออะไรจนไม่เข้าใจก็ขอโทษด้วยนะครับ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23 ธ.ค. 2008, 21:45 น. โดย ตอ!! » บันทึกการเข้า

DiggityDaw aka วัวโหดด
ปีนี้หรอ เป็นอะไรที่วุ่นวาย

เรื่องเรียน
-ย้าย เอกจากอังกฤษมาการโรงแรม ติ่ง ๆ ในใจว่า เลือกผิดไหมเนี้ย
-เวลาใกล้สอบก็ยังเครียดเหมือนเดิม
-เกรดยังเท่าเดิม ไม่ตกมาก แต่ มีการให้เกรดผิดด้วย หู้ย อารมณ์เสีย

สุขภาพ
-ปวดหัวไมเกรนบ่อยมากถึงมากที่สุด

ความรัก
-มีทั้งสุขและเศร้า ตัดใจจากใครคนนึงได้สักที ถึงจะไม่เต็มร้อยก็เถอะ แต่เวลามันช่วยเยียวยาได้จริงๆ
-รับรู้ว่าใครบางคน ตอแหลมาตลอด 4 ปี
-มีคนคนนึงเดินเข้ามาในชีวิต ตอนแรกก็ปฏิเสธรักแหละ สุดท้ายแพ้ความดี ฮือๆ~
พยามยามผลักไสเท่าไหร่ ก็เหมือนใจจะขาด

ชีวิต
-ปีนี้ร้องไห้บ่อยมาก กัดข้อมือตัวเองก็บ่อย
-กลัวการตายเพิ่มมากขึ้น 10%
-ค้นพบตัวเองว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร
-มีตติ้งบอร์ดฟอนต์  เกย์ออก

ท่องเที่ยว
-ไปพัทยา มันส์มาก
-ไปภูกระดึง ปวดขาจะตาย
บันทึกการเข้า

★ .・。゜ïzY ™ ﺕ ❤ Loveable ☂
 ` Mode : รักเธอ *
T&I
การงาน การเงิน
    ยังคงอยู่ที่เดิม เงินก็ยังไม่เพิ่ม แต่ก็พอมีงานถ่ายรูปมาบ้างนิดหน่อย ช่วงต้นปีมีเงินใช้ดีมากครับ แต่ครึ่งหลังเริ่มไม่ดีเพราะคำนวนพลาด ใช้เกินกำลัง แต่ก็ยังมีเงินเก็บเข้าธนาคารทุกเดือน แต่ปลายปีไม่มีเงินก้อนเอาเข้าธนาคารอะ หมีโหด~ และที่เริ่มจะมาคือ บัตรเครดิต กร๊าก รูดซื้อกล้องใหม่ เพราะหลังจากไปถ่ายงานให้พี่แอนเลยรู้สึกว่า pixel ที่ใช้อยู่คงไม่พอแน่ ถ้ารับงานจริงๆ แล้วลูกค้าเอารูปไปอัด-ขยาย บวกกับอยากให้คุณแฟนหางานเสริมด้วย เลยตัดสินใจซื้อกล้องเพิ่ม เอาไว้ใช้งาน ไม่ได้ซื้อเพราะกระแส หมีโหด~


ความรัก
     ปีใหม่ยังนั่งร้องไห้อยู่เลย ยังเสียใจกับการโดนหักหลังอยู่เลย แว้บๆ ก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะละ ยิ้มน่ารัก ผ่าน คำสาป 3 เดือนมาได้ ผ่านอะไรมาเยอะ และพบว่าชีวิตคู่ไม่ง่ายเลย เหมือนเขาว่า "กว่าจะรักว่ายากแล้ว ประคองรักให้คงอยู่ยากกว่า" ผ่านจุดที่บีบคั่นอารมณ์มากๆ ยิ่งอยู่คนละที่ บางทีเกิดเรื่องที่เราต้องอยู่ตรงนั้น แต่ก็ทำไม่ได้ ทำได้แค่ใช้แค่เสียง แต่รู้แหละว่าไม่พอ แต่เรื่องจริงกับละครมันไม่เหมือนกัน บางทีเราก็แย่เหมือนกัน แต่เขาก็แย่อยู่ ก็ต้องพยายามเข้มแข็งไว้ ใครถามว่าหวานมั้ย คงไม่หวานหรอก แต่เรารักกัน
มือใหม่หัดรักงับ แป่ว


สุขภาพ
       ไม่ค่อยป่วยเลยปีนี้ ยังอึดเป็นหมีควายอยู่ กร๊าก อาจจะมีแค่อ้วนขึ้นเยอะ แล้วไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเลยเหนื่อยง่าย


ชีวิต
      ปีนี้เป็นจุดเปลี่ยนอีกจุดนึงของชีวิตเลย ปีนี้เที่ยวเยอะมากกกกกกกกกกก  กร๊าก จนพ่อต้องบอกว่า เที่ยวน้อยๆหน่อย แต่อาจจะเป็นเพราะเปิดหูเปิดตาเรื่องถ่ายรูปด้วยมั้ง ทำให้อยากไปไหนต่อไหน ซึ่งมันก็สนุกมาก เหมือนได้ออกจากกะลา ได้เรียนรู้หลายๆเรื่อง ได้คุยกับคนอื่นเยอะขึ้น ได้ออกไปลุยแบบไม่ต้องพึ่งทัวร์หรือเพื่อนมาจัดตารางให้ แต่ปีหน้าคงต้องจริงจังมากกว่านี้ ทำอะไรต้องระมัดระวัง เวลาคิดหรือพูดต้องเด็ดขาดกว่านี้ ควบคุมอารมณ์ให้เป็น หมีโหด~
บันทึกการเข้า


1 ปีที่ผ่านมาเป็นปีที่ไม่ดีที่สุดปีนึง

เป็นปีที่มีปัญหาทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องงาน
เป็นปีที่แม่ป่วยหนัก เข้า รพ.หลายรอบ
เป็นปีที่เสียเจ้าอ้วนและปุ๊บปั๋บไป
เป็นปีที่เสียใจในหลายๆ อย่าง
เป็นปีที่มีปัญหาเรื่องงานอย่างมาก..ถึงมากที่สุด
เป็นปีที่ไม่ได้ไปเที่ยว ไม่ได้ไปนอนกางเตนท์เลย

แต่ก็เป็นปีที่ได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น
ได้คิดทบทวนหลายๆ อย่างมากขึ้น
ได้อ่านหนังสือธรรมะมากขึ้น
ได้สวดมนต์มากขึ้่น
ได้มีใจที่สามารถยอมรับเรื่องต่างๆ ได้มากขึ้น
ได้มี แยม แยม จอมป่วนมาอยู่ด้วย

และ่ก็ดีใจที่ผ่านพ้น 1 ปีนี้มาได้
ไม่ว่าปีต่อไปมันจะเป็นอย่างไร
ก็พร้อมจะเิดินและทำหน้าที่ต่อไป
บันทึกการเข้า
1 ปีที่ผ่านมา ..

เรื่องเรียน/งาน

- เกรดกำลังดีขึ้นเป็นลำดับ ๆ
- มีคนมาให้ช่วยงานเยอะมาก ทั้งงานออกแบบเสื้อ ออกแบบฉลากติดขวดเหล้าแปะเป็นของขวัญให้เพื่อน งานจุฬาวิชาการ  งานทำโปสเตอร์ให้เพื่อนที่มหิดล และอื่น ๆ ที่นึกไม่ออก ที่ทำไปทั้งหมดไม่ได้ผลตอบแทนใด ๆ ตอนนั้นที่ทำเหนื่อยมาก บางทีก็ท้อ(ประมาณอะไร ๆ ก็กู) แต่มาตอนนี้คิดย้อนแล้วก็มีความสุข บางทีทำอะไรโดยไม่หวังผลตอบแทนนี่ก็รู้สึกดีเหมือนกันเนอะ


เรื่องครอบครัว

- ปกติไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว แต่ที่อดคิดไม่ได้คือครอบครัวไม่ค่อยมีเวลาว่างไปกินข้าวนอกบ้านกันบ้างเลย ไปเที่ยวก็ไม่เคยพร้อมหน้า ตอนนี้ดีขึ้นเยอะ ปิดร้านไปกินภัตตาคารในปีใหม่(ที่แล้ว)ข้ามปีกัน มีวันเกิดก็ปิดร้านไปกินกัน ชอบจังเวลาอยู่พร้อมหน้า มันทำให้รู้สึกยิ้มได้เต็มแก้ม หัวเราะได้เต็มที่
- มีปัญหากับพี่ชายบ่อย เนื่องจากเป็นพี่น้องไม่มีความเหมือนกันเลยซักอย่าง ตรงข้ามกันแทบทุกอย่าง แต่ทุกครั้งที่หยุดทะเลาะกัน เออ ก็เป็นพี่ที่ดีเหมือนกันนะ เป็นห่วงน้องเหมือนกัน ช่วยเหลืออะไรหลาย ๆ อย่างเสมอ เพียงแต่ทะเลาะกับอารมณ์ชั่ววูบแค่นั้นเอง ปีที่ผ่านมาทำให้คิดได้
- แม่ขึ้นลงบันไดบ่อย ๆ เส้นตึงเดินไม่ได้ทีนึง ตกใจมาก !! ดีที่ได้หมอนวดมือดีนวดให้หาย
- พ่อยังคงชอบกินของมัน ๆ เหมือนเดิม กลัวพ่อเป็นโรคคอเลสเตอรอลสูงจัง เคยห้ามพ่อทีนึง พ่อบอก "ต้องของมัน ๆ สิ ถึงจะอร่อย !" .. ต่อไม่ถูกเลยทีเดียว


เรื่องความรัก

- พบว่าแฟนเก่าที่เลิกกันไปนั้น แท้จริงแล้ว เค้าแอบกิ๊กกับเพื่อนคนนึงอยู่ในขณะที่คบกับเรา เค้าจึงได้เลิกกับเรา ไม่เคยคิดเลยว่าเค้าจะทำแบบนี้กับเราได้ เพราะเค้าไม่ใช่คนแบบนั้นนี่นา .. แต่เค้าก็ได้ทำไปแล้ว
- หลังรู้เรื่องทั้งหมดไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าตัดใจได้รึเปล่า มันเป็นความรู้สึกที่เย็นชากับทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเค้า
- เอาวะ ขอเชื่อใจในความรักอีกซักครั้งแล้วกัน ตอนนี้เลยมีแฟนใหม่แล้ว รักกันดีอยู่  ยิ้มน่ารัก เป็นคนที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอ ลืมความเศร้าหมองที่ผ่านมาทั้งหมด  หยี
บันทึกการเข้า

.. What you think, you are ..
ปี 51

ความรัก

แอบชอบผู้หญิงสองคน คนแรกเธอรู้ตัวละ แต่คนที่สองยังไม่กล้าคุยด้วย

คนแรกก็ไม่ได้จีบเพราะมันไม่เอาผม(ดันไปเป็นเพื่อนกันซะก่อน มันเรียกผมว่าเพื่อนสาวมาตลอด คือไม่เห็นผมเป็นผู้ชายละ ตอนนี้สนิทกันดี ดูจังหวะก่อน  กร๊าก)

การเรียน

ปีแรกเข้ามหาลัย ได้เกรด 3.21 ดีใจแทบตาย ถือว่าการเรียนดีเกินคาด เพราะปกติไม่ใช่คนเรียนเก่ง ดีใจมาก

สังคม

เรื่องเพื่อนไปได้สวย มีเพื่อนๆที่น่ารัก ใครบอกเพื่อนมหาลัยไม่จริงใจเท่าม.ปลายขอเถียงเลย พวกเค้าพิสูจน์ให้เห็นแล้วในหลายๆอย่างในเวลาเพียงแค่เทอมกว่าๆ

มีเรื่องกะรุ่นพี่ปีสองต่างเมเจอร์เกี่ยวกับการเข้าห้องเชียร์ โดนติดรูปประจานเลย รุ่นพี่ทำเกินไปอย่างมาก โมโหมาก ทั้งๆที่เราไม่ผิด แต่ไม่อยากให้บานปลาย เลยปล่อยให้จบที่ตัวผม พยายามคิดซะว่า ถ้ามีคนยอมซักคนเรื่องก็จบ จริงๆเค้าเถียงไม่ได้แล้วตัดบทเอารูปผมมาติดประจานซะงั๊น โมโหมากๆๆๆๆ เลยอยู่ต่อหน้าถ้ามีปืนยิงไปละ ขี้แพ้ชวนตี จนป่านนี้ยังไม่ตอบคำถามผมเลย ถ้าไม่กลัวปัญหาที่จะตามมาภายหลัง ผมสู้หลังชนฝาแน่นอน ก็ดีว่ามีเพื่อนๆช่วยเป็นกำลังใจ (คือถึงจุดนี้แล้วผมเหมือนพูดแทนปีหนึ่งทั้งคณะน่ะ) สุดท้ายรุ่นพี่ที่บอกว่าผมพยายามแบ่งแยกเมเจอร์ กลับไปยุให้น้องในเมเจอร์เค้าจงเกลียดจงชังผม ซึ่งพาลเป็นเกลียดเมเจอร์ผมทั้งเมเจอร์   บานปลายไปยังรุ่นพี่เมเจอร์ผมด้วย ทำให้มีทรรศนะคติที่ไม่ดีต่อกันในคณะไปแล้ว

บ้าจริง ไอ่คนที่ชอบดันอยู่อีกเมเจอร์ซะงั๊น คงเกลียดผมไปละ โวย

ครอบครัว
ตอนแรกมีปัญหากะพ่อ พ่อไม่ให้เรียนตามชอบเพราะค่าเทอมแพง 40,000 ต่อเทอม ทะเลาะกันบ้านแทบแตก สุดท้ายก็ยอม เพราะมีกรอ. ช่วย กร๊าก

การเงิน
ยังพึ่งบารมีพ่อแม่เหมือนเดิม มีรายได้พิเศษที่หามาเองปีนี้แค่ 2000 บาทนิดๆจากการทำเว็บ  ฮิ้ววว

ทั่วไป
มีช่วงนึงราหูอม ตั้งแต่หลังวันเกิด ซวยบรรลัยไม่หยุดหย่อน  กระดูกมือหัก รถหาย โน๊ตบุ๊คโดนรถทับ ทะเลาะกะพ่อ มีเรื่องกะรุ่นพี่ และเจ็บตัวประปรายจากอุบัติเหตุทั้งวัน ทั้งมีดบาด(แผลใหญ่แต่ไม่ไปเย็บอีก เอ้า เป็นหนองด้วย โวย) ขาแพลง หัวแตก สารพัด

จนไปทำบุญใหญ่ เรื่องร้ายๆก็หายไปฉับพลัน ไม่เคยเชื่อเรื่องแบบนี้ก็ต้องเชื่อแล้วอ่ะ แต่ก็ไม่งมงาย

โดยรวม


ปี 51 เป็นปีที่จะน่าจดจำมากที่สุดปีหนึ่ง มีอะไรให้จดจำเยอะแยะ เหตุการณ์สำคัญหลายอย่าง เกิดในปีนี้


ปีหน้าซวยน้อยๆนะสาธุ ไหว้

บันทึกการเข้า

ชื่อ Earth ครับ เรียกเอิดก็ได้ | Earthchie's Blog
การเรียน:
สอบเอเน็ทได้คะแนนอังกฤษเยอะมาก!
แต่คณิตถุยชีวิตสุดๆ!
ก็เลยได้มาติดคณะอักษรศาสตร์ มหาลัยศิลปากร ถือเป็นความโชคดีที่สุดครั้งนึงในชีวิตอย่างนึง
เพราะเข้ามาแล้วมีความสุข มีเพื่อนที่ดี รุ่นพี่ที่ดี มีความสุขกับการเรียน การใช้ชีวิต
ก็เลยถือว่าเป็นโชคดี เพราะถ้าเกิดไปติดอยู่ที่อื่น อาจจะไม่มีความสุขเท่าที่นี่ก็ได้
ส่วนเกรดเทอมแรกก็ อืม....  อืมมมมห์ ฮือๆ~

ความรัก:
มีผู้หญิง 4 คนเข้ามาในสายตาผมในปีนี้ (แห้วหมดทุกราย)
คงเป็นเพราะอยากหาใครซักคนมาเป็นกำลังใจ
หรือคอยดูแล คอยกระหนุงกระหนิงแบบที่คนอื่นเค้ามีกันมั้ง ก็เลยมองไว้เยอะซะขนาดนี้
แต่ทุกคนก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีกับผมอยู่
กับบีบีนี่ก็เพิ่งไปติวหนังสือ กินข้าวกันสองต่อสองสองวันติด
(แต่ตอนแรกที่จีบอยู่นี่ไม่เคยไปไหนกันสองต่อสองเลยนะ น้องดำ)

การเงิน:
รู้สึกว่าตัวเองจะใช้เงินไปกับสิ่งที่ตัวเองชอบเยอะมาก
แต่ก็ไม่ได้ซื้อดะหมดทุกอย่าง จะเลือกเฉพาะที่อยากได้และคุ้มค่าต่อจิตใจจริงๆ
แล้วก็ ไม่ถึงกับขัดสนเลย มีใช้ตลอด ใช้จนเกลี้ยงกระเป๋าแล้วค่อยกดใหม่
หยอดกระปุกไว้ด้วย จนกระปุกเต็มไปแล้วอันนึง เดี๋ยวคงต้องเพิ่มล็อทใหม่

สังคม:
ได้ไปเตะบอลกะฟอนต์ล่ะ กรี๊ดดดดด
ได้รู้จักกับพี่ๆเกือบทุกคนในนี้หมดเลย ถือว่าเป็นโชคดีอีกอย่างที่ได้เป็นส่วนนึงของที่นี่ หยี
และผมก็มีเพื่อนที่ดีมากๆที่คณะ (ไม่นับพวกที่ผมไม่ชอบอ่ะนะ)
มีรุ่นพี่ที่ดี คุยได้ทุกเรื่อง คอยให้คำแนะนำที่ดีกับพวกผมอยู่เสมอ

การงาน:
อยู่ดีๆก็ได้จับพลัดจับผลูไปทำหนังสือฟ้าอักษรของคณะ ซึ่งจริงๆแล้วปีหนึ่งยังไม่ค่อยได้มามีส่วนเท่าไหร่
แต่ผมได้รับมอบหมายให้ทำซะเยอะเลย จนกลายเป็นหนึ่งในนั้นไปแล้ว กร๊าก
นอกจากนั้น เดินถ่ายรูปอยู่ดีๆ เว็บ zest-su.com ก็มาดึงไปเป็นทีมช่างภาพอีกแล้ว โวย
แต่ผมงานก็ไม่ค่อยได้ลงเท่าไหร่ เพราะมักจะไปเป็นลูกมือให้รุ่นพี่อีกคนมากกว่า แป๊ะยิ้ม
ยังไม่พอ ชั้นปีหนึ่งของอักษรก็ใช้ให้เป็นตากล้องชั้นปีอีก โวย
แล้วยังให้ทำวิดีโอเปิดงานแต๊งค์พี่ ซึ่งทำให้ผมไม่ได้นอนไปสามสิบชั่วโมงเต็มๆ โวย
หมดสภาพเลยวันนั้น ฮือๆ~
แล้วยังมีรุ่นพี่มาจองตัวถ่ายรูปรับปริญญาปีหน้าอีก กรี๊ดดดดด
แต่ก็มีความสุขครับ ได้ทำในสิ่งที่ชอบอ่ะนะ
หวังว่าวันนึงคงได้ทำงานแล้วมีค่าจ้าง ไปสร้างทุนซื้ออุปกรณ์มาเสริมอาวุธตัวเองบ้างนะ หยี


นึกไม่ออกแล้ว เดี๋ยวมาเพิ่มทีหลัง หยี
บันทึกการเข้า

หนุ่มอักษรรักแน่ รักแท้ตลอดกาล~
กันย์ เจ๋งไปเลยอะ  กรี๊ดดดดด

สุดยอดๆ  เจ๋ง
บันทึกการเข้า
โอ้ ชีวิตวัยรุ่นของกันย์...ทำไมตูน้ำตาไหลวะเนี่ย  ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

<a href="http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf" target="_blank">http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf</a>


โหยหาอดีตละซิ

สามสิบกว่าปีมาแล้วนิเนอะ
บันทึกการเข้า

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย
หน้า: 1 2 3 [4] 5
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!