กำนัน สัญจร

ต้มให้สุกก่อน แล้วค่อยเสียบค่ะ 

เราสัมผัสความชุ่มชื้นได้ แม้แดดจัดจ้า
เราจะเห็นหัวใจ แทรกอยู่ระหว่างร่มเงา
ในมุมน้อยๆ มุมหนึ่ง มุมนั้น เสมอ



ป.ล. หมีตอบผิด เดี๋ยวค่อยเฉลยในระหว่างมุม

ห้วใจล้อมหลัก
ความรักล้อมตอ
..
ชีวิตอับจน
เมื่อหมดทางหนี
จงยอมจำนนเสียโดยดี
ความรักได้ล้อมท่านไว้ทุกทางแล้ว
จงวางอาวุธ แล้วเดินยิ้มออกมามอบตัว ..โดยละม่อม



โจรอมยิ้ม ชอบยักยอกยิ้มไป อย่าปล่อยให้มันอมนาน
ยิ้มจะเปื่อย หมดราคา

[มังกร]

โอ้ว ตอล้อมรัก เอ๊ย รักล้อมตอ

หมู่บ้านโจรร้าย ชุมทางเสือผ่าน
ผมต้องใช้ความสามารถมาก
ในการจับภาพเสือเผ่น ตัวนี้
มันน่ากลัว มันโหดร้าย
มันทำลายขวัญ
มันต้องตาย
ตุ้บ ๆ ๆ
นี่แน่ะ นี่แน่ะ
..

ผมก็เพิ่งรู้ว่า บุ้ง ..
บุ้งน่ะ อยู่ร่วมวงศ์เดียวกับเสือโคร่งและหมี
ดูขนมันสิ คล้ายขนหมีอร จริงๆ เนอะว่ามั้ย
..

[มังกร]

บุ้งใหญ่มาก .. 

รูปหัวใจหลบมุมข้างบน ไม่เหมือนหัวใจซักเท่าไหร่ค่ะ .. มองเป็นอย่างอื่นไป.. 

เอิ้ว ..
ใครกรีด
ใครมากรีดไว้
มือบอนจริงๆ
นิสัย นิสัยไม่ดี
..

คล้ายตรงไหนคะ 

ถ้าจะว่าไปแล้ว หัวใจก็มีหลายรูปทรง
เมื่อคนเรามีความรัก วงกลมก็กลายเป็นวงรีได้
แล้ววงเวียนก็หวานขึ้นมาได้ ขับรถวนขวารอบวงนั้นได้ทั้งวี่ทั้งวัน


..
ขนาดเห็นราวตากผ้ายังหวั่นไหว วาบหวิว
อีเขียวกะอีแดง เดี๋ยวมันคงกระดึ๊บมาหนีบกันแน่น
สงสารแต่ไอ้แดงตัวหลังนั่นแหละ หงอยแง้บอยู่ลางๆ

คล้ายตรงไหนคะ 

คล้ายตรงที่ ไม่รู้ว่าด้านไหนหัว ด้านไหนหาง จ้ะ

[มังกร]

 

แห กับ ว่าว
สองเรื่องราวที่แขวนไว้
ในช่องว่างแห่งฤดูกาล
หนึ่งนั้น คือ เปียก
สอง คือ สายลมแห่งความสุขในฤดูเก็บเกี่ยว
สองอย่างอันแสดง ถึงความอิ่มและอุดมสมบูรณ์
ตกทุกข์ได้ยาก ใครจะอยากชักว่าว ล่ะหือ.. ใช่ไหม :)
..

ลมตะวันออกไม่เคยหมอง
เพราะมันพัดผ่านทะเลกว้าง
ผืนน้ำใหญ่ที่สุด ในระบบสุริยะจักรวาล
มหาสมุทรแปซิฟิค อยู่ไม่ไกลทางตะวันออก
สักวันเราจะไปที่นั่นกัน แม่น้ำหอม เมืองเก่า และเรื่องราวสนุก
..
คนเวียตไม่กินกุ้งมังกร เขาเอามาทำแบบนี้
เป็นนับหมื่นนับแสนตัว กุ้งกรอบห้ามกด
ผมไม่ชื่นชมแบบนี้ ผมไม่ชอบ มันไม่งามอิ่ม
ผมแค่หิว ผมอยากรวมตัวกับกุ้ง ความงามที่ชื่มชมได้แม้หลับตา
หลับตาลง แล้วลิ้มรสความงามของกุ้ง ปล่อยให้มันซึมซาบ ผ่านทางผนังกระเพาะนุ่ม
นั่นคือวิธีที่ถูกต้อง ตามบทบัญญัติของจักรวาล ...
..

ที่เห็นลิบๆ นั่นคือ สวรรค์
สวรรค์สีฟ้า อยู่ถัดจากเมฆขึ้นไป
บางส่วนคือ แสงสะท้อนจากทะเลแปซิฟิค
เมืองสะหวันนะเขต ประเทดลาว แปะอยู่ริมฝั่งขะโน้น



ฟ้า ดิน น้ำ ลม
ไอร้อน ในเปลวแดดแรง
แม่โขง กำลังสูงขึ้นเรื่อยๆ
แม่น้ำ ทำงานอย่างขมักเขม้นตลอดวันและคืน
ภายใต้สีขุ่นข้นนั้น เธอกำลังชำระล้าง และขัดสีกรวดหินให้มนสวย
ผม รัก เธอ แม่ น้ำ ของ ผม