หน้า: 1 ... 17 18 19 20 21 22 23 [24] 25 26 27 28 29 30 31 ... 37
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ (แตกหน่อ)  (อ่าน 154271 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
ูู^^ ขายผ้าว่าได้ราคาแล้ว แต่ถ้าผ้าไหม ฝีมือตัดประณีตแบบคนไทย
ขายแบบสำเร็จ จะยิ่งเพิ่มมูลค่าเข้าไปได้อีกนะคะ

การตัดผ้าไหม ไม่เหมือนผ้าโหล ไม่เหมือนผ้ายืด ไม่เหมือนผ้าตามโรงงานของฝรั่ง
มันมีอะไรมากกว่านั้น  กรี๊ดดดดด  เอาไปคุยได้อีก ฝีมือการทอของไทย การตัดเย็บแบบประณีตคนไทย
แบบผ้า ชุดต้นแบบ สไตล์ไทยประยุกต์
บันทึกการเข้า

ผมยุคน ขึ้น
ตอนนี้ คนนั้นและแฟน
ลงพื้นที่แล้วแหละ

เลาะไปตั้งกะ ชุมชน บ้านครัว
(ที่จิม ทอม สัน ทำผ้าไหมนั่นแหละ)
บางที่เข้าถึงยาก อาจจะไม่ได้ราคาผลิต
แต่เรื่องพวกนี้ต้องจัดการ
และศึกษา ไม่มีอะไรได้มาหมูๆ

แต่ยิ่งออกไปถิ่นห่างไกล มากเท่าไหร่
การติดต่อจะไม่ยาก  ชนบทก็คือชนบท
ชาวบ้านก็คือ คนเฒ่าคนแก่ ที่มีรอยยิ้ม
อย่างจริงใจ

ใครสนใจเอาแนวคิดไปทำได้นะผมว่า
 เจ๋ง

เพราะตลาด นี้คือตลาดโลก
บันทึกการเข้า

เอาผ้าไหมไปทำกิโมโน จับชนชั้นสูงของประเทศญี่ปุ่นสิคะ

เอาไปดีลกับดีไซด์เนอร์รุ่นเก๋าที่ทำกิโมโนโดยเฉพาะ เข้าทางเซเลบที่นั่น

จัดแบรนด์ให้สูงเข้าไว้ .... โชว์ความละเอียดและปราณีตในการผลิต เพื่อจับใจลูกค้าที่นั่น

ต่อไปแฟชั่น ระดับเด็กๆก็จะคลั่งตามมา พร้อมกับนำแฟชั่นผ้าไหมไปมิกซ์ แล้วฐานตลาดก็จะขยายตัว

แนวนี้เวิร์คสุดแล้วค่ะ อาศัยสำบัดสำนวนในการเจรจาหน่อย

เป็นไปได้ ดีลกับทางทูตไทยก่อน เพื่อขอคำแนะนำ ทูตไทยในต่างประเทศ เจ๋งที่สุดในสามโลกแล้วค่ะ เวลาจะทำธุรกิจมันจะง่ายมาก

บันทึกการเข้า

หนังเย็บมือ Homemade www.facebook.com/oxhour
อ่านที่พี่ๆคุยกันสุดยอดมากเลยค่ะ  เจ๋ง
ยังรู้สึกตัวเองเป็นเด็กกะป๊อกแล็กอยู่  เศร้า
คิดแต่จะเที่ยว จะเล่น อันไ หนไ ม่สนุก ไม่อยากทำ ไม่ล่ะ

ชอบแนวคิดเรื่องผ้าไหมของพี่โอ๋ด้วย  เจ๋ง


ความคิดเรื่องทำธุรกิจและความฝัน
จากสมัยก่อน กับตอนนี้ รู้สึกมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
เหมือนยังหาตัวเองไม่เจอ ว่าอยากทำอะไรกันแน่

ตอนเด็ก(สมัยเรียน) อยากเป็นเภสัช อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์
ได้ทดลอง เคมี นู่นนั่น เอาสาร มาผสมกัน แล้วเกิดอะไรใหม่ๆขึ้นมาบนโลก
คิดอยากจะสร้างเครื่องล่องหน เอาไว้พรางตัว  ไอ้มืดหมี  (จะเห็นว่ามันฝันมากๆ  กร๊าก )

ตอนโตมาหน่อย (เรียนมหาลัย)
อยากทำงานเกี่ยวกับเว็บไซต์ (อาชีพอย่างพี่แอนในตอนนี้)
แต่ที่เรียนสอนเน้นไปทางโปรแกรมมิ่ง ซะมาก
ออกแนวไปด้านธุรกิจ การตลาด ซะเยอะ
มีเรื่องเว็บดีไซต์ติ่งนึง  ง่ะ 
ด้วยความขี้เกียจที่มีอยู่ล้นพ้นตัว ก็ไม่ได้ทำให้ฝีมือพัฒนาขึ้นมาแต่อย่างใด
มีไฟเป็นหย่อมๆ แล้วก็มอดดับไป มีเชื้อไฟอยู่นิดๆ จะมีเชื้อติดบ้างเวลามีลมพัด (ไปเจอแรงบันดาลใจ)
จนกระทั่ง มีความคิดที่ว่า เรียนๆไปก่อน ให้มันจบๆ เหมือนคนไร้จุดหมายสิ้นดี  ไหว้

จนเรียนจบ อยากมีธุรกิจงานฝีมือ
ทำของเล่นไม้ ทำตุ๊กตาจากผ้า จากไหมพรม
ทำเฟอร์ฯ จากผ้า (เป็นงานที่ใช้แรงงานทั้งนั้น  กร๊าก)
อยากจะมีโรงไม้ทำของเล่น ให้เด็กๆ และตัวเองได้ชื่นชม และสนุกกับมัน
พ่อบุ๋มเป็นช่างไม้ ทำเป็นหมด ได้ทุกอย่าง ตู้ เตียง โต๊ะ
ขอแค่มีแบบให้ดู แต่ถ้าไม่มี พ่อก็คิดแบบเอง
แต่มารุ่นลูก ทำไม่เป็นซักอย่าง  กร๊าก
ตอกตะปูยังเบี้ยว

สุดท้าย อยากมีบ้านสวนที่เป็นของตัวเอง
ที่มีต้นไม่เยอะๆ ปลูกดอกไม้ ทำของเล่นไม้ ตุ๊กตาผ้า
เป็นโรงงานเล็กๆ ในบ้าน ที่ไม่ต้องเดินทางไปแสวงกำไรให้ลำบาก
ให้คนรอบตัว มีงานทำ ยั๊นคนแก่ ไปถึงเด็กๆก็ช่วยทำได้ (สมมุตว่ามีออเดอร์เข้ามาเยอะ  แป่ว)
ขายทั้งในอินเตอร์เน็ต ทั้งหน้าร้าน
คิดถึงความสุขที่จะมอบให้คนที่คุณรัก  ต้องคิดถึงเรา  เจ๋ง

เรื่องทุน เป็นเรื่องของอนาคตค่ะ  ลันล้า

พูดมาซะเยอะ ความฝันอันยาวไกล  กร๊าก
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04 มี.ค. 2009, 11:31 น. โดย เดอะบุ๋ม » บันทึกการเข้า
มาแปะเอาไว้ก่อน

การลงทุนข้ามชาติ ระหว่างนายหน้า เจ้าของคนไทย และอินเวสเตอร์จากต่างแดน เรื่องอสังหาริมทรัพย์

การบริหารจัดการเบื้องต้น ของธุรกิจบันเทิงข้ามชาติของธุรกิจระดับชาติ สกีโดม และผับธุรกิจย่ายวอร์คกิ้งสตรีทมันเป็นเช่นไรหนอ

มาเฟีย ธุรกิจฟอกเงิน คนไทยขยี้คนไทยด้วยกันเอง ข้าราชการระดับสูง ช่องว่างทางกฏหมาย และตู  อู๊วววววส์ ... มันเกี่ยวกันยังไง

รอติดตามอ่าน ที่นี่ที่เดียว ที่เราจะเข้าคุกไปด้วยกัน  กร๊าก



// ทั้งหมดนี้ ต้องอดใจรอนะฮ๊าาา  

// เราจะไม่เน้นวิชาการ แต่จะเป็นเหมือนการเล่าเรื่องเม้าท์ มันส์ๆ ฉันท์ธุรกิจ เพื่อให้คนที่ไม่ได้อยู่ในวงการอ่านแล้วเพลิดเพลินได้ฮ่า


รออ่านเลยนะครับเนี่ย


จู๋นี้เข้ามาอ่านบ่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้โพสอะไรเลย เศร้า
เพราะพื้นฐานความรู้ด้านธุรกิจเป็นศูนย์ อาศัยแค่ครูพักลักจำ
อ่านนู่นอ่านนี่ไปเรื่อย แต่ไม่เคยจะได้ลงมือทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยละ
บันทึกการเข้า
รออ่านเลยนะครับเนี่ย


จู๋นี้เข้ามาอ่านบ่อยๆ แต่ไม่ค่อยได้โพสอะไรเลย เศร้า
เพราะพื้นฐานความรู้ด้านธุรกิจเป็นศูนย์ อาศัยแค่ครูพักลักจำ
อ่านนู่นอ่านนี่ไปเรื่อย แต่ไม่เคยจะได้ลงมือทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยละ


นี่คือประเด็นหลักเลยล่ะค่ะ  เศร้า  บุ๋มก็เป็น
บันทึกการเข้า
ของบุ๋ม
ต้องถามตัวเองก่อน ว่าบุ๋มชอบอะไรมากที่สุด
ชอบ ที่ทำแล้วไม่เหนื่อย
ทำได้เสมอไม่เหนื่อย

ถ้าชอบแบบที่พ่อทำ
ก็เอามาทำธุรกิจได้
ผสมไปกับการทำของจุกจิกที่บุ๋มชอบได้

การทำอะไรที่ชอบมาก
จะไม่เหนื่อย ทำได้ตลอด

บันทึกการเข้า


การทำอะไรที่ชอบมาก
จะไม่เหนื่อย ทำได้ตลอด



เห็นด้วยค่ะ เจ๋ง
เหนื่อยกาย แต่ไม่เหนื่อยใจ
จะมีแรงใจลุกขึ้นมาทำได้ทุกๆ วันอย่างไม่ย่อท้อ
บันทึกการเข้า

เราเป็นเช่นเราเชื่อ    :: tK ::    :: สีมา ::
ตอนแรก ๆ เริ่มทำอะไรจากสิ่งที่ชอบเหมือนกัน
ทำไปทำมา มันมีหลายอย่าง ต้อง weight เวลา กับ ผลตอบแทน

สมมติ อย่างแรก เป็นสิ่งที่ชอบมาก ๆ แต่ใช้เวลาทำนานมาก
มีออเดอร์เ้ข้ามาเรื่อย ๆ สม่ำเสมอบ้าง ขาดหายไปบ้าง
ทำสนุก ๆ ขำ ๆ ก็โอเค

กับงานอย่างที่ 2 มีงานเข้ามาแบบสม่ำเสมอ รายได้ดีกว่า
ใช้เวลาทำน้อยกว่าด้วย แต่เป็นงานที่ทำได้เรื่อย ๆ ไม่ถึงกับชอบนัก
ทำได้แบบไม่ฝืนตัวเอง แต่ไม่สนุกเหมือนงานแรก

ถ้าเป็นแบบนี้ จะเลือกทำอันไหนล่ะ

ปล. ตูนไม่เลือกล่ะ ทำมันสองอย่างเลย แต่ต้องแบ่งเวลาดี ๆ หน่อย กร๊าก
บันทึกการเข้า

แจกบวกไปคนละจึก  เกย์ออก
บันทึกการเข้า
เรากำลังคุยกับใคร

มีเจ้านายเก่า ตอนนี้เขาทำที่คั่นหนังสือ
ทำจากเศษไม้ ส่งออกขายไปตามต่างประเทศ
เคยได้คุยแลกเปลี่ยนทัศนคติกัน
เขาเล่าว่า กว่าจะหาลูกค้าเจอ
มะงุมมะงาหรา ตั้งหลายปี
คือ
บ้านเฟนมีโรงเลื่อย เขาไปเห็นเศษไม้
ทิ้งเยอะมาก ก็คิดว่าของพวกนี้น่ามีมูลค่าเพิ่ม
เขาเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือมาก่อน
ก็คิดจากจุดที่เขาชำนาณที่สุด ได้ออกมาเป็น
ที่คั่นหนังสือทำจากไม้ โดยเป็นลวดลายฉลุบ้าง
แกะเป็นรูปบ้าง และอีกมากมาย

วางขายไม่ได้พักเติบเลย ก็คิดว่า
มาผิดทาง แต่เขาเชื่อมั่นว่า
งานของเขาดีและมีโอกาสในตลาดและน่ามาถูกทาง
ตลาดในประเทศ ไม่ทำกำไร
เพราะคนอ่านหนังสือบ้านเราน้อย
ที่อ่านก็ไม่ได้สนใจที่คั่น เท่าไหร่

เขาเล่าว่า บังเอิญได้ไปอเมริกา
และบังเอิญอีกว่ามีคนซื้องานของเขา
แล้วเอาไปขายที่โน้น ดันขายดี และดีมาก
เขาเลยได้ไปออกบูธ ทดลองตลาดที่ต่างประเทศ
ก็ขายดีทุกประเทศ

ผมเล่ามาสั้นๆ แต่เรื่องที่เล่านี้กินเวลาสามปี
กว่าจะเจอสิ่งนี้ เจอว่าลูกค้าอยู่ที่ไหน
เมื่อเราเจอ ต่อไปเราก็จะพูดภาษาเดียวกับคนซื้อ

เรื่องเล่าชิ้นนี้ก็บ่งบอกว่า
เราจะขายอะไรก็สำคัญ
เราจะวางทิศทางตลาดแบบไหนก็สำคัญ
และ ลูกค้าเราคือใคร ก็สำคัญ
บันทึกการเข้า

 ยิ้มน่ารัก
บันทึกการเข้า
พี่โอ๋ มีเรื่องเล่าที่ดีมากจริงๆ กรี๊ดดดดด
บันทึกการเข้า

หนังเย็บมือ Homemade www.facebook.com/oxhour
เป็นประโยชน์มากๆ ด้วย เจ๋ง
บันทึกการเข้า

เราเป็นเช่นเราเชื่อ    :: tK ::    :: สีมา ::
ว่ากันด้วยเรื่อง .. เงินฝากธนาคาร

เมื่อวันเวลาผ่านไป ค่าเงินที่เฟ้อมากขึ้น ๆ
นอกจากจะต้องคำนวณว่า ดอกเบี้ยเงินฝากที่เราเอาเงินไปนอนอยู่ในธนาคารนั้น
มันสามารถสู้เงินเฟ้อได้หรือเปล่า ? หยุดความคิดที่จะได้เงินฝากจากธนาคารเป็นกำไรไปได้เลย
เพราะอัตราเงินเฟ้อเฉลี่ยแล้ว คิดคร่าว ๆ ประมาณ 3%
แล้วปัจจุบันอัตราเงินฝากของแต่ละบัญชีที่เราฝากอยู่กี่ %

นอกจากนี้แล้ว ค่าธรรมเีนียมบัญชี/ATM ปีละประมาณ 200 บาท (ขึ้นอยู่กับธนาคาร)
ค่าธรรมเนียมการกด ATM ที่โดนเรียกเก็บแต่ละครั้งที่กด
เมื่อเทียบแล้ว เงินในธนาคารที่ฝากเอาไว้ นอกจากจะไม่ได้ดอกแล้ว
ยังจะต้องถูกลดค่าไปด้วยภาวะเงินเฟ้อ ถูกหักค่าธรรมเนียมต่าง ๆ

หากมีเงินสักก้อนหนึ่งที่เป็นเงินเก็บ ไม่ใช่เงินที่ต้องหมุนเวียนในการดำเนินชีวิต
มีหลายวิธีที่จะลดภาวะความเสี่ยงและความสูญเสียที่เสียเปล่าไปให้กับสถาบันการเงิน

นอกจากนี้ ยังสามารถทำให้เราใช้เงินต่อเงิน เพื่อเพิ่มมูลค่าเอาชนะค่าเงินเฟ้อให้ได้

.. เดี๋ยวต่อมาจ๊ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26 เม.ย. 2009, 12:11 น. โดย ❤ ตูน ❤ » บันทึกการเข้า

หน้า: 1 ... 17 18 19 20 21 22 23 [24] 25 26 27 28 29 30 31 ... 37
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!